Maha Periyava As Seen by Sri Ra. Ganapathi Anna – Series 3 – Chapter 3



Jaya Jaya Sankara Hara Hara Sankara – Sri Ra. Ganapathi Anna’s experiences with Sri Periyava continues as part of Deivathin Kural Preface 1

Thanks to Shri. B. Narayanan Mama for the translation and excellent drawing. Rama Rama


ஸ்ரீ ரா.கணபதி கண்ட மஹாபெரியவா.

(ஸ்ரீ ரா.கணபதி தெய்வத்தின் குரல் முதற்பகுதிக்கு 1976-ஆம் ஆண்டு எழுதிய முகவுரையிலிருந்து).

அனுக்கிரஹம்  செய்வதில்  பரம உன்னதமாக இருப்பவரே, உபந்நியாசம் செய்யும்போது,  உரையாடும்போது  பரம எளியவராகிவிட,  அந்த எளிமையில்  ‘தனித்துவம்’ என்பதே இல்லாமல் ஆகி விடுவதால், ‘தனியொரு தத்துவமே’, சத்தியமே அவர் மூலம் பேசிவிடுகிறது.

அவர் ஏன் இப்படி நம்மோடு சேர்ந்து எளியராகி நிற்கிறார்? ஸத்தியமே அவர்களது லக்ஷியம் என்று சொல்லிவிட்டு, அவர்களே தமது பரமேஸ்வரத்துவத்தை மறைத்துப் பரம எளியர்போல் பொய்யாக நடிக்கிறார் என்றால் புரியவில்லையே! இதற்கும் இவ்வாக்கிலேயே விடை இருக்கிறது. ஆதிசங்கரர் அம்பிகையைத் துதிக்கும்போது தம்மைக் கடையரில் கடையராகச்  சொல்லிக்கொண்டு, “என்னையும் கூடக் கடாக்ஷியம்மா”, “எனக்கும்கூட  உன் திருவடியைத் தருவாய் தாயே!” என்றெல்லாம் வினய வடிவாக வேண்டுவதைச் சொல்லும் பெரியவாள், நாம் எப்படிப் பிரார்த்திக்க  வேண்டும் என்று நமக்குக் கற்றுக் கொடுப்பதற்காகவே, பரமேஸ்வராவதாரமான பகவத்பாத சங்கரர் நம்மில் ஒருவராகத தம்மை வைத்துக் கொள்கிறார்  என்று விளக்குகிறார். விளக்கம் தருபவரின் எளிமைக்கும் இதுவே விளக்கு. அவதார புருஷர்களும் எப்படி சாமானிய மானுடர்களோடு சேர்ந்து நிற்கிறார்கள், எதற்காக  அப்படி நிற்கிறார்கள் என்பதெற்கெல்லாம் நூலின் உள்ளே (பக். 652-3,887-8  ஆகியவற்றில்) விரியும் விளக்கம் இப்படி விளக்குபவரையும் விளக்கி வைக்கிறது.

எல்லா விளக்கும் விளக்கல்ல சான்றோற்குப்
      பொய்யா விளக்கே விளக்கு.

என்ற தமிழ் மறைப்படி, இந்த எளிய சான்றோரின் திருவாய் வழியே சத்திய தீபமே சுடர் வீசுகிறது; அதாவது, தெய்வத்தின் குரலையே கேட்கிறோம்.

________________________________________________________________________________________________________________________________

The  ONE  who  is  so  eminent  in  His blessings,  becomes  a  humble ONE  while speaking or  delivering  Upanyasams;  in that  simplicity,  there  is  no  individuality,  and  therefore,  an  unique  doctrine  or  ‘Satyam’  only  speaks  through HIM.

Why  does He  become  a   simple  soul  and  stand  with us?  Having  said  that  ‘Satyam’  (Truth)  is  His  sole objective,  He, then,  hides  His  ‘ParamEswarathvam’ ( Divine traits)  and disguises  Himself  as  a simple  soul  and acts  before  us—this  is  not discernable !  The answer  to  this  lies  in  His  own  words.   Adhisnkarar,  while  praying  to  AmbAl,  submits  Himself  as  the  lowest  of  the  lowly  souls,  and  says  with  utmost  humility,  “Protect  me  too,  Oh  Mother!  Place  your  Divine  feet  on  my  head  too!”—-While  quoting   this,  MahaPeriava,  further  explains   that  Adhisankarar  considers  Himself  as  an  equal  amongst  us  in  order  to  teach  us  how  to  pray.  This,  then  is  the  proof  for  the  humility  of  the  ‘Light’   that  lights  up  this  principle.

எல்லா விளக்கும் விளக்கல்ல சான்றோற்குப்
      பொய்யா விளக்கே விளக்கு.

(All  lamps  of  nature  are not  lamps.  The  lamp  of  truth  is  the  lamp  of  the  wise.).

In  accordance  with  the  above  Thirukkural ( the  Tamil  Veda),  the  light  of  truth  glows  through  the  words  of   this  humble  but  great  soul.  Which  means  that  we  are  hearing  ‘Dheyvathin  Kural’ (The  voice  of  God).

To  be  continued……

 



Categories: Deivathin Kural, Devotee Experiences

Tags:

What do you think?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: