Sri Periyava Mahimai Newsletter – 3


Jaya Jaya Sankara Hara Hara Sankara – What secret did Periyava tell Pillaiyar that stopped Kamakshi procession? That is the main crux of this newsletter along with showing compassion to a sincere cook.

Many Jaya Jaya Sankara to out sathsang volunteers Smt. Savitha Narayan for the Tamizh typing and Shri. Harish Krishnan for the translation. Rama Rama

(வாயினால் உன்னைப் பரவிடும் அடியேன் படுதுயர் களைவாய் பாசுபதா பரஞ்சுடரே)

ஸ்ரீ ஸ்ரீ ஸ்ரீ மஹாபெரியவாளின் மகிமை

தெய்வ ரகசியம்

சுகப்ரஹ்மரிஷியின் ஒப்புயர்விற்கு ஒத்த உயர்நிலையில் நம்மிடையே நடமாடும் தெய்வமாய்த் திகழும் ஸ்ரீ ஸ்ரீ ஸ்ரீ மஹாபெரியவாள் தன் மகிமைகளையெல்லாம் மறைத்து எளியோனாய்க் காட்சி அருளினும் அந்தத் தெய்வீக சக்தியானது அந்த மறைத்தலையும் மீறி பல சம்பவங்களில் வெளிப்பட்டிருக்கிறது.
காமாட்சி ரூபராம் ஸ்ரீ மஹாபெரியவா அப்போது காஞ்சி மாநகரை அடுத்த தேனம்பாக்கத்தில் அருள்புரிந்து கொண்டிருந்த சமயம். ஒருநாள் மாலை மறைந்து இருள் சூழும் நேரம். ஸ்ரீ பெரியவாளிடம் கைங்கர்யம் செய்து கொண்டிருந்த அன்பர்கள் நேரம் செல்லச் செல்ல பதைபதைக்கிறார்கள். சிவமயமான ஸ்ரீ பெரியவாளை அவசரமாகக் கிளம்பச் சொல்ல முடியுமா என்ன? மாபெரும் உயரிய நிலையிலும் தன் பக்தர்களுக்கு எளியோனாய், அன்பாய் அவர்கள் வேண்டுகோளுக்கெல்லாம் கட்டுப்படும் ஈசந்தான் என்றாலும், மகானிடம் அத்தனை உரிமையை எடுத்துக் கொள்ள எல்லோருக்கும் தயக்கம்தான். அங்கே பெரிய காஞ்சியில் இந்நேரம் அம்மன் காமாட்சி தேவி வெள்ளி ரத உலா கிளம்பி இருப்பாள்; திருவீதிவலம் பாதிதூரம் நடந்திருக்கும். அம்பாள் திரும்ப கோயிலுக்குள் செல்வதற்குள்ளாவது அங்குச் சென்று ஸ்ரீ பெரியவாள் தரிசனம் செய்ய வேண்டுமே, நேரம் கடந்து கொண்டிருக்கிறதே என்று சுற்றிலுமுள்ள அன்பர்களின் பதைபதைப்பிற்கு நடுவே நடராஜமூர்த்தியான ஸ்ரீ பெரியவாளின் நிதானம் அந்தப் பக்தர்களின் மனதை இன்னும் படபடக்க வைத்துக் கொண்டிருந்தது.
அங்கிருந்துக் கிளம்பி காஞ்சிபுரத்திற்கு செல்லவே குறைந்தபட்சம் ஒரு மணி நேர அவகாசமாகுமென்ற நிலையில் அப்போதே நன்றாக இருட்டி விட்டிருந்தது. பக்தர்களை மேலும் சோதிக்காமல் ஸ்ரீ பெரியவா கிளம்பத் தயாராகி விட்டார். ஆனால் சுற்றி இருந்தோருக்கு நம்பிக்கை அற்றுப் போய்விட்டது. இனிமேலும் ஸ்ரீ பெரியவாள் அங்கு செல்வதில் என்ன பயன்? போகும் நேரத்தைக் கணக்கிட்டுப் பார்த்தால் காமாட்சி வீதிவலம் முடிந்து, கோயிலுக்குள் திரும்பி நடை சாத்தியும் ஆகிவிடும் என்று அவர்களின் மனம் அலைபாய்ந்து கொண்டிருந்தது.

சிவன் போக்காகக் கிளம்பிய சாட்சாத் சிவசங்கரன் அந்தப் பக்தர்களின் படபடப்பை இன்னும் அதிகரிக்கச் செய்யும் திருவிளையாட்டாக அங்கே சிவாஸ்தானத்தில் குடிகொண்டிருக்கும் விநாயகரின் சன்னதி முன் சற்றே நின்றார். சரி ஒரு நிமிடம் வந்தனம் செய்து கொண்டு முனிவேந்தன் கிளம்பி விடுவாரென்று பக்தர்கள் நினைக்க அங்கும் சோதனையானது. சங்கரர் குழந்தைசாமியாம் பிள்ளையாரப்பனின் முன்சென்று நின்றார். வழக்கத்திற்கு மாறாக கஜமுகனிடம் தன் திருமுகத்தைக் குனிந்து மிக அருகேச் சென்று காதோடு காதாக ஏதோ பேசுவதுபோல அம்மகானின் தெய்வச் செயல் அதிசயமாக இருந்தது.

ஏதோ தெய்வ ரகசியம் சொல்வதுபோல அந்த தேனம்பாக்க சிவாஸ்தானத்தில் குடிகொண்டுள்ள கணபதி பகவானிடம் பரமேஸ்வரரான ஸ்ரீபெரியவா பேசிவிட்டு யாரிடமும் எதையும் காட்டிக் கொள்ளாமல் காஞ்சி காமாட்சியை நோக்கிச் செல்லலானார். ஒன்றும் புரியாத சிப்பந்திகள் அவர் பின்னே நடந்தனர். அவர்களுக்குள் அவநம்பிக்கை மிகுந்திருந்தது. இனி சென்று என்ன பயனோத் தெரியவில்லை. காமாட்சி திருவீதி என்ன, கோயில் உட்பிரவேசம் முடிந்து நடையும் சாத்தியிருக்கக் கூடும்; இப்படி நேரம் கடந்து ஸ்ரீ பெரியவா எதற்காகக் காஞ்சி செல்ல வேண்டும்; அர்த்தமில்லாத போக்காயிருக்கிறதே என்றெல்லாம்தான் அவர்கள் நினைவும், நடையும் ஒட்டமும் கண்டதேயல்லாமல் சாட்சாத் கைலாசமூர்த்தியாம் ஸ்ரீபெரியவா சர்வக்ஞன் சர்வ்வியாபி என்றெல்லாம் நினைக்க ஏதோ ஒரு மாயை அவர்களை மறைத்திருக்க வேண்டும்.

ஓட்டமும் நடையும் அவநம்பிக்கையுமாக நடேசனின் பின்னால் நீண்டநேரம் நடந்துக் காஞ்சியை அடைந்தவர்களுக்கு அங்கே ஆச்சர்யம் அழைத்தது. காமாட்சி குடிக்கொள்ளும் கோயில் நடைசாத்தி ஓய்ந்திருக்கும் அந்நேரத்தில் காமாட்சி ஏனோ கச்சபேஸ்வரர் கோயிலை விட்டுத் தாண்டாமல் காத்திருந்தாள். விளக்குகள் ஓளிமயமாக்கி பளிச்சென தேர் நின்றிருப்பது தூரே தென்பட்டது. தேரில் காமாட்சியும் தேர் திருவீதி உலாவில் கலந்திருந்த பக்தர்களின் கூட்டமும் கலையாமல் கண்கண்ட தெய்வமாம் ஸ்ரீ பெரியவாளின் வருகைக்காகக் காத்திருப்பதுபோல அக்காட்சி அமைந்திருந்தது.

இந்த அதிசயத்தின் காரணம் பெருமானின் கூடவே சென்ற அன்பர்களுக்குத் தெரியவில்லை. ஒருவேளை யாராவது ஸ்ரீ பெரியவா வருகையைத் தெரிவித்து அதற்காகப் புறப்பாட்டை நிறுத்தி வைத்துள்ளார்களா என்ன? அப்படி ஒரு வாய்ப்புமில்லை. மேலும் அப்படி ஒரு வழக்கமும் இல்லையே. பின் எப்படி இது சாத்தியம் என்பதுபோல அவர்களின் மனங்களில் காரணம் புரியாமல் குழப்பம் மிகுந்தது.
அருகே சென்றவர்கள் அதற்கான காரணமாக நடந்த அதிசயத்தைக் கேட்டபோது வியப்பு மேலிட ஸ்தம்பித்து நின்றனர். காமாட்சியின் தேர் பவனி கச்சபேஸ்வரர் கோயில் முன் சற்றுநேரம் நிற்பதுண்டு. அங்குதான் வாணவேடிக்கைகள் அம்பாளுக்கு நடத்தப்படும். அது முடிந்து தேரை நகற்ற முற்பட்டபோது ஊர்வலம் முன் செல்லும் யானை முட்டுக்கட்டை போடுவதுப்போல அச்செய்கையைச் செய்தது. அது இருந்த இடத்தை விட்டு நகராமல் இப்படியும் அப்படியுமாக தன் பெருத்த உடலை ஆட்டி ஏதோ மதம் பிடித்ததுபோல தன் ஆட்சேபத்தை அச்சுறுத்தும் வகையில் தெரிவிப்பதுபோல நடந்து கொண்டது. தேர் இழுப்பதை நிறுத்தியதும் சாந்தமாக நின்றது.
மீண்டும் தேரை சற்றே இழுக்க முயன்றபோதும் அதே மாதிரி அந்த யானை பிடிவாதம் செய்து ஒரு ஆர்ப்பாட்டத்தைக் காட்டி பயமுறுத்தியது. பக்தர்கள் தேரை இழுக்காமல் விட்டுச் சென்றனர்.

சற்று நேரம் சென்றதும் யானை சமாதானமாகி விட்டதால் தேரை திரும்பவும் இழுக்க பக்தர்கள் விழைந்தபோதும் யானை விடுவதாக இல்லை. அதேபோல் அழிச்சாட்டியம் செய்து புறப்பாட்டைத் தடுத்து நிறுத்தியது.

ஆகவே புறப்பாடு தடைபட்டு அப்படியே நிற்கலாயிற்று. அங்கிருந்த பக்தர்கள் என்ன தெய்வகுற்றமோ என்று புரியாமல் செய்வதறியாத நிலையில் நின்றுக் கொண்டிருந்தனர். எத்தனை மணி நேரங்கள் இப்படி நின்றிருந்தனரோ தெரியவில்லை; இப்போது ஸ்ரீ பெரியவா அவர்களுக்கு வழிகாட்டுவதுபோல வந்து கொண்டிருக்கிறார்.
நடந்த இந்த சங்கடமான சம்பவத்தை ஸ்ரீபெரியவாளுடன் சென்ற சிப்பந்திகளுக்கு அங்கிருந்தோர் தெரிவித்தனர். மேலும் ஒரு அதிசயம் சிப்பந்திகள் புரிந்துக் கொண்டனர். ஸ்ரீ பெரியவா தேனம்பாக்கத்தில் பிள்ளையார் சன்னதியில் ஏதோ பேசுவதுபோல ஒரு அரிய செய்யலைச் செய்த அதே நேரம்தான் இங்கு இந்த யானை ஊர்வலத்தைத் தடுக்கும் செயலைச் செய்ய ஆரம்பித்திருக்கிறது. இதைக் கணக்கிட்டு அறிந்த சிப்பந்திகளுக்கு வியப்பு அதிகரித்தது. இத்தனை நேரமாகிவிட்டதே என்று அவர்கள் தயங்கியபோது ஸ்ரீமஹாபெரியவா வினாயகப் பெருமானிடம் ஏதோ முறையிட்டதும் இங்கே நடந்திருந்த சம்பவமும் ஸ்ரீ மஹாபெரியவாளை சாட்சாத்
தெய்வம் என்று அவர்களுக்கு உணர்த்தி நின்றது.

யானையின் மனதில் இருந்த ஏதோ ஒரு சங்கடத்தைப் போக்க ஸ்ரீ பெரியவா அங்கிருந்தபடி அருளினாரா அல்லது தான் வரும்வரை ஊர்வலம் நகர வேண்டாமென்று தேனம்பாக்கத்திலிருந்தே யானையிடம் அருள்கட்டளையிட்டாரா என்பது அவர்களுக்கு தெய்வ ரகசியமாகவே இருந்தது.

இந்த அதிசயத்திற்கு அடுத்தகட்டமாக ஸ்ரீ பெரியவா அங்கு வந்தவுடன் இந்த யானையை தன் திருக்கரத்தால் சற்றே வருட அது இதுவரை அட்டகாசம் செய்த சுவடே இல்லாமல் சாதுவாக நடைபயின்று முன்னே செல்ல, காமாட்சி தேவியும் தன் மணவாளின் வருகைக்குக் காத்து நின்றவள்போல அங்கிருந்து நகர்ந்தாள்.
இந்த மாபெரும் அதிசயத்தை அன்று அங்கிருந்தோர் நெகிழ்ச்சியோடு அனுபவித்தனர். இந்த ஆபூர்வமான சம்பவத்தை ராஜ் டி.வி யில் முரளீதர சுவாமிகள் எடுத்துரைத்தபோது அவருடைய கண்களில் நீர்மல்கியது. அந்தக் கண்ணீர்ப் பெருக்கு ஸ்ரீ பெரியவாளெனும் மகானின் மகத்தான அருள்மேன்மையை அனுபவித்துச் சொன்னதாலன்றோ!

எளியோருக்கு ஏற்றம்தரும் தயாளம்!

ஸ்ரீமடத்தில் மடப்பள்ளியில் கைங்கர்யம் செய்யும் பாக்யம் பெற்றவரான வேம்பு ஐயர் தன் அனுபவத்தை உணர்ச்சிப் பெருக்கோடு சொல்கிறார். லோக ரட்சகரான ஸ்ரீபெரியவாளின் நிலை எங்கே; சமையல் கைங்கர்யம் செய்யும் தன் நிலை எங்கே என்று தாழ்மையோடு இந்தச் சம்பவத்தைப் பற்றிக் கூறினார் வேம்பு ஐயர். ‘தாழ்மையுடனிரு! நீ விரும்பியதை அடைவாய்’ என்ற பொன்மொழியை ஸ்ரீபெரியவா இவருக்கு மெய்ப்பிப்பதுபோல அருளியுள்ளது அதிசயமே.

எப்போதும் வருடா வருடம் ஸ்ரீபெரியவாளெனும் பரமேஸ்வரகுரு தன் குரு மற்றும் பரம குருக்களுக்கு ஆராதனை வைபவங்களை உலகோருக்கு எடுத்துக்காட்டும் விதமாக மேன்மையான சிரத்தையுடன் அதிக சிறப்பாகக் கொண்டாடுவது இந்தப் புண்ணிய பாரதத்தின் பாக்யமே. இப்படி இரண்டு ஆராதனைகள் ஒரே மாதத்தின் அடுத்தடுத்த ஏழெட்டு நாட்களில் வருவதாக அமையும்.

முதல் ஆராதனைக்கு மாயவரத்திலிருந்து அழைக்கப்பட்ட வேம்பு ஐயர் காஞ்சி மடத்திற்கு வந்தபோது ஆராதனை ஏற்பாடுகளை மேற்பார்வையிடும் முக்கியஸ்தர் அவரை வேண்டாமென்று திருப்பி அனுப்பிவிட்டார். மனம் நொந்து மாயவரம் திரும்பினார் வேம்பு ஐயர்.

ஆனால் ஏனோ தெரியவில்லை. அடுத்த ஏழெட்டு நாட்களில் வந்த ஆராதனைக்கு திரும்பவும் வேம்பு ஐயருக்கு அழைப்பு வந்தது. முதலில் தன் மேலாளரிடம் வேம்பு ஐயர் செல்ல மறுத்துவிட்டாலும் ஆராதனைக் கைங்கர்யத்தைத் தட்டுவது சரியல்ல என்று நினைத்தவராய்க் காஞ்சிபுரம் சென்றார்.

ஆராதனைக்கான அத்தனை சமையலும் தயாராகிவிட்டன. மிகவும் சிரத்தையோடும் ஈடுபாட்டோடும் கைங்கர்யத்தை முடித்துவிட்ட வேம்பு ஐயர் சாதம் வடிக்கும்போது ஏனோ தடுமாறிவிட்டார். சமையல் எல்லாம் முடிந்து கடைசியாக சூடாக வடித்த சாதம் குழைந்துவிட்டது. இதை அங்கே வந்த மேலே குறிப்பிட்ட முக்கியஸ்தர் நோட்டமிட்டு விட்டார்.

“இப்படி சாதத்தைக் குழைத்து வடித்துவிட்டீரே! இதற்குத்தான் சென்ற ஆராதனைக்கு உம்மை வேண்டாமென்று சொன்னது; போகட்டுமென்று இந்த முறை அழைத்தது பிசகாகி விட்டதே….. வைதீகாளெல்லாரும் உட்கார்ந்தாயிற்றே…..இந்தக் குழைந்த சாதத்தை எப்படிப் பரிமாறுவது” என்று கோபமாக அவர் வேம்பு ஐயரிடம் பேச அவரை சமாதானம் செய்துவிட்டு வேறு சாதத்தை மடமடவென்று வேம்பு ஐயர் வடித்துவிட்டார். இது நன்றாக பொலபொலவென்று அமைந்ததில் மேற்கூறியவரின் கோபம் தணிந்திருந்தது. இருந்தாலும் வேம்பு ஐயருக்கு குற்றம் ஏதுமின்றி எல்லாம் நடந்தேற வேண்டுமே என்ற கவலை ஏற்பட்டு விட்டது.

ஆவாகனம் செய்யப்பட்ட முப்பத்திரண்டு வைதீகாளுக்கு இலையில் அத்தனையும் பரிமாறப்பட்டதும், வைத்தீஸ்வரரான ஸ்ரீபெரியவா அவர்களுக்கு நடுநாயகமாக வந்து அமர்ந்துக் கொண்டார். பரிமாறுவதை மேற்பார்வையிடுவதுபோல அமர்ந்துவிட்ட மகான் “சரி சாதம் பரிமாறலாம். ஆனால் ஒரு இலைக்கு எடுத்துவரும் சாதம் அப்படியே ஒரு பருக்கை பிசகாமல் விழவேண்டும்……ஒரு பருக்கையும் தட்டில் ஒட்டிக் கொள்ளாமல் இருக்க வேண்டும்” என்று அருட்கட்டளையிட்டார்.

அங்கே ஆராதனைக் கூட்டத்தில் இப்படி ஸ்ரீபெரியவா உத்தரவிட பொலபொலவென்ற சாதத்தைக் கொண்டு சென்றவர்கள் திரும்ப மடப்பள்ளிக்கு ஓடிவந்தனர். ஸ்ரீ பெரியவா சொல்லும் பாங்குடன் பரிமாற சாதம் சற்றே களிபோல இருந்தால்தான் சரியாக இருக்குமென்று வேம்பு ஐயர் முதலில் வடித்த சாதத்தையே அவர்கள் கொண்டு சென்று பூர்ணமாக பெரியவாளின் ஆக்ஞையை நிறைவேற்ற முடிந்தது.

மடப்பள்ளியில் ஒரு ஒரமாக இதைக் கேட்டறிந்த வேம்பு ஐயருக்கு ஸ்ரீ பெரியவாளின் கருணை வியப்பளித்தது. எளியவனான தன் மனநிலையை அறிந்து சமாதானம் செய்வது போலல்லவா மகான் இப்படி ஒருக் கட்டளையிட்டு, இங்கே முக்கியஸ்தர் குறையாக சொன்னதையே ஏற்றுக் கொள்ளத் தகுந்ததாக ஆக்கிவிட்டப் பெருங்கருணையை உருக்கத்துடன் அனுபவித்தார்.

அந்தக் காருண்யம் அதோடு நின்றபாடில்லை. பரிமாறுபவர்கள் ஸ்ரீபெரியவாளின் முன்னிலையில் மகானின் வரையறைக்கு ஏற்றார்ப்போல் அன்னத்தைப் பரிமாறியபோது மகான் “சாதம் இப்படித்தான் குழைவா இருக்கணும்……போன ஆராதனைக்கு சரியா இல்லையே! இப்போ யார் சமையல்?” என்று வேம்பு ஐயருக்காகவே அவருடைய சிரத்தையைத் தான் அறிவேன் என்பதுபோல பிரத்யேகமாக அங்கீகரித்து எளியோருக்கும் ஏற்றம்தரும் மாபெரும் தயாளத்தை வெளியிட்டு நின்றார். ஸ்ரீபெரியவாளிடம் ஆராதனைக்கு சமைத்தது வேம்பு ஐயர் என்று தெரிவிக்கப்பட்ட போது இவருக்கு ஆனந்தம்.

இப்பேற்ப்பட்ட அருள்தரும் தெய்வத்தை நாமும் பற்றிக் கொண்டு வாழ்வில் சகல ஐஸ்வர்யங்களையும், சர்வ மங்களங்களையும் பெற்று நல்வாழ்வு வாழ்வோமாக! அப்பிரான் பீடமேற்று அலங்கரித்த காஞ்சிபீடத்தில் தற்போது வீற்றிருக்கும் அருளார்களையும் தரிசித்து சௌபாக்யம் அடைவோமாக!

கருணை தொடர்ந்து பெருகும்………

பாடுவார் பசி தீர்ப்பாய் ! பரவுவார் பிணி களைவாய்.
—ஸ்ரீ சுந்தரமூர்த்திசுவாமி தேவாரம்.

___________________________________________________________________________________________________________

Shri Shri Shri Mahaperiyavaal Mahimai

Shri Mahaperiyava, due to His kindness, to bless all the people, like a Sugabrahma Rishi Saint, took avatar as Shri Shri Shri Mahaperiyava, walked this earth and blessed us. Even though Sri Periyava had concealed His real form and lived a simple life, there are instances where His real form has been revealed.

Sri Periyava, who is none other than Sri Kamakshi, had been camping at Thenambakkam near Kanchipuram. It was already evening. As night was slowly approaching, the kainkaryam devotees were getting nervous. How can they ask Sarveshwaran Sri Periyava to get ready and start immediately? Even though Sri Periyava is very kind, simple and humble and takes care of all the requests of the devotees, still they were hesitant to request Sri Periyava to get ready quickly. At Kanchipuram, Sri Kamakshi’s Silver Rath yatra would have started and even would have completed half of its journey. Before it was complete and Sri Kamakshi went inside the temple, Sri Periyava was supposed to have Sri Kamakshi’s darshan. As Sri Periyava sat calmly, the kainkaryam devotees were getting restless as they did not know what needs to be done.

It would easily take an hour to get ready and go to Kanchipuram. And since it was late evening and the darkness was setting in, it would make the journey back longer. Without testing the patience of the kainkaryam devotees any more, Sri Periyava started to get ready. But they had lost the hope to reach Kanchipuram on time. They were wondering what the use of starting now was. They felt that by the time they reach Kanchipuram, Sri Kamakshi rath yatra will be over and the temple will be closed.

As everyone got ready to go to Kanchipuram, Sri Periyava started His divine play. Sri Periyava directly went to Sri Ganesha at Sivasthanam and stopped there. Everyone expected that Sri Periyava will quickly pray and then start. But as Sri Periyava went closer to Sri Ganesha, they were getting more nervous due to the delay. Sri Periyava went closer to Sri Ganesha, bent down and went closer to the Lord’s ears and started telling something.

It was as if the Sarveshwaran had told a divine secret to the Sivasthanam Sri Ganesha. After that Sri Periyava started walking towards Kanchipuram as if nothing had happened. The Sippanthis did not know what was happening and started to follow Sri Periyava. They were not confident that they will reach Kanchipuram on time. Their entire mind was filled with the thought that it is no use going to Kanchipuram now. They felt that by the time they reach, not only the temple but even the stores outside would be closed. It was as if that their thoughts were masked by illusion and they failed to understand that Sri Periyava is Sarvajyan and Sarva-vyapi, who knew everything.

They were walking and running behind Sri Periyava with doubts in their mind. But there was a surprise waiting for them at Kanchipuram. It was the time when the temple would have been closed already, but when they reached there, they saw that the rath had not crossed Sri Kachabeswarar temple. They were able to see the lights and the rath from a long distance. It was as if Sri Kamakshi and all the other devotees were waiting for Sri Periyava’s arrival.

The devotees who had accompanied Sri Periyava did not know the reason for this miracle. Maybe someone had informed about Sri Periyava’s arrival? But during those times that was not possible. Also that was not a practice that was followed. They were all confused about the reason for the delay.

Only when they went closer, they were surprised to understand the reason for the delay. It was a usual practice for Sri Kamakshi’s rath to stop near Sri Kachabeswarar temple. After some fireworks, the yatra will proceed forward. When the rath started from there, the temple elephant started moving here and there to stop the rath from moving forward. When the rath was stopped, it stood calm at its place. When they again started to move the rath, the elephant again started to act strangely. So the devotees stopped there and did not move the rath. They waited for some time and the elephant remained calm. After a long pause they tried to move the rath and the elephant again started to object it.

So the rath stood there near Sri Kachabeswarar temple and did not move forward. All the devotees were wondering if something wrong had occurred. They were not able to find out why the elephant was blocking the movement of the rath. The devotees with Sri Periyava did not know for how long this had been happening. It was as if everyone there had been waiting for Sri Periyava’s arrival.

The devotees pulling the rath explained what had happened to Sri Periyava and the Sippanthis. That was when the Sippanthis realized that the time when Sri Periyava had told something to Sri Ganesha was the time the elephant had started behaving erratically and trying to stop the movement of the rath. The Sippanthis were surprised on understanding this. When they felt that it was very late to go to Kanchipuram, Sri Periyava had informed Sri Ganesha and the events that happened at Kanchipuram showed the Sippanthis that Sri Periyava was none other than Sarveshwaran.

They still did not know if Sri Periyava has cleared some doubts of the elephant from Thenambakkam or had He asked the yatra to be held for some time until He arrived at Kanchipuram.

The miracle did not stop there. As Sri Periyava gently patted the elephant with His divine hands, the elephant started moving without any fuss. Sri Kamakshi also started to move as if She had been waiting for Sarveshwaran’s arrival.

All those present there had experienced this divine incident. Sri Muralidhara Swamigal narrated this incident in Raj TV with tearful eyes. It was a great example of someone who had experienced Sri Periyava in His true form.

Helpful even to the simple devotees

This incident is narrated by Sri Vembu Iyer, who was blessed to serve at the Srimatam Madapalli (kitchen). Sri Vembu Iyer narrates this incident with a lot of humility. He conveys that he is only a simple servant working in the kitchen and was blessed by Sarveshwaran Sri Periyava who is the protector of this Universe. “Be humble. You will get what you desire” is the message conveyed by Sri Periyava to Sri Vembu Iyer.

Every year Sri Periyava used to organize Aradhanai for His Guru and Paramaguru with lot of dedication. Both these Aradhanai used to fall in the same month and will be seven days apart. For the first Aradhanai, Sri Vembu Iyer was called from Mayavaram. On reaching Kanchipuram, the main organizer of the function informed Sri Vembu Iyer that his services will not be needed and he can travel back. Sri Vembu Iyer was disappointed and travelled back to Mayavaram. But again Sri Vembu Iyer was called after seven days for the second Aradhanai. Even though he had informed the manager that he will not be able to come, he felt that since it was Aradhanai event, he would still go to Kanchipuram.

All the cooking activities were complete for the Aradhanai. Even though Sri Vembu Iyer completed everything with complete dedication, he was unable to concentrate while cooking rice. The rice was cooked after all the other items were cooked to keep it hot while serving. On that day the rice that was cooked was soggy. The organizer of the event who was passing by had noted this.

The organizer was upset and in an angry tone said, “Why did you cook the rice soggy? This was the reason I asked you to go back last time. I allowed you this time and things are not working out well. Now all the Vaideekas are ready to eat. How can we serve this rice now?” Sri Vembu Iyer tried to console him and quickly cooked another set of rice immediately. The rice that was cooked later had come out well and the organizer’s anger had subsided down. But still Sri Vembu Iyer started to worry and hoped everything else should go well.

Everything except rice had been served to all the thirty two Vaideekas. At the time, Sri Periyava came and sat in the center and started to supervise the items that were being served to them. Sri Periyava said that the rice can be served but added a special condition for that. He said, “The rice can now be served, but no rice not even one grain should be struck to the plate that is used to serve the rice.”

As Sri Periyava gave this special order, all those who had taken the well done rice for serving came back to the kitchen. They informed about Sri Periyava’s order and said that only the soggy rice that Sri Vembu Iyer had cooked earlier should be served so as to comply with Sri Periyava’s order.

As Sri Vembu Iyer, who was standing at one corner of the kitchen heard this, he felt that Sri Periyava had understood his thoughts and had ordered this way to console him. He realized that even though the organizer pointed this out as a shortcoming, Sri Periyava had accepted it due to His kindness.

Sri Periyava’s kindness did not stop there. As the rice that was being served was according to how Sri Periyava had wanted it, the Sarveshwaran said, “This is how the rice should be cooked, it was not like this for the previous Aradhanai, Who is the cook this time?” It was evident that Sri Periyava had said this to indirectly say that He knows the dedication of Sri Vembu Iyer and also is recognizing the same. Sri Vembu Iyer was very happy when it was informed that it was his cooking.

It is true that if we surrender at the feet of Sri Periyava, we will be blessed with health, wealth, peace and happiness. Let us also have darshan and seek blessings from the current Guru of the Kanchi Srimatam.

Grace will continues to grow.

(Appease the hunger of those who sing, Cure the disease of those who spread your name – Sundaramurthy Swamigal Devaram)

 



Categories: Devotee Experiences

Tags:

What do you think?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: