235. The Strength of Shiva; Narayana’s Sister by Maha Periyava (Part 2)



Jaya Jaya Sankara Hara Hara Sankara – In continuation of the previous part Sri Periyava explains philosophically how Sriman Narayana and Ambal are one and the same. Unless someone is Sarveswarsaran himself it cannot be explained with this amazing clarity.

Many Jaya Jaya Sankara to Smt. Sunitha Madhavan for the translation. Rama Rama


சிவத்தின் சக்தி; நாராயண ஸஹோதரி

திருமங்கையாழ்வார் பெருமாளைப் பற்றிப் பாடுகிற போது,

பிறை தங்கு சடையானை வலத்தே வைத்து

என்கிறார். பெருமாள் தமக்கு வலப் பாதியில் ஈசுவரனை வைத்துக் கொண்டிருக்கிறார் என்றால், ஈசுவரனின் இடப்பாகத்தில் பெருமாள் இருக்கிறார் என்றுதான் அர்த்தம்.

கார்யமில்லாமல், கேவல ஞான மயமாக இருக்கிற பிரம்மத்தைப் பரமேசுவரன் என்றால், சகல ஜகத் காரணமாகிற மாயா தத்வத்தையும், இதிலிருந்து விடுவிக்கிற காருண்யத்தையும் அம்பாள் என்றோ மகாவிஷ்ணு என்றோ சொல்கிறோம். பரமேசுவரனுடைய சக்தி அவள்; ஸாக்ஷாத் நாராயணனே அவள்.

இதைப் பௌராணிகமாகச் சொல்கிறபோது, அவளை ஈஸ்வரனுக்குப் பத்தினி என்றும், மஹாவிஷ்ணுவுக்குத் தங்கை என்றும் பார்க்கிறோம்; அம்பாளை ‘சிவ சக்தி ஐக்ய ரூபிணி’ என்று சொல்லி முடிக்கிற லலிதா ஸஹஸ்ரநாமத்தில் இன்னோர் இடத்தில் ‘பத்மநாப ஸகோதரி’ என்று கூறியிருக்கிறது. அம்பாளைத் தவிர வேறெந்த தேவதா பேதத்தையும் பாடாத ஸ்ரீ சியாமா சாஸ்திரிகள், தம் கீர்த்தனங்களிலெல்லாம் அவளை ‘சியாம கிருஷ்ண சஹோதரி’ என்றே அழைத்து, இதையே தம் முத்திரையாக வைத்திருக்கிறார்.

கிருஷ்ணாஷ்டமியின் போதே யசோதைக்குப் பெண்ணாகப் பிறந்த விஷ்ணு மாயை அவள்தான். ஸ்ரீராம நவமியின் போதோ அவள் ஞானாம்பிகையாக அவதரித்த வஸந்த நவராத்திரி நிகழ்கிறது. விஷ்ணு அவதரித்த போதே இவளும் அவதரித்தாள் என்றால் இரண்டும் ஒன்று அல்லது உடன்பிறப்புகள் தானே!

ஆண்டாள் ஸ்ரீ கிருஷ்ண பரமாத்மாவைக் கல்யாணம் செய்து கொள்வதாக சொப்பனம் கண்டு, அதைப் பாசுரமாகப் பாடியிருக்கிறாள். அதிலே வைதிகப் பிராம்மண சம்பிரதாயப்படி, தனக்கு நாத்தனார் கூரைப் புடவை கட்டி மாலை போட்டு முகூர்த்தப் பந்தலுக்கு அழைத்து வந்ததாகச் சொல்கிறபோது, கிருஷ்ணனின் சகோதரியான அம்பாளே இப்படி நாத்தனார் ஸ்தானம் வகித்ததாக ஆண்டாள் பாடியிருக்கிறாள்.

மந்திரக் கோடி உடுத்தி மணமாலை
அந்தரி சூட்டக் கனாக் கண்டேன் தோழிநான்!

(அந்தரி என்றால் அம்பாள்)

இப்படி அம்பாளை ஒரு பக்கம் ஈசுவரனோடு அபேதமாகவும், இன்னொரு பக்கம் ஸ்ரீ மஹாவிஷ்ணுவோடு அபேதமாகவும், ஒருத்தருக்குப் பத்தினி, இன்னொருத்தருக்கு சகோதரி என்று பாவித்துப் பழகிவிட்டால், அப்புறம் ஈஸ்வரனுக்கும் பெருமாளுக்குமிடையே உசத்தி – தாழ்த்தி செலுத்தவே மாட்டோம். சைவ, வைஷ்ணவம் பிணக்கு அறுந்தே போகும்.

காரியமில்லாத நிலையில் இருக்கிற ஒரே வஸ்து காரியமாகிறபோது பல ரூபங்களாகிறது; இந்த ரூபங்களிடையே ஒன்றுக்கொன்று உசத்தி -– தாழ்த்தி இல்லை; அதே மாதிரி இந்த ரூபங்களுக்கும் இவை எல்லாவற்றுக்கும் மூலமாக இருக்கப்பட்ட ஒரே ஸத்யத்துக்கும் இடையிலும் வேறுபாடே இல்லை. இந்த ஞானம் நமக்கு வந்துவிட்டால், நம் மதத்தில் சண்டை, சச்சரவு, அபிப்பிராய பேதம், பிணக்கேயில்லாமல் ஆகும். ஈசுவர பத்தினியாகவும், பத்மநாப ஸஹோதரியாகவும் இருக்கிற அம்பாள்தான் இந்த சமரஸ பாவனையை நமக்கு அநுக்கிரஹிக்க வேண்டும்.

அம்பிகையின் ரூபங்கள் பல தினுசாக கோயில்களில் இருக்கின்றன. அதிலே ஒன்று சிவாலயங்களில் கோஷ்ட தேவதையாக இருக்கிற துர்க்கை. சிவன் கோயில்களில் கர்ப்பக்கிருஹத்தைச் சுற்றி விநாயகர், தக்ஷிணாமூர்த்தி, மஹாவிஷ்ணு (அல்லது லிங்கோத்பவர்), பிரம்மா, துர்க்கை ஆகிய மூர்த்திகள் இருக்கின்றன. இவர்களில் தக்ஷிணாமூர்த்திக்குப் பத்தினி கிடையாது. இது அம்பாளின் சம்பந்தமில்லாமல் ஸ்வச்சமாகத் தான் மட்டுமே ஸ்வாமி இருக்கிற கோலம். இப்படியே துர்க்கைக்கும் பதி ஸ்தானத்தில் எவரையும் சொல்லத் தெரியவில்லை. தனி அம்பாளாக அவள் இருக்கிறாள். தக்ஷிணாமூர்த்தியின் கைகளில் ஜபமாலையும், சுவடியும் இருக்கும். இவர் வெள்ளை வெளேர் என்று இருப்பார். இதே மாதிரி ஒரே வெளுப்பாக ஜபமாலையும், சுவடியும் வைத்துக் கொண்டிருக்கும் ஸ்திரீ தேவதை ஸரஸ்வதி. சகோதரர்கள் ஒரே மாதிரி இருக்கிறார்கள். அதனால் ஸரஸ்வதி சிவனின் சகோதரி. இருவரும் ஞான மூர்த்திகள். பிரம்மா தாமரைப் பூவில் அமர்ந்திருக்கிறார். அவரது வர்ணம் உருக்கிவிட்ட தங்கத்தின் நிறம். இதேமாதிரி ஸ்வர்ண வர்ணத்தோடு தாமரைப் பூவில் அமர்ந்திருக்கிறாள் மஹாலக்ஷ்மி. பிரம்மா பிரஜைகளை சிருஷ்டித்துக் கொண்டேயிருக்கிறார் என்றால், லக்ஷ்மியோ ஐசுவரியத்தைப் பெருக்கிக் கொண்டேயிருக்கிறாள். இவர்கள் இருவரும் உடன் பிறந்தவர்கள்.

இப்போது புருஷ சம்பந்தமில்லாமல் தனியாக இருக்கிற அம்பாளான துர்க்கையம்மன் எப்படியிருக்கிறாள்? நீலமேக சியாமளமாக இருக்கிறாள். கையிலே சங்கும் சக்கரமும் வைத்திருக்கிறாள். மகிஷாசுரன் போன்ற பல ராக்ஷதர்களை சம்ஹரித்திருப்பவள் இவள்தான். இதையெல்லாம் பார்த்தால் ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவே இவளுடைய சகோதரர் என்று சொல்லாமலே புரியும். இதே வர்ணம், இதேமாதிரி சங்கு சக்கரம், அசுரர்களை சம்ஹரிப்பதற்காக என்றே திரும்பத் திரும்ப அவதாரங்கள் எல்லாம் மகாவிஷ்ணுவிடமே காணப்படுகின்றன. பரம கருணையினால் இருவரும் இப்படி துஷ்ட நிக்ரகம் செய்கிறார்கள். இந்த மாயப் பிரபஞ்சத்தை லீலா விநோதமாக நடத்துவது இந்த இருவரும்தான். மாயோன், மாயோன் என்றே அவரைச் சொல்வார்கள். இது சங்க காலத்திலிருந்து தமிழ்நாட்டில் உள்ள பெயர். மாயாவி, மாயா நாடக சூத்திரதாரி என்று புராணங்கள் சொல்லும். அவளையோ மஹாமாயை என்றே சொல்கிறோம். மற்ற சகோதர ஜோடிகளைவிட இந்த இரண்டு பேரும் ரொம்பவும் நெருக்கமாக இருக்கிறார்கள் – ஒன்று என்றே சொல்லிவிடலாம் போல்! மேலே நான் சொன்ன துர்க்கைக்கு ‘விஷ்ணு துர்க்கை’ என்றே பேர் இருக்கிறது. லோகத்திலும் அம்பாள் விஷ்ணுவின் சகோதரி என்பது சகலருக்கும் தெரிந்திருக்கிற அளவுக்கு ஸரஸ்வதி சிவசகோதரி என்பதோ, லக்ஷ்மி பிரம்மாவின் சகோதரி என்பதோ பிரசாரமாயிருக்கவில்லை.

மாயம் செய்வதை முக்கியமாக பெண்பாலாகவே கருதுவது மரபு. மஹாவிஷ்ணுவிடத்தில் இந்த அம்சம் தூக்கலாக இருக்கிறது. அதனால்தான் அவர் அமிருதத்தைப் பங்கீடு பண்ணினபோது மோஹினியாக அவதாரம் பண்ணினார். இவர் அம்பாளின் இன்னொரு ரூபம் என்பதற்கு ரொம்பவும் பொருத்தமாக மோஹினியைப் பரமேசுவரனே கல்யாணம் செய்து கொண்டிருக்கிறார். விஷ்ணு க்ஷேத்திரங்களில் ஜகத் பிரசித்தமாக இருக்கிறது திருப்பதி. வேங்கடரமண ஸ்வாமியைப் பார்த்தாலும் ரொம்ப அம்பாள் சம்பந்தமாக இருக்கும். அங்கே பெருமாளுக்குப் புடவைதான் உடுத்துகிறார்கள். சுக்ரவாரத்தில் அபிஷேகம் பண்ணுகிறார்கள். மற்றப் பெருமாள் கோயில்களில் கருடன் இருக்கிறது பல இடங்களில். இங்கு மட்டும் சிம்மங்கள் இருக்கின்றன. சிம்மம் அம்பிகையின் வாகனம்.

அம்பாளும், மகாவிஷ்ணுவும், பரமேசுவரனும் மூன்று ரத்தினங்கள். “ரத்ன த்ரய பரீக்ஷா” என்றே ஸ்ரீ அப்பைய தீக்ஷிதர் ஒரு கிரந்தம் செய்திருக்கிறார். இந்த மூன்றும் ஒரே பரம சக்தியத்தின் மூன்று ரூப பேதங்கள்தான். அம்பாள் மற்ற இரண்டு பேரோடும் பிரிக்க முடியாமல் சம்பந்தப்பட்டிருக்கிறாள். ஒருத்தருக்குப் பத்தினியாகவும் இன்னொருத்தனுக்கு ஸகோதரியாகவும் இருக்கிறாள். இந்த மூன்று மூர்த்திகளிடமும் உயர்வு தாழ்வு கற்பிக்காத பக்தி வேண்டும். எல்லாவற்றுக்கும் அடிப்படையாக இருக்கிற சத்தியம் (Truth) சிவம் என்றும், அதுவே பலவாகத் தெரிகிறதற்குக் காரணமான சக்தி (Energy) அம்பாள் அல்லது விஷ்ணு என்றும் புரிந்து கொண்டு பக்தி செலுத்த வேண்டும்.

___________________________________________________________________________________________________________

The Strength of Shiva; Narayana’s Sister

While singing hymns on Perumal (Mahavishnu), Thirumangai Azhwar says,

“Pirai   thangu  sadaiyaanai   valathe   vaithu”

It means Perumal has kept on His right side, Eswara with crescent moon in the matted hair. This implies on the left half of Eswara is Perumal.

If we say Parameswaran is all knowledge personified but with no activity, we are speaking about the delusion projecting all the worlds and the gushing compassion as  Ambal or Mahavishnu to provide  us  salvation. Ambal is the power of Parameswaran; actually she is Narayanan.

For general perception, She is referred to as the consort of Eswara or the sister of Mahavishnu.  Lalitha Sahasranamam in its conclusion says, “Shiva Shakthi Aikiya  Roopini’’ i.e.   Her form is the embodiment of Shiva, Shakthi union. It has also said   elsewhere that She is ‘’Padmanabha Sahodhari’’, that is She is the sister of Padmanabha.  Shyama Sasthri, whose devotional renderings were all focused  only on Ambal and nothing else, calls Her in all his music compositions as ‘Shyamakrishna Sahodhari’’ meaning that She is the sister of the bluish Krishna. He used this description of Devi as the signature phrase for his songs.

Ambal was born to Yashoda as Vishnu Maya on Krishna Ashtami day.  She incarnated as Gnanambikai during Sri Rama Navami, at the time of Vasantha Navarathri.  When Vishnu took Avathars, She too descended on earth. This means, the two are one and the same or that they are siblings.

Andal had a dream in which she weds Lord Krishna. She sang beautiful hymns about it wherein she says, as per Vedic Brahminical tradition, her sister –in-law helped her drape the wedding saree, wear the garland and then escorted her to the marriage pandal/hall. Andal says Ambal, as Krishna’s sister held the status of the sister-in-law to play this auspicious role.

‘’Mandira kodi uduthi manamaalai
Andhari chooda kanaa kanden thozhi naan!”

[Andhari means Ambal].

Like this, if we get used to associating Ambal with Eswaran on one side and Mahavishnu on the other, consort of one and the sister of the other, then we will never ever differentiate between Eswaran and Perumal by regarding one as higher or lower than the other. Surely then the confrontation between Shaivites and Vaishnavites sects will get snapped too.

When inert matter is invigorated, it assumes many forms; among the forms there is nothing superior or inferior. Similarly, between these forms and that one UlimateTruth which is the root of all these, there is no variation. If this wisdom dawns on us, there will be no fight, frustration, and differences of opinion in our religion. The feeling of oneness can be bestowed on us only by Ambal, the consort of Eswara and the sister of Padmanabha.

Ambal is depicted in various forms in temples. One of them is the goddess Durga. In Shiva temples around the sanctum sanctorum are found deities of Vinayaga, Dakshinamurthy, Mahavishnu or Lingothbhavar, Brahma, and Durga. Of these Dakshinamurthy has no consort. The portrayal is that He is independent on His own without association with Ambal. Similarly for Durga too, we are at a loss to figure out anyone occupying the position of Her Lord. In Her own right she is present as Ambal. Dakshinamurthy holds in His hands, a string of crystal beads and palm leaf manuscript. He is pure white in complexion. Identical with Him is Saraswathi, holding a white Japa mala and palm manuscript. Saraswathi is Shiva’s sister. Both are embodiments of knowledge. Brahma is seated on a lotus. He is of golden hue in complexion. Similarly, Mahalakshmi with a golden complexion is seated on lotus. If Brahma is creating the species, Lakshmi is creating wealth. These two are siblings.

Now let us see how Ambal as Durgai Amman is portrayed without any association with the male principle. Her color is that of blue cloud. In her hands She possesses conch and discus. She is the one who has destroyed several demons like Mahishasuran. When we observe all these we understand without anybody explaining that Sri Mahavishnu is certainly Her brother. Same color, the same conch and discus, incarnating again and again to destroy the demons, are all the features seen in Mahavishnu as well. Both are engaged in annihilating the evil because of their utmost compassion for us. This ephemeral Universe is functioning   by their amazing Leelas (playful deeds). These are the Two who make wonders with their illusionary splendour ‘Maya’, in spinning the galaxy.  ‘Maayon’, that is producer of magical effects is the name given to Vishnu. It has been in existence in Tamizh Nadu from the days of the Sangam Age (very ancient period).  Puranas refer to Him as ‘Maayavi’ or magician, creating illusion with extraordinary inexplicable power. Ambal is called as ‘Mahaa Maaya’. These two distinguished siblings stand apart from the other siblings. Their identical attributes make us say that they are indeed one and the same. Infact, the name Durga I referred to above has a name as Vishnu Durga. Though we all recognize Ambal as the sister of Vishnu, to the same extent it is not widely known in this world that Saraswathi is the sister of Shiva or Lakshmi is the sister of Brahma.

By convention, magical enticement is regarded as a feminine trait. This attribute is very much present in Mahavishnu. That is why He took Mohini Avatar for distributing   the nectar, Amruth.  And that it is another form of Ambal is perfectly established by Lord Parameswara marrying Mohini. Among Vishnu’s sacred pilgrimage places, Thirupathi is the most famous one. Similarities to Ambal can be seen in Venkataramanaswami. The Perumal is draped only in a saree. Abishekam is done on Fridays. While Garuda is seen in other temples, here only lions are present. Lion is the vahanam (vehicle) for Ambikai.

Ambal, Mahavishnu, Parameswara are three gems. “Rathna thraya pariksha” is the Grantham (religious document) composed by Appaiya Dikshithar. These three are the three different forms of the Universal Truth. Ambal is inextricably fused with the other two. She is the consort of one and the sister of the other.  Equal devotion to all the three deities must be there without imagining superior or inferior status among them. Shivam is the Truth, the foundation of all. It is seen as many due to the Energy surfacing as Ambal or Vishnu. With this understanding we must worship them.



Categories: Deivathin Kural

Tags:

3 replies

  1. om Namashivayah,
    Thank you for this post. Gurudhakshinamoorthy namah. Mahaperiava saranam.

  2. What an introspection ! He is second to none for such analytical approach.
    Guruve Sharanam…….. Paahimaam Paahimaam.

Trackbacks

  1. The Strength of Shiva; Narayana’s Sister -Periyavaa | sathvishayam

What do you think?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: