199. Devotion Is the Greatest Lakshmi by Maha Periyava


Jaya Jaya Sankara Hara Hara Sankara – How devotion is the greatest lakshmi and what will happen if we keep seeking more wealth? Sri Periyava answers.

Many Jaya Jaya Sankara to Shri. B. Narayanan Mama for the translation.

பக்தியே பெரிய லக்ஷ்மி

யோசித்துப் பார்த்தால் இதை அடியோடு தப்பு என்று சொல்ல முடியவில்லை. கீதையில் பகவான் பக்தர்களை நாலு தினுசாகப் பிரித்துச் சொல்கிறார். அதிலே மோக்ஷத்தை விரும்பி உபாஸிக்கிற சாதகன், அந்த மோக்ஷ லட்சியத்தையே பிடித்துவிட்ட ஞானி ஆகிய இரு சாராரைச் சொன்னதோடு பகவான் நின்றுவிடவில்லை. நோய் நொடி முதலான துன்பங்கள் நீங்குவதற்காகப் பிரார்த்திக்கிறவன், பொருளை வேண்டிப் பிரார்த்தனை பண்ணுகிறவன் ஆகிய இரு சாராரைக்கூடச் சேர்த்துக் கொள்கிறார். இம்மாதிரி லௌகிக சௌக்கியத்துக்காக வழிபடுகிறவர்கூடத் தன்னை பூஜிப்பதாக பகவான் ஒப்புக் கொள்கிறார். பகவானே ஒப்புக்கொண்ட விஷயத்தை நாம் ஆட்சேபிப்பதற்கில்லை.

ஆனால், கீதா சாஸ்திரம் முதலிய எந்த ஞான நூலாகட்டும், சமய கிரந்தமாகட்டும், இகலோக சௌக்கியங்களைத் தள்ளிவிட்டு, சாசுவதமான பேரின்பத்தைத்தான் நாடவேண்டும் என்பதை லட்சியமாக வலியுறுத்துகின்றன. அப்படியானால் பகவானே முரண்படப் பேசுகிறாரா? அப்படி அர்த்தமில்லை. லௌகிக காரியங்களை எடுத்த எடுப்பில் யாராலும் விட்டுவிட முடிகிறதில்லை. ஆனாலும் இந்த நிலையில் இருக்கிற போதுகூட, “எல்லாம் நம்மாலேயே முடியும், நாம் நினைத்ததை எல்லாம் நாமே ராஜாவாக நடத்திக் கொள்ள முடியும்’ என்று நினைத்துவிடாமல், ‘நமக்கு மேலே ஒரு மகா சக்தி இருக்கிறது. அதற்குச் சக்தி இருப்பதோடு கருணையும் இருக்கிறது. நாம் தழைத்து வேண்டினால் அது அநுக்கிரகம் பண்ணும்’ என்கிற நம்பிக்கை இருந்தால், அது விசேஷம்தானே? பணம் வேண்டும், வீடு வேண்டும், பதவி வேண்டும் என்றெல்லாம் பிரார்த்தனை செய்கிறபோதுகூட, இப்படி ஒரு மகா சக்தியிடம் நம்பிக்கை வைத்து, அதனிடம் நம் அகங்காரத்தையெல்லாம் தாழ்த்திக் கொண்டு நிற்கிறோம் அல்லவா? அந்த மட்டில் இது நாஸ்திகத்தைவிட எத்தனையோ சிலாக்கியம்தானே? முதலில் ஏதேதோ வஸ்துக்களுக்காகப் பகவானிடம் போகிறோம். பூஜை, ஆலய தரிசனம், ஸ்தோத்திரம், ஜபம் என்று செய்கிறோம். கொஞ்சம் கொஞ்சமாக இதுகளில் பிடிப்பு உண்டாக உண்டாக, மற்ற வஸ்துக்களில் பிடிப்புக் குறைகிறது. கடைசியில் பகவானுக்காகவே பகவானைப் பக்தி பண்ண வேண்டும் என்கிற ருசி பிறக்கிறது.

அதனால்தான் லக்ஷ்மீ கடாக்ஷத்தை விரும்பியே பக்தி செலுத்துகிறவர்களைக்கூட, ‘அர்த்தார்த்தி’ என்று தனியாகச் சொல்லி, தன்னை பூஜிப்பவனாக பகவான் ஒப்புக் கொள்கிறார்.

“ஆசைக்கோர் அளவில்லை” என்றார்கள். முக்கியமாக செல்வம் வேண்டும் என்கிற ஆசைக்கு எல்லையே இல்லாமல் போய்விடுகிறது. இதனால்தான் அனர்த்தம் எல்லாம் வந்து விடுகிறது. ஞானம் வேண்டும், குணம் வேண்டும் என்றெல்லாம் பிரார்த்திக்கிறவர்கள் எங்கேயாவது துர்லபமாக இருப்பார்களோ என்னவோ? லக்ஷ்மீ கடாக்ஷத்திற்கு மட்டும் பிரார்த்திக்காதவர் இல்லை. இதிலே எந்தக் கோடீஸ்வரனுக்காகவது திருப்தி வந்திருக்குமா என்றால் அதையும் காணோம்.

சௌக்கிய அநுபோகம் அதிகமாக ஆக, ஞானம் வேண்டும் என்ற எண்ணம் குறைந்து கொண்டே போகிறது. இதனால்தான் லக்ஷ்மி இருக்கிற இடத்தில் ஸரஸ்வதி இருப்பதில்லை என்று பொதுவில் வசனம் வந்துவிட்டது. இதற்கு வேடிக்கையாக ஒரு காரணம் தோன்றுகிறது. சாதாரணமாக மாமியாரும் மாட்டுப் பொண்ணும் ஒரே இடத்தில் ஒத்து இருக்க மாட்டார்கள். மஹாவிஷ்ணுவும், பிரம்மாவும் தகப்பனாரும் பிள்ளையும் ஆகிறார்கள் என்றால், அப்போது மஹா லக்ஷ்மியும் ஸரஸ்வதியும் மாமியார் – மாட்டுப் பெண் ஆகிறார்கள். இவர்கள் சேர்ந்து சௌஜன்யமாக இருக்க மாட்டார்களே! அதனால்தான் பொதுவில் லக்ஷ்மீ கடாக்ஷம் இருக்கிற இடத்தில், ஸரஸ்வதீ கடாக்ஷம் இருப்பதில்லை. அல்லது இதையே நல்லபடியாகச் சொல்லலாம். மாமியாரிடம் உள்ள மகா மரியாதை காரணமாகவே அவள் இருக்கிற இடத்தில் தான் முந்திரிக்கொட்டை மாதிரி தெரியக்கூடாது என்று ஸரஸ்வதி ஒதுங்கிப் போவதாகவும் சொல்லலாம்.

இதெல்லாம் வேடிக்கையாகச் சொல்கிற பேச்சு. வாஸ்தவத்தில் இருக்கிறது ஒரு பராசக்திதான். அவள்தான் எந்தெந்த சமயத்தில் எந்தெந்த விதமாக அநுக்கிரகம் செய்து பக்குவத்தைத் தரவேண்டுமோ அப்படிச் செய்வதற்காக மகாலக்ஷ்மியாக, ஸரஸ்வதியாக, ஞானாம்பிகையாக வருகிறாள். ஏதோ ஒரு ரூபத்தில் பக்தி என்று வைத்துவிட்டால் போதும். அப்புறம் நடக்க வேண்டியதை அவளே பார்த்துக் கொள்வாள். இந்தப் பக்திதான் நமக்குப் பெரிய செல்வம். அதுவே பெரிய லக்ஷ்மி.

__________________________________________________________________________________

Devotion Is the Greatest Lakshmi

We  do  not  have  to  pray  God  asking  Him  to  give  ‘this’  and  ‘that’.  AmbAl knows what we deserve as per our credibility.  But  still,  we  are  not  able  to  act   with   proper  reasoning  in  practice.  We only pray ‘I want this’ and ‘I want that’.

Thinking  about  this,  it  cannot  be  said  that  it (praying  for  wants)  is  totally  wrong.  BhagawAn differentiates between four kinds of people in GitA.  He  has  not  stopped  with  saying  about  the  practicing  GnAni,  and  those  wise  men   who  attained  Mukthi,  but  adds  those  who  pray  for  a  healthy  life  without  any  disease  and  those  who  pray  for  wealth.   BhagawAn accepts the prayer of those who pray for worldly happiness also.  We cannot object to that which BhagawAn Himself has accepted.

But  all  holy  books,  be  it  the Gita,  or  any  religious  book ,  lay  emphasis  on   the  sole  objective  of  attaining   permanent  bliss,  keeping  aside  the  worldly  pleasures.  Does that mean that BhagawAn is saying something contrary to it?  No, it does not mean that.  No  one  is  able  to  renounce  the  worldly  matters  right  from  the  start.  But  even  when  we  are  in  such  a  situation  also,   we  should  not  think   “I  can  do  anything;  I  can  get  whatever  I  want”  but  should  believe  that  “there  is  a  bigger  power  above  us ;  that  power  has  love  and  kindness  also;  if  we  pray  with  humility,  that  power  will  bless  us.”  Even  when  we  pray  for  wealth,  house  and  position,  we  do  it  with  all  humility,  discarding  our  ego,  and   placing  faith  on  that  power.  Is it not better than the atheistic attitude?  In  the  beginning  we  go  to  BhagawAn asking  for  various  things;   we  go  to  temples,  perform  Pujas,    recite  slOkAs,   sing  Bhajans, etc.   Little  by  little,   when  we  slowly  attach  ourselves  to  these  things,   our  attachment  to  worldly  things  start  diminishing.  In  the  end  we  get  the  taste  of  worshipping  God  for  His  sake  only.

That  is  why,  BhagawAn accepts  the  prayers  of  those  who  seek  ‘Lakshmi  KatAksham’  calling  them ‘arththArththi’.

It  is  said  that  there  is  no  end  to  our  desires.  Particularly, the desire for wealth goes beyond limit.  Because of that we get into difficulties.  There  may  be  some  very  few  persons  who  will  pray  for  wisdom  and  good  conduct.  There  is  no  one  who  does  not  pray  for  ‘Lakshmi  KatAksham’.   We cannot also locate any crorepathi (billionaire) who is fully satisfied.  When  the  enjoyment  of  conveniences  increases,  the  thought  of   seeking  wisdom  comes  down.  That  is  why  there  is  a  general  saying  that  Saraswathi  will  not  be   present  where  Lakshmi  resides!  I find a funny reason for this.  Normally,  mother-in-law  and  daughter-in-law  will  not  co-exist  in  the  same  place.  If  MahAVishnu  and  Brahma  are  father  and  son  respectively,  then, MahAlakshmi  and  Saraswathi  become  mother-in-law  and  daughter-in-law  respectively !  They will not co-exist happily! That  is  why,  where  Lakshmi  KatAksham  is  there,  there  will  not  be  Saraswathi  KatAksham!  The  same  thing  can  be  said  positively  also—Because  of  the  great  respect  towards  the  mother-in-law,  Saraswathi  keeps  herself  aloof  without  poking  her  nose.

All this is funny talk.  There is only one ParAsakthi in reality.  She  only  incarnates  as  MahAlakshmi,  Saraswathi,  and  GnAnAmbikai,  depending  upon  the  circumstances  and  time.  It  is  enough  if  we  place  our  Bhakthi  in  any  one  ‘RoopA’.  Then She will look after what is needed for us. This devotion is the biggest wealth for us.  That is the greatest Lakshmi.



Categories: Deivathin Kural

Tags:

What do you think?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s

%d bloggers like this: