77. Sri Sankara Charitham by Maha Periyava – Wonderful Lesson for One Thousand Disciples



Jaya Jaya Sankara Hara Hara Sankara – A pretty small but breathtaking chapter where Sri Periyava explains how Patanjali Maharishi taught Maha Bashyam to 1000 disciples concurrently. The top notch drawing from Sowmya pretty much explains isn’t it?

Many Jaya Jaya Sankara to our sathsang volunteers, Shri ST Ravi kumar for the translation and Smt. Sowmya Murali for drawing and audio. Rama Rama


ஆயிரம் சீடருக்கு அதிசய பாடம்!

சிதம்பரம் ஆயிரக்கால் மண்டபத்தில் பதஞ்ஜலி பாடம் நடத்தினார். அவரோ ஆயிரம் நா படைத்த ஆதிசேஷன்! ரொம்பவும் விஸ்தாரமான விஷயமென்றால், ‘ஆயிரம் நா படைத்த ஆதிசேஷன்தான் சொல்லணும்’ என்றே வசனமிருக்கிறது. மஹாபாஷ்யம் அவ்வளவு விஸ்தாரமானது. ஸாதாரணமாகப் பதஞ்ஜலி மநுஷ்ய ரூபத்தில் ஒரு ரிஷியாகத் தெரிந்து கொண்டிருந்தவர்தான். ஒரு முகம், ஒரு நாக்கு என்று இருந்தவர்தான். இப்போது என்ன ஆயிற்றென்றால் அவர் நிஜமாகவே ஆயிரம் நா படைத்த ஆதிசேஷ ரூபத்தையே எடுத்துக் கொள்ளும்படியாயிற்று.

ஏனென்றால், அவரிடம் பாடம் கேட்க ஆயிரம் சிஷ்யர்கள் சேர்ந்து விட்டார்கள்.

வித்யையை, அதிலும் பாஷா சாஸ்த்ரத்தை, அறிவதில் இந்த தேசத்தில் ஆதிகாலத்திலிருந்து இருந்து வந்துள்ள அக்கறை அதிசயமானது. தேசத்தின் ஒரு மூலைக்கு மறு மூலை போய்க்கூட வித்யாப்யாஸம் செய்தார்கள். அப்படி இப்போதும் இந்தப் பெரிய உபகண்டத்தின் நாலா திசையிலிருந்தும் சிதம்பரத்துக்கு வித்யார்த்திகள் வந்துவிட்டார்கள்.

அவர்களில் ஒவ்வொருவருக்கும் ‘இன்டிவிஜீவல் அடென்ஷன்’ கொடுத்து (தனிப்பட கவனம் செலுத்தி) பாடம் சொல்லவேண்டும், முடிந்த மட்டும் சீக்ரமாக இதைச் செய்து முடிக்க வேண்டும் என்று பதஞ்ஜலி நினைத்தார். எந்த சிஷ்யன் எந்தக் கேள்வி கேட்டாலும் தாமஸமில்லாமல் உடனே பதில் சொல்ல வேண்டுமென்று நினைத்தார். இப்படி ஒவ்வொருவருக்கும் பாடம் சொல்லி, ஒவ்வொருவரிடமும் தனியாக ஸந்தேஹங்கள் கேட்டு நிவர்த்தி செய்வதென்றால் ஒரு முகத்தோடு, ஒரு வாயோடு இருந்தால் போதாது என்று எண்ணினார். அதனாலேயே ஆயிரம் சிரஸுள்ள ஆதிசேஷ ஸ்வரூபத்தையே பாடம் சொல்லும் காலத்தில் எடுத்துக் கொள்வது என்று தீர்மானித்தார்.

ஆனால் ஆதிசேஷ ஸாந்நித்யத்தை மநுஷர்களால் தாங்க முடியாது. அதனுடைய த்ருஷ்டி பட்டால் போதும், அல்லது மூச்சுக் காற்றுப் பட்டால் போதும், எந்த மநுஷ்யரானாலும் பஸ்மமாய்ப் போய்விட வேண்டியதுதான். ஆதிசேஷன் பார்ப்பது மட்டுமில்லை, ஆதிசேஷனைப் பார்த்தாலுங்கூட, பார்க்கிற மநுஷர் பஸ்மாவாகிவிட வேண்டியதுதான்! அவ்வளவு உக்ரம்!

அதனால் என்ன உத்தேசித்தாரென்றால்… தம்மைச் சுற்றி ஒரு திரையைப் போட்டுக்கொண்டு அதற்குள் ஆதிசேஷ ரூபத்தில் இருப்பதென்றும், சிஷ்யர்களைத் திரைக்கு வெளியில் தம்மைச் சுற்றி, ஒவ்வொரு முகத்துக்கும் நேரே ஒரு சிஷ்யன் இருக்கும் விதத்தில் உட்கார வைத்துக் கொள்வதென்றும் தீர்மானித்துக் கொண்டார்.

இப்படி குரு கண்ணில் படாமல் மறைவாக இருப்பதால் சிஷ்யர்களில் யாராவது இஷ்டப்படி வெளியிலே சுற்றப் போய்விட்டால் என்ன பண்ணுவது? அப்படி ஆகாமல் பயமுறுத்தி மிரட்டித் தடுக்க வேண்டுமென்று நினைத்து, ‘உத்தரவில்லாமல் யாராவது வெளியே போனால் அவர்கள் ப்ரம்ம ரக்ஷஸாகி விடுவார்கள்’ என்று சாபமாக ஆஜ்ஞை செய்தார்.

_______________________________________________________________________________________________________________________

Wonderful lesson for one thousand disciples

Patanjali conducted classes in the Thousand Pillar hall (Aayiram Kaal Mandapam) at Chidambaram. He was Adisesha, with one thousand tongues!  There is even a saying that, if any matter needs to be explained in detail, “Adisesha, who has thousand tongues should only speak”.  The great explanatory treatise (Mahabhashyam) is such a large work.  Normally, Patanjali was one who only appeared to be a sage in human form.  He was a person, having only one face and one tongue. However, it so happened that he had to really take the form of the thousand tongued Adisesha now.

This was because, a thousand disciples had joined to listen to his lessons. In this country, right from the early days, earnestness to learn, especially the rules of a language, is really an amazing thing.  People even travelled from one corner to another, to pursue studies.  That is how, now also, students had arrived from all four directions of this big sub-continent to Chidambaram.

Patanjali thought that he should teach each one of them, giving individual attention and also complete this as soon as possible.  He felt that he should clarify without any loss of time, whatever doubt was raised by a student.  He thought that if he has to teach each one individually, seek their doubts and clarify them individually, it would not be enough to have only a single face and mouth.  He therefore decided that he would take the form of the thousand-headed-Adisesha itself, while taking lessons.

But, humans cannot bear the intensity of Adisesha if they are in his vicinity.  Any man will get reduced to ashes even its looks fall on him or its breath touches him. It is not even that Adisesha should see the person; even if the person looks at Adisesha, the person who looks at him, will get burnt.  Such was the ferocity!

Therefore, what he thought was… He decided that he would have a curtain around him and take the form of Adisesha and make the disciples sit outside, in a way that each student was seated in front of one head.

He wondered what to do if any of the disciples went off roaming as per his whims, since the teacher was not visible but hidden. Thinking that he should scare and prevent from doing so, he gave an order as a curse:  “If anyone went out without permission, he would become a Brahma Rakshas” [ब्रह्म रक्षस्].

_____________________________________________________________________________________________________________________________

Audio



Categories: Deivathin Kural

Tags: ,

2 replies

  1. Amazing sketch aptly representing the situation. Humble Namaskarams to Sowmya

  2. அருமை . நன்றி 🙏🙏

What do you think?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: