204. Nature Deceives! Ambal Deceives! by Maha Periyava


Jaya Jaya Sankara Hara Hara Sankara – Why and how nature (Ambal) deceive us? What is the reason for it? When will this deception game end? Sri Periyava who is none other than Ambal tells us the supreme secret. We should remember these words whenever we go through happiness or sorrow.

Many Jaya Jaya Sankara to Shri. B. Narayanan Mama for the translation. Rama Rama

இயற்கை ஏமாற்றுகிறது! அம்பாள் ஏமாற்றுகிறாள்!

மனிதனுக்கு பலவிதமான இச்சைகள், பாசங்கள், ஆசைகள். தன் இச்சையைப் பூர்த்தி செய்து கொள்கிறான்; அதில் பூரித்துப் போகிறான்; ஆனால் இது சாசுவதமான பூர்த்தியா, பூரிப்பா என்றால் இல்லவே இல்லை. இன்னோர் இச்சை அப்புறமும் இன்னொன்று என்று பிரவாகமாக வந்து கொண்டே இருக்கிறது. இருந்தாலும் இந்த ஓயாத அலைச்சலுக்கு நடுவில் அவ்வப்போது இப்படி ஒரு பூரிப்பும் பெறுகிறான். இது ஒரு விதத்தில் அம்பாள் செய்கிற கிருபை! இன்னொரு விதத்தில் அவளே செய்கிற ஏமாற்று வித்தை!

தான் ஆசையும் பாசமும் வைப்பவர்கள், திருப்பித் தன்னிடம் ஆசையும் பாசமும் வைத்தால் ஒரேடியாகச் சந்தோஷப்படுகிறான். கல்யாணம் பண்ணிக்கொண்டு குழந்தை குட்டிகள் பெற்று இவ்வாறு தன் இச்சை பூர்த்தியானதாக சந்தோஷப்படுகிறான். குழந்தையை இவன் ஆசையோடு தூக்கிக் கொஞ்சும்போது அது ‘களுக்’ என்று சிரித்தால், ‘அடடா என்னிடம் குழந்தை எத்தனை ஆசையாக இருக்கிறது?’ என்று ஒரே ஆனந்தம் அடைகிறான். அதை மேலும் அன்போடு கவனத்தோடு வளர்க்கிறான்.

மனிதன், இந்த காம இச்சை, வாத்ஸல்யம் எல்லாம் தன் சுகத்துக்காக என்று எண்ணிக் கொண்டிருக்கிறான். அதுதான் இல்லை. பல ஜீவர்கள் மறுபடி பிறவி எடுத்துத் தங்கள் கர்மத்தை அநுபவித்தாக வேண்டும். முடிவாகக் கர்மத்தைக் கழித்துக்கொண்டு மோக்ஷநிலையைப் பெற வேண்டும். அதற்காகத்தான் இவனுக்குக் காமமும் கலியாணமும் சந்ததியும். ஆனால், இவன் தன் இன்பத்துக்கென்று நினைத்து ஆனந்தப் படுகிறான். இப்படியாக மனுஷ்யனை இயற்கை ஏமாற்றுகிறது. இயற்கை என்றால் என்ன? அம்பாள் ஏமாற்றுகிறாள்.

இப்படி மநுஷ்யனை பலவிதத்தில் ஏமாற்றியாகிறது! பலவித வியஞ்சனங்களை ருசித்துச் சாப்பிட்டுவிட்டு இவன் சந்தோஷப்படுகிறானே; உணவு இவனது நாவின் சந்தோஷத்துக்காகவா ஏற்பட்டது? இல்லை. இவன் தன் கர்மாவை அநுபவிப்பதற்கு உடம்பை வளர்த்துக்கொள்ள வேண்டும். உடம்பு வளருவதற்கு ஆகாரம் வேண்டும். ஒரே ருசியில் ஆகாரம் இருந்தால் சாப்பிட அலுத்துப் போகும். அதனால் – இயற்கை – அம்பாள் – பலவித ருசிகளைக் காட்டி இவனைச் சாப்பிட வைத்து, இவனை, ‘ருசியாகச் சாப்பிட்டோம்’ என்று சந்தோஷப்படவும் செய்து, இவன் கர்மாவை அநுபவிக்க வசதியாக உடம்பை வளர்க்கிறாள்.

தன் குழந்தையிடம் உள்ள அபிமானம் பக்கத்து வீட்டுக் குழந்தையிடம் இவனுக்கு இல்லை. ‘எனது’; ‘எனது’ என்று இந்தக் குழந்தையிடமே அலாதி வாஞ்சை காட்டிப் பூரித்துப் போகிறான். எல்லாக் குழந்தைகளிடம் இவனுக்கு ஒரே மாதிரியான அபிமானம் இருந்தால், இந்தக் குழந்தையைப் பார்த்துப் பார்த்து குளிப்பாட்டி, உணவூட்டி தூங்க வைத்து, அதற்காகவே உடல், பொருள், ஆவியைச் செலவு செய்து வளர்ப்பானா? அந்த குழந்தை வளர வேண்டும் என்பதற்காகவே அதனிடத்தில் இவனுக்கு விசேஷ அபிமானம் உண்டாகச் செய்திருக்கிறாள் அம்பாள்.

‘ஒரு சரீரம் பிறந்து வளருவதற்காக இவனிடம் கர்மத்தை வைத்து, பிறகு வாத்ஸல்யத்தைத் தந்திருக்கிறாள் அம்பாள். இவனுடைய சரீரம் வளருவதற்காகவே இவனுக்கு ருசி, பசி முதலியனவற்றை அம்பாள் வைத்திருக்கிறாள்’ என்று சொன்னேன். ‘சரி, இப்படி இவன் வாழ்வதாலோ, இவனால் இன்னொரு ஜீவன் பிறந்து வளர்வதாலோ என்ன பிரயோஜனம்? பழைய கர்மத்தை அநுபவிப்பது தவிர இதில் என்ன பயன்? இவனும் ஆத்ம க்ஷேமம் அடையக்காணோம்.பொதுவாக நாம் பார்க்கிற எல்லா ஜன்மாவும் வீணாகத்தானே போகின்றன? ஒவ்வொரு ஜன்மாவும் காம, குரோத, லோப, மோக, மத, மாத்சரியங்களை அதிகப்படுத்தி பாபத்தைப் பெருக்கிக் கொள்வதாகத்தானே ஆகிறது; கர்மத்தைக் கழித்துக்கொண்டு மோக்ஷத்துக்கும் போகிறவர்களாகக் கோடியில் ஒருத்தர் கூடத் தோன்றக் காணோமே!’ என்று சந்தேகம் வரலாம்.

இப்படிச் சந்தேகப்பட வேண்டாம். ஒரு மாமரத்தில் நிறையப் பழங்கள் உண்டாகின்றன. பழம் உண்டாவதன் பயன் அதன் கொட்டையிலிருந்து மீண்டும் ஒரு மரம் தோன்றுவதற்குத்தான். ஆனால் ஒவ்வொரு மாமரத்திலும் உண்டாகிற அத்தனை பழங்களில் உள்ள வித்துக்களும் மரமானால் உலகிலே வேறெதற்குமே இடம் இராதே. ஒரு மரத்தில் உள்ள நூற்றுக்கணக்கான பழங்களில் ஒரே ஒரு வித்து மரமானால் நாம் திருப்திப்படவில்லையா! பாக்கியெல்லாம் வியர்த்தமாயிற்றே என்றா வருத்தப்படுகிறோம்?

அப்படித்தான் லக்ஷக்கணக்கில், கோடிக்கணக்கில் நாம் இத்தனை பேரும், ஆத்ம க்ஷேமம் பெறாமல் வீணாகப் போனாலும் பரவாயில்லை. நம்மில் யாராவது ஒரு ஆத்மா பூரணத்துவம் பெற்றுவிட்டால் போதும். சிருஷ்டியின் பயன் அதுவே! அந்த ஒரு பூரண ஆத்மா நம் அனைவருக்கும் சக்தி தரும். அப்படிக் கோடானு கோடி ஜீவர்களில் ஒன்று தோன்றவே, இத்தனை காமமும், சஞ்சலமும் இன்ப துன்பமும் வைத்திருக்கிறது. நாம் இத்தனை பேரும் வாழ்வதன் பயனும் அந்த ஒருத்தன் தோன்றுவதுதான்.

உறியடி உத்ஸவத்தில் வழுக்கு மரத்தில் பலர் ஏறி ஏறிச் சறுக்கி விழுவார்கள். கடைசியில் ஒரே ஒருவன் ஏறி விடுகிறான்! அவன் ஒருவன் ஏறுவதற்காகத்தான், அத்தனை பேரையும் அத்தனை பிரயாசைப்படுத்தி விளையாட்டு நடக்கிறது! உலக விளையாட்டும் அப்படியே! நம்மில் பலர் சறுக்கி விழுந்தாலும் ஒருவன் பூரணத்தைப் பிடித்து விட்டால் போதும். எத்தனை முறை சறுக்கினாலும் உறியடியில் திரும்ப திரும்ப முயற்சி செய்தவனைப்போல், நாமும் பூரணத்துவத்தை அடைய முயன்று கொண்டேயிருப்போம். அம்பாள் நம்மில் யாருக்குக் கை கொடுத்து ஏற்ற வேண்டுமா, அவனை ஏற்றி வைப்பாள். அவன் ஒருத்தன் அதற்குப் பிற்பாடு இந்த ஏமாற்று வித்தையிலிருந்து தப்புவதே நம் இத்தனை பேருக்கும் போதும்.

 ______________________________________________________________________________________________________________________________

Nature Deceives! Ambal Deceives!

Man has many desires and attachments.  He  satisfies  his  desires  and  feels  happy;  but  if  you  ask  if  this  is  a  permanent  one,  the  answer  is  ‘No’. Another  desire   comes  along,  then  another  and  it  keeps  coming  like  a  flood.  But  still,  amidst  these  never  ending    desires,  once  in  a  while,  he  feels  happy.    This is some blessing from AmbAl in a way.  But it is a deception by HER from another angle.

He  feels  very  happy  when  those  whom  he  loves  reciprocate  his   love.   He  gets  married,  begets  children and  feels  happy  that  his  desire  has  been  fulfilled.  When he fondles his child, and when it laughs, he thinks, “Oh!  How my child loves me?”  And feels very happy.  He nourishes and protects it well with lots of love.

Man  thinks  that  all  this  lust  and  desire  is  meant  for  his  happiness.  That is not true.  Many people have to take re-births and endure their KarmA.  In  the  end  the  entire  KarmA  has  to  be  wiped  out  and  he  has  to  attain  liberation.  The  lust,  marriage  and  begetting   children   are  all  made  for  this  purpose  only.  But  he  thinks  that  they  are  meant  for  him  and  feels  happy.  Nature deceives man this way.  What is this Nature? AmbAl only deceives him.

Man is deceived in many ways like this.  He eats many varieties of food and feels happy.  Is food meant for his happiness? No! He has to nourish his body to endure his KarmA.   Food is required for this.  He  will  get  bored  if  the  food  is  of  the  same  taste.  Therefore,  AmbAl  shows  him  different  varieties  of   taste,  makes  him  eat  all  that  so  that  he  feels  happy,  and  nourishes  his  body  in  order  that  he  can  endure  his  KarmA.

Man  does  not  have  the  same  affection  towards  the  neighbour’s  child  as  he  has  towards  his  own.  Saying  ‘mine’ (this  child  is  mine),  he  showers  special   love  on  his  child  and  feels  very  happy.   If  he  has  the  same  amount  of  affection,  will  he  look  after  his  child  alone  specially  and  nourish  it ?  AmbAl   only  has  made  him  show  special  affection  towards  his  child,  in  order  that  his  child  will  grow  well.

I  said “In  order  that  a  Jeevan  may  be  born  and  grow,  AmbAl  has  given  him  the  KarmA  and  made  him  shower  his  affection  on  the  Jeevan.  In  order  that  his  body  will  grow  She  has  given  him  the  sense  of  taste,  hunger,  etc.”   What is the   purpose/use   of his life or that of another Jeevan?  Other  than  experiencing   the  fruit  of  his  previous  KarmA,  what  is  the  use  of  this ?  He has also not attained ‘Atma Kshemam’.  All Jeevans we see generally are being wasted.  Every  birth is  filled  with  lust,  anger  and  jealousy  and  the  resulting  sins  only.  There  is  not  even  one  in  a  million  who  wipes  out  all  his  KarmA  and  attains  liberation-such  a  doubt  will  crop  up.

There is no need to have such a doubt.  There are plenty of mangoes on a tree.  The  use  of  the  fruit  is  that  another  tree  may  be  grown  with  the  seed  of  that  fruit.  But  if  from   all  the  fruits  in  a  tree,  further  trees  are  grown,  there  will  not  be  enough  space  in  the  world  for  all  those  trees.  Are  we  not  satisfied  when  just  from  one  fruit  in  a  tree,  another  grows?   Are  we  perturbed  that  all  the  fruits  in  the  tree  did  not  produce  further  trees?

Same  way,  even  if  lakhs  and  crores  of  us  do  not  attain  ‘Atma  Kshemam’  and  the  lives  are  wasted,    if  one  of  us  attains  ‘Atma  Kshemam’,  that  is  the  fruit  of  Creation.  That  one  complete  AtmA  will  give  strength  to  all  of  us.  In  order  that  such  a  Jeevan  may  be  born  among  the  lakhs and  crores  of  births,  all  these  lust,  wavering,  happiness  and  sorrow  are  provided.  The  fruit  of  all  of  us  living  the  JanmA  is  for  this  ONE  person  to  be  born.

In  the  game  of  ‘Hitting  the  pot’  many  persons  will  climb  the  slippery  pole  and  majority  will  fall  down;  In  the  end  one  person  will  climb  to  the  top  and  break  the  pot.  The  game  is  played  involving  so  many  persons  so  that  one  person  will  be  able  to  climb.  This  ‘game  of  the  worldly  life’  is  also  like  this  only.  Even  if  many  of  us  slip  and  fall,  it  is  enough  if   one  person  attains  the  liberation.  Like  the  one  successful  person  who  keeps  trying  even  if  he  slips  and  falls  in  the  game,  let  us  all  try  to  attain  that  Mukthi.  AmbAl  will  help  those  persons  who  are  destined  to  achieve  the  goal.  It  is  enough  for  all  of  us,  if  that  ONE  person  escapes  from  the  game  of  deception.



Categories: Deivathin Kural

Tags:

9 replies

  1. I have read this couple of times but I cannot understand how does one man attaining purnathvam helps many who didn’t?

    What would be the purpose then for others lives if many will never see the light forever?

    How Ambal get any benefit from any of these deception?

    If you know the odds of you succeeding is as .0000000000000001 or worse why would you play this game?

    • //I have read this couple of times but I cannot understand how does one man attaining purnathvam helps many who didn’t?//

      Sri Periyava has answered this in yet another chapter. I will find it and post when I have time. Here is what the gist of what Periyava says: Having a darshan of a Mahan who has attained fulfillment gives us a lot of shanthi is it not? Take for instance HH himself. How many devotees are clinging onto his Thiruvadi?
      Isn’t it a great help in itself.

      Rama Rama

      • Jai Ma

        Pranam

        Thank you for your kind reply, but it is of the nature in logic termed in English ” it does not follow” [ a non sequitur] . This is not meant in any disrespect, since you have promised to search for Sri Mahaperiyava’s specific reply to the question.

        The questioner is not asking about shanti at all. He is asking, if the largest majority are destined to fail, to become “compost” nurturing only the very few who might succeed to full liberation, what shall be the motivation for this majority?

        Should it only be the promise of shanti in seeing or being in close contact with such holy beings?

        What if the questioner is asking that this motivation is insuffcient in and of itself and not tenable at all? That all jivatmas either have the buddha nature and are capable of full enlightenment in illusory time or they do not?

        This argument has gone on since early Buddhist times as well. One group within the Mahayana fold has argued that ALL beings, from a bacterium to the highest bodhisattva are equally endowed with the buddha nature and are “progressing” towards enlightenment within illusory time.

        They point to the fact that the Holy Gautama allegedly and specifically mentioned His own many births as insignificant animals like a frog, hen, bullock, tigress, etc. to emphasize the possibility of progression towards full enlightenment, though the union of prajna and karuna, the joining of the vast and the profound.

        Some others argue that creatures like insects, etc. do not necessarily possess a buddha nature and may not achieve any rebirth. Likewise, many humans also may have dagdha biija, or burnt potential for buddhahood, and are recycled back into the compost heap, just like millions of mango flowers bloom so that a few mangoes may form and yet fewer come to full ripeness.

        The counter-argument to this goes: so if there is no re-birth, no future, no accumulation of karma towards a positive effect, then why should there be any positive goal to work towards? Why is there any accountability at all?

        Mind you, these are not stupid people at all. They are quite as illuminated as those we think of as our own enlightened sages. I also have encountered some few of these. Our friends at Kamakoti Mandala, who were extremely bigoted to begin with, were taken by surprise to find that these sadhakas were just as enlightened as any other!!

        It would be a terrible mistake to feel that only WE have produced enlightened people and all the rest have produced idiots. That is what many Muslims think. Their prophet says, all those who came before him and after must necessarily be flawed. So, should we also adopt this same, flawed exclusivist argument?

        I have rarely found many Sanatani holy men who have pursued the many, and extremely varied Buddhist arguments with the same rigor as they have the ones involving Shankara, Ramanuja, etc. etc. There is a huge complex universe out there that is not accessible unless it is approached with shraddha. And not merely works produced in India over more than 1000 years of extraordinary scholarship illuminated by bodhi, but also that same combination carried over into Sumatra, then back into Bengal, thence to Tibet, to China, and farther into Eastern Asia. These were NOT empty polemicists but profound sadhakas whose sadhanas should be studied and practiced to understand from which state of consciousness they were speaking.

        You can read the arguments advanced by Bhattotpala of Kashmir, and sometimes wonder whether he was just being ruse or whether he understood he had run out of real logic. From the Buddhist point of view, they were saying quite respectfully, the Ishwara existed ONLY when the consciousness of Jiva and Jagat was there. When any one of this triad was broken, the rest also had to disappear. It is a very technical argument, not a polemic against Ishwara. And so forth. Very sophisticated ideas about “creation” etc. that need to be understood by dhyana, meditation, not by shouting. It cannot be demonstrated in public forums.

        It reminds one of the stupid arguments we have recorded in our literature over debates as to whether the earth is round or not: why a flag at the top of the flagpole does not fly at greater velocity than the flag at ground level. Had that flagpole been 20K feet high, then indeed the flag would encounter the jet stream and fly with greater velocity. To mock the person making the case for the round earth on these grounds, defeats the purpose.

        The issue here is not to denigrate anyone, least of all the Holy Mahaperiyava. But the questioner is asking a very important and painful question that others have asked for many thousands of years and not come up with good answers. Very holy men who have devoted their lives to the search for Truth.

        Humble pranams

        g

      • Thank you Mr Sai Srinivasan. I am looking forward.

        Thank you Gautam for very detailed attempt. I personally dont have much exposure to Budhism except for vipassana meditation. Since Krishna Himself had said one should follow ones ordained path however badly than follow something not ordained excellently i am going to stick myself to the shores of sanatana dharma

        Being mudan to begin with i completely have faith in the system attested by Adi Bhagavad Padal.
        There are many saints before including our own MahaPeriyava who have attested again the system expounded by karma and gnana khandas.

        the questions posed are just this mudan trying to understand this complex system however foolish of an attempt it is

        I am sure with Grace of Mahaperiya as Mahadeva i will find answers to my questions at the time He thinks it is right , this Janma or another

      • I will be posting the Ambal series as well other chapters where we will find answers to this question. However, I feel, to some extent the answer lies in this chapter where Sri Periyaava explains about the mango tree and fruits from it. What will happen if every Mango from a tree becomes a tree?.That is Ambal’s Srushti Rahasyam and Thathvam. We will find more in the coming chapters. Rama rama

    • That is what Tirumular/Bogar and other siddhars say. What is the use of living, eating, rejoicing, dying without having a chance to see the glow of parama-jothi in one’s sirasu? You would have seen Mahaperiyava adoring his head with flowers and vilva-thulasi leaves. He is not decorating for himself, he is offering them to Siva-sakthi residing in Kabalam or the Akasa-Vaalai jothi that is dancing inside. It is through regular bakthi and vasi yoga that one can achieve the suyamprakasm in a lifetime. Of course, with the blessings of Guru.

    • Some additional answer, adiyen may try to give: It is explained in Dheivathin Kural in sixth volume: That this process/path takes quiet long time, means slowly only. But there may be some exceptional jeevas whom might have reached faster. It can take several births to reach/attain Jeevan Mukthi or purnathvam. However, now if you are getting near to a Mahan, who has attained purnathvam He not only gives you Shanthi, but also gives you a great push in the path towards attaining mukti. Example is there in this very blog itself!!. If you read the article Rettai Masthan, it will answer once for all your question. Jaya Jaya Shankara Hara Hara Shankara.

  2. நிதர்சனமான உண்மை. நாமும் ஓரு நாள் அந்த ‘கோடியில்’ ஒருவனாக மாறுவோம் என்ற நம்பிக்கையில்தான் இந்த ஆன்மாவின் பிறவிப் பயணம் நடக்கிறது. வண்ணானும்-வண்ணாத்தியும் இந்த ஆன்மாவெனும் ஆடையை அழுக்குப் போக துவைத்து அணிந்து கொள்ளும்வரை எதிர்பார்புகளோடுதான் நம் பிறவிகள் போய்க்கொண்டிருக்கும்.
    குருப்யோ நம:

  3. Such a big philosophy is explained in such a lucid way, possible only to Maha Periva.

    Jaya Jaya Shankara……… Hara Hara Shankara

What do you think?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s

%d bloggers like this: