Maha Periyava As Shri Ra. Ganapathy Saw Him-Series 3-Part 6



Jaya Jaya Sankara Hara Hara Sankara – How does Sri Periyava express love in the form of anger? How is his anger different from ours? How does voluntary anger different from produced anger? All this anger for the welfare of women and lokha kshemam. Shri Ra Ganapathy Anna continues his experiences with Maha Periyava.  

Many Jaya Jaya Sankara to Shri B. Narayanan mama for the great compiling, translation, and drawing.

ஸ்ரீ  ரா.கணபதி  கண்ட  மஹாபெரியவா—Series 3—Chapter 6

கண்ணீரும்  கோபமும்  என்பதுதானே  நம்  தலைப்பு?  கனிவில்  கண்ணீர்  பெருக்கிய  முனியர்  முனிவு  கொண்டு ”எனக்குக்  கோவம்  வந்துட்டா  என்ன  பண்றது?  என்று  கேட்ட  விஷயத்திற்கு  இங்கு  செல்கிறோம்.  ஏனெனில்  அன்று  கண்ணீரே  கோபமாயிற்று !  கடலிடையே  வடவைத்தீ  என்பார்களே!  அப்படி  கருணைக்  கடலிலிருந்தே  கோபத்  தீ  மூண்டது  தார்மீக  கோபம்  என்பதன்  சத்திய  வடிவம்  அது!

அன்று  பொதுப் பிரசங்கத்திலேயே  வெடித்தார்.  கல்யாணம்  என்றாலே  வெட்கப்பட்டுக் கொண்டு  ஓடிய நம்  கன்யாக்  குழந்தைகள்  ‘ஆகுமா?  ஆகுமா?’  என்று  அலறிக் கொண்டு  கேட்கிற  ஹீனஸ்திதிக்கு  நாம்  ஸமூகத்தைக்  கொண்டு  வந்து  விட்டிருப்பது  நியாயமா  என்று  தழல்  பறக்கக்  கேட்டார்.  சாஸ்த்ர  ஸம்ஸ்காரமான  விவாஹத்தைப்  பொருளாதாரப்  பிரச்சினையாக்கிப்  பெண்ணுக்கும்  அவளைப்  பெற்றோருக்கும்  தீங்கு  செய்வதோடு  மட்டும்  இது  முடியவில்லை  என்றும்,  இதனால்  நம்  வேத  மரபுக்கே  மூல  ஸ்தானம்  போன்ற  ஸ்த்ரீ  தர்மத்தைக்  குலைக்கும் மஹா  பாபமும்  சேர்கிறது  என்றும்  விண்டு  காட்டினார்.  இனி,  பிள்ளை  வீட்டார்  பெண்  வீட்டாரிடம்  வரதக்ஷிணை,  சீர்  செனத்தி கேட்கவே  கூடாது  என்று  கண்டிப்பாக  ஆணையிட்டார.  மேலும்  ஒரு  படி  சென்றார்.—-திருமண  அழைப்பிதழ்களில்  ‘காஞ்சி  ஜகத்குருவின்  ஆசியுடன’  நடப்பதாகக்  குறிப்பிடும்  வழக்கம் உள்ளதல்லவா,  வரதக்ஷிணை  வாங்கும்  கல்யாணங்களில்  அப்படிப்  போட வேண்டாம்  என்றார்,  ஆம்  அனைத்துயிர்க்கும் ஆசி  தரவே  வந்த  அன்பவதாரர்தாம்!

அதற்கு  மேலும்  ஒரு  படி  சென்றார்.   சாஸ்த்ர  விதிகளை  அணுவும்  இளக்கப்  பிரியப்படாத  மரபின்  மஹாகாவலர்  என்பதுதானே  சமீபகால  மஹான்களிடையே ஸ்ரீ  சரணர்களுக்கேயான  தனிச்  சிறப்பு?  அப்படிப்பட்டவர்  அன்று,  தாய்  தந்தையர்  கருத்துக்கு  மாறாக  மக்கள்  ஒரு போதும்  செல்லக்  கூடாது  என்று  சாஸ்திர விதியையே வலியுறுத்தும்  தாம்;  மாதா—பிதா—குரு என்றே  வசனமிருப்பதால், பெற்றோருக்குப்  பின்னரே  வரும்  குருவான  தம்  கருத்துக்கும்  மேலாகப்  பெற்றோர்  கருத்தையே  மதிக்க  வேண்டும்  என்ற அபிப்பிராயம்  உள்ள  தாம்;  இந்த  ஒரு  விஷயத்தில்  மட்டும்  மாறுதலாக  அபிப்பிராயப்படுவதாகக்  கூறினார்.  அதாவது,  பெற்றோர்கள்  தம்  உத்திரவைக்  கேளாவிட்டாலும்  கூட  வரனாக  உள்ள  மக்கள்  அவர்களது  ஆக்ஷேபணைக்குப்  பணியாமல், ‘வரதக்ஷிணை  வாங்காவிட்டால்தான்  கல்யாணம்  செய்து  கொள்வேன்; இல்லாவிட்டால்  கல்யாணமில்லாமலேதான்  இருப்பேன்’  என்று  தீர்மானமாகக்  கூற வேண்டும்’  என்றும்  கூறினார்.

அதன்  பின்னரும்  நம்  ‘அழகான’  சமூகம்  அவர்  கூறியபடி  அப்படியே  திருந்தி  விடவில்லை.  எனினும்  நூற்றுக்குப்  பத்து—இருபது  பேராவது   நிச்சயமாக  மனமாற்றம்  பெறவே  செய்தனர். நமது  பெரிய  மக்கட்  தொகையில்  அதுவே  ஆயிரக்கணக்காக இருக்கும்.  மஹாபுருஷரொருவரின்  தார்மீக  கோபத்தாலன்றி  வேறெவ்விதத்திலும்  சாதிக்கவொண்ணாத  சாதனைதான் !

‘கோபமுள்ளவிடத்தில்  குணமிருக்கும்’  என்பார்கள்.  ஸ்ரீ  சரணாள்  விஷயத்திலோ  அனந்த கல்யாண  குணநிலயமான  அவரிடம்  அக்  கல்யாண  குணங்களில்  ஒன்றாகவே  கோபமும்  இருந்தது.  அதனால்தான்  பிறரை  அது  குணப்படுத்தி,  குணவான்களாக்க  முடிந்தது !

“எனக்குக்  கோபம்  வந்துட்டா  என்ன  ஆறது?”  என்று  அவர்  கேட்டதைத்  தொடக்கத்தில்  பார்த்தோம்.  அவரது  கோபத்தால்  பயங்கரமான  பாதிப்பு  உண்டாகும்  என்ற  விடை  அதிலே  தொக்கி  நிற்கிறது.  ஆனால்  இங்கோ  அவருக்குக்  கோபம்  வந்ததில்  நல்லதுதானே  விளைந்திருக்கிறது  என்று  தோன்றலாம்.

ஆயின்  இந்தக்  கோபமுள்ளத்தின்  அடியிலும்  கோபமாகவே  இருந்து  வந்ததல்ல.  அந்தத்  திருவுள்ளத்தின்  அடியிலிருந்தது—ஸதா  ஸர்வ  காலமும்  இருந்தது—லோக  க்ஷேம  சிந்தனைதான்;  தர்ம  வாழ்வு  தழைக்க  வேண்டும்  என்ற  ஆசைதான்;  சுருங்கச்  சொன்னால்  அன்புதான்!  அதன்  ஒரு  வெளிப்பாடாகவே  கோபக்  கீற்றும்  சில  சமயங்களில்  வெடித்தது;  ஜலமயமான  மேகங்களிலிருந்தே மின்னல்  கீற்று  வெடிப்பதைப்போல.  ஆனால்  இந்த  மின்னல்  மின்சாரமாக  உத்பாதம்  செய்யாமல்  இன்சாரமாகவே  உயர்வு  அளிக்கும்.

உள்ளே  உள்ள  அன்பே  வெளியே  கோபமாகும்போது,  ‘அவர்  கோபம்  கொண்டார்’  என்றால்  அது  சரியாகாது.  ‘அவர்  அன்பையே  கோபமாகக்  காட்டினார்’  என்றால்தான்  சரியாகும்.  எனவே,  ‘என்ன  ஆறது?”க்கு  விடையும்  இங்கே  மாறுகிறது.

மடமே  கிடுகிடுத்துப் போவது  போல  ஸ்ரீ  சரணர்  கோபம்  காட்டிய  நிகழ்ச்சிகள்  அவ்வப்போது  நடந்திருப்பதுண்டு.  அவர்  ‘கோபம்  கொண்ட’  நிகழ்ச்சிகள்  அல்ல;  ‘கோபம்  காட்டிய’  நிகழ்ச்சிகள்.    புராணங்களில்  தெய்வ  புருஷர்கள்  தங்களுடைய  சத்ருக்களைத்  தாக்கும்போது  ‘கோபம்  சகார’  என்று  குறிப்பிட்டிருக்கும்  கோபத்தை  உண்டு பண்ணிக்  கொண்டனர்’  என்று  பொருள்.  தானாகக்  கோபம்  மூண்டு  வராமல்,  தண்டித்துத்  திருத்தும்  நன்னோக்கில்  கோபத்தைப்  பயின்று  கைக்கொள்வதைத்தான்  அப்படிக்  குறிப்பிடுவது.  தானாகக்  கோபம்  மூள்கிறதெனில்  நெஞ்சிலேயே  வெறுப்பு  இருக்கிறது  என்று  அர்த்தம்.  பயின்று  மூட்டிக்  கொள்வதோ  உள்ளூர  வெறுப்புணர்ச்சி  இல்லாத  அன்பின் ஸாத்வீகத்திலேயே  தண்டிக்கும்  ரஜோகுணத்தை  பாவனையாக  உண்டாக்கிக் கொள்வது.  ஸ்ரீ  சரணரின்  கிடுகிடாய்க்க  வைக்கும்  கோபம்—‘சோ  கால்ட்’  கோபம்  இப்படிப்பட்டதே  என்பது  அவர்  வாய்மொழியாலேயே  பெறப்படுகிறது.  “எனக்குக்  கோவம்  வந்துட்டா  என்ன  ஆறது?”  என்பதாக  அதனை  இதுவரை  ‘வராத’  ஒரு  விஷயமாகச்  சொன்னாரென்றால்?

__________________________________________________________________________________________________________________________

Maha Periyava As Shri Ra. Ganapathy Saw Him-Series 3-Part 6

‘Tears and  Anger’  is  our  title,  is  it  not?   Let  us  look  at  Periava’s  question  “What  happens if  I  get  angry?”  —-Periava   who  shed  tears  out  of  compassion.  Because  on  this  occasion,  tears  themselves  turned  into  anger;    similar  to  the  submarine  fire  in  the  sea.  The  fire  of  anger  emanated  from  the  ocean  of  compassion !  It  was  the  ‘Satya  Roopam’  of   ‘DhArmic  anger’ !

He  exploded  that  day  in  the  public  audience  itself.  He  asked,  “Is  it  justified  that  we  have  brought  the  society  to  such  a  low  level  where  our  ‘KanyA  Stree’s  (unmarried  girls),  who  once  upon  a  time,  blushed  and   ran    away  at  the   mere  mention  of  marriage,  due  to  shyness,  are  now  crying  woefully ,  ‘Will  I  ever  get  married?’?.   This  has not  ended  with  harming  the  girl  and  her  parents  by  making  the  marriage—a  sanctified  SAstric  event—-into  an  economic  burden;   we  are  adding  to  our  bag  of  sins  another  sin  which  destroys  the  root  of  ‘Stree  Dharmam’.”

He  gave  an  unequivocal  order  that  the  family  of  the  groom  should  not  demand  ‘Varadhakshinai’  and  other  gifts   from  the  bride’s  party. He  went  a  step  ahead  and  said,   that  the  practice  of  mentioning  “  ….solemnized  with  the  blessings  of  Kanchi  JagatGuru”   in  the  marriage  invitation   should  not  be  followed  in  those   marriages  where  Varadhakshinai  is  demanded  and  received. Yes !   The  epitome  of  compassion  only  gave  such  an  order !

He  went   still   one  more  step  ahead.   Among  all  the  great  souls  of  His  time,  Sree  Saranar   had  the  special  honour  as   the  ‘Protector  of  our  ancient   customs’,  who  would  never  like  to  dilute  the  rules  of  the  SAstrAs.  He  had  always  insisted  that  children  should  never  act  against  the  opinions  of  the  parents;   the  priority  line  being  ‘MAtA—PitA—Guru—Dheyvam’ (Mother—Father—Guru—God),  He  had  always  held  that  children  should  respect  the  words  of  their  parents   than  His (Guru’s)  words,  as  the  Guru  comes  behind  the former.  But,  He  said  that  in  this  matter  He  had  a  different  opinion.  He  said,  “Even  if  the  parents  refuse  to  listen  to  His  order,  the  children,  who  are  the  ‘would—be—grooms’  should  not  listen  to  their  parents  but  should   unequivocally  say  that  they  would  get  married  only  if  parents  do  not  demand  ‘Varadhakshinai’    and  if  otherwise,  they  would  remain  unmarried.

Even  after  this  our  ‘wonderful’  society  did  not  correct  themselves;  but  at  least  ten  percent  of  them  did  have  the  change  of  heart,  which  would  amount  to  a  few  thousands.  Certainly,  this  was  a  big  achievement  which  would  not  have  been  possible  but  for  Mahaperiava’s   ‘Dharmic  anger’ !

There  is  an  old  saying  “where  there  is anger,  there  will  exist  good  character  too”.  In  the  case  of  Sree  Saranal,  anger  was  one  of  the  many  ‘Kalyana  Guna  VisEsham’s.  That  was  why,  it  was  able  to  cure  many  and  make  them  good  humans.

In  His  question,  “what  will  happen  if  I  get  angry?”,   there  seems  to  be  an  answer  that,   there  would  be  dire  consequences  from  it.  But  we  will  think  that  only  something  good  has  resulted  from  His  anger.

But  this  anger  did  not  emanate   as  anger  from   the  depth  of  His  heart.  What  existed   forever  in  that  compassionate  heart  was  only  thoughts  of  ‘LOka  KshEmam’ (welfare  of  the  world);   and  the  desire  that  ‘Dharmic  life’   should  prosper.  In  short  it  was  pure  Love.    Anger,  on  some  occasions,  was  only  an  expression  of  that  Love, just  like  a  lightning  strikes  from  the  water—bearing  clouds.  But  unlike  that   lightning (electricity)  which  harms   us,  this  ‘electricity’  only  uplifts  us.

When  the  love  in  His  inner  heart  comes  out  as  anger,  it  is  not  correct  to  say  that  ‘Periava  got  angry’;   It  is  only  correct  to  say  that  He  showed  His  love  as  anger  outside.  Therefore  the  answer  to  the  question,  “What  happens….?”  changes  here.

There  have  been  some  occasions  in  SriMatam,  when  Sree  Saranar  got  angry  which  had  shaken  the  Matam.  But  on   those  occasions,  He  did  not  ‘get  angry’  but  only  ‘expressed  His   Love  as  anger’.   In  PurAnAs,  Divine  beings,  while  attacking  their  enemies,    it  would  be  mentioned  as  “KOpam   sakAra”  which  means  that  they  ‘produced  anger  in  themselves’.   Instead  of  getting  angry  voluntarily,  they  practice  it  with  the  objective  of  punishing  them  and  correcting  them  in  the  process.  If  anger  shows  voluntarily,  it  means  that  hatred  is  present  in  the  mind.  On  the  other  hand,   bringing  out  anger ,  in  order  to  punish  the  wicked  with  the  help  of  the   tender  heart  without  any  feeling  of  hatred  is  different.  His  very  words,  “What  will  happen  if  I  get  angry?”   indicate  that  His  ‘so—called  anger’  is  of  the  latter  type.  When  He,   who  had  on  a  few  occasions  shown  that  ‘He  got’  angry,  says  “what  happens  if  I  get  angry?”,  it  means  that  He  is  talking  of  something  which  has  not  come  till  then !

TO  BE  CONTINUED……..

 

 

 

 

 



Categories: Devotee Experiences

Tags:

1 reply

  1. Jaya Jaya Sankara Hara Hara Sankara. Janakiraman. Nagapattinam

What do you think?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: