66.4 Sri Sankara Charitham by Maha Periyava – Evidences for Divine incarnate in Veda, Ithihasa, Puranas


Jaya Jaya Sankara Hara Hara Sankara – We all know there are two Ithihasas,viz., Srimad Ramanayam and Sri Mahabharatham. However there is a third Ithihasam too which is a  great authority in itself…Shiva Rahasyam…What does it say about our Bhagawathpadhal? Sri Periyava continues to pour…..

Many Jaya Jaya Sankara to our sathsang volunteers, Shri ST Ravi kumar for the great translation and Smt. Sowmya Murali for a spectacular drawing & audio. Nadhikeswarar with Panchakacham looking very cute 🙂 Rama Rama

ஈச்வராவதார ப்ரமாணங்கள்: வேத-இதிஹாச-புராணங்களில்

“சிவரஹஸ்யம்” என்று ஒரு இதிஹாஸம் என்றேனே, அதைப் பார்ப்போம். புராணங்களை விடவும் ப்ராமாண்யம் (‘அதாரிட்டி’) உடையவையாகக் கருதப்படும் தெய்விகக் கதைகளுக்கு ‘இதிஹாஸம்’ என்று பெயர். ராமாயணம், பாரதம் இரண்டும் இதிஹாஸங்களே. அப்படி சிவ ஸம்பந்தமாக உள்ள இதிஹாஸம் ‘சிவ ரஹஸ்யம்’. பாரதம் மாதிரியே ஐம்பதாயிரத்திற்கு அதிகமான க்ரந்தம் (ச்லோகங்கள்) கொண்ட பெரிய புஸ்தகம்5. ஸுப்ரஹ்மண்ய ஸ்வாமி ஜைகீஷவ்யர் என்ற ரிஷிக்கு அதை உபதேசித்தார். ஜைகீஷவ்யர் ஸுத மஹா பௌராநிகருக்கு உபதேசிக்க, ஸுதர் மூலமாக அது நைமிசாரண்யா முனிவர்களுக்கு உபந்நியசிக்கப்பட்டு லோகத்திற்கு ப்ரசாரமாயிற்று. அதனால் ஜைகீஷவ்யர் செய்ததாகவே அதைச் சொல்வது வழக்கம். ஸுப்ரஹ்மண்யரும் தாமாக இதை (ஜைகீஷவ்யருக்கு) உபதேசித்ததாகச் சொல்லிக் கொள்ளவில்லை. பூர்வத்தில் தம்முடைய பிதாவான பரமேச்வரர் அம்பாளுக்குச் சொன்ன இதிஹாஸத்தையே இப்போது தாம் சொல்வதாகத்தான் சொன்னார்.

ராமாயணத்தில் ஏழு காண்டம் என்றும், பாரதத்தில் பதினெட்டு பர்வம் என்றும் பிரித்திருப்பதுபோல், சிவா ரஹஸ்யத்தைப் பன்னிரண்டு அம்சங்களாகப் பிரித்திருக்கிறது. அவை முழுக்க ஈஸ்வர ஸம்பந்தமான விஷயங்களையே சொல்லும். அவற்றில் ஒன்பதாவது அம்சத்தில் சிவ பக்தர்களுடைய சரித்ரங்கள் சொல்லப்பட்டிருக்கின்றன. நம்முடைய அறுபத்திமூன்று நாயன்மார்கள் சரித்ரங்கள்கூட இவற்றில் வந்துவிடுகின்றன. மாயவரத்திற்குப் பத்து மைலிலுள்ள கஞ்சனூர் என்ற ஊரில் வைஷ்ணவராகப் பிறந்து அப்புறம் பல திவ்ய அற்புதங்கள் நடந்து பரம சைவராக ஆகி ஹ்ரதத்த சிவாசார்யார் என்றே பெயர்பெற்ற ஒரு பெரியவர் உண்டு. அவருடைய கதைகூட இதில் (சிவரஹஸ்யத்தின் ஒன்பதாவது அம்சத்தில்) வந்துவிடுகிறது. இம்மாதிரி இன்னொரு விருத்தாந்தமாகவே அங்கு நம் பகவத்பாதாளின் சரித்ரமும் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது. பிற்காலத்தில் நடக்கப்போகிற இந்த சரித்ரங்களை ஞானத்ருஷ்டியில்பார்த்துச் சொல்லும் முறையில் விவரித்திருக்கிறது.

சிவ ரஹஸ்யம் சிவபக்தியை விசேஷித்துச் சொல்வதற்காக ஏற்பட்ட நூல். நம்முடைய ஆசார்யாளுக்கு முக்யமாக இருக்கிற அத்வைத ஞானமார்க்கம் அந்தப் புஸ்தகத்துக்கு முக்யமான விஷயமில்லை, ஆனாலும் ஆசார்யாள் ஞானாவதாரம் போலவே பக்தாவதாரமாகவும் இருந்தவர். அதிலும் அவருக்கே ப்ரத்யேக மான ப்ரக்யாதி கூறும்படியாக ஈஸ்வரன், விஷ்ணு, அம்பாள், ஸுப்ரஹ்மண்யர் என்றிப்படி ஒவ்வொரு தெய்வத்துக்கும் பரம பக்தர் என்று சொல்லும்படியான ஸகல – தேவதா – பக்தாவதாரமாக இருந்தவர். அவரே தெய்வமாயிருந்த போதிலும், ஞானஸ்வரூபமான பரப்ஹ்மாகவே இருந்த போதிலும், ஜனங்களுக்கெல்லாம் ஞானத்துக்குப் பூர்வாங்கமாகவே பக்தி ஊட்டவேண்டுமென்றே அவதார லக்ஷ்யத்திற்காகத் தாமும் பக்தராக நடித்துக் காட்டினார். க்ஷேத்ரம் க்ஷேத்ரமாக யாத்ரை பண்ணுவது, ஸ்தோத்ரம் பண்ணுவது, பூஜை முதலான அனுஷ்டானங்கள் பண்ணுவதென்று காட்டி பக்தராக நடித்தார்.

இதில் அம்பாள் பக்தராக ‘சௌந்தர்ய லஹரி’ முதலானதுகள் பண்ணியும், ஸ்ரீ சக்ர பூஜை, அநேக ஆலயங்களில் ஸ்ரீ யந்த்ர பிரதிஷ்டை செய்தும் இருக்கிறார். “பஜ கோவிந்தம் பஜ கோவிந்தம்” என்று தேசம் பூர பஜனை பண்ணிக்கொண்டு போயும், விஷ்ணு ஸஹஸ்ரநாம பாஷ்யாதிகள் எழுதியும் விஷ்ணு பக்தராக விளங்கியிருக்கிறார். இப்பிடி ஒவ்வொரு தெய்வத்தின் பக்தராகவும் தம்மை காட்டிக் கொண்டதில் உத்தமமான சிவா பக்தராகவும் அநேகம் செய்திருக்கிறார். அவருடைய மடங்களில் முக்ய மூர்த்தியாக சந்த்ரமௌலீச்வரனைதான் வைத்திருக்கிறார். அவர் விபூதி, ருத்ராக்ஷதாரியாக இருந்திருக்கிறார். ‘சிவானந்தாலஹரி’ முதலான சைவமான ஸ்தோத்ரங்களும் அநுக்ரஹித்திருக்கிறார். இப்படி சிவ பக்தி வளர்வதற்கு அவர் உபகாரம் செய்திருக்கிறார் என்ற ரீதியிலேயே அவருடைய சரித்ரத்திற்கும் சிவ ரஹஸ்யத்தில் இடம் கொடுத்திருக்கிறது.

காலடியில் பிறந்ததிலிருந்து காஞ்சியில் முக்தி அடைகிற வரை ஆசார்ய சரித்ரத்தைச் சொல்லும் அந்த சைவமான நூல் ஆசார்யாளின் வாழ்க்கையில் முக்யமான ஸம்பவமாகச் சொல்வது, கைலாஸத்திற்கு ஆசார்யாள் சரீரத்தோடேயே போய்ப் பரமேச்வரனை தர்சனம் செய்ததையும், பரமேச்வரன் அவருக்கு பஞ்சலிங்கங்கள் என்னும் ஐந்து ஸ்படிக லிங்கங்களை அனுக்ரஹித்து, “மூன்று காலத்திலும் இந்த லிங்கங்களுக்கு பில்வத்தால் அர்ச்சனை பண்ணு” என்று ஆஜ்ஞாபித்ததையும்தான். ஆசார்யாள் அத்வைத பரமாக பாஷ்ய நூல்கள் செய்து, அவற்றை தேசம் முழுதிலும் உள்ள வித்வத் ஸமூஹங்கள் ஏற்றுக்கொள்ளும்படியாக ப்ரசாரம் பண்ணி அத்வைத ப்ரதிஷ்டாபனாசார்யாள் என்று பெயர் பெற்றதே அவருடைய ஜீவிதத்தில் சிகரமான கார்யமானாலும், அது சிவரஹஸ்யத்திற்கு முக்கிமில்லை. ஆசார்யாளால் ஐந்து இடங்களில் ஸ்தாபிக்கப்பட்டு ஆராதிக்கப்படும் பஞ்ச லிங்கங்களை அவர் ஈஸ்வரனிடமிருந்தே பெற்றுக் கொண்டதற்குத்தான் இதில் முக்யத்வம் கொடுத்திருக்கிறது.

சிவரஹஸ்யத்தின் கொள்கை சிவ பக்தியை ஸாதனமாகக் கொண்டு சிவா ஸாயுஜ்யம் பெறுவதே மோக்ஷம் என்பது. ஆசார்யாளோ பக்தியை — எந்த ஒரு தெய்வமானாலும் அதனிடம் பக்தி வைப்பதை — ஞானத்திற்குப் பூர்வாங்கமாகச் சொல்லி, அப்புறம் ஞான விசாரம் என்ற ஸாதனத்தினால் ஆத்மா ஸாக்ஷாத்காரம்பெறுவதுதான் மோக்ஷம் என்று சொன்னவர். சிவபக்தி, சிவஸாயுஜ்யம் ஆகியவற்றுக்கே முழு முக்யத்வம் தந்த அறுபத்துமூவர், ஹரதத்தர் போன்றவர்களின் கணக்கில் ஆசார்யாளைச் சேர்ப்பதற்கில்லை. ஆகையால் சிவோத்கர்ஷத்தையே (சிவனின் உயர்வையே) ஸ்தாபிப்பதற்காக ஏற்பட்ட சிவரஹஸ்யத்தில், சிவபக்தர்களாகவே முற்றிலும் இருந்த மற்றவர்களைப் போற்றிச் சொல்லியுள்ள அளவுக்கு சிவ பக்தராகவும்இருந்தவர் என்ற ரீதியிலேயே இடம்பெற்ற ஆசார்யாளைப் பற்றிச் சொல்லாமலிருந்திருந்தால் அது எதிர்பார்க்கக்கூடியதே. ஆனால் அப்படியில்லாமல் அந்தப் புஸ்தகத்தில் அவரை ஈஸ்வராவதாரமாகவே சொல்லியிருக்கிறது! இது ஒரு சிறப்பு வாய்ந்த பிரமாணமாகும்.

ஒன்பதாவது அம்சம் பதினாறாவது அத்யாயம் முழுக்க அதில் ஆசார்ய சரித்ரம் சொல்லியிருக்கிறது. அதில் பரமேச்வரன் அம்பாளிடம், “சங்கரர் என்ற பெயருடன் என் அம்சத்தில் தோன்றியவராக ஒரு ப்ராம்மணோத்தமர் மலையாள தேசத்தில் சகலம் என்னும் காலடியில் ஒரு உத்தமமான ப்ராம்மண ஸ்த்ரீக்குப் பிறக்கப் போகிறார்” என்று சொல்வதாக ஆரம்பித்திருக்கிறது:

கேரளே சசலக்ராமே விப்ரபத்ந்யாம் மதம்சஜ: | 
பவிஷ்யதி மகாதேவி சங்கராக்யோ த்விஜோத்தம: ||

‘மதம்சஜ:’ – ‘மத் அம்ச ஜ:’ – என்னுடைய அம்சத்தில் பிறந்தவர்; என் அம்சமாகப் பிறந்தவர் – இப்படிப் பரமசிவன் அம்பாளை “மஹாதேவி” என்று கூப்பிட்டுச் சொல்கிறார்.

5 ‘நிர்ணய ஸிந்து’ என்ற புகழ்பெற்ற தர்மசாஸ்திர நூல் ‘சிவரஹஸ்ய’த்தை ஒரு பிரமாண நூலாகத் தெரிவித்திருப்பதாக ஸ்ரீ சரணர்கள் கூறியிருக்கிறார்கள்.

________________________________________________________________________________________________________________

Evidences for Divine incarnate in Veda, Ithihasa, Puranas

Let us see the “Shiva Rahasyam”, I had mentioned.  Divine stories which are considered having more authority than Puranas, are called Ithihasas.  Ramayana and Mahabharatha are epics.  The epic which is related to Shiva is “Shiva Rahasya”.  Similar to Mahabharatha, it is a big book containing more than fifty thousand verses5.  Lord Subrahmanya had taught it to a sage, by name, Jykeeshavya.  Jykeeshavya had passed on to Sutha Maha Pouranika and through Sukaa, it got taught to the sages in Naimisharanya and to the world.  So it is generally said that it was written by Jykeeshavya.  Subrahmanya also has not stated that he has taught it to Jykeeshavya, on his own.  He has stated that he was only teaching what was earlier taught by his father, Parameswara to Ambal.

Similar to the division of 7 chapters in Ramayana and 18 chapters in Mahabharatha, Shiva Rahasya is divided into twelve parts.  They speak entirely about matters related to Eswara.  Stories about Shiva devotees have been mentioned in the ninth part.  The history of our sixty four Nayanmars are also in this.  A great man by name, Hradhatha Shivacharyar who was born a Vaishnavite, but transformed into a great devotee of Shiva after experiencing several divine wonders, was living in Kanchanur, which was about ten miles away from Mayavaram.  His story is also there in this (ninth part in Shiva Rahasya).  In the same way, the biography of our Bhagawath Padal is also given as another elaboration.  It has described these biographies, which were to take place later, in the form of describing them as observations through futuristic vision.

Shiva Rahasyam is a book which was written to highlight devotion to Shiva.  The Adwaita path which is so important to our Acharya, is not a very relevant subject for that book.  Still, Acharya was a Bhakthavathara also, as he was a Gnanaavathara.  Further, as can be ascribed only to him, that he was a great devotee of each one, Eswara, Vishnu, Ambal, Subrahmanya, etc., and thus a great devotee of all Devathas.  Even though he himself was God, a Supreme spirit (Parabrahma), embodiment of supreme knowledge, with a view to feeding devotion to the people as the first step towards Supreme knowledge, for the sake of fulfilling the objective of the incarnation, he acted out as a devotee himself.  He acted as a devotee who would undertake practices like travelling to different places of pilgrimage, reciting hymns, performing pujas, etc.

In this, as a devotee of Ambal, he has created ‘Soundarya lahari’ etc., Sri Chakra puja and also installed Sri Yantra in many temples.  True to “Bhaja Govindam, Bhaja Govindam”, he has toured the entire country performing bhajans and writing commentaries on Vishnu Sahasranama etc., lived as a devotee of Vishnu.  In having displayed himself as a devotee of each God, He has also done it as a great devotee of Shiva.  He has kept only the Chandramouleeswara as the most important deity in all his matams.  He was a person who had applied sacred ash (Vibhuthi) and rosary (Rudraksha).  He has also rendered Shiva based Slokas like ‘Shivanandalahari’.  Only on the basis that He helped growth of devotion to Shiva in this way, his biography finds a place in the Shiva Rahasya.

The important episode described by this book, which covers the biography of Acharya, from his birth in Kaladi till he attained salvation in Kanchi, is the worship he had done of Parameswara, at Kailasa, in his physical form and the five crystal lingas, known as Pancha lingas given by Parameswara, blessing and advising him to ‘perform puja to these lingas, with the leaves of Bilva, three times a day.  Even though being a very great follower of Adwaita and he had written several books of commentary on Adwaita, propagated it in a way convincing to Vedic societies located all over the country and therefore, the pinnacle of achievement in his life was the name, ‘Adwaita Pratishtabhanacharya’, bestowed on him, it was not important for Shiva Rahasya.  The fact that the five lingas which he installed at five different locations and performed puja, were the ones directly obtained from Parameswara himself, has been given importance in this book.

Using devotion to Shiva as the tool for establishing communion with Shiva, which is actually the liberation, is the objective of Shiva Rahasya.  Whereas, Acharya was one who had preached showing devotion to whichever God, as a precursor to attaining Supreme knowledge and to obtain liberation as the realisation through the practice of inquiry into Jnana.  It is not apt to include Acharya in the league of the Sixty four (Nayanmars), Haradhatha, etc., who gave utmost importance to only devotion to Shiva and communion with Shiva.  Therefore, if Acharya is not mentioned in Shiva Rahasya, which was made to establish only the greatness of Shiva, on the lines that he was also a devotee equal to the ones who were completely devoted to Shiva,  that is expected.  However, the book talks about He being the incarnation of Eswara himself.  This is a very significant evidence.

Ninth part of the Sixteenth chapter entirely narrates Acharya’s biography.  It starts with Parameswara telling Ambal, “A pure Brahmin, with the name, “Shankara”, who will be a part of me, will be born to a very fine Brahmin lady, in Kalady, known as Sachala, in the country of Kerala.

Kerala Sachalagraame Viprapathnyaam Madhamsaja:
Bhavishyathi Mahaadevi sankaraagyo dwijothama:

In this way, Parameswara calls Ambal as “Mahaadevi” and says, “Madhamsaja: – “Madh Amsa Ja” – born of my part; born as part of me.

5Sri Charanar have mentioned that ‘Shiva Rahasya’ has been quoted as a book of evidence in the ’Nirnaya Sindhu’, a very famous book on Dharma Shastras.

_______________________________________________________________________________________________________________
Audio



Categories: Deivathin Kural

Tags: ,

4 replies

  1. The Original Sivarahasyam: Amsam – 9; Chapter 16 can be found here. This is the chapter Sri Mahaperiyava refers to:
    https://ia800801.us.archive.org/14/items/Acc.No.6556SivarahasiyathilSankararAvatharam/Acc.No.6556-Sivarahasiyathil%20Sankarar%20Avatharam.pdf

  2. One imp. point to note. “Kerala Sachalagraame……” The name Kerala was in existence even well before. i.e. during the time when the Lord was telling the story!!!!. Jaya Jaya Shankara Hara Hara Shankara.

  3. Shiva Rahasyam Shiva Parvati picture is very beautiful. Jaya Jaya Sankara Hara Hara Sankara🙏🙏

  4. Very nice. Kudos to the great work of compilation!🙏🙏
    Awesome and apt drawing, Sowmya!👏👏👌😁

What do you think?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: