66.3 Sri Sankara Charitham by Maha Periyava – Evidences for Divine incarnate in Veda, Ithihasa, Puranas


Jaya Jaya Sankara Hara Hara Sankara – After the yajur veda example. Sri Periyava continues how our Bhagawath Padhal is none than Eswara citing examples from Ithihasa and Puranans.

Many Jaya Jaya Sankara to our sathsang volunteers, Shri ST Ravi kumar for the great translation and Smt. Sowmya Murali for another charming drawing & audio. Rama Rama


ஈச்வராவதார ப்ரமாணங்கள்: வேத-இதிஹாச-புராணங்களில்

கபர்தி என்றால் ஜடாதாரி, சடைமுடியோன்.

வ்யுப்தகேசன் என்றால் வபனம் (க்ஷௌரம்; ‘க்ஷவரம்’ என்று சொல்வது) செய்யப்பட்ட கேசத்தை உடையவன். அதாவது [சிரித்து] மொட்டைத் தலைக்காரன்!

ஈஸ்வரனுக்கு அடுத்தடுத்து நேரெதிரான தன்மைகளை உடைய பெயர்களை ஸ்ரீ ருத்த்ரத்தில் அங்கங்கே கொடுத்துக் கொண்டு போயிருக்கிறது. ஜ்யேஷ்டன் (மூத்தவன்) அவன்தான், கனிஷ்டன் (இளையவன்) அவன்தான்; பூர்வஜன் (ஆதியில் தோன்றியவன்) அவன்தான், அபரஜன் (அந்தத்தில் தோன்றுபவன்) அவன்தான் — என்றெல்லாம் அடுத்தடுத்து எதிரான குணங்களைச் சொல்லியிருக்கும் அவ்விதத்தில்தான் இங்கே ஜடாதாரியும் அவனே, முண்டனும் அவனே (சிகையை மழித்திருபவனும் அவனே) என்று சொல்லியிருக்கிறது.

கபர்தி (ஜடாதாரி) என்பதைக் பற்றிக் குறிப்பாக ஒரு விசேஷம் உண்டு.

‘கபர்தம்’ என்றால் ஜடாமுடி. ஆனால் எல்லாருடைய ஜடாமுடியும் அல்ல. பரமசிவன் ஒருத்தருடைய ஜடாமுடிக்கே ‘கபர்தம்’ என்று பெயர். மகாவிஷ்ணு, ப்ரஹ்மா, இந்த்ரன் முதலான ஸகல தேவர்களும் ராஜாக்கள் மாதிரியான சிகாலங்காரத்தோடு ஸ்வர்ண கிரீடம் தரித்துக் கொண்டிருக்க, யோகியான சிவன் ஒருத்தர்தானே ஜடாஜூடராக இருப்பது? “பனித்த சடையும், பவளம் போல் மேனியும்” என்றெல்லாம் அந்த ஜடையைத்தானே கொண்டாடுகிறோம்? கங்கை, சந்த்ரன், நாகம், கபாலம், ஊமத்தம்பூ, கொன்றைப் பூ முதலானவைகளை தரித்துக்கொண்டு விசேஷச் சிறப்புடன் விளங்கும் அப்படிப்பட்ட பரமேஸ்வரனின் ஜடாமகுடத்திற்குத் தான் ‘கபர்தம்’ என்று தனிப்பெயர் கொடுத்திருக்கிறது. அதனால் கபர்தி என்பதும் பரமசிவனொருத்தனையே நேராகக் குறிக்கும் அஸாதாரண நாமா என்பது மேலும் உறுதிப்படுகிறது.

அதனால் அடுத்தாற்போல் வருகிற வ்யுப்தகேசன் என்ற பெயரும் நேராகப் பரமசிவ மூர்த்தியையே குறிப்பாகத்தான் இருக்க வேண்டும். லோகத்திலுள்ள எல்லாத் தச்சர்கள், குயவர்கள், செம்படவர்கள், புலையர்கள், திருடர்கள் முதலியவர்களாகக்கூட ஈஸ்வரனே இருப்பதைச் சொல்லும் நாமாக்களில் ஒன்றாக இல்லாமல் லோகாதீதனாக, லோகதீசனாக அவன் ஈஸ்வரன் என்ற ஒரே ஒருத்தனாக இருக்கிற நிலையில் அவனுக்கு மட்டுமே ஏற்பட்ட நாமக்களுக்கு நடுவிலேயே வ்யுப்தகேசன் என்பது காணப்படுகிறது. ‘ஜடாமுடியுடையவர்களாக இருப்பவனுக்கு’, ‘மொட்டைத் தலையர்களாக இருப்பவனுக்கு’ என்று சொல்லாமல் ஒரே ஒரு கபர்த்தியாகவும், ஒரே ஒரு வ்யுப்தகேசனாகவுமெ ஈஸ்வரனைச் சொல்லியிருக்கிறது. ‘கபர்தி’ என்பது அவனுக்கேயான அஸாதாரணப் பேர் என்றும் தெரிந்துகொண்டோம். அப்படியானால், வ்யுப்தகேசன் என்பதும் அப்படிதானே இருக்க வேண்டும்? இது நாம் கவனிக்க வேண்டிய முக்யமான விஷயம்.

‘தச்சர்களாக உள்ளவனுக்கு’, ‘குயவர்களாக உள்ளவனுக்கு’ என்று பஹுவசனத்தில் சொல்லி, இப்படி லோகத்திலுள்ள ஜீவர்களுக்குள்ளேயும் அந்தர்யாமியாகவும், ஆத்மா ஸ்வரூபியாகவும் பரமேச்வரன் இருப்பதைக் காட்டாமல், அவன் அவனாகவே இருக்கும்போது அவனொருத்தனுக்கு மாத்திரமே ஏற்பட்ட பெயர்களை ஏக வசனத்தில், ‘பவனுக்கு, ருத்ரனுக்கு, சர்வனுக்கு, பசுபதிக்கு, நீலகண்டனுக்கு, சிதிகண்டனுக்கு, கபர்திக்கு, ஸஹஸ்ராக்ஷனுக்கு, சததன்வாவுக்கு’ என்று அடுக்கிக்கொண்டு போகிறபோது ‘கபர்தி’ என்பதை அடுத்து ‘வ்யுப்தகேசன்’ என்று சொன்னால் அது பரமசிவனுக்கு மாத்திரமே உரித்தான ஒரு முண்டிதமான ஸந்நியாஸ ரூபத்தைத்தான் குறிப்பிடுகிறது என்று ஸந்தேஹத்திற்கு இடமில்லாமல் தெரிகிறதல்லவா? நம்முடைய ஆசார்யாளைத் தவிர இப்படி கேசத்தை வபனம் பண்ணிக்கொண்டவாராகக் காட்டுவதற்கு எந்த மூர்த்தி ஈஸ்வரனுக்கு இருக்கிறது? நடராஜாவாகட்டும், தக்ஷிணாமூர்த்தியாகட்டும், காமாரி, த்ரிபுராரி என்றெல்லாம் சிவபெருமானுக்கு இருக்கப்பட்ட அநேக மூர்தங்களாகட்டும், எல்லாமே ஜடாதாரியாகத்தானே இருக்கிறது? நடராஜா என்றால் “விரித்த செஞ்சடை”, தக்ஷிணாமூர்த்தி என்றால் சாந்தாமாகத் “தாழ்சடை”, பைரவாதி ரூபங்களில் அக்னி ஜ்வாலையாகவீசுகிற ஜடை என்றிப்படித்தானே பார்க்கிறோம்? இப்படியுள்ளபோது வ்யுப்தகேசன் என்ற தனிப்பட்ட ஒரு வியக்தியாக சிகையைக் களைந்த ஒரு மூர்த்தியைப் பரமசிவனுக்கு வேதம் ஸ்பஷ்டமாகத் தெரிவிக்கிறதென்றால், அது எதிர்காலத்தில் ஏற்படப்போகும் சங்கராவதாரத்தை ஞானத்ருஷ்டியில் சொன்னதுதான். இப்படி அந்த பாஷ்யகாரர் (ஸ்ரீ ருத்ர பாஷ்யம் இயற்றிய அபிநவசங்கரர்) தெளிவுபடுத்தியிருக்கிறார்.

‘குறிப்பாக ஒரு முண்டித கேசரை ஸ்ரீருத்ரத்தில் சிவா ஸ்வரூபமாகச் சொல்லியிருக்கிறதென்றால், அது ஆசார்யாள்தான் என்று தாம் சொல்லிவிட்டால் போதுமா? வேறே ஆதாரம் காட்டினால்தானே ஸரியாயிருக்கும்’ என்று அந்த பாஷ்யக்காரர் புராணங்களைத் தேடிப் பார்த்தார். புராண – இதிஹாஸங்களைக் கொண்டே வேதத்திற்கு அர்த்தம் காண வேண்டுமென்பது பெரியோர் கண்டமுறை.

இதிஹாஸ புராணாப்யாம் வேதம் ஸமுபப்ருஹ்மயேத் | 
பிபேத் – யல்பக்ருதாத் – வேதோ மாம் – அயம் ப்ரதரிஷ்யதி ||

முதல் வரிக்கு அர்த்தம், இதிஹாஸ – புராணங்கள் வேதத்துக்கு உபப்ருஹ்மணம் எனப்படும் விரிவான விளக்கம் என்பது. இப்படி இதிஹாஸ, புராணங்களையும் வேதத்தோடு கற்றறிந்தவன் நிறைந்த வித்வத்துடன் கூடிய ‘பஹுச்ருதன்’. இதிகாச – புராண ஞானமில்லாமல் வேதத்தை மாத்திரம் எடுத்துக்கொண்டு அர்த்தம் செய்கிறவன் சிற்றறிவே படைத்த ‘அல்பச்ருதன்’. இவனைக் கண்டாலே வேதம் நடுங்குகிறதாம்! “பிபேதி அல்ப ச்ருதாத் வேத:” – அல்ப ச்ருதனிடம் வேதம் பயப்படுகிறது. பிபேதி என்றால் பயப்படுகிறது. எதனால் பயப்படுகிறது? “மாம் அயம் ப்ரதரிஷ்யதி” என்று பயப்படுகிறது – அதாவது ‘இவன் என்னைத் தன்னிஷ்டப்படி கண்ட இடத்துக்கு இழுப்பான். மனம் போனபடி மந்த்ரங்களுக்கு அர்த்தம் சொல்லி வஞ்சனை பண்ணுவான்’ என்றே பயப்படுகிறதாம்! வேதத்தில் வெளிப்படையாகத் தெரியாத விஷயங்களுக்குப் புராண – இதிஹாஸங்களின் துணை கொண்டுதான் அர்த்தம் காண வேண்டுமேயன்றி தன்னிஷ்டப்படிப் பண்ணக்கூடாது. இதனால் அந்த பாஷ்யகாரர் புராணங்களைப் பார்த்து சிவமூர்த்தியான வ்யுப்தகேசன் யார் என்று ஆராய்கிறபோது ‘வாயுபுராண’த்தில் பளிச்சென்று இன்னார்தான் என்று கண்டுபிடித்துவிட்டார். அந்தப் புராணத்தில்,

சதுர்பி: ஸஹ சிஷ்யைஸ்து சங்கரோ (அ)வதரிஷ்யதி என்று இருப்பதைப் பார்த்தார். ‘நான்கு சிஷ்யர்களோடு கூடியவராக சங்கரபகவத்பாதர் அவதரிக்கப் போகிறார்’ என்ற இந்த வாக்கியத்தைப் பார்த்ததும் அவருக்கு ஸ்ரீருத்ரம் சொல்லும் வ்யுப்தகேசன் ஆசார்யாள்தான் என்று நிஸ்ஸந்தேஹமாகப் புரிந்துவிட்டது. ‘சிவரஹஸ்ய’ இதிஹாஸத்திலும் இப்படியே சான்று கண்டுபிடித்து உறுதிப்படுத்திக்கொண்டார் – ‘வ்யுப்தகேசன் என்பது சங்கராவதாரம்தான்’ என்று பாஷ்யத்தில் எழுதிவிட்டார்.

சங்கர பகவத்பாதர்கள் அவதார புருஷர் என்பதற்கு ச்ருதி ப்ரமாணம் பார்த்தாகிவிட்டது. இதிஹாஸ, புராண ப்ரமாணங்கள் கொஞ்சம் பார்க்கலாம். ச்ருதியிலிருப்பவற்றை விஷ்ணு புராணத்தின் பரிசிஷ்டமான விஷ்ணு தர்மொத்தரமும் வாயுபுரானமும் ‘கன்ஃபர்ம்’ பண்ணியிருப்பதையும் நடுவில் பார்த்தோம். இன்னும் சில பார்க்கலாம்.

_____________________________________________________________________________________________________________

Evidences for Divine incarnate in Veda, Ithihasa, Puranas

Kapardhi means, the person with matted hair, the one who does not tie his hair.  Vyupthakesa means, the person whose hair has been shaved.  That is, (laughing) the one with tonsured head!

Sri Rudram goes about mentioning contradictory names, one after the other.  He is Jyeshtan (Eldest).  He is Kanishtan (Youngest); In the same way it mentions contrasting qualities, one after the other, that He is Purvajan (one who had come in the beginning).  He is Aparajan (one who comes in the end), it has mentioned that He is the person with matted hair and also He is the one, who has the tonsured head.

There is a special feature about Kapardhi (Matted hair).

‘Kapardha’, means matted hair.  It does not refer to the matted hair of all people.  The matted hair of only Paramashiva is referred to as ‘Kapardha’. Is he not the only one, who is ‘Jatajuta’ (long tresses of hair twisted on the top of the head-with matted hair), while Devas like Mahavishnu, Brahma, Indra et all, have neat hairdo and wear golden crowns?  Are we not eulogising that matted hair as “Panitha sadayum, Pavalam pol maenium’? The matted hair of Parameswara, which has special features, who has adorned it along with Ganga, Moon, Serpant, Skull, Datura flower (Oomathampu), Laburnam flower (Konrai poo) etc., is only given an exclusive name as ‘Kapardha’.  Therefore, it gets confirmed that ‘Kapardhi’ is also a specific name referring to Parameswara only directly.

Therefore, the name ‘Vyupthakesa’, which occurs next, should also refer to only Paramashiva.  Instead of being one out of the various names describing that all the carpenters, potters, fishermen, Pulayars, (in olden days, person belonging to low caste), thieves, etc., in the world are also only Paramashiva. ‘Vyuptakesa’ is found to be among the names which refer to him as the protector of the world (Lokadheetha), instructor in sacred knowledge (Lokadeesa), the Eswara, as a singular person.   Instead of saying ‘the person who is with matted hair’, ‘the person who is with tonsured head’, it has referred to him as only one Kapardhi and only one Vyuptakesa.  We learnt that ‘Kapardhi’ is a specific name fittingly attributed to Him.  In that case, should not ‘Vyuptakesa’ be similar?  This is an important matter to which we need to give our attention.

After referring to Him, in plural, as, He being carpenters, He being potters, etc., instead of showing that Parameswara resides as the soul of all the living beings in the world, while it goes about rattling out that He is as “Bhava, Rudra, Kapardhi, Sahasraksha, Sathadhanva, etc., the names that are attributable to only Him, when He is as himself, if Vyuptakesa is mentioned after Kapardhi, does it not make it clear without any scope for doubt that it refers to the form of an ascetic with a tonsured head, applicable only to Paramashiva?  Which other form is there for Eswara, which shows Him having a tonsured head, other than our Acharya?  Be it the several names of Nataraja, Dhakshinamurthy, Kaamari, Thripurari, etc., don’t they all point out to the one with matted hair?  Don’t we see that ‘Nataraja’ means, ‘expansive Red hair’, ‘’Dhakshinamurthy, means, clean ‘dropping hair’, ‘hair blowing hot flames in the names ‘related to Bhairava etc.? When it is so and if Vedas spell out specifically ‘Vyuptakesa’ referring to Paramshiva as one single person who has discarded his hair, it is certainly a statement made in supreme foresight, pointing out the Shankara incarnation that was to take place in future. Bhashyakara (Abhinavashankara, who wrote the commentary for Sri Rudram) clarifies in this way.

That Bhasyakara searched the puranas, because “would it be enough to say that it was our Acharya, because there is a specific reference in Sri Rudram, to a person with tonsured head?  Would it not be apt to cite some other proof?” It is a procedure laid down by elders that Vedas should be interpreted only with the help of Ithihasas and Puranas.

Ithihaasa Puraanaabhyam Vedam Samupabhramayeth
Bibeth-Yalpakruthaath – Vedho Maam – Ayam Pratharishyathi

Meaning of the first sentence is, Ithihasas and Puranas are the descriptive explanation to Vedas, called Upabrahmanas.  A person who has studied Ithihasas and Puranas along with Vedas, is a ‘Bahushruta’, a very scholarly person.  A person who interprets the Vedas without taking the Ithihasas and Puranas, is ‘Álpashruta’, person barely with any knowledge.  It seems, Vedas shudder on seeing such a person.  “Bibethi Alpa shrutath Veda” – Veda is afraid of Alpashruta.  Bibethi, means, being afraid.  Why is it afraid?  “because “Maam Ayam Pratharishyathi”.  That is, it seems it is afraid that “he would drag me to all sorts of places, would victimise me by giving interpretations as per his whims”.  Meaning for matters which are not explicit in Vedas should be obtained only with the help of Ithihasas and Puranas and not to be interpreted as per one’s whims.  That is why, Bhashyakara while researching who that Vyupthakesa was, a form of Shiva, he found out so and so in Vayu Purana, very clearly.  He had observed that in that puranas, it has been mentioned as:

Chathurbhi: Saha Sishyaisthu Shankaro (A)vatharishyathi.

When he read the sentence that Shankara Bhagawath Padal is going to incarnate with four disciples, he understood without any doubt that Acharya is the same Vyupthakesa, mentioned in Sri Rudram.  He confirmed this by finding out similar proof from “Shiva Rahasya” Ithihasa also.  So he wrote in his commentary that Vyupthakesa is the incarnation of Shankara.

We have seen proof from Vedas, that Bhagawath Padal is an incarnation.  Let us see the evidences in the Ithihasas and Puranas.  In between we have also seen that Vishnu Dharmottara and Vayu Purana, the supplement of Vishnu Purana, have confirmed what is stated in the Srutis.  Let us see some more.

 

_______________________________________________________________________________________________________________
Audio



Categories: Deivathin Kural

Tags: ,

1 reply

What do you think?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: