1. Sri Sankara Charitham by Maha Periyava – Pravruthi and Nivruthi


Jaya Jaya Sankara Hara Hara Sankara – On this Very Auspicious Sri Sankara Jayanthi, here is the very first chapter of the great blockbuster Sri Sankara Charitham by Maha Periyava. In this chapter Sri Periyava talks about two paths, the materialistic lives most us lead and the one who renounced it. Which path gives Permanent & ever lasting happiness? Our Periyava answers below.

As mentioned in the announcement few days back, Our sathsang seva volunteers:

1. Shri ST Ravikumar will be translating these chapters and,

2. Smt. Sowmya Murali will pen the sketches based on the subject for every chapter. Isn’t this chapter sketch glorious? She was also gracious enough to record these chapters as one of the devotees asked for it. The audio has been provided at the end of the post.

So, there are lot of incentives our Periyava has given us to read this “Maha Punniya Charitham”, contemplate and follow.

Please share these posts as much as you can including non-tamizh speaking devotees. Bhava Sankara Desigame Charanam! Rama Rama

ப்ரவ்ருத்தி – நிவ்ருத்தி

இரண்டாயிரம், இரண்டாயிரத்து ஐநூறு வருஷங்களுக்கு முந்தி நம்முடைய தேசத்தின் நிலைமை ரொம்பவும் சீர்கெட்டுப் போயிருந்தது.

அநாதி காலமாக வேதோக்தமான வழி நம் தேசத்திலிருந்து வந்திருக்கிறது. ஸநாதன தர்மம் என்று அதற்குப் பேர். வேதத்தை அநுஸரித்து ஏற்பட்டதால் அதற்கு வைதிக மதம் என்றும் பேர் சொல்லலாம். அப்புறம் பஹு காலம் கழித்துதான் அந்நிய தேசத்தினர்கள் ஹிந்து மதம், ஹிந்து மதம் என்று அதற்குப் பேர் கொடுத்துச் சொல்லி நாமும் அவர்கள் வைத்த பெயரையே சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறோம். இதற்குப் பேர் ஸநாதன தர்மமென்றோ, வைதிக மதமென்றோகூட நம்முடைய மதத்திற்கு ஆதாரமாக இருக்கப்பட்ட நூல்களில் எதிலும் சொல்லியிருக்கவில்லை. வேறே மதங்களில்லாமல் இது ஒரே மதம்தான் அநாதி காலமாக இருந்து வந்ததால் இதற்கு ஒரு பேர் கொடுக்க வேண்டிய அவசியம் இருக்கவில்லை.* அப்புறம் மேற்கு தேசங்களிலிருந்து வந்தவர்கள் நம்முடைய பாரத தேசத்தில் முதலில் ஸிந்து நதியைத்தான் கடக்க வேண்டியிருந்ததால், ஸிந்துவை Indus – ஆக்கி, அப்படியே அதைச் சேர்ந்து வரும் பாரத தேசத்துக்கும் India என்று பேர் கொடுத்து, அதன் ப்ராசீனமான மதத்தை Hinduism என்றும், அதைப் பின்பற்றும் நம் எல்லோரையும் Hindus என்றும் சொல்ல ஆரம்பித்து, இந்தப் பெயர்களே நிலைத்து விட்டன.

வேதங்கள் வகுத்துள்ள இந்த ஸநாதன தர்மத்தில் இரண்டு மார்க்கங்கள் — ப்ரவ்ருத்தி மார்க்கமென்றும், நிவ்ருத்தி மார்க்கமென்றும். லோக வாழ்க்கையை நன்றாக, தர்மமாக நடத்துவதற்கு ப்ரவ்ருத்தி மார்க்கம். லோக வாழ்க்கையை விட்டுவிட்டு, அதை முடித்து விட்டு பரமாத்மாவோடு ஐக்யமாகி ஜனன மரணத்திலிருந்து விடுதலை பெறுவதற்கு நிவ்ருத்தி மார்க்கம்.

தர்மமாக, அதாவது தனக்கும் நல்லதாகவும், ஜன ஸமூஹத்துக்கும் நல்லதாகவும் வேத விதிப்படி இல்லற வாழ்க்கை நடத்தி, வர்ணாச்ரம வியவஸ்தைகளை அநுஸரித்து கர்மாநுஷ்டானங்களைச் செய்வதுதான் ப்ரவ்ருத்தி மார்க்கம். இதிலே கர்மாநுஷ்டானம் எவ்வளவு நன்றாகச் செய்கிறோமோ, அந்த அளவுக்குப் புண்யம் கிடைத்து, புண்ய பலனாக ஸ்வர்க்கம் என்ற இன்ப லோகத்தில் வாஸம் கிடைக்கும். ஆனால் அந்த இன்பம் சாச்வதமல்ல. அந்த இன்பத்தை அநுபவிக்க அநுபவிக்க நம்முடைய புண்ய ‘பாலன்ஸ்’ குறைந்து கொண்டே வரும். முழுக்க அது தீர்ந்தவுடன் “புநரபி ஜனனம்” என்கிறபடி மறுபடி இந்த மண்ணுலகிலேயே பிறக்க வேண்டியதுதான். ஆனாலும் வேத தர்மப்படி (பூர்வ ஜன்மத்தில்) செய்ததால் இது நல்ல பிறவியாக, நல்ல வசதிகள் வாய்த்த பிறவியாக இருக்கும். இந்தப் பிறவியிலும் தர்மம் தப்பாமல் வாழ்க்கை நடத்தினால் மறுபடி ஸ்வர்க போகம். ஆனாலும், (முன்பு) சொன்ன மாதிரி, இந்த போகம் சாச்வதமல்ல.

சாச்வதமல்ல என்பது ஒரு பக்கம். அதோடுகூட அநுபவிக்கும்போதேகூட இந்த இன்பம் பூர்ணமான நிறைவைத் தருவதாக இருக்காது. ‘இனிமேலே எதுவும் வேண்டாம்! இந்த நிலை நிரந்தரமாக வாய்த்து விட்டதல்லவா? இதிலிருந்து கொஞ்சங்கூட விலகுவதற்கில்லை. இனியொரு குறை நமக்குக் கிடையாது’ என்று எப்போது ஆக முடியுமோ அப்போதுதான் நிறைவான பூர்ணானந்தம். பூலோகம், ஸ்வர்கம் ஆகிய இரண்டிலுமே எத்தனைதான் ஸந்தோஷமிருந்தாலும் அது இப்படிப்பட்ட நிறைந்த ஆனந்தத்தைத் தரமுடியாது. பல தினுஸான பயம், துக்கம், காமக்ரோதாதி இழுபறிகள் இல்லாமல் இந்த லோகங்களில் இருந்துவிட முடியாது. இந்த இன்பங்களைப் பெறுவதற்காக ஓயாத முயற்சியும் பண்ணிக் கொண்டேதானிருக்க வேண்டும். அதாவது போராடிக் கொண்டேதானிருக்க வேண்டும்.

அது மட்டுமில்லை. இந்த இன்பங்கள் நம்முடைய உள்ளாழத்தில் நாம் என்னவாக இருக்கிறோமோ அதை த்ருப்தி பண்ணுமா? பண்ணவே பண்ணாது. ஏதோ கண்ணுக்கு, காதுக்கு, வாய்க்கு, இன்னம் ஸ்பர்சாதிகளுக்கும், மனஸுக்கும், அறிவுக்குங்கூட இன்ப அநுபவம் இருக்குமேயொழிய, இதற்கெல்லாமும் உள்ளே, நம்முடைய அந்தஃகரணத்துக்கும் உள்ளே இருக்கப்பட்ட ஆத்மாவுக்கு இவற்றிலே கொஞ்சமும் ஸுகாநுபவம் இருக்காது. இன்பங்களை அநுபவிக்கிற நமக்கே அப்பப்போ ஒரு தீர்க்கமான யோசனை வரும்போது, ‘இது என்னது? நம்மிலே ஸாரபூதமாக உள்ளேயிருக்கிற ஏதோ ஒன்றுக்கு ஒரு நிறைவையும் பெறாமல், வெளிமட்டத்தில் ஸெளக்யம், இன்பம் என்று அஸ்திரமான (நிலையற்ற) எதையோ தேடிக் கொண்டு போய்ப் பைத்தியம் மாதிரி என்னென்னவோ பண்ணி த்ருப்திப்படப் பார்க்கிறோமே!’ என்று தோன்றும்.

பூர்ணமான உள்நிறைவைத் தருவது நிவ்ருத்தி மார்க்கம்தான். கர்மாக்களை விட்டு, ஜன ஸமூஹத்தை விட்டு ஸந்நியாஸியாகி ஸதா காலமும் ஆத்ம சிந்தனை, த்யானம் என்று இருப்பவன்தான் ஆத்மா ப்ரஹ்மமே என்று அறிந்து அநுபவிப்பதான, நிறைந்த நிறைவான நிலையைப் பெறுவான். ஸமாதி என்றும் ஸாக்ஷாத்காரம் என்றும் சொல்லும் அந்த நிலையொன்றுதான் ஒரு முறை கிட்டினால் அப்படியே சாச்வதமாக இருப்பது. பேச்சு வழக்கில்கூட ‘ப்ரம்மானந்தமாயிருந்தது!’ என்று நமக்குத் தெரியும் இன்பத்தைச் சொல்கிறோம்! வாஸ்தவத்தில் அந்த “ப்ரம்மானந்தம்” நிவ்ருத்தி மார்க்கத்தில் ஸித்தி பெற்றவனுக்குத்தான் தெரியும்! அது, ப்ரம்மம் என்று ஒன்றை இன்னொருவன் அநுபவித்து ஆனந்திப்பது அல்ல. ப்ரம்மம் என்ற ஆனந்தம்தான் ப்ரம்மானந்தம். இவன் (நிவ்ருத்தி மார்க்கத்தில் ஸித்தி பெற்றவன்) தானே அந்த ப்ரம்மம் என்ற ஆனந்தமாக ஆகிவிடுகிறான். அங்கேதான் பயமேயில்லை, துக்கமில்லை, காமமும் க்ரோதமும் போட்டு இழுக்கிறதும் இல்லை. ஓயாத முயற்சியும் வேண்டியிருப்பதில்லை. ஸித்தியடைவதற்கு முன்னாடி ரொம்பப் பாடுபடத்தான் வேண்டும். போராட்டம் என்றேனே, அது பெரிசாக இருக்கத்தான் செய்யும். ஆனால் ஒரு தரம் அந்த லக்ஷ்யத்தை அடைந்துவிட்டால் போதும். அப்புறம் அதிலிருந்து நழுவுவது, விலகுவது என்பது கிடையாது.

“தில்லை வெளியிலே கலந்து விட்டாலவர்
திரும்பியும் வருவாரோ?”
என்று சொன்னது இதைத்தான். ஒரு தரத்துக்கு இரு தரமாக,

அநாவ்ருத்தி சப்தாத் அநாவ்ருத்தி சப்தாத்

என்று “ப்ரஹ்ம ஸூத்ரம்” முடிந்திருப்பதும் இதைத்தான் சொல்கிறது. ப்ரஹ்மஸூத்ரகாரர், “இது தாமே சொல்வதில்லை, ச்ருதியிலேயே (வேதத்திலேயே) இப்படி இருக்கிறது” என்றும் சொல்கிறார். ‘சப்தாத்’ — என்றால் சப்த ப்ரமாணம் என்பதான ச்ருதியிலிருந்து என்று அர்த்தம். ச்ருதி சிரஸான சாந்தோக்ய உபநிஷத்தில் இப்படியே இரண்டு தடவை சொல்லி முடித்திருக்கிறது.

அதாவது, நிவ்ருத்தி மார்க்கத்தினால்தான் நித்யமான பேரின்பம். ப்ரவ்ருத்தியில் பெறுவதெல்லாம் நச்வரமான (நிலையற்ற) சிற்றின்பம்தான்.

* “தெய்வத்தின் குரல்” முதற்பகுதியில் “பெயரில்லாத மதம்” என்ற உரை பார்க்கவும்.



Pravruthi (Active or Worldly life) and Nivruthi (Ceasing from Worldly acts)

About 2000 to 2500 years back, our country was in a much degraded state.  Since eternity, the path of Vedic dharma has been existing in our country.  It is called Sanathana Dharma.  Since it is in line with the Vedas, it can also be called as the Vedic religion.  Only after passage of many, many years, foreigners started calling it as Hinduism and we have also been calling it by the name given by them.  Nowhere it is mentioned in any of the literature related to our religion that it was called Sanathana Dharma or Vedic religion.  As there was no other religion except this since time immemorial, there was no need to give it any name.  Subsequently, when westerners entered our country, they had to cross the river Sindhu which they called as Indus and started calling our country, India, associating with the river and the age-old religion as Hinduism and its followers as Hindus.  And these names have remained permanent since then.

There are two paths prescribed in the Sanathana Dharma, namely, Pravruthi (active or worldly life) and Nivruthi (ceasing from worldly acts).  Pravruthi path is to continue to lead a life in this world, in accordance with dharmic principles and Nivruthi path is to cease to exist after the life is over and merge with the supreme lord, thus freeing oneself from the repetitive cycle of birth and death.

Pravruthi is the path, which prescribes leading a life of righteousness, while remaining in household, following the prescriptions of Varnasrama, for one’s own betterment and for the community at large.  Depending upon the extent of righteous deeds done, one earns as much Punya (virtues-credit) and as reward of the Punyas (credits) earned, get to live in the joyful world of heaven. However, this joy is not permanent.   The Punyas earned, get reduced by as much time spent in heaven. When fully exhausted, we will be forced to take birth in this world again, in line with the precept, ‘Punarapi Jananam’ (repeated births).  Owing to the righteous life lead in the previous life, this birth will be a good one with all comforts.  If one lives this life also without wavering from the path of righteousness, he may once again go to heaven.  However, as said already, that joyful stay in heavens is not permanent.

Not only, it is not permanent, even while experiencing, it will not give a sense of complete satisfaction.  One can get that bliss only when he reaches a stage where he does not hanker for anything more, where he feels that he has reached a permanent state from which he should not waver even a bit and that there are no more misgivings at all.  Whatever be the pleasure or happiness one may get either in this world or in the heavens, are not capable of giving this kind of joy.  One cannot be in this world without the influence of fear, sorrow, desire, anger etc.  Moreover, one needs to be constantly pursuing this happiness or one needs to be always struggling to get them.

Not only that, can these small pleasures satisfy what we are deep inside? They won’t. They can at best, satisfy the five senses like eyes, ears, touch, etc., and give joyful experience to the mind and brain but not to the soul residing deep inside all these. The soul will not be able to get the experience of copious joy or ecstasy from these pleasures.  When we experience all these small pleasures, a probing thought will occur in our minds now and then, which will question why we are not able to obtain the inner contentment to the soul, which is the main thing and why we are doing so many stupid things, like a mad person, in search of some outwardly pleasures, which are so temporary.

Only the Nivruthi mode can give the permanent inner contentment.  Only the person who is able to get away from the worldly activities (karma),  from the society, become detached and continuously engage in soul searching and meditation, will realize that this human soul itself is part of the Supreme God and experience the permanent blissful and contented state.  Both the states of Samadhi (profound meditation or deep contemplation) and Sakshaathkaram (realization) are one and the same.  Once obtained, it will be eternal.  In our casual talk also, we describe the pleasure we obtain as ‘Brahmanandam’ (Divinely rapturous).  Actually, only the person who has been able to reach the ecstatic state through the path of Nivruthi, will be able to experience that Brahmanandam (ecstasy).  It is not possible to experience this blissful state by a second person other than us. The Supreme Being himself is the rapturous or blissful joy (Brahmanandam).  This person (who has reached the blissful state through the Nivruthi mode) will identify himself with the Supreme Being (Brahmam) and experience the ecstasy. Only in that state, there is no fear, sorrow, desire, anger etc., which will keep pulling us otherwise.  Also, there is no need for the perpetual struggle. But one has to put in lot of hard work to reach this blissful stage. The struggle, I mentioned will definitely be very hard.  But it is enough, if that stage is reached once. No more slipping or swaying from that.

This is what is mentioned in the verse,

Thillai Veliyilae Kalandhu Vittaalavar
Thirumbiyum Varuvaro?

The conclusion of Brahma Sutra, mentioning ‘Anavruthi Sapthath Anavruthi Sapthath’, not once, but twice, also points out this only. The author of Brahma Suthra says that he has not said this but it is found in the Sruti (Vedas) itself.  Sapthath means, Sruthi, the proof of sound.  Chandokhya Upanishad, which is the top most Sruti (Vedas) has concluded repeating this twice.

To summarize, one can get permanent blissful state only through the Nivruthi mode and all the small pleasures and happiness one may get through the Pravruthi mode are only temporary.

Refer: Deivthin Kural Part 1-Peyar Illadha Madham (Religion without a Name).


Audio




Categories: Deivathin Kural

Tags: ,

12 replies

  1. Maha Bhagyam to read Bhagavan Adi Sankara’s Charitham by Maha Periyava Himself! May their Divine Blessings be ever on all of you and through your efforts to us all! Hara Hara Shankara, Jaya Jaya Shankara!

  2. Namaskarams. Sri Sankara Charitham Audio romba nanna irukkirathu. Sowmya avarhalin theme sketch and audio irandumae nandraha ulladhu. Indha audio download seidhu vaithu kondu leisure hour-la repeated aaha ketka mudiyum. Being aged and rheumatoid arthritis patient, I request you to help me to download this.

    Mahaperiyava Paripoorna Anugraham.

    my mail id is : santhavasan@gmail.com

    Hara Hara Sankara ! Jaya Jaya Sankara !

  3. Thanks everyone

  4. சௌம்யா ஓவியம் அதி அற்புதம். தெய்வத்தின் குரலை உந்தன் குரலின் மூலம் பதிவு செய்த ஒலியும் அதி அற்புதம். தங்கு தடையின்ற நடை. ஸ்பஷ்டமான உச்சரிப்பு. உள்ளார்ந்தமாய் சொன்ன பாணி. அருமை. அருமை. பெரியவா அருளடனே செவ்வென தொடரட்டும் நின் சேவை. திரு ரவிகுமாருக்கும் எந்தன் வாழ்த்துக்கள்.

    🙏🏻🙏🏻👍🏻👍🏻👏🏼👏🏼

  5. அதி அற்புதம் சௌம்யா

    அதி அற்புதம் திரு ரவிக்குமார்

    தொடரட்டும் உங்கள் நற்பணி…

    மனம் நிறைந்த பாராட்டுக்கள்.

    ஹர ஹர சங்கர ஜெய ஜெய சங்கர

    ஆதி சங்கர பகவத் பாதாள் சரணம்

    காஞ்சி பெரியவா திருவடி சரணம்.

    சந்தர் சோமயாஜிலு

  6. Maha Periava Saranam

  7. Brilliant and thanks enlightening everyone.

  8. JAYA JAYA SANKARA

  9. Periyava kadaksham paripooranam…… Hara Hara sankara Jaya Jaya sankara……

  10. Namaskaaram
    I greatly indebted to you for including the audio clip of the post. Thank you. It is indeed a blessing.

  11. Namaskaaram. Thank you so much for the wonderful endeavour. I am the person who.had requested for an audio clip of the post and it was a pleasant surprise that you have included it and consider it a blessing from Mahaperiava. I have a medical condition which makes it difficult to read lengthy paragraphs; hence the request. Thank you again. Indhu

  12. Brilliant and awesome work and sketches .Jaya Jaya Sankara .. Hara Hara Sankara!!

What do you think?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: