66.1 Sri Sankara Charitham by Maha Periyava – Evidences for Divine incarnate in Veda, Ithihasa, Puranas



Jaya Jaya Sankara Hara Hara Sankara – A very interesting chapter where Sri Periyava starts citing out from Vedas and Ithihasa Puranas on how our Aacharyal is Siva Avataram himself.

Many Jaya Jaya Sankara to our sathsang volunteers, Shri ST Ravi kumar for the great translation and Smt. Sowmya Murali for another courtly drawing & audio. Rama Rama

 

ஈச்வராவதார ப்ரமாணங்கள்: வேத-இதிஹாச-புராணங்களில்

சம்புவான பரமேச்வரன்தான் சங்கரராக அவதரித்தாரெண்டு சங்கர விஜயப் புஸ்தகங்களில் இருக்கிறதென்றால் ஒரு கேள்வி வரலாம். ‘சங்கர விஜயம் எழுதியவர்கள் சங்கராசாராருடைய பக்தர்களாகத்தான் இருப்பார்கள். அவருடைய ஸித்தாந்தத்தைத் தழுவியவர்களாகவும், அவரையே குருவாகக் கொண்டவர்களாகவுந்தான் இருப்பார்கள். இந்த மாதிரி நம்முடைய அன்புக்கும் பக்திக்கும் உரிய குரு புருஷர் என்று பொதுவாகச் சொல்வதற்கும் மேலே ‘ஸாக்ஷாத் அவதாரம்’ என்று கொண்டாடத் தோன்றுவது இயற்கை. அபிமானத்தின் பேரில் இப்படி ஸ்தோத்ரம் பண்ணுவது யதார்த்தமாக இருக்கவேண்டிய அவச்யமில்லை. ஆகையினால் ஆசார்யாள் ஈச்வராவதாரம் என்பதற்கு சங்கர விஜய புஸ்தகங்களைத் தவிர வேறே ஏதாவது எவிடென்ஸ் (சான்று) இருந்தால் சொல்லுங்கள். அதாவது அவருடைய மதத்தைத்தான் சேர்ந்தவர்கள் எழுதியதென்று சொல்வதற்கில்லாமல், பொதுப்படையாக உள்ள உத்தமமான வேறு நூல்களில் ஆதாரமிருந்தால் சொல்லுங்கள். பிரமாணமாக ஒப்புக்கொள்கிறோம்’ என்று சொல்லலாம்.

அப்படியும் அநேகம் இருக்கவே செய்கின்றன. எல்லாவற்றுக்கும் மேற்பட்ட ச்ருதி ப்ரமாணமேகூட இருக்கிறது. ‘வேத வாக்கோ’ என்று கேட்கிறோமே, அப்படிப்பட்ட வேத வாக்கே இருக்கிறது, ஆசார்யாள் அவதார புருஷர்தான் என்பதற்கு. உடைத்துச் சொல்லாமல், கொஞ்சம் கூடமாக (மறைமுகமாக)ச் சொல்லியிருக்கிறது. அப்படிச் சொல்லியிருப்பதை நாம் ஸ்பஷ்டமாக்கிக் கொண்டாலே, உடைத்துச் சொல்லியிருப்பத விடவுங்கூட ரஸமாக இருக்கிறது!

சம்பு, சங்கர என்று இரண்டு வார்த்தைகளைச் சொல்லி, முதலில் சம்புவாக இருந்தவர்தான் அப்புறம் சங்கரராகவந்தார் என்று சொன்னேனல்லவா? இதே இரண்டு பேர்களை இதே க்ரமத்தில் முதலில் சம்பு, அப்புறம் சங்கர என்று சொல்லி, அதற்கும் அப்புறம் பஞ்சாக்ஷரத்தை வேதத்தில் ஒரு இடத்தில் சொல்லியிருக்கிறது. அது யஜுர் வேதத்தில், அதைச் சொல்வதற்கு முன்னாள் வேதங்களில் முதலாவதாக இருக்கப்பட்ட ரிக் வேதத்திலிருந்து ஒன்று (ஒரு சான்று) காட்டுகிறேன்.

உலகிலேயே ஆதி கிரந்தம் என்று சொல்லப்படும் ரிக் வேத ஸமாசாரத்தைச் சொல்வதற்கும் கி.பி. 17–18 நூற்றாண்டுகளில் ஆரம்பிக்க வேண்டியிருக்கிறது!

பதினேழாம் நூற்றாண்டின் கடைசியிலிருந்து பதினெட்டாம் நூற்றாண்டுக் கடைசி வரை 96 வயஸு ஒரு பெரியவர் இருந்தார். பாஸ்கரராயர் என்று பெயர்.1

குருமுகமாக அவர் பெற்றிருந்த தீக்ஷா நாமம் பாஸுரா நந்தநாதர் என்பது. பாஸ்கர நாமம் ஸுர்யனைக் குறிப்பது. ‘பாஸுர’ என்பது பிரகாசத்தைக் குறிப்பதுதான். இந்தப் பேர்களுக்கு ஏற்றமாதிரி அவர் அறிவொளி மிக்கவராக, வித்வத் ஸுர்யன் என்று சொல்லும்படியாக இருந்தார். குறிப்பாக அவர் மநத்ர சாஸ்திரத்திற்கு ப்ரமாண பூதராக இருந்தார். மந்த்ர சாஸ்த்ரத்தில் இப்போது நமக்குக் கிடைத்துள்ள அநேக விஷயங்கள் அவர் மூலம் ப்ரகாசமானவைதான். அவர் அம்பாளுடைய பரம பக்தர். ஸ்ரீ வித்யா பூஜா பத்ததிகளைப் பற்றி முக்யமான நூல்கள் எழுதியுள்ள அவர் லலிதா ஸஹஸ்ர நாமத்திற்குச் செய்துள்ள பாஷ்யம் ஸ்ரீ வித்யா உபாஸகர்களின் விசேஷமான கௌரவத்தைப் பெற்ற ‘அதாரிடி’யாக விளங்குகிறது.

அந்தப் பெரியவர் ஆசார்யாளைக் குறித்தும் ச்லோகங்கள் செய்திருக்கிறார். அவற்றில் ஒன்றிலிருந்துதான் நம்முடைய ஆசார்யாள் பரமசிவனின் அவதாரம் என்று ரிக் வேதத்திலேயே ஸுசனையாகச் சொல்லியிருப்பது தெரிய வருகிறது. அந்த ச்லோகத்தைச் சொல்கிறேன்:

ஸ்ரீராமம் பிரதி புஷ்கராதிப-மஹாயாக்ஷேண வேதத்ரய-
வ்யாக்யாநாவஸரே விசிஷ்யா கதிதம் ஸ்ரீவிஷ்ணு தர்மோத்தரே |
ஏதாம் தேநும்- உபஹ்வயாமி ஸுதுகாம்-இத்ய்ருக்-கதம்-சங்கரா-
சார்யம் சிஷ்ய- சதுஷடயேந ஸஹிதம் வந்தே குரூணாம் குரும் ||

“வந்தே குரூணாம் குரும் சங்கராசார்யம்” என்று நம் அசார்யாளை குருவுக்கெல்லாம் குருவாகச் சொல்லி நமஸ்காரம் தெரிவித்திருக்கிறது.

“ஸ்ரீராமம்” என்று ஆரம்பித்திருப்பதால் ராமரோடு ஆசார்யாளை ஸம்பந்தப்படுத்தியிருக்கிறது என்று புரியும். எப்படி சம்பந்தம்?

ராமர் கதை முழுதும் ராமாயணத்தில் சொல்லியிருப்பதோடு முடிந்துவிடவில்லை. அதில் சொல்லாததைச் சொல்லும் இதர புஸ்தகங்கள் இருக்கின்றன. அவற்றில் ‘யோகவாஸிஷ்டம்’ அல்லது ‘ஞான வாஸிஷ்டம்’ என்பது ஒன்று. இன்னொன்று ‘விஷ்ணு தர்மோத்தரம்’. ச்லோகத்தில் (இரண்டாம் வரி முடிவில்) இந்தப் புஸ்தகத்தைத்தான் குறிப்பிட்டிருக்கிறது. ராமர் மநுஷ்யர் மாதிரியே நடந்து காட்டியதில் ப்ரவ்ருத்தி-நிவ்ருத்தி மார்க்கங்கள் இரண்டைப் பற்றியும் இரண்டு பேரிடமிருந்து உபதேசம் வாங்கிக்கொண்டார். வசிஷ்டரிடமிருந்து நிவ்ருத்தியின் பராகாஷ்டையாக (உச்ச எல்லையாக) அத்வைதமான ஞானோபதேசம் பெற்றுக்கொண்டார். அதுதான் ஞான வாஸிஷ்டம். வேதாந்தம் படிப்பவர்களுக்கெல்லாம் தெரிந்த புஸ்தகம். கர்ம (ப்ரவ்ருத்தி) மார்கத்தில் ராமர் பெற்ற உபதேசத்தைச் சொல்கிற நூல் இந்த அளவுக்கு ப்ரஸித்தி அடையவில்லை. அதுதான் விஷ்ணு தர்மோத்தரம், விஷ்ணு புராணத்திற்குப் பரிசிஷ்டமாக (பிர்சேர்க்கையாக) அந்தப் புஸ்தகத்தைச் சொல்வார்கள். அதை ராமருக்கு உபதேசம் பண்ணினது யாரென்றால் புஷ்கரன் என்ற யக்ஷன். “புஷ்கர-அபிதா-மஹாயக்ஷேண” என்று இதை (ச்லோகத்தில்) சொல்லியிருக்கிறது. ‘மஹா’ யக்ஷன் என்று அடைமொழி கொடுத்துச் சொல்லியிருப்பதால் அவனுடைய பெருமை தெரிகிறது. அவதாரமாகிய ராமரே தன்னிடம் உபதேசம் வாங்கிக்கொள்ளத்தக்க ஸ்தானத்திலிருந்தவன் என்றால் பெருமையுள்ளவனாகத்தானே இருக்கவேண்டும்? தேவ ஜாதிகளில் கின்னரர், கிம்புருஷர், கந்தர்வர் என்றெல்லாம் இருப்பது போல யக்ஷர் என்பதும் ஒன்று. யக்ஷர்களுக்கு ராஜா குபேரன். அந்த ஜாதியைச் சேர்ந்த புஷ்கரன் என்பவன்தான் ராமருக்கு ரிக்-யஜுஸ்-ஸாம வேதங்களின் கர்ம காண்டத்தை உபதேசம் பண்ணினவன்.

அதில் ரிக் வேத மந்த்ரங்களுக்கு அர்த்தம் சொல்லும் போதே ஒரு இடத்தில் ஆசார்யாளை பற்றிய ப்ரஸ்தாபம் வருகிறது.

ஏதாம் தேநும்-உபஹ்வயாமி ஸுதுகாம்

என்று ச்லோகத்தில் வருவது ரிக் வேத மந்த்ரம் ஒன்றையே குறிப்பிடுகிறது2. இது கன்றுக்கு பாலூட்டும் பசு போல ஈஸ்வரன் லோக ரக்ஷணம் பண்ணுவதைச் சொல்லும் ரிக் (வேத மந்த்ரம்). ‘விஷ்ணு தர்மோத்தர’த்தில் ராமருக்கு புஷ்கரன் இந்த மந்த்ரத்துக்கு அர்த்தம் சொல்லும்போது, பூலோகத்தில் அத்வைத தத்வம் மறந்துபோகும் ஒரு காலம் வரும்போது பரமசிவன் கன்றுக்கு பால் கொடுத்து ரக்ஷிக்கப் பசு வருவதுபோல லோகத்திற்கு ஞானப்பாலூட்டி அநுக்ரஹம் பண்ண சங்கராசார்ய ஸ்வாமிகளாக அவதரிக்கப் போகிறார்ரென்று இங்கே சூசனை செய்திருக்கிறது என்று சொல்கிறான்.

ஆசார்யாள் மட்டும் அவதரித்ததை சொல்லி இங்கே நிறுத்திவிடவில்லை. நான்கு சிஷ்யர்கள் புடைசூழ அவர் அவதரிக்கப் போவதாகவே சொல்லியிருக்கிறது. “…அவதீர்ணம் புவி சங்கராசார்யம் சிஷ்யைச் – சதுர்பிஸ் – ஸஹிதம்” என்று பாஸ்கராசார்யார் எடுத்துச் சொல்கிறார்.

பாஸ்கராசார்யார் போன்ற ஒரு பெரியவர் ஸ்வயமாக ஒரு விஷயம் சொன்னாலே அதற்கு நிரம்ப மதிப்பு உண்டு. விஷ்ணு தர்மோத்தரம் போன்ற ஒரு புராண க்ரந்தத்தில் வருகிற விஷயத்திற்கும் ஸ்வயமாகவே மதிப்புண்டு. வேதத்திலே ஒன்று சொல்லியிருக்கிறதென்றாலோ கேட்கவே வேண்டாம்! அதுவே போதும்! இங்கேயோ வேதத்தில் நம்முடைய பகவத்பாதாளைச் சொல்லியிருக்கிறதென்று புராணத்தில் ‘மஹா’யக்ஷன் எனப்படும் புஷ்கரன் சொல்வதை மஹானாகிய பாஸ்கராசார்யார் நமக்குச் சொல்கிறாரென்பது விஷயத்திற்கு மும்மடங்குச் சிறப்பு தருவதாக ஆகிறது.

1பாஸ்கரராயர் பற்றிய ஸ்ரீசரணர்களின் விரிவான உரை இனி வரவிருக்கும் நம் நூற் பகுதிகளில் ஒன்றில் வெளியாகலாம்.

2 ரிக் வேதம் : முதல் மண்டலம், 164-வது ஸூக்தம்,26-வது மந்த்ரம்

_________________________________________________________________________________________________________________________________Evidences for Divine incarnate in Veda, Ithihasa, Puranas

If it is found in the books of Shankara Vijayam, that Shambhu, the Parameswara, himself incarnated as Shankara, a question may crop up.  It could be said that “The persons who wrote the books of Shankara Vijayam would certainly be devotees of Shankaracharya.  They would be the people who are followers of his philosophy and would have taken him as their Guru.  Apart from generally claiming that He is our Guru, befittingly deserving our love and devotion, it would be natural for them to go further and rejoice that He is a real incarnation.  The praise showered out of love, need not be true.  Therefore, tell us whether there are evidences that the Acharya is the incarnation of Eswara, apart from the books on Shankara Vijayam.  That is, instead of being said as those written by followers of his religion, tell us if there is evidence in any other famous book written in general.  We will take that as proof”.

There are many like that also.  More than everything, evidence through sacred knowledge transmitted orally by the Brahmanas from generation to generation (Shruti), itself is there.  Don’t we question, whether it is a ‘Statement of Vedas’?  Such a statement of Vedas itself is there to say that Acharya is an incarnate. Instead of asserting directly, it has been stated a little indirectly.  If what is stated is understood, it is more interesting than asserting directly.

Mentioning the two words, Shambhu and Shankara, did I not say that the person who was Shambhu, later on came as Shankara?  These two words are mentioned in the same order, first Shambhu, then Shankara, followed by Panchakshara, in one place in the Vedas.  It is in Yajur Veda.  Before I talk about it, let me show a proof from Rig Veda, the first among the Vedas.

Even to talk about Rig Veda, which is considered the most ancient scripture, we will have to start from 17-18 BC centuries.

There was a great soul by name, Bhaskararayar, who lived for 96 years between the end of 17th century and the end of 18th century1.

The name he had obtained through initiation from his Guru, was Bhasura Nandanathar.  The name Bhaskara, refers to Sun God. Bhasura refers to only brightness.  Quite apt to these names, he was intellectually, a very bright person.  He was referred to as Vidhvat Surya.  Particularly, for Mantra Sastras, he was considered the foremost authority. Many of the materials that we have got now from Mantra Sastras, are only those revealed by him.  He was a great devotee of Ambal.  While he has written important books on the procedure for Sri Vidya puja, the commentary (Bhashyam) written by him for Lalitha Sahasra Nama, is considered as the ‘authority’, a special privilege bestowed upon by the devotees of Sri Vidhya.

That great person has written verses about Acharya also.  From one of those verses only, we come to know that it is mentioned indirectly in the Rig Veda itself that our Acharya is an incarnation of Paramashiva.  I will tell the verse.

Sri Raamam Prathi Pushkaraathipa-Mahaayaakshena Vedathraya-
Vyaakyaanaavasarae Visishyaa Gaditham Sri Vishnu Dharmottarae| 
Ethaam Thenum-Upahvayaami Sudhukhaam-Ithyurkh-Gatam-Sankaraa-
Chaaryam Sishya-Sadhushtayena Sahitham Vande Gurunaam Gurum.

It has offered respects to our Acharya, as the Guru for all gurus, saying,

“Vande Gurunaam Gurum Sankaraachaaryam”. 

Since it is starting with “SriRamam”, it can be gauged that Acharya has been linked with Sri Rama. What is the link?

The story of Rama does not end with what is told in Ramayana.  There are other books which convey things which are not covered in Ramayana.  “Yoga Vasishtam” or “Gnana Vasishtam”, is one of them.  Another one is “Vishnu Dharmottaram”.  This is the book referred to in the second line of the verse. While Rama demonstrated living as a human being, He had received teachings about the two modes, Pravruthi and Nivruthi from two people.  He obtained instructions of higher knowledge on Adwaita, which is the pinnacle of Nivruthi path, from Sage Vasishta.  That is “Gnana Vasishtam”.  People who study Vedantha, are familiar with this book.  The book which details the teachings obtained by Rama on Karma (Pravruthi) mode, did not become that popular.  That is “Vishnu Dharmottaram”.  That book is referred as addendum to Vishnu Purana.  The person who gave these teachings to Rama, was a Yaksha, by name, Pushkara.  This is mentioned in the verse, as “Pushkara-Abhitha-Mahaayakshena”.  As he is referred to as “Mahaa Yaksha’, his greatness can be known.  If he was in a position to give advice to the incarnate, Rama himself, would he not be really great?  Just like there are Kinnaras, Kimpurushas, Gandharvas, etc., among deva community, Yakshas were also one.  The king of Yakshas, was Kubera.  Pushkara, who belonged to that caste, was the one who taught the Karma Kanda of Rig-Yajur-Sama Vedas to Rama.  While giving the meaning of the mantras of Rig Veda itself, there is a mention about Acharya, in one of the places.

Ëthaam Thenum-Upahvayaami Sudhukaam”,

which comes in the verse, refers to one Rig Veda mantra only2. This is the Rig (Veda mantra) which describes that how Eswara is protecting the world, in the same way as a cow would feed its milk to its calf.  In Vishnu Dharmottaram, when Pushkara gave the meaning of this mantra to Rama, He says that there is a mention here that when a time will come when the Adwaita truth is forgotten in the earthly world, Paramashiva would incarnate as Shankaracharya Swami to feed the milk of Supreme knowledge and bestow his benevolence to the world, just like a mother cow would come to protect its calf by giving its milk.

It has not stopped with only saying about the incarnation of Acharya.  It has also stated that he would incarnate flanked by 4 disciples. Bhaskaracharya quotes “…Avadheernam Puvi Sankaraachaaryam Sishyaich-Chathurbis-Sahitham”.

Even if a great scholar like Bhaskaracharya says a thing on his own, it will, by itself, have lot of value.  Matters that are dealt with in scriptures, treatises (grantham) like Vishnu Dharmottaram, will also have value on their own.  No need to mention, if something is stated in the Vedas.  That itself would do!  Whereas here, when Bhaskaracharya points out to us that Pushkara, the great Yaksha is quoting that our Bhagawath Padal in the Puranas, the value of the matter becomes thrice greater.

1Elaborate description of Sri Charanas on Bhashyakara, may be published in one of the books to be brought out.

2Rig Veda: First mandala, 164th Suktha, 26th mantra

________________________________________________________________________________________________________________

Audio



Categories: Deivathin Kural

Tags: ,

What do you think?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: