Sri Periyava Mahimai Newsletter – Oct. 18 2012


Jaya Jaya Sankara Hara Hara Sankara –  Which is better? Is the kindness of  Sri Periyava towards His devotee or the devotee’s devotion to Sri Periyava? This is the topic of discussion in the newsletter from Sri Pradosha Mama gruham.

Many Jaya Jaya Sankara to out sathsang volunteers Smt. Savita Narayan for the Tamizh typing and Shri. Harish Krishnan for the translation. Rama Rama

 

வாயினால் உன்னைப் பரவிடும் அடியேன் படுதுயர் களைவாய் பாசுபதா பரஞ்சுடரே)

ஸ்ரீ ஸ்ரீ ஸ்ரீ மஹாபெரியவாளின் மகிமை (18-10-2012)

சங்கரா! ஆர்கொலோ சதுரர்!

(பிரதோஷ சிவநாயன்மாரின் ஜயந்தி 28-10-2012)

எங்கும் வியாபித்தருளும் பரம்பொருளே நடமாடும் தெய்வ வடிவம் கொண்டு சுகப்பிரம்மரிஷி அவர்களின் தவ வலிமையோடு நம்மிடையே ஸ்ரீஸ்ரீஸ்ரீ மஹாபெரியவாளாய் பெருங்கருணை பொழிந்துள்ளது. நாம் அனைவரும் பெற்ற பெரும்பாக்யமேயாகும்.

இப்பேற்பட்ட மகிமையான தெய்வத்தை பூர்ணமாக அறிந்துக் கொண்டு அனுபவிக்கும் அரிய பாக்யமோ அதற்கு தகுதியான பெறும் தவமோ சிலருக்கே வாய்த்துள்ளது. அதையும் அந்த தெய்வசக்தி ஒன்றால் மட்டும் அனுக்ரஹிக்கச் செய்யமுடியுமென்பதும் உண்மையே. அப்படிப்பட்ட புண்ணியப் பிறவிகளை தன் அவதார காலகட்டங்களில் அந்தந்த அவதார தெய்வங்கள் உலகோருக்கு அடையாளம் காட்டி அவர்தம் புனிதமான வாழ்க்கை நெறிகளை உலகோருக்கு உதாரணமாக்கி அவ்வழி சென்றால் உய்யவகை கிட்டும் என்பதற்காகவே பிறப்பித்து அருளியிருப்பதையும் நாம் உணரலாம்.

அதில் இந்த அவதார மகிமையை எல்லோரும் உணரவேண்டுமே என்ற பெரும் மனப்போக்கு சிலரிடம்தான் அந்த தெய்வமே விதைத்து அனுப்பியுள்ளது போல் தோன்றுகிறது. ‘நாம் பெற்ற இன்பம் இந்த வையகம் பெற வேண்டும்’ என்ற அந்த உன்னத எண்ணம் சில புண்ணிய புருஷர்களுக்கு மட்டுமே அந்த ஈசனின் அருளால் கிட்டியிருக்கும்.

தான் மட்டும் உய்வதென்பதை தன்னலமாக அந்த நாயன்மார்களின் மனஉறுத்தல் சுட்டிக் காட்டியதாலோ என்னவோ அதையும் மீறி தான் பெற்றிட்ட இந்த அரிய இன்பம் அனைவரும் பெற வேண்டுமென்ற உயரிய எண்ணமே அந்த சில நாயன்மார்களுக்காக அத்தெய்வம்  விசேஷமாக அருளப்பட்ட வரமாகும்.

அப்போதைய நாயன்மார்களுக்குள் ஒரு சிலரை ஈஸ்வரன் பிரத்யேகமாக இப்படி மனம் கொள்ளுமாறு ஈன்றதுபோல, தன் கலியுக திருஅவதாரமான ஸ்ரீஸ்ரீஸ்ரீ மஹா பெரியவாளெனும் நடமாடும் தெய்வ அனுக்ரஹத்தின்போது ஒரு மாபெரும் பக்தரை உலகோருக்கு அந்த ஈசனின் கருணை ஈந்துள்ளது.

‘திங்களுஞ் சடை சிவபிரான்’ என்று ஸ்ரீஸ்ரீஸ்ரீ மஹா பெரியவாளை சாட்க்ஷாத் ஈஸ்வரராகவே உணர்ந்துக் கொண்டு பாமாலை சூடி மகிழ்ந்த கவிச்சக்ரவர்த்தி ஸ்ரீ வைத்தியநாத சர்மா எனும் ஸ்ரீ பெரியவா பக்தி ருசி கொண்டவரின் அரும்தவ புதல்வராக இவரை உதிக்கச் செய்ததிலிருந்தே ஈஸ்வரரான ஸ்ரீ பெரியவாளின் தெய்வத் திட்டங்கள் தொடங்கப்பட்டுவிட்டன.

மனைவி, மக்கள் என்ற லௌகீக பந்தங்களால் கட்டுண்டு சிறுமையடையாமல் இவர்தம் பக்தி மேன்மையுற ஸ்ரீ பெரியவாளின் பூர்ண அனுக்ரஹம் அருளப்பட்டுக் கொண்டிருந்தது. ஞானபூமியாம் திருவண்ணாமலைக்கு அவரை ஈர்த்த ஈஸ்வரர், திருஞானசம்பந்தருக்கு அன்று அளித்த ஞானப்பாலினைப்போல் தன் குழந்தையான இந்த பக்தருக்கு காஞ்சிக்குச் சென்று அங்கு சங்கரராய் அருளும் தன்னை பிடித்துக் கொள்ளுமாறு ஒரு மகானின் திருவாக்கு அமுதமாக ஊட்டியருளினார்.

ஞானக் குழந்தையாம் இந்தப் புண்ணிய பிறவி அதை சிக்கென பற்றியது. இப்பெரும் பேற்றினை பற்றியவுடன் பாசம் பந்தம் என்ற லௌகீகப் பற்று யாவும் அற்றுப்போயின ‘எங்கும் ஈசன், எதிலும் ஈசன், ஈசனைத் தவிர வேறு தெய்வம் யாம் அறியோம்’ என்ற நாயன்மார்களின் அலாதியான, பக்தி ருசியும் இவரை பற்றிக் கொண்டது. நீயல்லாமல் வேறு தெய்வமில்லை, கதியுமில்லை என்ற தீவிர உணர்வால் ஆட்கொள்ளப்பட்டு உடல், உயிர், எண்ணம் யாவும் சதாசர்வகாலமும் ஸ்ரீஸ்ரீஸ்ரீ மஹா பெரியவாளின் சிந்தனையே என்ற வகையில் பக்தரின் லௌகீக தோஷங்கள் அத்தனையும் அகன்று விட்டிருந்தது.

மகாதேவனான ஸ்ரீஸ்ரீஸ்ரீ மகாபெரியவா இந்த பக்தரை ஒரு விசேஷமாக உலகோருக்குக் காட்ட வேண்டுமென்று ஆவல் கொண்டிருந்தது, அப்போதே புலப்பட்டது. பரமேஸ்வரரான தனக்கும் மகிழ்ச்சியையும், ஆனந்தத்தையும் தரும் காலம் பிரதோஷகாலம் என்பதை உலகோர் கருதுவதால் தனக்கு ஆனந்தத்தை தரும் பக்தர் இவர் என்பதாக சுட்டிக்காட்டும் வகையில், இந்த பக்தரின் மனதில் பிரதோஷகால தரிசனம் எனும் ஆவலை அபூர்வமாக இதற்குமுன் எந்த பக்தரும் எண்ணியிராத வகையில் அளித்து ஆட்கொள்ளத் தொடங்கினார்.

ஒரு ஸ்திரவாரமெனும் சனிக்கிழமையில் இந்த பிரதோஷ  தரிசன ஆவலை பக்தர் பெறும்வகையில் ஆரம்பித்து வைத்த அனுக்கிரஹமே அந்த பிரதோஷ தரிசனம் ஸ்திரமாக என்றென்றும் தன் விசேஷ பக்தருக்குக் கிடைத்திடவேண்டுமென்ற அந்தக் கருணாமூர்த்தியின் ஈர்த்தருளும் திருவிளையாடலைக் காட்டியது.

மூன்றாவது பிரதோஷ தரிசனத்திலேயே இவர் ‘பிரதோஷம், பிரதோஷம் வருகிறார்’ என்ற அத்தாட்சியை நல்கி படிப்படியாக தான் எங்கு செல்கிறோம் என்று தனக்கே தெரியாத சிவன் போக்காய் எங்கெங்கோ சுற்றித் திரியும் வடநாடுகளுக்கும் இந்த பரிசோதனைக்கு ஆட்பட்ட பரமபக்தர் விடாமல் துரத்தி வருகிறானா, இல்லை வீடு, மனை, அலுவலகம் என்ற நிர்பந்தங்களை சாக்காய் வைத்து விட்டு விடுகிறானோ பார்ப்போம் என்று புடம் போடுதலை ஆரம்பிக்கிறார்.

‘பழுத்திடும் பழம் நீ’, என்று உன் சுவையை அறிந்திட்ட பக்தகிளி நானல்லவா? உன் சோதனைகள் என்னை வேதனைப் படுத்தாது! மாறாக அத்தனையுயும் மீறி உன் தரிசனம் ஒன்று மட்டும்தான் எனக்கு பேரானந்தத்தைக் கொடுக்கவல்லது……… ஆகவே அந்த பிரதோஷ காலத் தரிசனத்தை நான் துறப்பதற்கில்லை என்ற தீவிரத்தால் லௌகீக பந்தங்கள் அத்தனையும் துறந்தார் இந்த பக்தர்.

இப்பேற்பட்ட பக்தரை விட்டுக் கொடுக்காமல் அந்த தெய்வத்தின் கருணையும் போட்டிப் போட்டது. இடற்களை நீக்கி அவ்வப்போது தடுத்தாட் கொண்டது. சிதம்பரம், வைதீஸ்வரன் கோயில் என்று அலையாத பக்தரின் அசஞ்சல சிந்தனைக்கு பரிசாக வீடு தேடி நடராஜனின் பிரசாதங்களும், வைதீஸ்வரனின் வீபூதியும் வரலாயின. ‘என் தியானமாகவே இரு. உன் லௌகீகங்களை நான் பாத்துக்கறேன்’ என்று சரணாகதியான பக்தருக்கு தானே கதி என்பதுபோல அனைத்து லௌகீக சங்கடங்களிலிருந்து காப்பாற்றியும் தேவைகளை பூர்த்திசெய்தும் ஸ்ரீ மஹா பெரியவாளின் பேரருள் ஆட்கொண்டது.

‘பிரதோஷம் வரலையா வரலையா’ என்று ஒரு தெய்வம் தன் பக்தன் வரவை கன்றை எதிர்நோக்கும் பசுவினைப் போல் எதிர்பார்த்து அனுக்கிரஹிக்கக் காத்திருந்த அதிசயம் நிகழ்ந்தது. இவரையே பிரதோஷம் என குறிப்பிட்டதிலிருந்து தனக்கு ஆனந்தத்தைக் கொடுக்கும் பக்தராக இவரை பாவித்து ஈஸ்வரரின் கருணையை எல்லாமுமே தனக்கு அர்ப்பணித்திட்ட பக்தருக்கு பேரின்ப வீடாக காஞ்சிக்கு அழைத்து ஈந்திட்ட தெய்வத்தின் கருணை ஒரு புறமும், நாயன்மாரின் அம்சங்களோடு வைபவங்களாகவும், அதீத பக்தியாலும் அந்த காருண்யத் தெய்வத்தை கொண்டாடிய விசேஷ பக்தர் மறுபுறமாக இதில் ‘ஆர்கொலோ சதுரர்’ என்று மாணிக்கவாசகரின் கூற்றாக இவருள் யார் கெட்டிக்காரர் என்ற ஐயத்தை ஏற்படுத்தும் வகையில் தெய்வத்தின் ஆட்கொளும் கருணையும், பக்தரின் சிந்தையும் போட்டிபோட்டன.

‘நீ நாயன்மார்’ என்ற அபூர்வ அங்கீகாரத்தைக் கொடுத்துப்பார்க்கலாம்; அது ஒரு வேளை பக்தனை மனதில் ஒரு துளி மமதையை விதைக்கிறதாவென சோதிப்போம் என்பதாக ஸ்ரீ மஹாபெரியவாள் நேராகவும், மற்றவர் முலமாகவும் ஒரு முறைக்கு மூன்று முறை இவர்      64-ம் நாயன்மார் என்று குறிப்பிட்டு வேடிக்கைப் பார்த்தாயிற்று.

‘சிந்தையே கோயில் கொண்ட எம்பெருமான் ஸ்ரீஸ்ரீஸ்ரீ மஹா பெரியவாளோ என் உடலை நீ வாழும் இடமாகக் கொண்டுள்ளபோது இதைவிட மேன்மை எனக்கேது” என்று அந்த நாயன்மாரின் மனம் இந்த புகழுக்கெல்லாம் சஞ்சலப்படவில்லை.

பார்த்தார் ஈசன், தன் அபார கருணைக்கு இப்படி சவால்விடும் பக்தனிடம் பின் எப்படி வெற்றிக்கொள்வதின்று நினைத்தாரோ என்னவோ!

ஒருநாள் அதிகாலையில் அந்த விஸ்வரூப தரிசனத்தின்போது சில பக்தர்களை சாட்சியாக வைத்துக் கொண்டு, எதிரே நிற்கும் 64-ம் நாயன்மார் என்று தான் அங்கீகரித்த பக்தரை தானே ஐக்கியமாக்கிக் கொண்டு விட்டால் இந்த போட்டிக்கு இடமில்லாமல் போகுமென்ற பெருங்கருணை மேவிட,

‘தந்தது   உன்   தன்னை
கொண்டது   என்   தன்னை’

என்று பல மணி நேரமாக தானும், பக்தனுமாக பரஸ்பரம் சொல்லிக் கொண்டு ஓர் உயிராக கலப்பது போன்ற ஒரு அரிய அனுபவமாக பக்தருக்கு அளித்து வெற்றிக்கொள்ள நினைத்தார். அன்று முதல் அனைத்து பக்தர்களும் இந்த பிரதோஷம் மாமா எனும் புண்ணிய புருஷரின் வாக்கு யாவும் ஸ்ரீஸ்ரீஸ்ரீ மஹாபெரியவாளின் திருவாக்காகவே அமைந்த அதிசயத்தை உணர்ந்தனர். பல அற்புத சந்தர்ப்பங்களில் இந்த உண்மை நிதர்சனமாக விளங்கியது.

இப்படிப்பட்ட கிடைத்தற்கரிய ஐக்கியப்ப்பாட்டை, நாயன்மாரின் மனம் உறுத்தலோடுதான் சுமந்தது.

‘இந்த பரிமாற்றத்தால் நான் முடிவில்லாத ஆனந்தத்தினைப் பெற்றேன். நீ என்னை அடைந்ததினால் பெற்றது தான் என்ன? என்று சதாசர்வகாலமும் உளைச்சல் மிகுந்து அதே ஒரு மனோரதமாக ஈசனைக் கொண்ட நாயன்மாரின் மனதில் உருவானது.

இப்பேற்பட்ட பெருங்கருணை தெய்வத்தை உலகம் மறக்கலாகுமா….. நம்மிடையே நடமாடி எளிமையின் திருஉருவாய் அத்தனை பக்தருக்கும், லோகத்திற்கும் தன் அவதார திருஉடலை வருத்தி வருத்தி நல்வழிகாட்ட என்றென்றும் சிந்தனைக் கொண்ட அரும்குருவாம் பெரும்தெய்வத்தை உலகோர் என்றென்றும் மறவாமல் சூரிய சந்திரர்கள் உள்ளவரை அத்தெய்வத்தின் மகிமை ஓங்கி விண்ணைத்தொடும் கம்பீரத்தோடு நிற்கும் வகையில் ஒரு பெருங்கோயில் எழ வேண்டாமா என்ற மனோரதம் இந்த நாயன்மாரின் பிறவிப் பெரும்பயனானதில் இப்போது ஓரிக்கையில் ஸ்ரீஸ்ரீஸ்ரீ மஹாபெரியவாளின் பெருங்கோயிலாக உயர்ந்தருளுவதைக் காண்கிறோம்.

தெய்வமா, பக்தனா இதில் யார் கெட்டிக்காரர்கள் என்ற போட்டிக்கு விடைத் தெரியாமல் இந்த ஓரிக்கை பெருங்கோயில் நன்றிக்கடனின் அடையாளமாக ஓங்கி நிற்கின்றது.

ஆனால் தன்னலம் பாராமல் ஸ்ரீஸ்ரீஸ்ரீ மஹாபெரியவாளின் பேரனுக்ரஹ மேன்மையை உலகோருக்கெல்லாம் பகிர்ந்தளிக்க எண்ணம் கொண்ட அந்த தெய்வத்திடமே ஒன்றிய பக்தரை நாம் பக்தி செய்யவேண்டுமென்ற கடமையுமல்லவா நம் மனதில் ஓங்கி நிற்க வேண்டும். அந்த அதீத புண்ணியபுருஷரை ஐப்பசி மாதம் வரும் ரேவதி நட்சத்திர புண்ணிய ஜயந்தி தினத்தில் நாம் கொண்டாடி மகிழ்வோமாக.

தன் அபார கருணையினால் இப்பக்தரை ஆட்கொண்ட ஸ்ரீஸ்ரீஸ்ரீ மஹாபெரியவாளெனும் தெய்வத்தின் பேரருளுக்கு பாத்திரர்களாகி, சகல சௌபாக்யங்களும், சர்வ மங்களங்களும் பெற்று ஆனந்த வாழ்வு பெறுவோமாக.

—  கருணை தொடர்ந்து பெருகும்.

(பாடுவார் பசிதீர்ப்பாய் பரவுவார் பிணிகளைவாய்)– சுந்தரமூர்த்தி சுவாமிகள் தேவாரம்)
_______________________________________________________________________________
Shri Shri Shri Mahaperiyavaal Mahimai (18-10-2012)

“Shankara! Arkalo Chathurar”

(Jayanthi of Pradhosha Siva Nayanmar 28-10-2012)

Shri Mahaperiyava, due to His kindness, to bless all the people, like a Sugabrahma Rishi Saint, took avatar as Shri Shri Shri Mahaperiyava, walked this earth and blessed us.

Only few are lucky to understand Periyava’s complete real form. Those are ones who have done the required penance to be blessed this way. It is also know that, even the penance is a blessing that is granted by Periyava. We also realize that every avatar picks few persons to show the world that if people followed the footsteps of those blessed soul, they will be free from all the bindings of life.

It looks like God itself plants the thought seed in some persons for them to realize the true form of the avatar of that time. They are also blessed with a thought to share the realizations with other people like the famous Tamil proverb that goes, “Let the world be blessed by the happiness that I have received.”

The blessed souls would have felt guilty to enjoy all the happiness by themselves and so they started to share this with the entire world. Even this feeling of sharing it to everyone is a boon that these Nayanmars have received from God.

Just like how Parameswaran had shown us the Nayanmars in the earlier days, Periyava the Kaliyuga Parameswara avatar also has shown us His great devotee. It is not surprising that this devotee was the son of “Kavi Chakravarthy” Shri Vaidhyanatha Sharma who had referred Periyava as “Thingalan sadai Sivabiran” (Lord Shiva who wears the moon in his hair).

He had Periyava’s blessings to come out of his family ties and to grow his bhakti towards Periyava. Periyava made the devotee to go to Thiruvannamalai. Just like how Thirunavukarasar was blessed with the milk of knowledge, this devotee was asked to go to Kanchipuram. The devotee also caught up with the blessings quickly. Once he was caught up, he was able to come out of the worldly relationships. Just like how the Nayanmar’s thought were all about Lord Shiva, this devotee’s body, soul and thought were all about Periyava.

Periyava clearly made it understandable for everyone that, He wanted to show this devotee as a special one. As everyone knew that Pradosham was a special occasion for Sarveshwaran Periyava, He blessed this devotee with a wish that none other devotee had. He made the devotee wish for Periyava’s darshan during Pradosham. This wish also originated on a Sani (Saturday) Pradosham, which makes this even more special.

During the third Pradosham, Periyava blessed the devotee by saying, “He is Pradosham and Pradosham is coming”. Periyava did not stop there. He kept travelling throughout the country, to see if the devotee will still come for the Pradosham darshan or will he skip it to take care of his work and family.

But wasn’t this devotee the one who had tasted the fruit of Periyava’s blessings? He was not deterred by the different tests that Periyava had conducted to test the devotee. The devotee considered the Pradosham darshan as the one that gives complete happiness. So the devotee sacrifices everything else for the Pradosham darshan.

Periyava’s kindness also competed with the devotee’s devotion. The kindness removed the problems in the devotee’s life. For a devotee who prayed to Periyava all the time instead of the Parameswaran at Chidambaram or Vaitheeswaran Koil, the prasadams from those temples came in by themselves. It was as if Periyava had said, “Keep thinking of Me all the time and your daily life essentials will be taken care of.” Periyava took care of all the worldly things for the devotee.

There were instances when Periyava used to wait for Pradosham, so He gets an opportunity to see His devotee. Since Periyava referred this devotee as Pradosham, we understand the importance of the devotee and also the devotee was also blessed with a house in Kanchipuram. On the other side, the devotee, like any Nayanmar carried out multiple Adi Rudram events and displayed his bhakti for Periyava. Like Manikavasagar had said, “Arkalo chathurar”, both the kindness of Periyava towards His devotee and the devotee’s devotion were competing against each other to show who was the better of the two.

The devotee also got the rare distinction of being called the 64th Nayanmar by Periyava. It was as if Periyava was testing to check if this seeds any ego in the devotee. Periyava had told this almost three times, both directly and also indirectly to other devotees. But the devotee whose mind and body were filled with Periyava, did not let any ego grow.

Sarveshwaran was trying to find a way to win over the devotion of this devotee which was challenging His kindness. One day, during Viswaroopa darshan, with few people as witness, Periyava decided to unite His devotee with Himself and like these lines, united with the devotee.

“Thanthathu un thannai

Kondathu en thannai”

“You gave yourself up and
You received Myself”

From that day onwards, everyone started to realize that whatever the devotee had said, they were the words of Periyava. This has been realized by many people on many different occasions. But that Nayanmar always felt if he was worthy of this. The devotee also felt that, with the divine unity that happened, the devotee was blessed, but what did the Sarveshwaran get out of that.

Can the world forget such a Sarveshwaran filled with kindness? We see that this devotee’s wish for everyone to remember and pray to Periyava, who walked among us, lived a simple life, strained His body to show all of us the right path, has come out in the form of a magnificent temple at Orikkai. This will guide the entire world until the sun and the moon remains. This temple also stands tall, but does not know if the God’s kindness or the devotee’s devotion is bigger. But isn’t the temple telling us to do bhakti to the great devotee, who selflessly sacrificed everything for Periyava and also shared all the kindness of Periyava to everyone. We all need to celebrate the devotee’s Jayanthi that occurs during Revathi nakshathram (star) of Aippasi (Oct-Nov) month.

Just like how Periyava blessed the devotee with His kindness, let us all pray to Him to grant us health, happiness and peace.

Grace will continues to grow.

(Appease the hunger of those who sing, Cure the disease of those who spread your name – Sundaramurthy Swamigal Devaram)

________________________________________________________________________________

 



Categories: Devotee Experiences

Tags:

What do you think?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: