76.2 Sri Sankara Charitham by Maha Periyava – Divine Service to the three tools (Mind, Speech, & Body)


Jaya Jaya Sankara Hara Hara Sankara – Sri Periyava continues on the significance of Patanjali Mahrishi’s contributions on our upliftment through our Trikarnas.

Many Jaya Jaya Sankara to our sathsang volunteers, Shri ST Ravi kumar for the translation and Smt. Sowmya Murali for another great drawing and audio. Rama Rama


திரிகரணத்திற்கும்
திருத்தொண்டு

மனோ வாக்குகள் ஆச்சு. காயம் பாக்கி இருக்கிறது. சரீரத்திற்கு ஏற்படும் மலத்தை அகற்ற அவர் என்ன செய்திருக்கிறார்?

மலம் சரீரஸ்ய வைத்யகேந

சரீரத்துக்கு அழுக்கு வியாதிகள் தான். வ்யாதியில்லாமல் ஆரோக்யமாக இருந்துகொண்டிருப்பதுதான் த்ரிகரண சுத்தியில் சரீர சுத்தியாகும். இதற்காகப் பதஞ்ஜலி அநுக்ரஹித்ததுதான் வைத்ய சாஸ்த்ரம். “மலம் சரீரஸ்ய ச வைத்யகேந”.

ஆயுர்வேதத்தின் ஆதார சாஸ்த்ர புஸ்தகம் அவர் எழுதியதுதான். “சரகம்” என்று அதற்குப் பேர். அவருக்குச் சரகர் என்று பெயர் உண்டாதலால் அவர் எழுதியது ‘சரகம்’. ஆத்ரேயர் என்று அவருக்கு இன்னொரு பேர் இருப்பதை வைத்து, அதை “ஆத்ரேய ஸம்ஹிதை” என்றும் சொல்வதுண்டு.

சரீர ஸம்பந்தமான அவருடைய வைத்ய நூலுக்குப் “பதஞ்ஜலி” என்ற பெயரை வைத்து ‘டைட்டில்’ இல்லை. மனஸு ஸம்பந்தமாகவும், வாக்கு ஸம்பந்தமாகவும் அவர் எழுதிய மற்ற இரண்டு நூல்களில் “பதஞ்ஜலி” என்ற பெயரில் மட்டும்தான் அவரைக் குறிப்பிட்டிருக்கிறது.

த்ரிகரண சுத்திக்கும் உசந்த சாஸ்த்ரங்களைக் கொடுத்துள்ள அவர் காய சுத்திக்குக் கொடுத்திருக்கும் வைத்ய சாஸ்த்ரத்திலேயே த்ரி-தாது சுத்தி என்பதாகப் பித்தம், வாதம், கபம் என்ற மும்மலங்கள் நீங்க வழி சொல்லியிருக்கிறார்!

தப்பாக நினைக்காமல் சித்தத்தைத் திருத்தி, அப்புறம் நிறுத்தியே விடுவதற்கு யோக ஸூத்ரம்; தப்பாகப் பேசாமல் திருத்துவதற்கு மஹா பாஷ்யம்; தப்பாகக் கார்யம் செய்யாமல் திருத்துவதற்கு சரகம் என்றிப்படி மூன்று உத்தம நூல்களைக் கொடுத்திருக்கிறார். (உடம்பு ஸரியில்லாவிட்டால் கண் தெரியாமல், காது கேட்காமல், நடக்க முடியால், கார்யம் செய்ய முடியாமலாகிச் செய்வதெல்லாம் தாறுமாறாகத் தானே போகிறது? இதைத் திருத்தி நல்லபடி ஆக்கத்தான் வைத்ய சாஸ்த்ரம்.)

இந்த மூன்று நூல்களில் மஹாபாஷ்யத்துக்கு முதநூலான பாணினி ஸூத்ரங்களுக்கு ‘அஷ்டாத்யாயி’ என்று பெயர் – எட்டு அத்யாயமிருப்பதால். பதஞ்ஜலியே முதநூலாகச் செய்த யோக ஸூத்ரங்கள் ‘அஷ்டாங்க யோகம்’ என்பதைக் குறித்தது – அந்த ஸாதனையில் எட்டு அங்கங்கள் இருப்பதால். வைத்ய சாஸ்த்ரமாகவும் ‘அஷ்டாங்க ஹ்ருதயம்’ என்று ஒன்று உண்டு. ஆனால் அது இவருடைய சரக ஸம்ஹிதையல்ல. (வாக்படர் என்பவர் எழுதிய தனி நூல்.)

த்ரிகரணத்தாலும் தப்பு செய்யாமல் திருத்தித் தந்த பரமோபகாரி பதஞ்ஜலி மஹர்ஷி. அவை ஒவ்வொன்றின் அசுத்தியையும் நிவ்ருத்தி செய்தவர். அபாகரோத் என்பதற்கு ‘நிவ்ருத்தி செய்தார்’ என்று அர்த்தம்.

அப்படிப்பட்டவரை முநீநாம் ப்ரவரம் என்று சொல்லியிருக்கிறது. முநிச்ரேஷ்டரை ‘முனிவரர்’ என்று சொல்லக் கேட்டிருப்பீர்கள். அந்த முனிவரர்களிலும் முன்னால் நிற்பவராதலால் இவர் முனி ப்ரவரர்! ஆசார்ய பரம்பரையின் ப்ரவரம் சொல்வதாக ஆரம்பித்தேன்; அதிலே ப்ரவரராக இவர் வந்து நிற்கிறார்!”

இப்படியாகப்பட்ட பதஞ்ஜலிக்கு விசேஷமாக அஞ்ஜலி தெரிவித்து வணங்கி நிற்கிறேன்” என்று ச்லோகம் முடிகிறது:

பதஞ்ஜலிம் ப்ராஞ்ஜலிர்ஆநதோஸ்மி

இந்த மூன்று நூல்களைப் பற்றி இன்னும் ஒரு விசேஷம் சொல்கிறேன்: எந்த சாஸ்த்ரமானாலும் அதற்கு மூன்று விதமான நூல்கள் உண்டு – ஸூத்ரம், பாஷ்யம், வார்த்திகம் என்று மூன்று. ஸூத்ரம் தான் basic text – ஆதாரமான அடிப்படை நூல். சாஸ்த்ரக் கோட்பாடுகளை மிகச் சுருக்கமாக அதில் கொடுத்திருக்கும். அதைப் புரியும்படியாக விளக்கி எழுதுவதே பாஷ்யம். பாஷ்யத்திலும் கடினமாக உள்ள இடங்களை இளக்கிக் கொடுத்து, கொஞ்சம் சொல்லி விட்டதையும், சொல்லாமலே விட்டதையும் விளக்கி விஸ்தாரம் செய்வதே வார்த்திகம். சில சாஸ்த்ரங்களில் இந்த மூன்றில் ஸூத்ரத்திற்கு அதிக ப்ரக்யாதி இருக்கும்; அதையே ‘அதாரிடி’யாக வைத்துக்கொள்வார்கள். சிலதில் பாஷ்யத்திற்கு, சிலதில் வார்த்திகத்திற்கு என்று க்யாதியும் ‘அதாரிடி’யும் இருக்கும். மூன்றுக்குமே ஸம ப்ரக்யாதி, மூன்றில் இரண்டிற்கு ஸம ப்ரக்யாதி என்றெல்லாமும் இருப்பதுண்டு.

பதஞ்ஜலி செய்த மூன்று நூல்களில் யோகத்துக்குச் செய்தது ‘ஸூத்ரம்’; வ்யாகரணத்துக்குச் செய்தது ‘பாஷ்யம்’; வைத்யத்துக்குச் செய்தது ‘வார்த்திகம்’.1 இவற்றின் தனிச்சிறப்பு என்னவென்றால், ஸூத்ரமோ, பாஷ்யமோ, வார்த்திகமோ எதுவானாலும் அந்தந்த சாஸ்த்ரத்திலும் அதுதான் அதாரிடி, அதற்குத்தான் ஜாஸ்தி ப்ரக்யாதி என்றிருப்பதேயாகும்! யோக சாஸ்த்ரத்தில் பாதஞ்ஜல ஸூத்ரம்தான் முதலிடம் பெறுகிறது. அந்த ஸூத்ரத்திற்கு வ்யாசர் எழுதியுள்ள பாஷ்யத்திற்கோ, வ்யாச பாஷ்யத்திற்கு வாசஸ்பதி மிச்ரர், விஞ்ஞானபிக்ஷு ஆகியவர்கள் எழுதியுள்ள வார்த்திகத்திற்கோ அவ்வளவு ப்ராபல்யமில்லை. வ்யாகரணத்தை எடுத்துக் கொண்டால் பாணினியின் ஸூத்ரம் எத்தனை ‘லாஜிக’லாகவும் ஒன்றும் விட்டுப் போகாமலும் தேவபாஷா மர்மங்களுக்கு ரூல்கள் பண்ணி விளக்கியிருக்கிறது என்று எல்லாரும் அதிசயப்பட்டாலும் அதைப் புரிந்து கொள்ள மண்டையை உடைத்துக் கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது. அதை ம்ருதுவாக்கி இளக்கி, விளக்கிக் கொடுக்கும் பதஞ்ஜலியின் பாஷ்யத்திற்கே அதிக ப்ரக்யாதி இருக்கிறது. அதுவே ‘அதாரிடி’ என்று காட்டுகிறது போல, வேறே எந்த சாஸ்திரத்திலும் உள்ள பாஷ்ய நூல்களுக்கு இல்லாத அடைமொழியாக இது ஒன்றுக்கே ‘மஹா’ போட்டு ‘மஹா பாஷ்யம்’ என்று சொல்லப்படுகிறது! வைத்ய சாஸ்த்ரத்தை எடுத்துக் கொண்டாலும் அதில் அதிக க்யாதி, அதிக ப்ரசாரம், அதாரிடி பெற்றிருப்பது வார்த்திக க்ரந்தமான “சரகம்”தான்! ஆதி வைத்ய நூல்களில் இன்னொன்றாக இருப்பது ஸுச்ருதர் என்பவர் செய்தது. ரணசிகித்சிஸையைக் குறிப்பாக விளக்கும் அந்த நூலில் சொல்லியுள்ள ஸர்ஜரி முறைகள், ஸர்ஜிகல் கருவிகள் ஆகியவற்றைப் பற்றி ‘அறிஞருலகம்’ எனப்பட்ட சிலபேர் கொண்டாடிப் பேசினாலும், நடைமுறையில் பார்த்தால் ரணசிகித்சிஸையில் இந்த முறை எடுபட்டுப் போய் இங்கிலீஷ் முறைதான் பின்பற்றப்பட்டு வருகிறது. சரகத்தில் உள்ளபடி உள்ளுக்கு மருந்து சாப்பிடுவது தான் ஆயுர்வேதம் என்றே பெயர் பெற்று நடைமுறையில் இருக்கிறது.

நடனம் என்றால் அதற்கு பரத சாஸ்த்ரம், அரசியல் என்றால் அர்த்த சாஸ்த்ரம் என்பது போல வைத்யம் என்றால் சரகம், வ்யாகரணம் என்றால் மஹா பாஷ்யம், யோகம் என்றால் பாதஞ்ஜல ஸூத்ரம் என்று அவருடைய புஸ்தகங்களே ப்ரதான க்ரந்தங்களாகப் புகழ்பெற்றிருக்கின்றன. ஒரு விதத்தில் மூன்றுமே வைத்ய புஸ்தகங்கள்தான்! வாக்கு மலம் போக வைத்யம் பண்ணுவது மஹாபாஷ்யம். மனோமலம் போக வைத்யம் பண்ணுவது யோக ஸூத்ரம்.

ஆத்மாவுக்கான சாஸ்திரம் என்று பார்த்தால் யோக ஸூத்ரத்துக்கு முக்யத்வம் இருந்தாலும் அறிவுக்கான, அறிவாளிகளுக்கான வித்யை என்று எடுத்தால் இவற்றில் ஸம்ஸ்க்ருத பாஷையை முறையாகக் கற்பிக்கும் மஹாபாஷ்யத்துக்குத்தான் முக்யத்வம். அதுதான் ரொம்பப் பெரிய புஸ்தகமும். ஆத்ம சாஸ்திரங்களைப் படித்துப் புரிந்து கொள்ளவும் இலக்கணம் அவச்யம்தானே?

யோகத்துக்கு எதிர் ஸித்தாந்தங்களுண்டு. அத்வைதமே கொஞ்சம் அப்படித்தான் என்றேன். மஹாபாஷ்யமோ ஸகலுருக்கும் ஸம்மதமானது.

ஆகையினால் சிதம்பரத்தில் ஏராளமான சிஷ்யர்களைச் சேர்த்துக் கொண்டு அவர்களுக்கு மஹாபாஷ்ய பாடம் சொல்லித் தருவது என்றே பதஞ்ஜலி ஆரம்பித்தார். நடராஜாவின் உடுக்குச் சப்தத்திலிருந்தே பாணினி சப்தங்களை க்ரஹித்து வ்யாகரண ஸூத்ரங்களைச் செய்தார். அதற்கு வ்யாக்யானம்தானே மஹாபாஷ்யம்? அதனால் அது சிதம்பரம் கோயிலிலேயே போதிக்கப்படுவது ரொம்பவும் பொருத்தமாகிவிட்டது.

பாணினியின் ஸூத்ரத்தையும், பதஞ்ஜலியின் பாஷ்யத்தையும் நடராஜ மூர்த்தியின் கையோடும், காலோடும் ஸம்பந்தப்படுத்தி வேடிக்கையாக ஒரு ச்லோகம் இருக்கிறது2.

கைக்குப் பேர் பாணி. நடராஜாவின் பாணியிலுள்ள உடுக்குச் சப்தத்திலிருந்துதானே பாணினியின் ஸூத்ரம் பிறந்தது? அதை அந்த ச்லோகத்தில் நடராஜாவின் கையிலிருந்து எழும்பும் சப்தம் வ்யாகரணத்திற்கு ஆதார நூலைத் தந்ததாகச் சொல்லியிருக்கிறது.

கால் ஸமாசாரம் என்ன? நடராஜாவின் பாதத்துக்கும் பதஞ்ஜலியின் பாஷ்யத்துக்கும் என்ன ஸம்பந்தம்?

நடராஜாவின் காலடியில் நின்று தர்சனம் செய்வதோடு பதஞ்ஜலிக்கு த்ருப்தி உண்டாகிவிடவில்லை. அதனால், நர்த்தனம் செய்கிற அந்தப் பாதத்திலேயே பாம்பு ரூபத்தில் பாதஸரமாகச் சுற்றிக் கொண்டு ஸந்தோஷப்படுவார். பாதஸரப் பதஞ்ஜலியின் வாயில் எப்பொழுதும் மஹாபாஷ்யம் இருக்கும்.

இதையே ச்லோகத்தில், நடராஜாவின் கையிலிருந்து எழும்பும் சப்தத்தில் வ்யாகரண ஸூத்ரம் இருப்பதுபோல காலிலிருந்து (காற்சிலம்பிலிருந்து) எழும் சப்தத்தில் அந்த ஸூத்ரத்தின் பெரிய பாஷ்யம் இருக்கிறது என்று சொல்லியிருக்கிறது!

பிற்காலத்திலும்கூட சிவன் கோயில்களிலேயே வ்யாகரணம் போதிப்பதற்கென்று ‘வ்யாகரணதான மண்டபம்’ என்று ஒரு இடம் ஏற்பட்டது.

______________________________________________________________________________________

1 வ்யாகரண மஹாபாஷ்யம்…ஸூத்ராணி யோக சாஸ்த்ரே வைத்யகசாஸ்த்ரே ச வார்த்திகாநி தத: க்ருத்வா பதஞ்ஜலி முநி: (பதஞ்ஜலி சரிதம் V. 24-25)

2 யஞ்ஜ நாராயண தீக்ஷிதரின் “ஸாஹித்ய ரத்னாகரம்” – XI. 124 “தெய்வத்தின் குரல்” இரண்டாம் பகுதியில் ‘வியாகரணம் : வேதத்தின் வாய்’ என்ற உரையில் ‘வியாகரணமும் சிவபெருமானும்‘ என்ற பிரிவின் கடைசிப் பகுதி பார்க்க.

_______________________________________________________________________________________________________________

Divine Service to the three tools (Mind, Speech, & Body)

Mano [ मनो], Vak [ वाक् ] are over.  Kayam [ कायम् ] is remaining.  What has he done to remove the impurities of the body?

malam saareerasya cha vaidyakena’ ( मलं शरीरस्य च वैद्यकेन )

Diseases are the impurities for the body.  To be living healthy, without any disease is considered purity of the body in ‘trikarana shuddhi’ [ त्रिकरण शुद्धि ]. Patanjali has bestowed his benevolent grace for this, through his ‘vaidya sastras’. ‘malam saareerasya cha vaidyakena’.
Patanjali is the one to have written the fundamental treatise on Ayurveda.  It is called “Charakam” [ चरकम् ].  His book is known as ‘Charakam’ since he has also the name Charaka. Atreya is another name of his. So the book is also called “Atreya Samhita” [ आत्रेय संहिता ].

His book on medical science, relating to the body, does not have the title based on his name “Patanjali”.  He has been referred to by the name “Patanjali” only in the two other books written by him, one related to the mind and the other related to speech.

Apart from providing excellent Sastras for purification of the Trikaranas, he has also talked about remedies to eliminate the three bodily impurities of Pittha [ पित्त  ], Vaata [ वात ] and Kapha [ कफ ] as Tri-dhatu Shuddhi [ त्रि-धातु शुद्धि ],  in the Vaidya Sastra itself!

He has given three great treatises: Yoga Sutra [ योग सूत्रम् ], for not indulging in bad thoughts and correcting the mind and subsequently, totally stopping it; Maha Bhashyam to avoid improper speech and for correcting it; and Charakam for preventing wrong actions and correcting our health.  (If the body is not alright, does it not go awry, with eyes unable to see, ears unable to hear, legs unable to walk, hands unable to carry out work, etc.?  Vaidya Sastra is mainly to  correct these and make the physical body healthy).

Of these three books, Panini Sutras, which are the basis for Maha Bhashyam, are called ‘Ashtadhyayi’ [अष्टाध्यायी ], because there are eight chapters.  The book on Yoga Sutras, the first text written by Patanjali himself, is on ‘Ashtaanga Yogam’ [ अष्टांगयोग ], because eight aspects of good health are involved in that practice. There is one as ‘Ashtaanga Hrydayam’, [ अष्टांग हृदयम ] which is also a medical Sastra.  But that is not his Charaka Samhita [ चरक संहिता ].  (It is a different book, written by one Vaagbhata [वाग्भटः]

Patanjali Maharishi is that benevolent person who provided the corrective measures required to prevent mistakes through the Trikaranas.  He is the one who cleansed the impurities of each one of it. The meaning of “apaakarot” [ अपाकरोत् ] is ‘He removed them’.

Such a person is referred to as, “muneenaam pravaram” [ मुनीनां प्रवरम् ].  You might have heard that distinguished ascetics are addressed as ‘Munivara’ [ मुनिवरः ].  Since he is the foremost even among the ascetics, he is Muni Pravara [मुनि प्रवरः]!  I started speaking on the line of ancestors of Acharya; He comes first and foremost in that!

patanjalim praanjaliraanatosmi’  ( पतञ्जलिं प्राञ्जलिरानतोऽस्मि )

I will tell you one more significant feature of these three books.  Whichever be the Sastra, there will be three types of books for it – Sutra, Bhashya and Vartika [ सूत्र, भाष्य, वार्तिक ].  Sutra is the basic text – the book of fundamentals.  Sastra principles will be given very briefly in it.  Bhashya is the explanatory treatise for that.  Vartika simplifies the difficult concepts found in Bhashya and explains what is briefly mentioned in it. It also covers those which are totally left out and also expands on them.  In some Sastras, Sutra is more famous (प्रख्याति) among these three and will be considered as the final ‘authority’ on the subject.  In some, Bhashya is more famous and in some the Vartika, and these will be considered as the final authority in the subject.  Sometimes, it could also happen that all the three are given equal importance or two of the three given equal importance etc.

Of the three books written by Patanjali, the one he wrote for Yoga was ‘Sutra’, that for Vyakarana was ‘Bhashyam’ and that written for Medicine was ‘Vartika’.1   There is  distinctive feature about these books: whether it was Sutra, Bhashya or Vartika, they are the most famous ones, and are considered the final authority in their respective Sastras!  In Yoga Sastras, Paatanjala Sutra [पातञ्जल सूत्रम् ] gets the first place. The Bhashya written by Vyasa for this book or the Vartika written by Vachaspati Mishra [ वाचस्पति मिश्र ], Vijnana Bhikshu [ विज्ञान भिक्षु ] etc., for the Vyasa Bhashyam, are all not that famous.

When we take the case of Vyakarana, although everyone is amazed about how Panini’s Sutra has explained the rules for the mysteries of Deva Bhasha [language of Devas] logically and also without missing out on anything, one has to break one’s head to understand it.  Patanjali’s Bhashya, which softens and explains it, is more glorified.  As if to establish that it is the final ‘authority’, the word, ‘Maha’ is added to it as title and it is called, ‘Maha Bhashyam’, which is not the case with any of the Bhashya books of any other Sastra!  Even in the case of vaidya sastra, it is only the vartika grantha – “Charakam”, which has received more fame, more publicity and is considered an authority. The second one among the early medical books is that written by Sushruta [ सुश्रुत ].  Although some experts hail the surgical methods, surgical tools, etc. explained in this book – which specifically explains about surgical operations, in practice, this procedure has been discontinued and only the procedure as per English method is being followed.  The medicine that is consumed in accordance with   ‘Charakam’, now goes by the name of Ayurveda.

When we talk about dance, there is Bharata Sastra; for politics there is Artha Sastra. Likewise, the books written by Patanjali have acquired fame as the foremost granthas; there is Charakam for Medicine, Maha Bhashyam for Vyakarana and for Yoga, there is Patanjali Sutra.  In a way, all the three are books on medicine!  The medicine to get rid of the impurities in speech is Maha Bhashyam.  Yoga Sutra is the medical treatment given to remove the impurities in the mind.

Although a lot of importance is given for Yoga Sutra as the Sastra for the emancipation of the self, it is the Maha Bhashyam which systematically teaches the language of Sanskrit and is considered important when we consider the science for the knowledgeable and intelligent persons.  And that is the biggest of the three texts.  Is not grammar too essential to study and understand the Atma Sastras?

There are also contradicting philosophies to Yoga.  I had mentioned that even Advaita is like that to some extent. Whereas ‘Maha Bhashyam’ is acceptable to everyone.

That is why Patanjali decided on teaching Maha Bhasyam in Chidambaram, assembling a large number of students.  By listening to the sound of the small drum of Nataraja and grasping the notes, Panini had written the Vyakarana Sutras.  Is Maha Bhashyam not the explanatory treatise for that?  Therefore, it became very apt that it should be taught in Chidambaram temple itself.

There is an amusing Sloka, linking Panini’s Sutra, Patanjali’s Bhasyam and the hands and legs of Lord Nataraja.2

A hand is called Paani [पाणि].  Is it not that Sutra of Panini [पाणिनि] was created from the sounds of the small drum in the hand of Nataraja?  The verse mentions that it is the sounds emanating from the hand of Nataraja that gave the basic book of Vyakarana.

What is the matter pertaining to the leg?  What is the link between Nataraja’s feet and Patanjali’s Bhashyam?

Patanjali was not content with having Darshan, remaining at the feet of Nataraja.  So, he entwined himself on the foot like an anklet, in the form of a serpent.  Maha Bhashyam is ever there in the mouth of the Patanjali, the anklet.

This has been described in the verse as follows: just as Vyakarana Sutra is there in the sound emanating from the hand of Nataraja, the Maha Bhashyam is there in the sound emanating from the leg (from the anklet)!

In the later days, a place to teach Vyakarana, in the name of ‘Vyakarana Mandap’ were constructed in Siva temples.
______________________________________________________________________

1 vyakarana bhashyam….sutraani yoga saastre vaidhyakasaastre cha vaartikani tata: krtva patanjali muni: (Patanjali Charitham V. 24-25) [व्याकरण भाष्यम्….सूत्राणि योग शास्त्रे वैद्यकशास्त्रे च वार्तिकानि ततः कृत्वा पतञ्जलि मुनिः]

2 Yajna Narayana Deekshitar’s “Sahitya Ratnaakaram” – XI.124 Please see the part, ‘Vyakaranamum Siva Perumanum’ in the text by the name, ‘Vyakaranam: Vedathin Vai’, in the second volume of “Deivathin Kural”

__________________________________________________________________________________________________________
Audio



Categories: Deivathin Kural

Tags: ,

What do you think?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: