67.3 Sri Sankara Charitham by Maha Periyava – Proof given by direct disciples


Jaya Jaya Sankara Hara Hara Sankara – In this section Sri Periyava tells us some very interesting differences between the Avatara Sankara and Kailasha Sankara…..Have we even thought about this ? 🙂

Many Jaya Jaya Sankara to our sathsang volunteers, Shri ST Ravi kumar for the translation and Smt. Sowmya Murali for another resplendent drawing & audio. Rama Rama


நேர் சிஷ்யர்கள் தரும் சான்று

 

ச்லோகம் முழுவதையும் சொல்கிறேன்:

நமாம்-யபோகி-பரிவார-ஸம்பதம்
நிரஸ்த-பூதிம் அநுமார்த்த-விக்ரஹம் |
அநுக்ரம்-உன்ம்ருதித கால-லாஞ்சநம்
விநா-விநாயகம்-அபூர்வ சங்கரம் ||

 

மூல சங்கரனுக்கும், அவதார சங்கரருக்கும் ஒரே வித்தியாஸமாகச் சொல்லியிருக்கிறது!

அவதார சங்கரர் எப்படியிருக்கிறார்? ஸந்நியாஸிகளான சிஷ்ய கணத்தினால் சூழப்பட்டவராக இருக்கிறார். “ஸர்வஜ்ஞம், ப்ரஹ்ம – ஸமஸ்தம் – முநிகண – ஸஹிதம்” என்று அவரை ஸுரேச்வராசார்யாள் ‘நைஷ்கர்ம்ய ஸித்தி’ என்ற புஸ்தகத்தில் சொல்லியிருக்கிறார். ஆறாயிரம் சிஷ்யர்கள் புடைசூழ அவர் ஸஞ்சாரம் செய்ததாக ‘சங்கர விஜய’ங்களில் இருக்கிறது. துறவியான அவருடைய பெரிய ஸொத்து இந்தத் துறவி கூட்டமே. உடைமைகளையெல்லாம் த்யாகம் செய்த ஆசார்யாளின் பெரிய உடைமை, அவருடைய ஞானமும், அவர் செய்த பாஷ்யங்களும், ஸந்நியாஸ சிஷ்யக் கூட்டமும்தான். இதைத்தான், “அபோகி பரிவார ஸம்பதம்” என்று இந்த ச்லோகத்தில் சொல்லியிருக்கிறது. போகி என்றால் ஸுக போகங்களை அநுபவிக்கும் க்ருஹஸ்தன். அப்படியில்லாத துறவி ‘அபோகி’. அபோகிகளையே தமக்குப் பரிவாரமாகிய ஸம்பத்தாகக் கொண்டவரை, ‘அபோகி பரிவார ஸம்பதம்’ என்று சொல்லியிருக்கிறது.

“நமாமி” — “நமஸ்கரிக்கிறேன்” – என்று சுலோகத்தை குரு வந்தனத்தோடு ஆரம்பித்திருக்கிறது. ‘நமாம்யபோகி’ என்பது ‘நமாமி அபோகி’ என்று பிரியும்.

அவதார சங்கரர் இப்படியிருக்கிறார்: ‘அபோகி பரிவார ஸம்பத’ராக. இந்த மாதிரி பத ப்ரயோகம் செய்யும்போது அவர் மூலமான கைலாஸ சங்கரருக்கு நேர் வித்யாஸமாக இருக்கிறார் என்று ஸ்லோக கர்த்தா வேடிக்கையாகக் காட்டி விடுகிறார்! எப்படி?

ஒரு வார்த்தைக்கு நேர் வித்தியாஸமாக ஒன்றைச் சொல்ல வேண்டுமானால் அந்த வார்த்தைக்கு முதலில் “அ” போட்டுவிட்டால் போதும் – ஸத்யம்- அஸத்யம்; தர்மம்-அதர்மம், இப்படி. “அபோகி பரிவார ஸம்பதம்” என்பதில் ‘அ’வை எடுத்துவிட்டு “போகி பரிவார ஸம்பதம்” என்றால் அதுதான் கைலாஸ சங்கரர்! இதற்கு என்ன அர்த்தம், பார்க்கலாம்.

கைலாஸ சங்கரர் எப்படி இருக்கிறார்? உடம்பு முழுக்கப் பாம்புகளை வாரிப் போட்டுக் கொண்டு இருக்கிறார். அவருக்கு பாம்புகள்தான் முக்யமான ஆபரணம், அலங்காரம் எல்லாம். கழுத்திலேயும் ஹாரம் மாதிரிப் பாம்பைத்தான் போட்டுக் கொண்டிருப்பார். இவர் மஹாவிஷ்ணு மாதிரி நவரத்னாபரணங்கள் போட்டுக் கொலாதவர். ஆனாலும் நாகரத்னம் என்பதாகப் பாம்பின் படத்தில் ரத்னம் இருப்பதுண்டல்லவா? அதனால், இவர் ஹாரங்களாகப் போட்டுக் கொண்டுள்ள பாம்புகளின் படத்திலுள்ள ரத்னங்கள் இவருடைய ஸ்படிகம் போன்ற தேஹத்தில் செக்கச் செவேலென்று டால் அடிக்கும்! இப்படி ஆசார்யாளே ஒரு இடத்தில் வர்ணித்திருக்கிறார்:

…ரூக்ஷ-சக்ஷு-ச்ருதிகண-பண-ரத்நௌக-பா-(அ) பீக்ஷ்ண சோபம்

…..ஸ்படிக-மணிசிலா-மண்டலாபம்4

‘சக்ஷு’ என்றால் கண். ‘ச்ருதி’ என்றால் காது. ‘சக்ஷு-ச்ருதி’ என்றால் கண்ணையே காதாக உடைய ‘கட்செவி’யாகிய பாம்பு.

கைலாஸ சங்கரர் பாம்புக் கூட்டத்தையே ஆபரணமாக அணிந்திருக்கிறார். பாம்புக்கு இருக்கும் பல பேர்களில் “போகி” என்பது ஒன்று. “போகம்” என்பதற்குள்ள அநேக அர்த்தங்களில் ஒன்று ‘பாம்பின் படம்’ என்பது. அந்தப் படத்தை உடைய பாம்பு “போகி”. “போகி பரிவாரம்” என்றால் ‘பாம்புக் கூட்டம்’. பாம்புகளால் நன்றாக நெருக்கிச் சூழப்பட்டிருப்பதைக் குறிப்பதாகவும் சொல்லலாம். ‘பரிவார’ என்பதற்கு இப்படியும் அர்த்தம் செய்யலாம். தம்மைச் சூழ்ந்து தழுவிக் கொண்டுள்ள பாம்புகளையே செல்வமாக, ஆபரணமாக, ஹாரமாகக் கொண்டுள்ள கைலாஸ சங்கரர் “போகி பரிவார ஸம்பதர்” ஆகிவிடுகிறார்! ‘ஸம்பத்’ என்றால் செல்வம் என்பதோடு அலங்காரம் குறிப்பாக, ஹாரம் என்றும் அர்த்தம் உண்டு. இந்த எல்லா அர்த்தப்படியும் அவர் (கைலாஸ சங்கரர்) அதற்கு நேரெதிர் மாதிரி முதலில் ஒரு “அ” சேர்த்துக்கொண்டு அபோகி பரிவார ஸம்பத்துக்காரராக இருக்கிறார்!

இவருக்கு இன்னும் என்ன லக்ஷணங்கள் இருக்கின்றன? சிஷ்யக் கூட்டத்தையே செல்வமாகக் கொண்ட இவர் லௌகிகச் செல்வங்களையெல்லாம் துச்சமாகத் தூக்கி எறிந்தவர். இவர் “நிரஸ்த பூதி”. “பூதி” என்றால் செல்வம். “நிரஸ்த” என்பது வேண்டாமென்று தூக்கி எறிவதைக் குறிக்கும்.

இப்படியிருப்பதிலும் இவர் கைலாஸ சங்கரர் நேர் வித்யாஸமாயிருக்கிறார்! இவர் பூதியை வேண்டாமென்று தள்ளுகிறாரென்றால் அவரோ பூதியை வேணும் வேணும் என்று வாரிப் பூசிக்கொள்கிறார்! “பூதி” என்றால் இந்த இடத்தில் விபூதி என்று அர்த்தம். ‘பூதி’ என்று சொன்னாலே போதும். ‘வி’ சேர்ப்பது விசேஷணத்தைக் குறிப்பதற்குத்தான்.

பூதி அல்லது விபூதி என்பதற்குத் திருநீறு என்றும் அர்த்தம்; அஷ்ட மா ஸித்தி என்னும் எட்டுக்கும்கூட விபூதிகள் என்றுதான் பெயர். இந்த இரண்டு அர்த்தத்திலுமே கைலாஸ சங்கரர் விபூதி மயராக இருக்கிறார்.

காடுடைய சுடலைப் பொடி பூசி

என்று முதல் தேவாரப் பாட்டிலேயே சொல்லியிருப்பது போல் அவர் சர்வாங்கமும் விபூதி பூஷணராக இருப்பதில் ப்ரியர். அதோடு அஷ்ட ஸித்திகள் என்கிற அற்புத சக்திகளுக்கு உறைவிடமாகவும் பரமசிவனையே சொல்வது வழக்கம். அஷ்ட ஸித்தி, அஷ்ட விபூதி என்பதுபோல் அந்த எட்டும் அஷ்ட ‘ஐச்வர்யங்கள்’ என்றும் சொல்லப்படும். ‘ஐச்வர்யம்’ என்பதற்கு அர்த்தமே ‘ஈசவரனுக்கு உரியது’ என்பதுதான். ஞான ஸ்வரூபமான தக்ஷிணாமூர்த்தியை ஆசார்யாள் ஸ்துதித்து முடிக்கிறபோதுகூட அவரது உபாஸனா பலனாக இந்த விபூதிகளுக்கெல்லாம் மேலான ‘மஹாவிபூதி’யான ஸர்வாத்ம பாவம் (அத்வைத ஞானம்) உண்டானதொடுகூட எட்டாகப் பரிணமித்துள்ள இந்த ஐச்வர்ய விபூதிகளும் ஸித்திக்கும் என்று சொல்லியிருக்கிறார்: ஸித்யேத் – தத்புநர்- அஷ்டதா பரிணதம் சைச்வர்யம் (ச ஐச்வர்யம்) அவ்யாஹதம்.

ஆகக்கூடி திருநீற்று பூதியானாலும் ஸரி, ஸித்திகளான பூதியானாலும் ஸரி, இரண்டும் கைலாஸ சங்கரரோடு பிரிக்கமுடியாமல் சேர்ந்திருப்பவை. ஆனால் அவதார சங்கரரோ பூதியைத் தூக்கி எறிந்த ‘நிரஸ்த பூதி’யாயிருக்கிறார்! இங்கே ‘பூதி’ என்பது பொருட்செல்வத்தைக் குறிப்பதென்று ஞாபகம் வைத்துக் கொள்ள வேண்டும்.

ஸந்நியாஸ லக்ஷணங்களில் முக்யமான ஒன்று பொருள் பற்றில்லாமை. இன்னொன்று சுத்த ப்ரஹ்மசர்யம். ஸ்த்ரீ விஷயமாக லவலேசங்கூடப் பற்றில்லாமல் நெருப்பு மாதிரி இருப்பது. ஆசார்யாள் அப்படி இருந்தவர்தான். அவர் பக்கத்திலேயே ஸ்திரீ வாஸனைகூட வரமுடியாது.

ஆனால் கைலாஸ சங்கரர் எப்படி? அர்த்த நாரீச்வரர் என்னும்படியாகத் தம்முடைய தேஹத்திலேயே பேர் பாதியில் பத்தினியை வைத்துக் கொண்டிருப்பவர்!

“உமார்த்த விக்ரஹ”ராக, உமாதேவியை அர்த்தசரீரமாக உடையவர். ஆசார்ய அவதாரமோ அவர் ஸம்பந்தமே இருக்கப்படாதென்றுதான் ஸந்நியாஸியாக ஏற்பட்டது என்று பார்த்தோம்.

‘சங்கர நாமம் கொண்டவராக இருக்கிறாரே! சங்கராவதாரம் என்றும் சொல்கிறார்களே! அதனால் அம்பாளை சரீரார்த்தமாகக் கொண்டவராக தர்சனம் கொடுப்பாரோ?’ என்று அவரைப் பற்றி முழுக்கத் தெரிந்து கொள்ளாத யாராவது வந்து பார்த்தால் ஏமாந்துதான் போவார்கள்! அவர் ‘உமார்த்த விக்ரஹ’ராக இருக்கமாட்டார். இதையே வேறு தினுஸில் சொன்னால் ‘அநுமார்த்த விக்ரஹ’ராக இருப்பார். ‘அ’ மாதிரியே முதலில் ‘அன்’ சேர்த்தாலும் வேரெதிர் அர்த்தம் கொடுக்கும் உயிரெழுத்துக்களுக்கு முன்னாள் எதிர்ப்பதத்தைக் காட்ட ‘அன்’ சேர்க்கவேண்டும். அந்தம் – அனந்தம்; அர்த்தம்-அனர்த்தம். உமார்த்தம் – அநுமார்த்தம்.

நமாம்யாபோகி-பரிவார-ஸம்பதம் நிரஸ்தபூதி-மநுமார்த்த விக்ரஹம்


– இது ச்லோகத்தின் முதல் பாதி. அப்புறம், இன்னும் என்னென்ன வித்யாஸம்?

____________________________________________________________________________________________________________

Proof given by direct disciples

 

Let me tell the entire verse.


Namaam-Yabhogi-Parivaara-Sampatham
Nirastha-Bhoothim Anumaardha-Vigraham |
Anugram-Unmrudhitha Kaala-Laanchanam
Vinaa-Vinaayakam-Apurva Shankaram ||

Lot of differences have been quoted between the original Shankara and the Incarnate Shankara.

How is this Incarnate Shankara?  He is as a saint, surrounded by disciples.  Sureshwaracharya has described him in ‘Naishkarmya Sidhi’, as “Sarvagnam, Brahma-Samastham-Munigana-Sahitham”. It is mentioned in Shankara Vijayam, that he moved around surrounded by six thousand disciples.  The biggest wealth for him was this group of disciples.  The biggest possessions of Acharya who had sacrificed all his possessions, was his Gnana, the commentaries he has written and this disciple group.  This is what is mentioned in the verse, as “Abhogi-Parivaara-Sampadam”.  Bhogi means the householder who enjoys pleasure and wealth.  The saint who is not so, is “Abhogi”.  The person who possesses such ‘Abhogis’ as his entourage is referred to as “Abhogi-Parivaara-Sampadam”.

“Namaami” – The verse starts with paying respect to Guru, “My respects”.  NamaamYabhogi, gets separated as ‘Namaami-abhogi’.

The incarnate Shankara is like this – as “Abhogi Parivaara Sampadam”.  While using these words, the author of the verse has shown humorously that he is diametrically opposite to the original Shankara.  How?

If an antonym has to be said for a word, it is enough to add ‘a’ before it.  Like, Satyam, Asatyam, Dharmam, Adharmam. If the ‘A’ is removed in the “Abhogi Parivaara Sampadam”, it refers to only the Kailasha Shankara!  Let us see the meaning of this.

How is this Kailasha Shankara?  He is with his body fully covered with serpents. Only snakes are ornaments and decoration for him. In the neck also, he has a snake, as though wearing a garland. He does not adorn jewellery made of precious nine gems like Mahavishnu.  Still, is there not a gem in the expanded hood of a snake, called ‘Nagaratna’?  Therefore, the gems in the snakes He is wearing as garlands, give out a reddish shine to his body which is as white as crystal.  Acharya himself has described this way in one place:

…Rooksha-chakshu-Sruthigana-Pana-Rathnowka-Pa-(A) Bheeshna Shobham
…Spatika-Manisilaa-Mandalaabham4

“chakshu”, means, eye.  “Sruthi”, means, ear.  ‘chakshu-Sruthi’, means the ‘Katchevi’ snake, which has eyes themselves as ears.

Kailasha Shankara adorns the knot of snakes as his ornament.  Of the several names for snakes, ‘Bhogi’ is also one.  Of the several meanings for “Bhogam”, expanded hood of a snake is also one. The snake which has that expanded hood, is ‘Bhogi’.  ‘Bhogi Parivaar’  means group of snakes (Knot of snakes).  It could also be taken to indicate being surrounded closely by snakes.  “Parivaar”, can be understood in this context also.  The Kailasha Shankara, having knot of snakes as his ornament, wealth and garland, becomes “Bhogi Parivara Sampatha”.  ‘Sampath’, means, wealth, as also decoration, particularly, garland.  In direct contrast to all these meanings, that (Kailasha Shankara), is as Abhogi Parivaara Sampath, added with ‘a’!

What are his other attributes?  Having only the disciples as his wealth, he is the one who has cast aside, as insignificant, the material wealth.  He is “Nirastha Bhoothi”.  “Bhoothi”, means wealth.  “Nirastha”, indicates throwing away, as unwanted.

In this manner also, Kailasha Shankara is directly in contrast to him.  If he is discarding Bhoothi, as unwanted, He (Kailasha Shankara), wants more and more and applies on himself, “Bhoothi.  “Bhoothi”, in this context means, ‘Vibhoothi’.  It is enough to say, Bhoothi.  Adding ‘Vi’, is to indicate as adjective.

‘Bhoothi’ or ‘Vibhoothi’, means sacred ash.  The eight, Ashta Ma Sidhi, are also called, ‘Vibhoothis’.  In both these meanings, Kailasha Shankara is full of Vibhoothi (Vibhoothimayar).

As said in the first verse itself of Dhevaram, ‘Kaadudaya Sudalai Podi Poosi’, He is desirous of being, Vibhoothi Bhooshana’, covered with sacred ash on his entire body.  It is also a convention to refer Paramashiva as the repository of wonderful powers, known as ‘Ashta Siddhis’.  Like saying Ashta Siddhi, Ashta Vibhoothi, those eight are referred to as ‘Ashta Aiswaryangal’ also.  The very meaning of Aiswarya, is ‘it belongs to Eswara’.  Even while ending his paean (sthuthi) on Dhakshinamurtia, the personification of supreme knowledge, Acharya has stated that as the fruits of this Upasana, let the universal spirit (Sarvatma Bhaavam), which is a greater Vibhoothi than all these Vibhoothis, may happen and apart from that, these Aiswaryas, which have transformed into eight shall also bear fruit.

Sidhyeth-Tatpunar-Ashtadhaa Parinatham Saiswaryam (Sa Iswaryam) Avyaahatham.

All in all, whether it is the sacred ash, Vibhooti or the Sidhi Vibhoothis, both are attached to Kailasha Shankara, inseparably.  However, the Acharya Shankara is ‘Nirastha Bhoothi’, having thrown away the ‘bhoothi’.  We should remember that ‘bhoothi’, here refers to material wealth.

One of the characteristics of a Sanyasi is detachment.  Another one is pure Brahmacharyam, (state of continence and chastity).  Being entirely unattached, without even the slightest thought, like fire, to matters relating to women.  Acharya, was indeed like that.  Even the scent of female cannot go anywhere near him.

But, how is the Kailasha Shankarar?  He is the one having his wife exactly as a half in his own body, so as to be called, ‘Ardhanaareeswara’.  He is ‘Umaardha Vigraha’, having Umadevi as part of his body. We have seen that the incarnation has taken place as a saint, so as not to have any relation to her.

If someone, who is not having full knowledge about him comes to have darshan of him, wondering whether he would give darshan with Ambal as part of him, as ‘he has Shankara as his name and people say that he is an incarnation of Shankara’, etc., they will be disappointed.  He will not be ‘Umaardha Vigraha’.  To put it differently, he will be ‘Anumaardha Vigraha’.  Similar to ‘a’, putting ‘an’ also gives the opposite meaning.  We should add ‘an’ to show the opposite meaning for vowels.  Antam-Anantam. Artham-Anartham. Umaardham-Anumaardham.

Namaamyabhogi-Parivaara-Sampadam Nirasthabhoothi-Manumaardha Vigraham

This is the first half of the verse.  What are the other differences?

__________________________________________________________________________

4 Shiva Kesadi Padantha Varnana Sthothram-18

____________________________________________________________________________________________________________
Audio



Categories: Deivathin Kural

Tags: ,

3 replies

  1. Great…Koti Koti namaskarams to Acharya parampara…

  2. அருமை!🙏🙏🙏

  3. Awesome!!
    Jaya Jaya Sankara !! Hara Hara Sankara !!

What do you think?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: