Sri Periyava Mahimai Newsletter – 4


Jaya Jaya Sankara Hara Hara Sankara – Sri Pradosha Mama’s staunch bhakthi and Periyava’s reciprocation and HIS deegadarisanam are the highlights of this newsletter.

Many Jaya Jaya Sankara to out sathsang volunteers Smt. Savitha Narayan for the Tamizh typing and Shri. Harish Krishnan for the translation. Rama Rama


வாயினால் உன்னைப் பரவிடும் அடியேன் படுதுயர் களைவாய் பாசுபதா பரஞ்சுடரே)

ஸ்ரீ ஸ்ரீ ஸ்ரீ மஹாபெரியவாளின் மகிமை.

பசுவும் கன்றுமாக பரமேஸ்வரரும் பக்தரும்

தன் பிரம்மஞான மகிமைக்கு சுகப்ரஹ்மரிஷியுடன் ஒப்பிடும் மேன்மையில் திகழ்பவரான   ஸ்ரீ ஸ்ரீ ஸ்ரீ  மஹாபெரியவா, அந்த உயர்வினை சற்றும் வெளிக்காட்டாத எளிமையில் எல்லா பக்தர்களுக்கும் அருளும் பாங்கு மிக அலாதியானதாகும்.

ஈர்த்து எல்லோரையும் ஆட்கொள்ளும் ஈசனான ஸ்ரீ பெரியவாளைப் பூர்ணமாக உணர்ந்த பாக்யத்தோடு என்றும், எங்கும், எல்லாநிலையிலும் அந்த எல்லையிலாப் பெரும்ஞானியை மறவாநிலை கொண்டு ஆனந்தித்தவர் ஸ்ரீ பிரதோஷம் மாமா. சமீப காலங்களில் பிரதோஷ தின மகிமை எங்கும் பேசப்படுவதையும், ஈஸ்வர சன்னதிகளில் கொண்டாடப்படுவதையும் காண்கிறோம். ஆனால் பிரதோஷம் மாமாவிற்குப் பல வருடங்களுக்கு முன்பே இந்தப் பிரதோஷ காலத்தில் சாட்சாத் பரமேஸ்வரரான பெரும் தெய்வத்தைத் தரிசித்தே ஆகவேண்டுமெனத் தீவிர உத்வேகம் உண்டாயிற்றென்றால், அந்தப் பெரிய பாக்யத்திற்கு ஈடு எதுவுமில்லையல்லவா?.

“தானே ஸ்புரிக்கும்” என்று அசரீரியாக பிரதோஷம் மாமாவிற்கு அருள்பாலித்த ஸ்ரீமஹாபெரியவா தன் பக்தனுக்கு முதல் பிரதோஷ தரிசனமாக ஒரு ஸ்திரவாரத்தில் சனிப்பிரதோஷ தினத்தில் மாலை மதியமும் வீசுதென்றலுமாக ஈசன் திருவடிநிழலைப் பற்றிக்கொள்ளும் நிரந்தர ஆனந்தத்தை அருளினார். அன்றையிலிருந்து ஆரம்பித்த பிரதோஷ தரிசனம் ஈஸ்வரரின் எல்லையிலாக் கருணையினாலும், பக்தரின் எல்லையிலா அதீத பக்தியாலும் இடைவிடாமல் தொடர்ந்தது.

இருந்தாலும், மாமாவிற்கும் பிரதோஷத்திற்கும் ஒரு சம்பந்தம் ஏற்பட்டு பிரதோஷம் மாமா என்று உலகோர் அறியும் வண்ணம் ஒரு அருள்முடிச்சு உண்டாகியிருப்பதை சாட்சாத் ஈஸ்வரரால் ஏற்கனவே தீர்மானிக்கப்பட்ட வரம் என்பது பல சம்பவங்களில் உணர்த்தப்பட்டுள்ளது.

முதல் சனிப்பிரதோஷத்திலிருந்து ஆரம்பித்து மூன்று பிரதோஷங்களே ஆன சந்தர்ப்பத்தில் ‘பெரியவாளுக்கு நான் பிரதோஷம்தோறும் மூன்றாவது முறையாக வருவது தெரியுமோ’ என்று எண்ணியபடி மாமா காஞ்சி சிவாஸ்தானத்திற்கு வருகிறார். கருணாமூர்த்தியை ஒரு மெலிதான சந்தேக எண்ணத்துடன் நமஸ்கரித்து எழுகிறார்.

ஸ்ரீ சந்திரசேகர ஜகத்குரு “இன்னிக்கு என்ன பிரதோஷமா” என்று கேள்வி எழுப்பியபடி இவர் வந்திருக்கிறாரே என்பதை சுட்டிக்காட்டுவதாக ஒரு அருட்புன்னகை வீசியபடி வினவுகிறார். மேலும் கைங்கர்யம் செய்யும் ஒருவரிடம் பஞ்சாங்கம் படிக்கச் சொல்கிறார். படித்தவர் அன்று பிரதோஷம்தான் என்கிறார்.

உடனே மாமாவைக் காண்பித்து “இவர் பிரதோஷம், பிரதோஷம் வந்திண்டிருக்கார்” என்ற அருள்வாக்கை உதிர்த்து அப்போதே மாமாவிற்கும், பிரதோஷத்திற்கும் ஒரு பாத்யதையை அங்கீகரிப்பதுபோல் அருளுகிறார். பக்தரோ இந்த அருட்கட்டளைக்குப் பூர்ணமாக உட்பட்டவராய், தன் குடும்ப நிர்பந்தங்கள், உத்யோக பிரச்சைனைகள், தன் உடல்நிலை, மகான் தரிசனம் தரும் தொலைதூர இடங்கள் என எதைப்பற்றியும் துளியும் லட்சியம் செய்யாமல் ‘பிரதோஷ தரிசனம்’ என்ற லட்சியத்தையே குறிக்கோளாக்கி ஒரு மாபெரும் பக்தராகி, அந்தப் பக்தபராதீனரின் திருவாக்கினாலேயே 64 ஆம் நாயன்மார் என்ற மேலான பதவிபாக்யம் பெற்றார்.

இப்பேற்பட்ட பக்தருக்கு இருதயவலி கண்டு இதயதெய்வமாகக் குடிகொண்டிருந்த மகாப்பிரபுவின் அருளால் குணமாயிற்று. சென்னையில் மருத்துவமனையிலிருந்து வெளியேறி வெகுதூரப் பயணம் மேற்கொள்ளலாகாது என்ற டாக்டரின் கட்டளையால் அங்கேயே திருவல்லிக்கேணியில் இந்திராபவன் நாராயண ஐயர் அவர்கள் வீட்டில் பிரதோஷம் மாமா ஓய்வெடுக்கும் நிலை ஏற்பட்டது. ஸ்ரீ பெரியவா பிரதோஷம் தரிசனம் என்ற மாபெரும் சக்தியின்முன் தன் உடல்நிலையை மிகவும் துச்சமாகத்தான் மாமா  எண்ணினாலும், டாக்டர்கள் கடினமாக எச்சரித்ததால் சுற்றியிருந்தோர் பயந்தனர்.

அந்தப் பிரதோஷ தினத்தன்று ஏதோ பந்த் வேறு சேர்ந்து கொண்டது. இப்படி ஒரு இக்கட்டான நிலையில் நாராயண ஐயர், தன் வீட்டில் ஓய்விலிருக்கும் பிரதோஷம் மாமாவிடம் தான் காஞ்சிக்கு மஹாபிரபுவின் பிரதோஷ தரிசனத்திற்கு செல்வதாக சொல்லிக்கொள்ளாமலே கிளம்பிவிட்டார். சொன்னால் தானும் கட்டாயம் வருவேன் என்று மாமா பிடிவாதமாகக் கிளம்பி தன் மோசமான உடல்நிலையில் இன்னும் பாதிப்பை ஏற்படுத்திக் கொண்டுவிடுவாரோ என பயந்தார். சொல்லாமல் புறப்பட்டாயிற்று.

பரமேஸ்வர ஸ்ரீ பெரியவாளை நாராயண ஐயர் தரிசித்த பிரதோஷம் வேளையில் “எங்கே அவர் வரலையா” என்று கன்றின் வருகைக்கு ஏங்கி நிற்கும் தாயின் கரிசனத்தோடு தயாநிதி எடுத்த எடுப்பிலேயே இவரைக் கேட்டு ஸ்தம்பிக்க வைக்கிறார். அந்த முதிர்ந்த சந்யாசத்திற்குள்ளும் ஒரு பக்தரின் தீவிரம், பாசத் துளிகள் படர்ந்த ஏக்கத்தை உண்டாக்கியிருக்கும் அதிசயத்தை நாராயண ஐயர் உணர்கிறார்.

சற்றே அக்கணம் தடுமாறிய ஐயரை, “நீ ஏன் வந்தே” என்று இராமபாணமாய் சற்றும் எதிர்பாராத ஸ்ரீ பெரியவாளின் கேள்வி தாக்குகிறது. ஆகா! எங்கும் நிறைபிரம்மமாய் திகழ்ந்தாலும், தன் பக்தரின் சித்தத்திற்கு சிறு குழந்தையாய் மாறி ‘அம்மா வரலையா’ என்று ஒரு சிசு ஆதங்கப்படும் ஆர்வத்தோடு மாயம் காட்டும் மாமுனிவரை இவர் வியக்கிறார். ஸ்ரீ பெரியவாளிடம் மாமாவின் உடல்நிலை காரணமாக வருவதற்கில்லை என இவர் தெரிவித்து விட்டாலும், உடனே சென்னைக்குப் போன் செய்து பிரதோஷம் மாமாவை இங்கே வரச் சொல்ல ஏற்பாடுகளில் இறங்குகிறார். ஆனால் அங்கேயோ அந்தப் பக்தர் அளவிலா தாபம் மேலிட ஸ்ரீ பெரியவாளின் பிரதோஷ தரிசனத்தை இழந்து விடுவோமோ என்ற அச்சத்தில் தானே பாலாஜி என்ற அன்பரிடம் போனில் பேசி வரச்சொல்கிறார்.

உடனே பாலாஜி “பந்த் நடப்பதைப்பற்றி கவலை வேண்டாம், உடனே கார் எடுத்துக்கொண்டு வருகிறேன்” என்று புறப்பட்டு வந்துவிடுகிறார்.

காஞ்சிபுரத்திலிருந்துச் சென்னையில் தன் வீட்டிற்குப் போன்செய்த நாராயண ஐயருக்கு, பிரதோஷம் மாமா இப்படிக் கிளம்பியாயிற்று என்ற சேதி நிம்மதியை அளித்தது. பரமாத்மாவான ஸ்ரீ பெரியவாள் இங்கே நினைப்பது அங்கே பிரதிபலித்திருப்பதை நாராயண ஐயர் உணர்கிறார். தன் தயாசிந்தையால் பக்தருக்குத் தன் தரிசனம் கிட்ட தகுந்த ஏற்பாடுகளைத் தானே செய்வித்திருந்த தவமுனிவரோ நாராயண ஐயரிடம் 15 நிமிடத்திற்கு ஒருமுறை “வந்துட்டாரா….வந்துட்டாரா” என்று பிரதோஷம் மாமாவின் வருகைக்காக ஆவலாய்க் காத்திருப்பதை காட்டியருளிக் கொண்டிருந்தார்.

ஸ்ரீ பெரியவாளின் இப்பேற்பட்ட அருளின் மேன்மையை வியப்பதா, அல்லது இதுபோன்ற பேரருள் கிட்டும் வகையில் அமைந்திட்ட மாமாவின் அசஞ்சல பக்தியை வியப்பதா என்ற வகையில் நாராயண ஐயர் இருக்க, சுமார் எட்டு மணியளவில் பிரதோஷம் மாமா வந்திறங்கினார்.

பசுவும் கன்றுமாக அங்கே பரஸ்பரம் ஒரு பரவசக்களிப்பு பளிச்சிட்டது. பிரகாசம் ததும்ப பிரதோஷ புண்ணியபுருஷர் “வரமாட்டார்னு சொன்னாயே….இதோ வந்துட்டாரே” என்ற நாராயண ஐயரிடம் கேட்கிறார்.

இது எப்பேற்பட்ட அங்கீகாரம்! பிரதோஷம் என்ற காரணப் பெயரைக் காத்திட மாமா காட்டிடும் வைராக்கியம் ஒருபுறம், ஒரு அதீத பக்தனின் அளவிலா சிரத்தையை அங்கீகரிப்பதற்கென்றே தன் வேண்டுதல் வேண்டாமை இலாநிலையை மீறி பிரத்யேகப் பரிவை பக்தரிடம் காட்டும் ஒரு சுத்த சந்யாசியின் மாமனம் ஒருபுறம் என அந்தப் பிரதோஷதினம் விசேஷமாக நாராயண ஐயருக்கு அமைந்திருந்தது.

ஸ்ரீ பெரியவாளெனும் அருட் பொக்கிஷம்!

இப்படி ஒரு அபூர்வ பக்தரின் மனதில் குடிகொண்டிருப்பதாலேயே, ஒரு அலாதியான அருளைப்பொழியும் ஸ்ரீ பெரியவாளின் மேன்மை, கீழ்க்காணும் சம்பவத்தில் சற்றே வித்யாசமாக வெளிப்படுவதாய் அமைந்துள்ளது.

ஏதோ சில நிமிடங்களில் நாம் கொள்ளும் ஸ்ரீ பெரியவா தியானம், ஸ்ரீ பெரியவா தரிசனங்கள் கூட பெரிய பொக்கிஷங்களாக வெகு காலத்திற்கு அப்பாலும் நமக்கு அருட்பொழிவதாய் அமையும் என்பதை உணர்த்தும் இச்சம்பவத்தை சேலம் சுப்ரமணிய நகரைச் சேர்ந்த ஒரு அன்பர் கூறுகிறார்.

1928 ஆம் வருடம் மேட்டூருக்கு அருகே நெருஞ்சிப்பேட்டை கிராமத்திற்குப் புண்ணிய புருஷராம் ஸ்ரீ பெரியவா விஜயம் செய்கிறார். ஊரின் முக்கியஸ்தரான சுந்தர ரெட்டியார் என்பவருக்கும், எம்.எல்.ஏ.வாக இருந்த குருமூர்த்தி என்பவருக்கும் ஸ்ரீ பெரியவாளிடம் மிகுந்த பக்தி உண்டு. அடிக்கடி அவர்கள் ஊர்ப் பெரியவர்களோடு காஞ்சிபுரம் சென்று தரிசனம் செய்துவந்த நிலையில், ஸ்ரீ பெரியவாளே தங்கள் கிராமத்தில் குடிகொண்டிருந்த தருணங்களை அகமகிழ்வோடு பக்தி சிரத்தையோடு அனுபவித்தனர். நெருஞ்சிப்பேட்டையில் இருந்த ஒரு மடத்தில் சகல ஏற்பாடுகளும் செய்யப்பட்டு மகாபிரபு அருளிக்கொண்டிருந்தார்.

ஒருநாள் ‘ஜெய ஜெய சங்கர ஹரஹர சங்கர’ என்று இங்கே தவமுனிவரை சுற்றி பக்தர்கள் கோஷமிட, சற்றே தூரத்தில் ‘கோவிந்த கோவிந்த’ கோஷமும் கேட்டது. ஸ்ரீ பெரியவா அவ்வூர் மக்களை அந்தக் கோஷம் எங்கிருந்து எழுகிறது என வினவினார்.

ஊர்ப் பக்கத்திலே பாலமலைன்னு ஒரு மலை இருப்பதாகவும், அந்த மலை உச்சியில் ஸ்ரீ சித்தேஸ்வரர் திருக்கோயில் அமைந்திருப்பதாகவும், அந்த ஈஸ்வரைத் தரிசிக்க மலை ஏறும் பக்தர்கள் ‘கோவிந்த கோவிந்த’ நாமத்தை எழுப்பிக் கொண்டு சுமார் பன்னிரெண்டு மைல் மலை ஏறுகிறார்களென்றும் ஸ்ரீ பெரியவாளிடம் தெரிவிக்கப்பட்டது.

இதைக்கேட்ட ஸ்ரீ பெரியவா ஆனந்தத்தோடு “ஈஸ்வர்ரை தரிசிக்க கோவிந்த கோஷமா” என்று கேட்டுவிட்டு தானும் ஸ்ரீ சித்தேஸ்வரரை தரிசிக்க வேண்டும் என்ற ஆவலைக் கூறினார்.

பன்னிரண்டு மைல் மலை ஏற்றம் மிகக் கடினமாயிற்றே என்று அன்பர்கள் தயங்கினாலும் நடமாடும் தெய்வமாக நின்ற ஸ்ரீ பெரியவா தயங்காமல் கிளம்பி விட்டார். யாவருக்கும் வழிகாட்டும் தெய்வத்திற்கு மலைவழியைக் காட்ட ஒருவரை ஏற்பாடு செய்து சுந்தர ரெட்டியார் மற்றும் சிலர் ஒரு குழு அமைத்து ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரருக்கு, ஸ்ரீ சித்தேஸ்வரரை தரிசனம் செய்விக்க அழைத்துச் சென்றனர்.

பன்னிரண்டு மைல் ஏற்றத்தில் சுயம்புவான ஸ்ரீ சித்தேஸ்வர்ரை மஹாபெரியவா தரிசனம் செய்தார். “ஒருநாள் ஒரே ஒரு பக்தர் சுவாமிக்குக் கோயில் கட்டுவார்” என்று திருவாய் மலர்ந்தருளினார். ஸ்ரீ ஸ்ரீ ஸ்ரீ மஹாபெரியவாளின் தெய்வீக வாக்கின் பலன் சுமார் 65 வருடம் கழித்து 1990 இல் பலித்தது. ஒரு சேட் ஸ்ரீ சித்தேஸ்வரரை தரிசித்து அவர் ஒருவராகவே கோயிலைக்கட்டி கும்பாபிஷேகமும் செய்வித்தார்.

இது இப்படியிருக்க, முன்பு ஒரு காலத்தில் நெருஞ்சிப்பேட்டையில் ஒரு அரசன் தன் ஆட்சியில் முழுமையாக வரிகட்டிய ஜனங்களுக்குப் பரிசாக எதையாவது செய்ய நினைத்தான். “பணத்தைத் தண்ணீரில் போடு” என்று மந்திரியிடம் அரசன் கட்டளையிட அம்மந்திரியும் 6 அடிக்கு 4 அடி பாறாங்கற்களைக் கொண்டு ஒரு அழகிய கல்லணையைக் கட்டினார். இதன் பயனாக காவிரி அந்த ஊருக்குள் பாய்ந்து ஜனங்கள் பயனுற்றனர்.

ஸ்ரீ பெரியவா அங்கு வாசம் செய்த காலத்தில், அந்தக் கல்லணையின் நடுவே கல்லை அரித்து தண்ணீர் ஓசையுடன் பாய்ந்தது. அங்கு ஒருபெருமாள் சிலையும் இருந்தது. அந்தப் பெரும் ஓசையைக் கேட்ட ஸ்ரீ பெரியவா அந்தக் கற்களைப் பார்வையிட்டுவிட்டு பெருமாள் சிலையையும் கண்டார். அதைப்பற்றி ஸ்ரீ பெரியவா கேட்டபோது ஊர் மக்கள் ஒரு ராஜா வேங்கடப்பெருமாளுக்கு ஒரு ஏக்கர் பூமியைக் கொடுத்தாக மட்டும் தெரிவதாகக் கூறினார்.

சர்வக்ஞான பெரியவா “அடியிலே பொக்கிஷம்” என்று அந்த இடத்தைச் சுட்டிக்காட்டிக் கூறினார்.

இப்படி ஸ்ரீ பெரியவா அருளிட்ட பல வருடங்கள் கழித்து மேட்டூர் அணையிலிருந்து வரும் நீரில் மின்சாரம் உற்பத்திக்கு ஏற்பாடாயிற்று. அவ்வேலையை செய்து வந்த இன்ஜினியர்கள் அந்த இடத்தில் பள்ளம் தோண்டி பெருமாள் சிலையையும் அகற்ற வேண்டிய சூழ்நிலை ஏற்பட்டது. வெகு ஜாக்கிரதையாகப் பெருமாள் சிலையை அகற்றி 25 அடி ஆழத்திற்கு பள்ளம் தோண்டி அஸ்திவாரப் பணிகளை மேற்கொண்டபோது அன்று ஸ்ரீபெரியவா கூறிய திருவாக்கு உண்மையானது. முதலில் ஆஞ்சனேயர் சிலை ஒன்று கிடைத்தது. மேலும் இரண்டு அடி தோண்டியபோது அழகான இராமர் சிலையும், சீதாதேவி சிலையும் பொக்கிஷங்களாகக் கிடைத்தன. ஸ்ரீ பெரியவாளின் சத்தியவாக்கு பலித்ததில் ஆனந்தமுற்ற ரெட்டியாரும் இன்னும் சிலரும் ஒரு டெம்போவில் சிலைகளை வைத்து ஸ்ரீ பெரியவாளிடம் ஆசி பெற காஞ்சிபுரம் விரைந்தனர்.

ஸ்ரீ பெரியவாளிடம் கோவில் கட்ட அருள்வேண்டிய இந்தப் பக்தர்களுக்கு “உடனே செய்யுங்கள்; சீக்கிரம் கிடைக்கும்” என்றார் மகாபிரபு. அனைவரும் கிளம்பியபோது ஸ்ரீ பெரியவா அவர்களை மறுபடியும் அழைப்பதாக உத்தரவானது. எல்லோரும் திரும்பவும் காருண்யரிடம் சென்று நின்றனர்.

கைங்கர்யம் செய்பவரிடம் ஸ்ரீ பெரியவா ஏதோ கூற ஒரு ஜோடி வஸ்திரம் மகாபிரபுவின் முன்னே வைக்கப்பட்டது.

“நான் சித்தேஸ்வரரை தரிசிக்க பாலமலை ஏறியபோது வழிக்காட்டியாக வந்த பெருமாள் கவுண்டர் நன்றாக இருக்கிறாரா?” என்று சர்வேஸ்வரர் வினவ நெருஞ்சிப்பேட்டை அன்பர்கள் அதிசயப்பட்டு நின்றனர். ஒருபாமர வழிக்காட்டியை சுமார் 70 வருடங்கள் கழித்து அன்புடன் விசாரிப்பதென்பது அன்பே உருவான ஸ்ரீ பெரியவாளன்றி யாரால் முடியும்?

“நன்றாக இருக்கிறார். 95 வயதாகிறது” என்று இவர்கள் ஸ்ரீ பெரியவாளுக்கு பதிலுரைக்க, அன்பருக்கு அன்பரான ஸ்ரீபெரியவா அந்த ஜோடி வஸ்திரங்களைப் பெருமாள் கவுண்டருக்குக் கொடுத்து, தான் விசாரித்ததாகவும் கூறச் சொன்னார். இப்பேற்பட்ட பெரும் பாக்யம் கிட்ட பெருமாள்கவுண்டர் செய்த புண்ணியம் என்னவோ என வியந்தனர் ஊர்மக்கள்.

இப்படி எங்கோ எப்போதோ தனக்கு வழிக்காட்டியதை மறவாத மாதவமுனிவர் எழுபது வருடங்களுக்குப் பிறகும் தன் அருட்பொக்கிஷத்தை வழங்கும் நேர்த்தி அபூர்வமானதல்லவா! ஒப்புயர்வுற்ற மகாஞானியை ஒரே ஒர் கணமேனும் நினைத்தால் போதும் நம் துயர் துடைக்க அப்பெருமானின் காருண்யம் பெருக்கெடுத்து ஓடிவருவது திண்ணம். இப்பேற்பட்ட அருட்பொக்கிஷத் தெய்வத்தினை பற்றிக்கொள்வதால் நாம் சகல ஐஸ்வர்யங்களைப் பெற்று சகல மங்களங்களும் சிறக்க வாழலாம்.

கருணை தொடர்ந்து பெருகும்………

பாடுவார் பசி தீர்ப்பாய்பரவுவார் பிணி களைவாய்.

ஸ்ரீ சுந்தரமூர்த்திசுவாமி தேவாரம்.

____________________________________________________________________________________________________________

Shri Shri Shri Mahaperiyavaal Mahimai

Parameshwaran and the devotee – like a cow and calf

Shri Mahaperiyava, due to His kindness, to bless all the people, like a Sugabrahma Rishi Saint, took avatar as Shri Shri Shri Mahaperiyava, walked this earth and blessed us. Even though Sri Periyava had concealed His real form and lived a simple life, there are instances where His real form has been revealed.

Sri Pradosham Mama is one of the few devotees who has been blessed to realize Sri Periyava entirely and had spent all his life thinking and praying Sri Periyava. Now we see that Pradosham is being celebrated and talked about everywhere. But Sri Pradosham Mama knew this all along and was blessed to be given the thought of having Sri Periyava’s darshan for every Pradosham. There is no comparison to the divine blessings of Sri Pradosham Mama.

Sri Periyava once blessed Sri Pradosham Mama through a divine voice “you will realize it yourself”. Sri Pradosham Mama’s first Pradosham darshan of Sri Periyava was on a Saturday. It was sometime between the afternoon and the evening that the darshan happened. It was the beginning of the regular Pradosham visits that was due to Sri Periyava’s kindness and Sri Pradosham Mama’s devotion to Sri Periyava.

There are lots of incidents that has told us that Sri Periyava had already decided that there is a relation between Pradosham and Mama and also that Mama will be called as Sri Pradosham Mama in the future.

Starting from the first Pradosham on Saturday, three Pradosham had passed. Sri Pradosham Mama arrived at Sivasthanam thinking if Sri Periyava was aware that he had come for the third Pradosham. Mama with a doubt in his mind prostrates to Sri Periyava.

Sri Periyava with a smile in His face asked, “Is it Pradosham today?” Sri Periyava asked a kainkaryam devotee to read panchangam. The kainkaryam devotee reads and informs Sri Periyava that it was Pradosham that day.

Then Sri Periyava points towards Mama and said, “Every Pradosham, he is coming here for my darshan.” With that statement Sri Periyava cleared Sri Pradosham Mama’s doubt and approved Mama’s Pradosham darshan. It was as if Mama was totally bound by this blessings and started his routine Pradosham darshan in spite of his family bindings, Office problems and his health. Mama also travelled wherever Sri Periyava had camped for the Pradosham darshan. The Pradosham darshan became the goal and life mission for Mama and it earned him the name of 64th Nayanmar from Sri Periyava.

Sri Pradosham Mama suffered from heart disease and a surgery was performed. Since he was not supposed to travel long distance he had to stay at Chennai Triplicane Indira Bhavan Narayana Iyer’s home. Even though Mama did not consider the surgery to be a roadblock to travel for Sri Periyava’s darshan on Pradosham, the others feared Mama’s travel.

There was also a bandh that was being observed on that day. Sri Narayana Iyer started to Kanchipuram without informing Sri Pradosham Mama. Otherwise, Mama would have insisted that he would accompany him to Kanchipuram for Sri Periyava’s darshan. He had already started his journey.

As Sri Narayana Iyer had darshan during Pradosham time, Sri Periyava asked, “Did he not come?” It was as if the cow had been waiting for its calf to come. Sri Narayana Iyer was surprised on hearing it. He was able to feel the love from a sanyasi who had given up everything.

As Sri Narayana Iyer was still thinking Sri Periyava asked, “Why did you come?” Sri Narayana Iyer was surprised again by this question and was unable to comprehend what was happening. Sri Periyava again turns like a baby looking for His mom. Even though Sri Narayana Iyer had informed Sri Periyava about Mama’s health and that he will be unable to travel, Sri Periyava asks a phone call to be placed to Chennai and arranges for Sri Pradosham Mama to travel. But before this, Sri Pradosham Mama who did not want to miss Sri Periyava’s darshan had called up Balaji and asked him to come over.

Balaji assured Mama that he need not worry about the Bandh and got his car and reached Mama’s place quickly. When Sri Narayanan called his home, he finds that Sri Pradosham Mama had already left for Kanchipuram. He realizes that whatever Sri Periyava had been thinking here, the same thought had been running in Pradosham Mama’s mind too. Even though Sri Periyava had arranged for the travel by His kind thought, every 15 minutes, He kept asking Sri Narayana Iyer if Pradosham Mama had arrived.

As Sri Narayana Iyer was caught between the kindness and love of Sri Periyava towards Sri Pradosham Mama and Mama’s sincere devotion to Sri Periyava, Mama arrived there around 8 pm. Sri Narayana Iyer was able to feel the devotion when Mama had Sri Periyava’s darshan. Sri Periyava looked at Sri Narayana Iyer and said, “You said he will not be able to come. Look he is here now.”

What a blessing this was. As Mama had the sincere wish for Sri Periyava’s darshan on Pradosham, Sri Periyava’s kindness helped in realizing Mama’s wish and it was Pradosham that Sri Narayana Iyer could not forget in his lifetime.

A treasure of blessings called Sri Periyava

Sri Periyava who resides in Sri Pradosham Mama’s heart and blesses him, blesses this devotee in the next incident in a completely different way.

This incident narrated by a devotee from Salem Subramaniya nagar tells us that any instantaneous thought we have of Sri Periyava or any darshan we have Sri Periyava could turn out to be a major blessing at a later point in time.

In 1928, Sri Periyava visits the village of Nerinjipettai near Mettur. Sundara Reddiar who was an important leader in the village and the local MLA Gurumurthy were devotees of Sri Periyava. They often used to visit Sri Periyava at Kanchipuram as a group. Now they were very happy that Sri Periyava had come for camping at their village. There was a Srimatam at the village and arrangements were made for Sri Periyava to stay there.

One day as the devotees were chanting “Jaya Jaya Shankara Hara Hara Shankara”, they heard “Govinda Govinda”. Sri Periyava asked were the Govinda chanting was coming from.

The local villagers said that there was a small hill called Palamalai nearby and there was Sri Siddheswarar temple on the top of the hill and the devotees who climb 12 miles to reach the temple for Shiva’s darshan chant Govinda all the way.

Sri Periyava who heard this smiled and asked, “Do they chant Govinda when going for Lord Shiva’s darshan?” Sri Periyava also expressed His interest in climbing the hill for Sri Siddheswarar darshan. Even though everybody were worried that Sri Periyava had to undergo the twelve mile journey to the top, Sri Periyava got ready and started to walk. Sundara Reddiar made arrangement for a person to accompany Sri Periyava to show the route.

Sri Periyava completed the 12 mile journey and had darshan of Sri Siddheswarar. Sri Periyava said, “One day, one devotee will build a temple for the Lord here.” Sri Periyava’s divine statement had come true during 1990 almost after 65 years. A North Indian who had darshan of Sri Siddheswarar, completely undertook to build the temple and perform the kumbabishegam.

Let us also look at one more event. The king who had once ruled that area was happy with the people who had paid their taxes regularly. So had asked his minister to “throw the money in water”. The minister had built a dam with rocks that were 6 foot by 4 foot and the river Cauvery now flowed through their village benefitting the local people.

When Sri Periyava was camping in the village the river was flowing with a loud noise. There was a statue of Perumal there. When Sri Periyava heard the loud noise he inspected the rocks there and saw the statue of Perumal. Sri Periyava enquired the villagers about the Perumal. The villagers informed Sri Periyava that a king had allocated six acres for Perumal temple and they did not know any more information. Sarvajyan Sri Periyava pointed at the area as if indicating there was some treasure buried under.

As Sri Periyava had blessed them on that day, many years later it was decided to generate electricity from Mettur dam. The engineers who had come to start the work had to carefully remove the Perumal statue from there and started to dig. As they were digging they found a statue of Hanuman, followed by statues of Lord Ram and Sita. On seeing Sri Periyava’s divine statement coming to life, Reddiar and some other local villagers took the statue in a tempo to Kanchipuram.

As they requested blessings to build a temple, Sri Periyava immediately blessed them and said, “Please go ahead. The temple will be built soon.” As they started to leave and reached outside, they were all called again inside by Sri Periyava. Everybody went back and stood near Sri Periyava. As Sarveshwaran said something to the kainkaryam devotee, a pair of dress was brought and kept before Him.

Sri Periyava asked, “Is Perumal Gounder who accompanied me when I visited Sri Siddheswarar at Palamalai doing well?” All the devotees from the village were surprised on hearing it. Who else other than Sri Periyava can enquire about a village guide even after seventy years?

The villagers replied, “Yes he is doing well. He is now 95 years old.” Sri Periyava asked the pair of dress to be given to Perumal Gounder and also to enquire his well-being on behalf of Sri Periyava. The villagers thought how blessed Perumal Gounder has to be.

The kindness of Sri Periyava to a local villager after seventy years shows Sarveshwaran’s rare kindness. It is evident from this incident that Sri Periyava is so kind that, even if we pray for an instant, He will rush to bless us. It is true that if we surrender at the feet of Sri Periyava, we will be blessed with health, wealth, peace and happiness.

Grace will continues to grow.

(Appease the hunger of those who sing, Cure the disease of those who spread your name – Sundaramurthy Swamigal Devaram)


 



Categories: Devotee Experiences

Tags:

What do you think?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: