Sri Periyava Mahimai Newsletter-Mar 24 2011


Jaya Jaya Sankara Hara Hara Sankara – As always another set of glorious incidents from Sri Pradosha Mama Gruham.

Many Jaya Jaya Sankara to out sathsang volunteers Smt. Savita Narayan for the Tamizh typing and Shri. Harish Krishnan for the translation. Rama Rama

(வாயினால் உன்னைப் பரவிடும் அடியேன் படுதுயர் களைவாய் பாசுபதா பரஞ்சுடரே)

ஸ்ரீ ஸ்ரீ ஸ்ரீ மஹாபெரியவாளின் மகிமை (24-3-2011)

நடப்பவை யாவும் அவன் வகுத்திட்ட திட்டமே!

உயரிய அம்சங்களில் பிரம்மரிஷி சுகமுனிவரின் மேன்மையோடு ஸ்ரீஸ்ரீஸ்ரீ மஹா பெரியவாளெனும் திரு அவதரமாய் சாட்சாத் சர்வேஸ்வரர் நம்மை உய்விக்க எழுந்தருளியுள்ளது நம் பெரும்பாக்யமே.

மிகவும் எளிய தன் கருணைத் திருஉருவில் அந்த ஈஸ்வரர் தன்னைத் தரிசிக்க வரும் பக்தர்களுக்குத் தக்க வகையில் அனுக்ரஹம் செய்வதோடு தன்னை இந்த பக்தர் இன்று நாடி வருவார் என்பதை முன் கூட்டியே அறிந்திருந்த அதிசயமும் தெரியும் வகையில் வெளிப்பட்டுள்ளது.

தஞ்சாவூர் சந்தானராமன் எனும் ஸ்ரீபெரியவாளின் பக்தர்மகா பெரியவாள் தரிசன அனுபவங்கள்நூலின் வாயிலாக தனக்கு ஏற்பட்ட அனுபவத்தை தெரிவிக்கிறார். தன் அறியா பருவத்தில் இவர் தஞ்சாவூர் மேலவீதியில் மேனாவில் ஸ்ரீபெரியவா குறுக்கும், நெடுக்குமாக செல்லும்போது தான் அவிழ்ந்த குடுமியோடு பின்னால் ஓடினதாகக் குறிப்பிடுகிறார்.

பின்னர் 1942 இல் திரும்பவும் ஸ்ரீபெரியவா தஞ்சைக்கு விஜயம் செய்தபோது இவர் தாய் மாமன் ஸ்ரீ சுந்தரேச சர்மாவுடன் தரிசிக்கச் சென்றார். அப்போது இவர் குடுமியை எடுத்திருப்பார்போலும். தன் வியாபார ஸ்தலத்தின் வாசலில் மாமாவுடன் நின்று பூர்ணகும்பம்  கொடுத்து ஸ்ரீ பெரியவாளை வரவேற்க இவர் நின்றபோது இவர் தலை குடுமியிலிருந்து கிராப்பிற்கு மாறியிருந்தார் என்பது தெரிகிறது. பாலகனாய் குடுமியுடன் எப்போதோ இவரைப் பார்த்திருந்த ஸ்ரீபெரியவா பூர்ண கும்பத்தை பெற்றுக் கொண்டு இவருடைய மாமாவிடம்சிமிழியாஎன்று அவை ஊரை குறிப்பிட்டு கேட்டார். மாமா ஆச்சர்யத்துடன்ஆமாம்என்றார்.

பின் பூர்ணகும்பத்தின் மேலிருந்த தேங்காயை எடுத்து அதன் குடுமியை பிடித்த ஸ்ரீபெரியவாஇதற்கு இருக்கிறது இவனுக்கு இல்லைஎன்று ஒரு மந்தகாசப் புன்னகையோடு அனுக்ரஹித்தாராம்.

அதற்கு பின் சந்தானராமன் அடிக்கடி ஸ்ரீ பெரியவாளைத் தரிசித்து மகிழ்ந்துள்ளார். ஒரு முறை வடக்கே ஸதாரா எனும் இடத்தில் இவர் தரிசனத்திற்குச் சென்றபோது

உனக்கு இராஜராஜ சோழனைப் பற்றித் தெரியுமாஎன ஸ்ரீபெரியவா கேட்டார்.

தஞ்சாவூர் பெரிய கோயிலைக் கட்டினான். பெரிய சக்கரவர்த்தி. இவ்வளவுதான் தெரியும்என்றார் இவர்.

அவன் தனக்குத்தானே ஒரு டைட்டில் கொடுத்துக் கொண்டான் தெரியுமோ? கேட்டார் ஸ்ரீபெரியவா.

தெரியாதுஎன்றார்.

தன் பெயருக்கு முன்னால்சிவபாதசேகரன்என்று டைட்டில் போட்டுக் கொண்டான். பரமேஸ்வரனுக்கு சந்திரசேகரன் என்னும் பேரு உண்டு. அவர் தலையில் சந்திரனை வைத்திருக்கிறார். சந்திரனைக் காப்பாற்றுவதற்காக அப்படி வைச்சிருக்கார். இப்படிப்பட்ட பரமேஸ்வர்ருடைய பாதங்களை தன் தலையில் எப்போதும் தரித்துக் கொண்டிருக்கிறோம்னு அவனுக்கு ஒரு மனோபாவம். அதனாலேதான் அந்த பேருஎன்று சொல்லத் தொடங்கிவிட்டுஅது சரி…….. நீ அடுத்த தடவை வரும்போது அவனைப் பற்றி உனக்குத் தெரிந்தவற்றை எழுதிக் கொண்டு வாஎன்றபடி உத்தரவிட்டார்.

பிறகு காஞ்சிபுரத்தில் ஸ்ரீ பெரியவா திரும்பியிருந்தார். சந்தானராமன் ஒரு கையில் நோட்டுடன் தரிசிக்க நின்றார்.

என்ன கையில் கொண்டு வந்திருக்கான் கேளுஎன்று ஸ்ரீ பெரியவா ஒன்றும் தெரியாதர்போல பக்கத்தில் நின்றவரிடம் கேட்கச் சொன்னார்.

போன முறை தரிசனம் செஞ்சபோது ஸ்ரீபெரியவாகிட்டேர்ந்து ராஜராஜசோழனைப் பத்தி புத்தகங்களிலிருந்து சேகரிச்சுண்டு வான்னு உத்தரவாச்சு. அதை எழுதிண்டு வந்திருக்கேன்என்றார் இவர்.

என்னிடம் கொடுஎன்று வாங்கி ஸ்ரீபெரியவா பிரித்துப் பார்த்தார்.

நீ தான் எழுதினயா?” என்று ஸ்ரீ பெரியவா கேட்கபெரியவா உத்தரவான பிறகு ஆர்க்கியாலஜி டிப்பார்ட்மெண்ட்டில் விவரம் சேகரிக்கப் போனேன். அவர்களிடம் ஒன்றும் கிடைக்கவில்லை. அப்புறம் மதராஸ் யுனிவர்சிட்டி லைப்ரரியிலிருந்து சோழ மாமன்னர்கள் பத்தின புத்தகங்களைப் பார்த்து எழுதினேன். நீலகண்ட சாஸ்திரி எழுதின புத்தகத்திலும் நிறைய சமாசாரம் இருக்கு. அதிலிருந்து எடுத்து அப்படியே எழுதியிருக்கேன்என்றார் இவர்.

அட்டவணை போட்டிருக்கிறாயே அதைப்படி”.

சோழர்கள் நாட்களின் சாஸ்திரம், வேதாந்தம், வேதபாஷ்யம், நாட்டு நிர்வாகம், கோயில் நிர்வாகம் என்று அட்டவணைப்படி ஸ்ரீபெரியவா படிக்கச் சொன்னதை இவர் படித்துக் கொண்டே வந்தார்.

ஒரு இடத்தில் “The affairs of the Temple”  என்று இருந்தது. அதை இவர் படித்தபோதுநிறுத்து என்றார் ஸ்ரீபெரியவா. பிறகுமறுபடி படிஎன்றார். திரும்பவும் இவர் படித்தபோதும்சரி இல்லைஎன்று சொல்லிக் கொண்டேயிருந்தார். இதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த பக்தர்களில் ஒருவர்இதைக் கோயில் சம்பந்தப்பட்ட நடவடிக்கைகள்என்று தமிழில் சொல்லுமாறு கூறினார். இருந்தாலும்  ஸ்ரீபெரியவா அதற்காக கேட்கவில்லை எனத் தெரிந்தது.

“The affairs of the Temple”  என்ற ஸ்ரீபெரியவா தானே அந்த ‘AFFAIR’ என்பதை திருத்தி உச்சரித்து காட்டியபோதுதான் இவருக்கு ஸ்ரீபெரியவா ஒரு எப்படி ஒரு சிறு பிழையையும் உன்னிப்பாக கவனித்து திருத்த முயல்கிறார் என்பது புரிந்தது.

(ஊருக்குத் திரும்பி சில ஆங்கில பேராசிரியர்களிடம் ‘Affair’ என்பதற்கான உச்சரிப்பை இவர் கேட்டு உறுதி செய்து தெளிந்தபோது ஸ்ரீஸ்ரீஸ்ரீ மஹாபெரியவாளின் ஆங்கிலப் புலமைப்பற்றி இவருக்கு மலைப்பு ஏற்பட்டது)

ராஜராஜசோழனைப் பற்றி ஸ்ரீ பெரியவா இவரை மேலே படிக்கச் சொன்னபோது பல பக்தர்கள் முக்கியபட்டவர் வந்து கொண்டிருக்க அவர்களின் க்ஷேம லாபங்களை ஸ்ரீ பெரியவா விசாரித்துவிட்டு மீண்டும் இவரிடம் தொடர்ந்து படிக்கச் சொல்லும்படி ஆனது. இது சுமார் நாலுமணி நேரம் நீண்டு விட்டது. பல பக்தர்களுக்கு அனுக்ரஹம் புரிவதன் இடையே இந்த பக்தரை வெகுநேரம் நிறுத்திக் கொண்டதற்காக அந்த கருணையுள்ளம் விசனப்பட்டது.

நீ புதுப் பெரியவாளைப் பார்க்க அடிக்கடி வருகிறாயா? அவர் எப்படி  deal  பண்ணுகிறார்? என்று ஸ்ரீ பெரியவா கேட்டார்.

எனக்கும் பதில் சொல்லிக் கொண்டு, வருகிற பக்தர்களுக்கும் பிரசாதம் கொடுத்துக் கொண்டு அவர்களுக்கும் பதில் சொல்லி அனுப்புவார்என்றார் இவர்.

எனக்கு அது தான் வரமாட்டேங்கிறது……. உன்னை நாலு மணி நேரம் உட்கார வைச்சுட்டேன் பார்த்தாயாஎன்று கரிசனத்துடன் ஸ்ரீ பெரியவா சொன்னபோது சந்தானராமன்  நெகிழ்ந்தார்.

தொடர்ந்து இவர் படித்துக் கொண்டு வந்தார்.

அப்படித் தொடர்கையில்ஊரகம்என்று ஓரிடத்தில் வந்தது.

உடனே ஸ்ரீபெரியவா நிறுத்தச் சொன்னார்.

நாம் இப்போ எங்கே இருக்கிறோம்?” என்று கேட்டார் ஸ்ரீபெரியவா.

காஞ்சிபுரம்

இந்த இடம்?”

சிவகாஞ்சி பெரிய காஞ்சிபுரம்

ஸ்ரீபெரியவாளுக்குத் திருப்தி ஏற்படவில்லை. அப்போது பின்னால் வந்து நின்ற பக்தர்களுள் ஒரு வயதான தம்பதிகள் வந்து வந்தனம் செய்தனர்.

அவர்களுக்கு என்ன ஊர்னு கேளுஎன்றார் ஸ்ரீபெரியவா.

கேட்டதற்குபாலக்காடுஎன்றனர் அந்த வயதானவர்.

ஸ்ரீபெரியவா திருமுகத்தில் பிரகாசம்பக்கத்திலே இருக்காளே……..அந்த அம்மா இவருடைய சம்சாரமா கேளுஎன்றார்.

ஆமாம்

உங்க ஊருக்கு பக்கத்திலே காமாட்சி கோயில் இருக்கா?” என்று ஸ்ரீபெரியவா அவர்களைக் கேட்க அவர்தெரியாதுஎன்றார்.

ஆனால் அந்த அம்மாள் குறிக்கிட்டுபெரியவா ஊரகம் காமாட்சி பத்தி கேட்கறா போலிருக்குஎன்றாள். உடனே ஸ்ரீபெரியவா அந்த அம்மாளிடம்நீ அந்த கோயிலுக்கு போயிருக்கயா?” என்று கேட்க அந்த அம்மாள்போயிருக்கேன் அம்பாளை ஒரு துணியிலே எழுதியிருக்காஎன்று சொன்னாள்.

சரி போயிட்டு வாஎன்று அவர்களை ஸ்ரீபெரியவா அனுக்ரஹித்து அனுப்பினார். பிறகு இவரிடம் அந்தக் கதையை ஸ்ரீபெரியவா சொன்னார்.

முன்பு இங்குள்ள காமாட்சி மிகவும் பிரசித்தியாக விளங்கினாள். சன்னதியில் ஜொலிச்சுண்டு இருந்தா. ஒரு நாள் மலையாள நம்பூதிரி ஒருவர் இங்கே தரிசனம்  பண்ண வந்தார். அம்பாளைப் பார்த்து பிரமிச்சுப்போனார். அவர் ஒரு சாக்தர் போலிருக்கு. நம்பூதிரியெல்லாம் தாழம்பு குடையுடன் தான் கோயிலுக்கு வருவா. அவர் அம்பாள் சன்னதியில் உட்கார்ந்து ஜபித்து அம்பாளுடைய ஒரு கலையை அந்தக் குடையிலே ஆகர்ஷணம் செய்து அப்படியே பாலக்காட்டுக்கு போயிட்டார். பக்கதிலேயே அவருடைய கிராமம். அங்கே ஒரு கோயிலில் இந்த குடையிலிருந்த அம்பாளை ஒரு துணியிலே எழுதி ஆவாஹணம் பண்ணினார். இங்கே காமாட்சி இருக்கிற ஊர் பேரை அங்கேயும் வைச்சிருக்கா. காஞ்சிபுரத்திற்கு ஊரகம் னும் பேர் உண்டு.”

என்று ஸ்ரீமஹாபெரியவா சொல்லி முடித்தபோது சந்தானராமனுக்கு ஆச்சர்யம் உண்டாயிற்று. ராஜராஜ சோழனைப் பற்றி தான் எழுதியதைப் படித்துக் கொண்டு வந்தபோதுஊரகம்என்று வந்தவுடன் அதை நிறுத்தச் சொன்ன ஸ்ரீஸ்ரீஸ்ரீ மஹா பெரியவாளுக்கு, அங்கே மலையாள ஊரகம் பக்கத்திலிருந்து ஒரு தம்பதிகள் வந்து தரிசிக்க நிற்பது தெரிந்துள்ளது. அவர்களை சாக்காக வைத்துக் கொண்டு அந்த மலையாள காமாட்சி கோயில் எப்படி வந்தது என்பதை பக்தர்கள் அறிய கதையாக சொல்லும் அனுக்ரஹமும் பொழியப்பட்டது. இந்த பக்தர் இந்த சமயம் தன்னைத் தரிசிக்க வருவார் என்பதை நடமாடும் தெய்வம் அறியாமலா இருப்பார்?

காஞ்சிபுரத்திற்கு ஊரகம் என்று ஒரு பெயர் உண்டு என்ற தகவலையும் கூடியிருந்த பக்தர்கள் தெரிந்து கொள்ளும் வகையுமாக இந்த அமைப்பும் நடந்துள்ளது. எல்லாமே அந்த ஈஸ்வரரின் முன்னேற்பாடான திட்டம்தான்!

எப்படிஊரகம்என்ற வார்த்தை வந்தபோது ஊரகத்திலிருந்து தம்பதியினர் தரிசிக்க வந்து நிற்பது நடந்ததோ, அதைப்போலவே ஸ்ரீஸ்ரீஸ்ரீ மஹாபெரியவாளின் பக்தர்களும் அவர் பாத கமலங்களை சரணடைந்துவிட்டால் எல்லா நன்மைகளையும், மங்களங்களையும் தக்க சமயத்தில் அடைந்து மகிழ்வார்கள் என்பது சத்தியமே!

ஸ்ரீஸ்ரீஸ்ரீ மஹாபெரியவாளின் மீளா அடிமையான அற்புத நாயன்மார் (தொடர்ச்சி)

ஸ்ரீஸ்ரீஸ்ரீ மஹாபெரியவாளின் கோயிலைக் கட்டுவதற்கு நிலம் வாங்க பிரம்மஸ்ரீ மாமா ஈடுபடலானார். அதற்காக நிதி திரட்ட பல வழிகளில் முயற்சிகள் நடத்தினார். இந்த முயற்சியின்போது, ஒரு ஸ்தாபனமாக இருந்தால் அரசு துறையிலிருந்து நிதி தருபவர்களுக்கு சலுகை கிடைக்குமென்ற எண்ணத்தில் ஒரு அறக்கட்டளை வைக்கலாம் என பிரம்மஸ்ரீ மாமா ஆழ்ந்த யோசனை செய்தார். பகவான் ரமணரை ஈன்ற அந்த புனிதத் தாயின் நினைவாகவே ஸ்ரீ மாத்ருபூதேஸ்வரர் ஆலயம் திருவண்ணாமலையில் உருவானதென்பதை அறிந்த பிரம்மஸ்ரீ மாமா இத்தகைய மகாப்பிரபுவை ஈன்றஸ்ரீ மஹாலட்சுமிதாயாரின் பெயரிலேயே ஸ்ரீ மஹாலட்சுமி  மாத்ரு பூதேஸ்வரர் டிரஸ்ட்என பெயரிட தீர்மானித்தனர். ஒரு மகானின் மனதில் உதிக்கும் ஒரு எண்ணத்திற்கு தான் எத்தனை வலிமை என்பது காலப்போக்கில்தான் நம் போன்ற சாதாரண மக்களால் அறிந்து கொள்ள முடிகிறது. அந்த டிரஸ்ட் செயல்பட்டு நிறுவப்பட்ட நோக்கத்தையும் பூர்த்தி செய்து விட்டது. 18 ஆண்டுகள் கழித்து இதை நாம் பூர்ணமாக உணரமுடிகிறது.

ஆம் ஸ்ரீஸ்ரீஸ்ரீ மகாலட்சுமி மாத்ரு பூதேஸ்வர்ர் டிரஸ்ட் ஸ்ரீஸ்ரீஸ்ரீ மஹாபெரியவாளின் கோயிலைக் கட்டி முடித்து கும்பாபிஷேகம் செய்ய 18 லிருந்து 20 ஆண்டுகள் கடந்துள்ளன. ஒரு மகாபக்தரின் சங்கல்பத்தை சத்திய சங்கல்பமாக குருவும் தெய்வமுமான ஸ்ரீஸ்ரீஸ்ரீ மஹாபெரியவாளின் கருணை நிறைவேற்றியுள்ளது. பிரம்மஸ்ரீ  மாமாவின் அன்பர்களுக்கு ஏற்பட்டுள்ள ஆனந்தத்தை கூற வார்த்தைகளில்லை. அதோடு இந்த பேரனுக்கிரஹத்தை பொழிந்துள்ள ஸ்ரீஸ்ரீஸ்ரீ மஹா பெரியவாளிடமும் பக்தியும் நன்றியுமாக சாஸ்டாங்கமாக நமஸ்கரித்து பூரிப்படைகின்றனர்.

இந்த பெரும் திருப்பணி நடந்தேற பிரம்மஸ்ரீ மாமாவிற்கு ஏற்பட்ட அனுபவங்கள் ஏராளம். தடை கற்கள் எத்தனையோ, இதனால் ஏற்பட்ட தொய்வுகளும் அதிகம் ஆனாலும் அதையெல்லாம் மீறின நம்பிக்கையும், சரணாகதியும் கூடிய செயல்பாடுகளும் மட்டுமே ஸ்ரீஸ்ரீஸ்ரீ மஹா பெரியவாளின் பேரனுக்கிரஹத்தை ஈர்த்து பெருங்கோயிலை பூர்த்தியடைய வழி செய்தருளியுள்ளது என்பது உலகிற்கே எடுத்துக்காட்டாக அமைந்துவிட்டது.

ஒரு துளி தெய்வாம்ருதம்.

அம்பாள் எல்லா ரூபமாகவும் இருக்கிறாள் என்று நம்மால் உணரமுடியவில்லை. அருவமாகவே அவளைத் தியானிக்க நமக்கு பக்குவம் போதவில்லை. இப்படிப்பட்ட நமக்காகவே, நாம் அன்பு செய்வதற்காகவே, அவள் இப்போது காருண்யமும், லாவண்யமும் ஒரு ரூபமாகி திவ்விய மங்கள விக்கிரமாக வருகிறாள். ரூபமில்லாத நெய்யை குளிர வைத்தால் கெட்டிப்படுகிறது போலவே, பக்தர்களின் நெஞ்சின் குளிர்ச்சியில் பரம சூட்சமமான அம்பிகை உறைந்துபோய் பல திவ்ய ரூபங்களை எடுத்து காட்சி நல்குகிறாள்.

—  கருணை தொடர்ந்து பெருகும்.

(பாடுவார் பசிதீர்ப்பாய் பரவுவார் பிணிகளைவாய் சுந்தரமூர்த்தி சுவாமிகள் தேவாரம்)

________________________________________________________________________________

Shri Shri Shri Mahaperiyavaal Mahimai (24-3-2011)

“Whatever happens are His plans”

Shri Mahaperiyava, due to His kindness, to bless all the people, like a Sugabrahma Rishi Saint, took avatar as Shri Shri Shri Mahaperiyava, walked this earth and blessed us.

It is not only that Periyava blesses all the devotees who visit Him, but He also know who will be coming for His darshan and what will be that devotee’s prayers.

Through the book, “Mahaperiyavaal Darisana Anubavangal”, Shri Thanjavur Santhanaraman, explains his experience with Periyava. As a young boy in the streets of Thanjavur, with an open “Kudumi” (“Sikhai”), he used to run around Periyava’s “Mena” (Palanquin).

In 1942, when Periyava returned to Thanjavur on a visit, Santhanaraman, went for His darshan with his maternal uncle Shri Sundaresa Sharma. During those times, Santhanaraman did not have his Kudumi. When he and his uncle were standing outside their store to welcome Periyava with “Poorna Kumbam”, Periyava looked at them asked, “Are you from Simizhi?” On hearing this, Santhanaraman’s uncle smiled and nodded his head affirmatively.  Periyava then took the coconut from the kumbam, and pointing at the “Kudumi” in the coconut, said, “This has it, but not him”, pointing towards Santhanaraman.

After this incident, Santhanaraman had Periyava’s darshan multiple times. Once he went to Satara for Periyava’s darshan.

“Do you know about Raja Raja Cholan?” Periyava asked.

He replied that, “Raja Raja Cholan was a great king and built the temple at Thanjavur. I do not know anything other than this”.

“Do you know he gave a title to himself? Do you know what the title was?” Periyava continued to ask.

“I do not know” replied Santhanaraman.

“He called himself “Sivapadhasekaran”. Lord Shiva is also called as Chandrasekaran. He adorns the moon in His head, and protects it. Similarly, Raja Raja Cholan thought that Lord Shiva’s feet needs to be in his head all the time and gave himself that title”. Periyava continued, “Next time when you come, write whatever you know about that King”.

After few days, when Periyava had returned to Kanchipuram, Santhanaraman came to visit Periyava with a notebook in his hands. Periyava wanted to find out what was in his hands, as if the Sarveshwaran did not know.

“Last time, I was asked by Periyava to write what I knew about Raja Raja Cholan. This notebook has the details”.

“Give it to me”, Periyava said and started to read it. After reading for some time Periyava asked, “Did you write all this”?

“I went to the Archeology department, but I did not find any information there. Then I went to Madras university library to read about the Chola Kings. The book by Neelakanda Shastry had lots of information and I took the information from that book”, replied Santhanaraman.

“Can you read the index/schedule?” Periyava asked.

Santhanaraman started to read the schedule about Chola’s day Shastra, Vedantam, Vedabhashyam, country and temple governance.

At one point, when Santhanaraman read “The affairs of the Temple”, Periyava stopped him and said something was wrong. Even though one of the devotee sitting nearby asked Santhanaraman to explain it in Tamil, he felt that was not what Periyava meant or wanted.

Only when Periyava read back and said “Affair” and not “Affairs”, did he realize how deep Periyava listens and makes sure that the entire passage does not contain even a single mistake.

(When he returned back to his town, he checked with few English Professors and confirmed the use of “Affair”. He was surprised at the deep English language knowledge of Periyava.)

Periyava asked him to continue reading about Raja Raja Cholan. As he continued, there was a long stream of devotees who came for Periyava’s darshan. As Periyava was also blessing and talking to them, it almost took four hours for Santhanaraman to complete reading his notes. Periyava felt bad about holding him for such a long time.

“Do you come for the darshan of Pudhu Periyava? How does He deal usually?” Periyava asked. He responded to me and also answered the devotees’ questions at the same time.

Santhanaraman was touched when Periyava said, “That is what I am not able to do (indicating answering the devotees and Santhanaraman). See I had to make you sit for four hours.”

I continued to read on the orders of Periyava. When I mentioned the word ‘Uragam’ He stopped me.

Periyava asked me, “Do you know the place where we are now?”

I said ‘Kanchipuram’ and when Periyava was not satisfied, then I said, “Siva Kanchi Periya (big) Kanchipuram”. But, Periyava was still not satisfied.

There was an old couple waiting nearby for His Darshan. “Ask them where they are from?” He told me. They said they are from Palakkad.

Periyava pointing to the woman asked him, “Is this your wife?” “Yes” came the reply.

“Is there any Kamakshi temple in your surroundings?” He asked them. The man said he was not aware but the woman told her husband, “Probably He is referring to Uragam Kamakshi”. Periyava asked her if she has visited the temple and she said, “Yes. Kamakshi is painted on a cloth there”.

Periyava blessed the couple and they left. He then started to tell the temple’s story to Santhanaraman.

Periyava then said that a Namboodri came to Kanchi with ‘Thaazhambukudai’ and he was impressed by the power, grace and beauty of Kamakshi. He then sat down in the sannidhi and drew a power (kalai or art) from Kamakshi to the Thaazhambukudai, took it to his village near Palakkad and transferred the ‘Power’ from the Thaazhambu Kudai to the painting of Kamakshi on cloth. The place came to be known as ‘Uragam’ which is another name of Kanchi.

Santhanaraman was amazed on hearing this story. He was wondering how Periyava could take the story of Raja Raja Cholan and then using the town “Uragam”, link it to the temple in Kerala, that too by asking a couple belonging to that place. Periyava clearly displayed that He already knew about the devotees, who were supposed to be coming for His darshan. He also used this opportunity to let the devotees know about Kanchipuram and Uragam.

Just like how the couple came for darshan, exactly when Santhanaraman mentioned about Uragam, if we surrender at the feet of Periyava, we will all be blessed with happiness and good fortune.

Shri Shri Shri Mahaperiyaval’s “always devoted” wonderful Nayanmar

(Contd.)

Brahmashree Mama was involved in buying the land for building Periyava temple. He started to gather funds for the temple. At that time, he realized that if he creates an organization/trust, then the devotees donating money will get tax benefits. Brahmashree Mama knew that the Shree Mathrubootheswarar temple in Thiruvannamalai was named after Bhagawan Ramanashree’s mother and this was combined with Periyava’s mother’s name Shri Mahalakshmi to establish the trust as “Shri Mahalakshmi Mathrubootheswarar trust”. We as ordinary human beings can understand the thought of a Mahan like Brahmashree Mama only after a long time. The trust completed what it was started for and we realized it after it completed 18 years.

Yes it took almost 18 – 20 years for Shri Mahalakshmi Mathrubootheswarar trust to complete Periyava temple and organize the kumbabishegam. It is Periyava’s blessings that has guided His’ devotee’s wish of completing this temple. The happiness and joy of all well-wishers of Brahmashree Mama knew no bounds on the completion of this temple and they all prayed and thanked Periyava for getting this completed.

There have been a lot of new experiences for Brahmashree Mama in the process of building this temple. There were many difficulties that arose during this time. It was Brahmashree Mama’s perseverance, his strong bhakti towards Periyava, surrendering everything to Him, that helped in completion of this temple and today it stands as a devotion of Brahmashree Mama towards Periyava.

A drop of God’s Nectar:

We cannot realize the fact that Ambal exists in various forms. We are not mature enough to pray Her even in Aroova form (Formless). Because of this Ambal takes various forms, so that we can pray to Her. Just like how the Ghee solidifies in cold weather, Ambal takes different forms to fulfill the happiness of Her devotees.

Grace will continues to grow.

(Appease the hunger of those who sing, Cure the disease of those who spread your name – Sundaramurthy Swamigal Devaram)

 



Categories: Devotee Experiences

Tags:

1 reply

  1. ஸர்வஞ்ஞரான ஸ்ரீஸ்ரீஸ்ரீ மஹா பெரியவா துணை. மிக அருமையான அனுபவங்களை பகிர்ந்தமைக்கு நன்றி

What do you think?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: