200. Devi’s of Navarathri by Maha Periyava


Jaya Jaya Sankara Hara Hara Sankara – The three devis of  Navarathi, their significance, and a lessson for all of us has been beautifully explained by Sri Periyava in this chapter.

Many Jaya Jaya Sankara to Shri. B. Narayanan Mama for the translation.

 

நவராத்திரி நாயகியர்

நவராத்திரியில் பராசக்தியான துர்கா பரமேசுவரியையும், மகாலக்ஷ்மியையும், ஸரஸ்வதி தேவியையும் பூஜிக்கிறோம். மூன்று மூர்த்திகளாகச் சொன்னாலும், முப்பத்து முக்கோடி மூர்த்திகளாகச் சொன்னாலும், அத்தனையாகவும் இருப்பது ஒரே பராசக்திதான். இந்த உண்மையைத்தான் லலிதா ஸஹஸ்ரநாமம் பரதேவதையை வர்ணிக்கும்போது அவளே சிருஷ்டி செய்பவள் (ஸ்ருஷ்டிகர்த்ரீ – ப்ரஹ்ம ரூபா) அவளே பரிபாலனம் செய்பவள் (கோப்த்ரீ – கோவிந்த ரூபிணீ), அவளே சம்ஹாரம் செய்பவள் (ஸம்ஹாரிணீ – ருத்ரரூபா) என்று சொல்கிறது. லலிதையாக, துர்க்கையாக இருக்கிற பராசக்திதான் மஹாலக்ஷ்மியாகவும், ஸரஸ்வதியாகவும் இருக்கிறது. லக்ஷ்மி அஷ்டோத்தரத்தில் ‘பிரம்ம விஷ்ணு சிவாத்மிகாயை நம:’ என்று வருகிறது. ஸரஸ்வதி அஷ்டோத்தரத்திலும் இப்படியே ‘பிரம்ம விஷ்ணு சிவாத்மிகாயை நம:’ என்று வருகிறது. படைப்பு, அழிப்பு, காப்பு எல்லாம் செய்வது ஒரே சக்திதான் என்று இந்த நாமங்கள் நமக்கு நன்றாக உணர்த்துகின்றன. ஒரே பராசக்திதான் வெவ்வேறு வேஷங்களைப் போட்டுக் கொண்டு வெவ்வேறு காரியங்களைச் செய்கிறது. துர்க்கையாக இருக்கிறபோது, வீரம், சக்தி எல்லாம் தருகிறது. மஹாலக்ஷ்மியாகி சம்பத்துக்களைத் தருகிறது. ஸரஸ்வதியாகி ஞானம் தருகிறது.

ஆதிபராசக்தியான துர்க்கையைப் பொதுவாகப் பார்வதியோடு ஐக்கியப்படுத்திச் சொல்லலாம். அவள் ஹிமவானின் புத்திரியானதால் மலைமகள். மஹாலக்ஷ்மி பாற்கடலில் தோன்றியதால் அலைமகள். ஸரஸ்வதி சகலகலா ஞானமும் தருவதால் கலைமகள்.

பர்வதராஜ புத்திரியாக வந்த அம்பாளும், க்ஷீரசாகரத்திலிருந்து பிறந்த மஹாலக்ஷ்மியும், இரண்டு மஹரிஷிகளுக்குப் பெண்களாகவும் அவதரித்திருக்கிறார்கள்.

மஹாலக்ஷ்மியை மகளாகப் பெற்று, சீராட்டி வளர்க்க வேண்டும் என்று பிருகு மஹரிஷி தபஸ் செய்தார். அதற்கிணங்கவே லக்ஷ்மிதேவி அவருக்குப் புத்திரியாக உத்பவித்தாள். பிருகுவுக்குப் புத்திரியானதால் அவளுக்கு பார்கவி என்று பெயர் ஏற்பட்டது.

‘பார்கவி லோக ஜனனி க்ஷீரஸாகர கன்யகா’ எனறு ஸம்ஸ்கிருத அகராதியான ‘அமர கோசம்’ சொல்லும். இப்படியே காத்யாயன மகரிஷி சாக்ஷாத் பரமேசுவரியைப் பெண்ணாக அடைய வேண்டும் என்று விரும்பித் தபஸ் செய்தார். அம்பிகையும் அவருக்கு மகளாக ஆவிர்பவித்தாள். காத்யாயனருக்குப் பெண் என்பதாலேயே அவளுக்குக் காத்யாயனி என்ற பெயர் உண்டாயிற்று. துர்க்கைக்கு உரிய காயத்ரியிலே அவளைக் ‘காத்யாயனியாக தியானிக்கிறோம்’ என்று சொல்லியிருக்கிறது.

லோக மாதாக்களாக இருக்கப்பட்ட தெய்வங்களைக் குழந்தையாக வரச் சொன்னதில் நிரம்ப விசேஷம் இருக்கிறது. ‘குழந்தையும் தெய்வமும் கொண்டாடும் இடத்திலே’ என்கிறோம். தெய்வமே குழந்தையாக வந்தால், ரொம்பக் கொண்டாட்டமாகும். குழந்தைக்கு நம்மைப் போல் காமமும் குரோதமும் துக்கமும் வேரூன்றி இருப்பதில்லை. இந்த க்ஷணத்தில் ரொம்பவும் ஆசைப்பட்ட ஒரு வஸ்துவை அடுத்த க்ஷணத்தில் தூக்கிப் போட்டுவிட்டுப் போகிறது. கோபமும் இப்படியே சுவடு தெரியாமல் நிமிஷத்தில் மறைந்து போகிறது. அழுகையும் இவ்வாறேதான். நாம்தான் உணர்ச்சிகளை ஆழ உள்ளுக்கு வாங்கிக் கொண்டு மனத்தைக் கெடுத்துக் கொள்கிறோம். உணர்ச்சிகள் வேரூன்றாமல் குழந்தைகள் போல் நாமும் ஆனந்தமாக இருக்க வேண்டும். இதனால்தான் உபநிஷதமும் ‘குழந்தையாய் இரு’ என்கிறது.

சாக்ஷாத் பராசக்தியைக் காத்யாயனியாகவும், மஹாலக்ஷ்மியை பார்கவியாகவும் குழந்தைகளாக்கி, அந்த பாவத்திலேயே வழிபட்டால், நமக்கும் குழந்தைத் தன்மை சாக்ஷாத்கரித்துவிடும். இந்த நாளில் வாட்டர்ஃப்ரூப் என்று சொல்வதுபோல், நாம் காம ப்ரூஃப், சோக ப்ரூஃப் எல்லாமாக, சாந்தமாக ஆவோம். குழந்தை ரூபத்தில் இருந்தாலும் ஞானப் பாலூட்டும் ஸ்ரீமாதாவாக இருக்கிற தேவி, நமக்கு இந்த அநுக்கிரகத்தைச் செய்வாள்.

குழந்தையாக வந்த காத்யாயனியைத் தமிழ் நாட்டுக் கிராம ஜனங்கள்கூட நீண்ட காலமாக வழிபட்டு வந்திருக்கிறார்கள் என்பது என் ஊகம். ‘காத்தாயி’ என்று சொல்கிற கிராம தேவதை காத்யாயனிதான் என்று நினைக்கிறேன்.

‘பட்டாரிகை’ என்று பெரிய ஸ்ரீவித்யோபாஸகர்கள் குறிப்பிடும் அம்பாளைத்தான், நம் கிராம மக்கள் ‘பிடாரி’ என்று சொல்லிப் பூஜிக்கிறார்கள். பழைய செப்பேடுகளில் ‘பட்டாரிகா மான்யம்’ என்பதைப் ‘பிடாரிமானியம்’ என்று திரித்துக் குறிப்பிடுவதிலிருந்து இதை உணரலாம்.

இவ்வாறே கிராம ஜனங்களும்கூட ஸரஸ்வதியை நீண்ட காலமாக வழிபட்டிருக்கிறார்கள். ‘பேச்சாயி, பேச்சாயி’ என்று சொல்கிற கிராம தேவதை பேச்சுக்கு ஆயியான வாக்தேவி ஸரஸ்வதியைத்தான் குறிப்பிடுகிறது.

அம்பாளையும், மஹாலக்ஷ்மியையும், ஸரஸ்வதிதேவியையும் பூஜித்து எல்லாச் சக்தியும், சம்பத்தும், நல்ல புத்தியும் பெறுவோமாக!

________________________________________________________________________________

Devi’s of Navarathri

During  NavarAthri,  we  offer  prayers  to  DurgA  ParmEswari (ParAsakthi),  MahAlakshmi,  and  Saraswathi  Devi.  Whether  we  talk  about  the  three  Moorthies  or  330  million  Moorthies,   there  is  only  one  ParAsakthi  who is  all  of  them.  LalithA  SahasranAmam   mentions  this  truth  only, while  describing  the  ParaDEvathA – She  is   the  Creator (Srushti Karthri – Brahma  RoopA);   She  is  the  Sustainer (GOpthree – GOvindha  Roopini);   and  She  is  the  Destroyer (SamhArini – Rudhra  RoopA).  ParAsakthi  who  incarnates  as  LalithA  and  Durgai,  also  incarnates  as  MahAlakshmi  and  Saraswathi.  In  Lakshmi  AshtOthram,  there  is  a  line,  “Brahma  Vishnu  SivAthmikAyai  Nama:”  The  same  line  is  mentioned  in  Saraswathi  AshtOthram  also.  These  Names   make  us  realize  that  only  ONE  Power  performs  the  three  acts  of  Creation,  Sustenance,  and  Destruction.  Only  one  ParAsakthi  comes  in  different  disguises  and  performs  various  acts.  As  Durgai,  She  grants  us  courage  and  strength;  as  MahAlakshmi  She  grants  us  wealth  and  as  Saraswathi,  She  gives  us  wisdom.

Generally,   DurgA  who  is  also  AdhiParAsakthi,  may  be  considered as  one  with  PArvathi.  She  is  the  ‘Daughter  of   Mountain’ (Malaimagal)   because  She  is  the  daughter  of  HimavAn.  MahAlakshmi  is   ‘Alaimagal’ (Daughter  of  waves)  as  She  appeared  in  the  ocean  of  milk.  Saraswathi is ‘Kalaimagal’ as She grants wisdom.

AmbAl  who  incarnated  as  Parvatha  RAjakumAri,  and  MahAlakshmi  who  was  born  of  the  ocean  of  milk,  have  also  incarnated  as  daughters  of  two  Rishis.

Bruhu Maharishi undertook a penance to get MahAlakshmi as his daughter.  Accepting  his  penance,  Lakshmi  was  born  as  his  daughter  and  was  called  BArgavi,  as  She  was  born  to  Bruhu.

The Sanskrit grammar ‘AmarakOsam’ says, “BArgavi lOka Janani KsheerasAgara  KanyakA”.  KathyAyana  Maharishi  also  undertook  a  penance  to  get  ParamEswari  as  his  daughter. Ambikai incarnated as his daughter. She  also  got  the  name  ‘KAthyAyini’  as  She  was  born  as  a  daughter  to  KAthyAyana  Maharishi.  The GAyathri Japa for DurgA mentions “(we) worship as KAthyAyini”.

There  is  a  lot  of  specialty  in  asking  the  ‘LOka  MAthAs’ (Mothers  of  the  Universe)  to  come  as  children.  There  is  a  saying  “Child  and  God  will  be  present   where  they  are  eulogized”.    If  God  Herself  comes  as  a  child  then  there  is  no  limit  to  the  celebration.

A  child  does  not  have  deep  rooted  desire,  anger,  and  sadness  as  we,  elders  have.  The  child  wants  an  item  now  and  once  it  gets  it,  after  some  time,  it  throws  it  away  and  goes.  Anger also disappears within a second without leaving any trace.   Same with crying too.  We  only  absorb  our  emotions  deep  into  our  heart  and  suffer.  We  should  also  be  happy  like  children  without  any  deep  rooted  emotions.  That is why Upanishad says, “Be like a child”.

If  we  imagine  ParAsakthi  as  child  KAthyAyini  and  MahAlakshmi  as  child  BArgavi,  then  we   will  imbibe  the  qualities  of  a  child  automatically.  Like  they  say  ‘Water proof’,  we  will  become  ‘Lust proof’  and  ‘Sorrow proof’  and  attain  peace.  Even  as  a  child,  Sree  MAthA   will  certainly  bless  us  this  way.  Even  the  village  folks  of  Tamizh  Nadu  have  been  worshipping  KAthyAyini  for  a  long  time – This  is  my  guess.   I  think   what  they  called  their  village  deity   as  ‘KAththAyi’  must  have  been ‘KAthyAyini’.

Great worshippers of Sree VidhyA called AmbAl as ‘PattArikai’.  Village folks worship Her as ‘PidAri’.  In  old  copper  plate  scripts,  ‘PattArikA Benefice’  has  been  mentioned  as  ‘PidAri  Benefice’.

Village folks have been worshipping Saraswathi also for a long time.  What  they  worshipped  as  ‘PEchchAyi’  refers  to  Saraswathi  only; (‘PEchchu’  in  Tamizh  means  speech;  ‘Ayi’  means  mother;  therefore  ‘PEchchAyi  is  none  other  than  Saraswathi,  the  mother  of  speech).

Let  us  all  pray  AmbAl,  MahAlakshmi,  and  Saraswathi  and  be  blessed  with  courage,  wealth,  and  wisdom.



Categories: Deivathin Kural

Tags:

2 replies

  1. I really liked the article. I’ve also written a similar article. Please go through it.
    The Importance of the Navarathri festival https://thoughtsoftharun.wordpress.com/2018/10/10/the-importance-of-the-navarathi-festival/

  2. How beautiful. Only Nadamadum Deiva can write like this. Paramacharya Sharanam.

What do you think?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: