Thanks to Sri Ganapathi for sending the link and audio. Short audio clip and sweet to hear Periyava talking about bagawan nama….Don’t miss. If you pay attention, periyava says “humbleaa iru”. Let us practice that. Let us shed our ego. Let us keep chanting bagawan nama – be it Rama Nama, Shiva Nama anything…..
“நற்றவா உனை நான் மறக்கினும் சொல்லு நா நமச்சிவாயவே” னு, நாமத்தை சொல்லிண்டு இருந்தா போறும் னுட்டு, ஒரு கோடி காட்டி இருக்கா பெரியவா எல்லாரும். போதேந்த்ராள் “நீ பெரிய பரம பக்தனா இருந்தாலும் சரி, பிரபத்தி பண்ணினவனா இருந்தாலும் சரி, பெரிய நீ ஞானியா இருந்தாலும் சரி, ப்ரம்ம ஸாக்ஷாத்காரம் அடைஞ்சு சமாதியிலே நிஷ்டனா இருந்தாலும் சரி, எல்லாம் இருந்தாலும், இந்த இதுல உனக்கு ருசி, இது ஊறி ஊறி ஊறி, இந்த அம்ருதத்தை நீ பானம் பண்ணாத போனா, அதெல்லாம் ஒண்ணும் பிரயோஜனப் படாதுன்னுட்டு, கடைசீல தீர்மானம் பண்ணி,
ஆகவே இந்த ரெண்டு நாமா, ரெண்டு எழுத்து இருக்கும்படியான ராம நாமாவோ சிவ நாமாவோ எதை வேணா வெச்சுக்கோ, அப்படினுட்டு, அந்த ரெண்டு எழுத்து இருக்கே அந்த ரெண்டு எழுத்துக்கு நிறைய கிரந்தங்கள் எழுதி, இந்த ரெண்டு தான் தாரகம்னு, தாரகம்னா உன்னை தாண்ட விடறது, பாபத்துலேர்ந்து தாண்ட விடறது, சம்சாரத்துலேர்ந்து, துக்கத்துலேர்ந்து தாண்ட விடறது. துக்கத்துலேர்ந்து தாண்ட விட்டா திரும்பியும் பாபம் வரது. பாபத்துலேர்ந்து தாண்ட விட்டா போறும் நமக்கு.
“அஹம் த்வா ஸர்வ பாபேப்யோ மோக்ஷயிஷ்யாமி மா சுச:” னு, உனக்கு துக்கம் வராத இருந்ததானா, ஆபத்து வராத இருந்தா துக்கம் நிவர்த்தி ஆகும் னு சொல்றதுக்கில்லை. நீ பாபம் பண்ணாம இருந்தாலே உனக்கு போறும். எத்தனை ஆபத்து வந்தாலும் ஒனக்கு துக்கம் வராது. “ஸர்வ பாபேப்யோ மோக்ஷயிஷ்யாமி” உன்னோட பாபத்துலேர்ந்து உனக்கு மோக்ஷத்தை உண்டு பண்ணிடறேன். “மா சுச:” அப்பத்தான் உனக்கு சோகம்கிறது வராது.
அப்பேற்பட்ட தாரக நாமத்தை, போதேந்த்ராள் நாம சித்தாந்தம் பண்ணி, அதை அனுசரிச்சு ஐயாவாளும், ஐயாவாள் சிவ நாமத்தை பத்தி விசேஷமாச் சொல்லி, அப்படி கொஞ்சம் மனசு லயிக்கும்படியான ஒரு மார்கத்துல பகவன்நாமாவை சொல்லிண்டு இருந்தோமானா, அது கொஞ்சம் பஜன பத்ததி னுட்டு, அந்த மாதிரி சம்ப்ரதாயம் ஏற்பட்டிருக்கு. அதான்
“ஸததம் கீர்தயந்தோ மாம் போதயந்த: பரஸ்பரம்” னு மூலத்துலேயே “அப்பா, சொல்லிண்டு இரு. ஒருத்தருக்கு ஒருத்தர் பேசிண்டு இரு. பத்து பேரா சேர்ந்து கோஷ்டி கானம் பண்ணு.” இப்படியெல்லாம் இப்படியெல்லாம் கொஞ்சம் சாதகம் அதுக்கு. எதானு மருந்து சாப்படறதுக்கு, எதானு கொஞ்சம் ஒரு சஹாயம் ஒரு திதிப்பு கிதிப்பு அது இது குடுக்கற மாதிரி, பகவன்நாமாவுக்கு இதெல்லாம் கொஞ்சம் கூட இருந்தா, கொஞ்சம் சுலபமா பகவன்நாமாவை, நாம வந்து அந்த அம்ருதத்தை அனுபவிக்க முடியும்கிறத்துக்காக, வேறொண்ணும் வேண்டாம் உனக்கு. அது ஒண்ணு வெச்சுக்கோ.
கடைசீ சித்தாந்தம் “நாக்கு இருக்கு, இரண்டு எழுத்து இருக்கு. சொல்லிண்டே இரு முழுக்க. அது ஒண்ணு உன்னை எல்லாத்தையும் தாண்டி விட்டுடும். பாக்கி எல்லாம் எவ்வளவு பண்ணுமோ அவ்வளவு பண்ணிடும் இது. ஏதோ நம்மால முடிஞ்சதை வேண்டாம்னு சொல்ல வேண்டாம். முடிஞ்ச வரைக்கும் நல்ல கார்யங்கள் எல்லாம் பண்ணிண்டு இருப்போம். பாக்கி பக்தியோ, ஞானமோ, சரணாகதியோ, கர்மானுஷ்டானங்களோ இதெல்லாம் பண்ணுவோம். பண்ணினாலும், அதுலேர்ந்து, நமக்கு வேறொண்ணும் அதிகாரம் இல்லியே, இது ஒண்ணு இருக்கட்டும் நமக்குன்னு, இது ஒண்ணை கெட்டியா, குரங்கு பிடியா படிச்சுண்டுறது பகவன்நாமாவை. அப்படின்னு உபதேசம் பண்ணி, அதை சித்தாந்தம் பண்ணினவர், போதேந்த்ராள்னு கடைசீ ஆசார்யாள் முந்நூறு வருஷத்துக்கு முந்தி பண்ணினார்.
அவாளுடைய அனுசரிச்சு ஐயாவாள் னுட்டு அவாளும் நிறைய்ய பக்தி பண்ணி, அவாளுக்கு கார்த்திகை அமாவாசையில தான் அவாளுக்கு கங்கை வந்துதுன்னு திருவிசைநல்லுர்ல அந்த உத்சவம் அவாளுக்கு. அதுக்கப்பறம் ஸத்குரு ஸ்வாமிகள்வாள் னு மருதாநல்லூர்ல அதை அனுஷ்டானத்துக்கு கொண்டு வந்து, எப்பவும் அந்த உஞ்சவ்ருத்தி, அப்பறம் பகவன்நாமா, அந்த கீர்த்தனைகள், அந்த புஸ்தகங்கள், அவாளுடைய போதேந்த்ராளுடைய பாதுகையை ஆராதனை பண்றதுன்னு, அந்த சம்ப்ரதாயத்துல, க்ரமம் ஒண்ணு, மடம் ஒண்ணு, அதுலேர்ந்து, பகவன் நாம சித்தாந்ததுக்காக னுட்டு, போதேந்த்ராள் பிரதான ஆச்சார்யாளாகவும், ஐயாவாளும், அப்பறம் ஸத்குரு ஸ்வாமிகள், அப்படி ஒரு பரம்பரை. இந்த போதேந்த்ராள், ஐயாவாள், ஸத்குரு ஸ்வாமிகள், இவாளோடபேரோடதான் இந்த பஜனை பத்ததில பஜனை சொல்றப்ப, இவா மூணு பேருடைய ஸ்லோகங்கள், மூணு பேருடைய கீர்த்தனைகள், இதெல்லாம் சொல்லிட்டு தான் எல்லோரும் பகவன்நாம பஜனை பண்றது, பஜனை பண்றது னு சம்ப்ரதாயமானது ஏற்பட்டு இருக்கு.
ஆகையினால நாக்கு இருக்கு. நாமம் இருக்கு. அப்பறம் பயம் ஏது?
வடக்க உத்தர தேசத்துல இந்த பஜனைங்கறது, கிருஷ்ண சைதன்ய மகாப்ரபு னுட்டு அவர் வங்காளத்துளேயும் ஒரிஸ்ஸாவிலேயும், அந்த பஜனை பத்ததி ரொம்ப விசேஷமா அங்க ஏற்பட்டது. நம்ம தஷிண தேசத்துல ஏற்பட்டது, போதேந்த்ராளுடைய, போதேந்த்ராள், ஐயாவாள் ஸத்குரு ஸ்வாமிகள், இந்த க்ரமத்துலேர்ந்து நம்ம தஷிண தேசத்துல பஜனை சம்ப்ரதாயம் ஏற்பட்டிருக்கு. வடக்க இருக்கற அந்த பஜனை பத்ததிகளும் நாம் சேர்த்துக்கறது உண்டு, எல்லாம் பகவன்நாமா தானே. அதனால அவாளுடைய கிரமமும் கொஞ்சம் கொஞ்சம் சேர்த்துண்டு பண்ணிண்டு இருக்கறது. கொஞ்சம் இதே மாதிரி பஜனை, அந்த மாதிரி பண்றது மகாராஷ்ட்ரத்துல துகாராம் அவாளெல்லாம் பஜனை பண்ணிண்டு இருந்திருக்கா. அங்கேர்ந்து உத்தர தேசத்துல மீராபாய் பஜனை பண்ணிண்டு இருந்திருக்கா. அந்த சைதன்ய மஹாபிரபு தான் உத்தர தேசத்துல நிறைய பஜனை பத்ததி ஏற்படுத்தி இருக்கார். அந்த வாசனை அடிச்சு தான் நம்ம தேசத்துலயும், இங்கேர்ந்து பஜனை பத்ததினுட்டு, இருந்தாலும் ஸ்வதந்தரமா இவா ரெண்டு மூணு பேர் மஹான்கள், நம்ம தக்ஷிண தேசத்துலேயும் அவதாரம் பண்ணி, அவா சன்யாசிகளா போதேந்த்ராள், க்ருஹஸ்தாளா ஐயாவாள், இவா பாகவத சம்ப்ரதாயமா ஸத்குரு ஸ்வாமிகள்வாள் அவா மூணு பேரும்.
ஆகையினால பகவன்நாமாங்கிறது சுலபம் நமக்கு. எப்ப நாம வேணும்னாலும் நாம உபயோகப்படுத்திக்கலாம். நமக்கு ரொம்ப சுலபமான உபாயம். நம்ம மதத்துல எல்லாம் கஷ்டமா இருக்கே, கடினமா இருக்காப்பல இருக்கே, யோகம், யோகம், த்யானம், ப்ராணாயாமம் னு பெரிய கடினமானா இருக்கு நம்ம மதத்துல அப்படீன்னு சந்தேஹமா இருந்ததானா, இதைக் காட்டிலும் சுலபமான வழியே கிடையாதுங்கறதும் நம்ம மதத்துலதான் இருக்கு. அதுனால எல்லாம் என்ன பிரயோஜனமோ அந்த பிரயோஜனம் இதுனால சுலபமா வந்துடும். ஆனா அதுல ஒரு அலக்ஷிய புத்தியா, அது தப்பு, இது தப்பு னுட்டு வெசுண்டு மாத்திரம் இருக்காதே. வெசா இந்த நாமம் போய்டும். அப்படினுட்டு நாமத்துலேர்ந்து பகவதனுக்ரகம் வீணாபோயிடும். ஒண்ணையும் வையாதே நீ. அந்தந்த மார்கத்துல அது சரி. நமக்கென்னமோ நாம ரொம்ப அல்பம், நமக்கு இதுதான் னு ரொம்ப humble ஆ இருந்துக்கோ. அப்போ இது உன்னை கடைத்தேறி விட்டுடும்.
அதுக்காக தான் “நாம அபராதா: தச” னுட்டு “நாமாஸ்தீதி நிஷித்த கர்ம விஹித த்யாகோ” னுட்டு ஸத்கர்மாவை விடறது, கெட்ட கார்யத்தை செய்யறது இதெல்லாம் பண்றேன் நான், நாமா தான் இருக்கேனு அந்த எண்ணத்துக்கெல்லாம் அஹம்பாவத்தோட போகாதே. எல்லாத்துக்கும் அடீ கீழ் படியில இரு நீ. அதெல்லாம் அவாளெல்லாம் பெரிய மஹான்கள். குடுத்து வெச்சவா. நமக்கு கதியில்லையே, நாம இந்த வழியிலே போறோம் அப்படின்னு நினச்சுக்கோ நீ, அப்படீன்னுட்டு,
“அந்த மாதிரி எல்லாம் பகவன்நாமா தான். ஆரக்கண்டாலும் நாமாவைச் சொல்லிச் சொல்லிச் சொல்லி உன்னுடைய க்ஷேமத்தை அடை” அப்படிங்கற மார்கத்தை போதேந்த்ராள் உபதேசம் பண்ணி அனுக்ரஹம் பண்ணி இருக்கா.
நம: பார்வதீ பதயே ஹர ஹர மஹாதேவா
[Source: http://valmikiramayanam.in/?page_id=2]
10 Responses
It is a rough translation in English. One may watch the link mentioned above by Sri Ganapathy Subramanian. Typos and other mistakes are expected and excuse me for that.
“Even if I forget you, but my tongue will always utter Namashivaya”; this is how our elders have shown us a way to us. Bodhendral said, “Whether you are a great devotee, whether you are a great sage, whether you have attained the realisation of Brahma and you are in Samadhi Sthiti, whatever you may, until you taste the Bhagavat Tharaka Namas viz., Rama or Shiva, and you do not drink this nectar of Namas, then it will be of no use. So, those Namas are the most important thing to do, to let you cross from sin, from Samsara, from sorrow. If you don’t cross, you will come back to sin again. We have to get rid of sin always.
‘अहं त्वां सर्वपापेभ्यो मोक्षयिष्यामि मा शुचः’ – as said in Bhagavatgita, If you don’t do sin, no matter how much danger comes, you will not be sad. “Sarva papebhyo mokshayishyami” I will liberate you from your sins. “Ma Sucha:”- then only you don’t feel sad.
If we utter the Tharaka Namas of Lord Shiva (or Rama) in a way Bhodendral said, with a bit of a Bhajan, that makes a kind of tradition. That’s what it is said that talk to the people around and gather them and do a group for Bhajan, and if you have a little bit of Bhajan of Bhagavat Nama, you don’t need anything else and enjoy the nectar of HIS names.
The argument was, “There’s a tongue, there are two letters (Rama and Shiva), just stay uttering it continuously. This alone will cross you from this Samsara Sagaram. We will do all the best things we can. Whether it is devotion, knowledge, surrender or rituals, we will do all these. Let’s chant the Bhagavat Nama always. The last Acharya who preached and conceptualised it was Bhodhendral, some three hundred years ago.
He had done a lot of devotion, and it is said that he brought Ganga on the new moon day of Karthigai in Thiruvisainallur. Since then, Sadhguru Swamigal has brought this as a ritual in Maruthanallur and always worshipped the Unjavrutti, then the Bhagavat Nama, the hymns, the books, and the worship of Bodhendral, which became the tradition. They worship every year, Bodhendra, Ayyavaal and then Sadhguru Swamigal. That is how we recite Bhajans, the Shlokas of these three people, the Kirtans of these three people, and that became the tradition.
Therefore, we have a tongue, there’s a Bhagavat Nama, what’s the fear then?
In the northern parts of the country, Bhajans are famous because of Krishna Chaitanya Mahaprabhu, who performed Bhajans in Bengal and Orissa. In our southern part of the country, Bodhendra, Ayyaval and Sadhguru Swamigal had done the Bhajan tradition. We also add those northern Bhajans to our Bhajans. A little bit of a similar Bhajan, like Tukaram used to do Bhajans in Maharashtra, from Uttar Pradesh, Meerabai used to sing Bhajans. It is Chaitanya Mahaprabhu who has created a lot of Bhajans in the northern parts of the country. It is because of that fragrance that we have been singing Bhajans in our southern part of the country; however, there are two or three great people who have independently done such Bhajans in our southern part; they are Bodhendral, Iyyaval and Sadhguru Swamigal.
Therefore, it is easy for us to chant God’s names. We can chant it whenever we want. It is a very easy and feasible way. In our religion, it is felt that everything is difficult. Yoga, meditation and Pranayama are very difficult, but then there is no easy way to get Punya by chanting. It’s going to make it easier for you to get the benefit of it. But never think that there is something wrong here and there. If you do so, your attempt at chanting Nama Smaranam and Punya will be nullified. Hence, never blame anything. Everything is right in their respective ways. So be humble always.
Hence, do not go with the ego of thinking that you can do bad deeds and by saying “Nama Aparada: Dasa” and “Namasteedhi Nishitta Karma Vihita Tyago”, you will be cleansed from Papa. Stay at the bottom of everything.
Therefore, always attain your benefit by chanting Bhagavat Nama, said Bhadendral and blessed us.
Nama: Parvati Padaye; Hara Hara Mahadevaa.
https://mahaperiyavaa.blog/2017/11/17/maha-periyava-deiva-vaakku-bhagawan-naama-mahimai-audio-with-tamizh-english-translation/
Thank you very much for the recording of Mahaperiyava about the greatness of Bhagavan Nama, which is the simplest solution that we can put to practice.
THANKS FOR SHARING THIS.MAHAPERIVA TIRUVADIGALE CHARANAM
Pls translate in english Adminji…my humble request
Please translate everythin in English. So I can read. Please I request admin in behalf of all devotees from north
என்ன ஒரு பாக்கியம், பெரிவா வாயால இந்த மாதிரி உபதேசம் எல்லாம் கேட்க…..
Really. We all are blessed to hear original talks from our walking God of Kanchi. God bless Mahaperiyava.
Hara Hara Sankara Jaya Jaya Sankara. Janakiraman. Nagapattinam.