Keep the Kumkumam…..


Jaya Jaya Sankara Hara Hara Sankara – I’m sure many of us have heard and read this famous incident….here it is with translation.

Many Jaya Jaya Sankara to Smt. Prabha Aravind for the translation and Shri Ganesh for the share. Rama Rama

நெத்தில குங்குமம் வெச்சுக்கோ!

பல வர்ஷங்களுக்கு முன்னால், உபன்யாஸ சக்ரவர்த்தி சேங்காலிபுரம் ஶ்ரீ அனந்தராம தீக்ஷதர், ஶ்ரீமடத்தில் இருந்தபோது, நடந்த மெய்சிலிர்க்க வைக்கும் ஸம்பவம்.

ஒரு வெள்ளிக்கிழமையன்று, ஶ்ரீமடத்தில் ஸுவாஸினி பூஜைக்கு ஏற்பாடாகியிருந்தது. ஸாக்ஷாத் பெரியவாளே அங்கே அமர்ந்திருக்க, பல ஊர்களிலிருந்து ஏகப்பட்ட ஸுமங்கலிகள் வந்திருந்தது, கண்கொள்ளாக் காட்சியாக இருந்தது.

இவர்களிடையே ஒரு பெண்மணி மட்டும் சற்று வித்யாஸமாக இருந்தாள். ஸுமார் நாற்பது, நாற்பத்தஞ்சு வயஸிருக்கும். வைதவ்ய கோலமாக, நெற்றியில் குங்குமம் இல்லை. தலையில் பூ இல்லை. அவளைப் பார்த்தவர்களுக்கோ, ஒருவேளை குங்குமம் இட்டுக்கொள்ள மறந்துவிட்டாளோ! என்ற ஸந்தேஹம். ஒரு பெண் அவளிடம் குங்கும சிமிழை நீட்டியதும், ஏதோ பார்க்கக் கூடாததை பார்த்த மாதிரி, ஒதுங்கி ஓடினாள்.

பெரியவாளின் கருணாகடாக்ஷம் இவளை தப்பிக்க விடுமா?

அவளை கூப்பிட்டார்.

தயங்கி தயங்கி அந்த தெய்வத்தின் முன் நின்ற போது, அந்தப் பெண்ணுக்கு அழுகைதான் பொத்துக்கொண்டு வந்தது.

“அழாத!…. ஸுவாஸினி பூஜை நடக்கற எடத்ல குங்குமம் இல்லாம மூளி நெத்தியோட நிக்கறியே! இது பகவத் ஸன்னதி. எத்தன ஸுவாஸினி வந்திருக்கா பாரு! மங்களகரமா இருக்கோல்லியோ? இந்த வேளைல நீ மாத்ரம் கண்ணீரும் கம்பலையுமா நின்னா நன்னாருக்குமா? நெத்தில குங்குமம் வெச்சுக்கோ”

தாயினும் மேலான தயாபரனின் வார்த்தைகள் அவள் அழுகையை அதிகமாக்கியது.

“இல்ல பெரியவா, நா…  குங்குமம் வெச்சுக்க கூடாது”

பெரியவா பதிலே சொல்லவில்லை.

“எங்காத்துக்காரர் military-ல வேலை பாத்தார். ஆறு மாஸம் முந்தி டெல்லிலேந்து எனக்கு ஒரு லெட்டர் வந்துது. அதுல…. அவர் சண்டைல செத்து போயிட்டதா எழுதியிருந்தது. நா….நம்பலை பெரியவா! வேண்டாத தெய்வத்தையெல்லாம் வேண்டிண்டேன். டெல்லிக்குபோன் பண்ணினா, அவாளும், border-ல இருக்கறவாகிட்ட பேசி, அவர் செத்துப் போய்ட்டார்னு confirm பண்ணிட்டா! பேப்பர்ல கூட ரெண்டு மூணு தடவை ந்யூஸ் வந்துடுத்து. எனக்கு என்ன பண்றதுன்னே தெரியல..! கார்யம்-லாம் அப்போவே பண்ணிட்டோம். இன்னிக்கு நா…மடத்துக்கு வந்ததே, அவரோட அகால மரணத்துக்கு அவருக்கான கர்மாவை இனிமே எப்படி பண்றது-ன்னு கேக்கத்தான் வந்தேன். இந்த மாதிரிஸுவாஸினி பூஜை நடக்கப்போறதுன்னு தெரிஞ்சிருந்தா இன்னிக்கு வந்திருக்கவே மாட்டேன் பெரியவா….”

நாதியில்லாமல் இருந்தவள், இன்று ஆத்மநாதனிடம் கதறிவிட்டாள்.

பரப்ரஹ்மம் பேசாமல் இருந்தது.

“அவரோட ஆத்மா ஶாந்தி அடையணும். இதுதான் என் ப்ரார்த்தனை. நீங்கதான் எனக்கு உபாயம் சொல்லணும். பெரியவா… இப்போ போகச்சொன்னா போய்ட்டு, இன்னொருநாள் வரதுக்குகூட தயாராயிருக்கேன்”

பெரியவா பதிலேதும் சொல்லாமல், கண்ணை மூடிக்கொண்டு கொஞ்சநேரம் இருந்தார்.

ஸாக்ஷாத் காலஸம்ஹாரமூர்த்தியாக ஜ்வலித்தார். தன் முன்னால் இருந்த மரடப்பாக்குள் கையை விட்டு, கை நிறைய குங்குமத்தை அள்ளினார், அழகான புன்முறுவலுடன் அவளிடம் நீட்டினார்.

அவளோ முழித்தாள். அவளுடைய கை, குங்குமத்தை பெற்றுக்கொள்ள முன்வரவில்லை!

” வாங்கிக்கோங்கோ ! பெரியவா தன் கையாலேயே குங்குமம் தரார்னா, ஒங்களோட பாக்யம்ன்னா! நீங்க ஸுமங்கலிதான்!

பக்கத்தில் இருந்தவர்கள் முடுக்கியதும், நடுங்கும் கைகளில் குங்குமத்தை வாங்கிக்கொண்டாள்.

“நெத்தில இட்டுக்கோ! ஓன்னோட மனக்லேஸம் அவஶ்யமில்லாதது. ஒம்புருஷன் உஸுரோட இருக்கான். ஸீக்ரமா ஒங்கிட்ட வரப்போறான்.”

“உயிரோடு இல்லை” என்று ஆறு மாஸமாக அரஸாங்கம் முதல், அத்தனை பேராலும் ஊர்ஜிதப்படுத்தப்பட்ட ஒரு விஷயம், ஒரே நொடியில் தெய்வத்தால், “பொய்” என்று தள்ளப்பட்டது.

அந்த பெண்ணோ, ஸந்தோஷத்தில், பெரிய பொட்டாக இட்டுக்கொள்ளவும், அங்கிருந்த பல ஸுவாஸினிகள் அவளுக்கு வெற்றிலை, பாக்கு, மஞ்சள், பூ, திருமாங்கல்யம் என்று வாரி வழங்கினார்கள். க்ஷணத்தில், அந்த இடம் குதூகலமானது.

அன்று அவளும் ஒரு ஸுவாஸினியாக வரிக்கப்பட்டு பூஜையில் அமர்ந்தாள்.

ஒருவாரம் கழிந்தது.

பெரியவாளின் திருவாக்கு, பொய்யாகுமா?

இறந்ததாக கருதப்பட்டு, கருமாதியும் பண்ணப்பட்ட அவளுடைய புருஷன்….. மெலிந்து, சோர்ந்து ஒரு அதிகாலை வேளை வீட்டுக்குள் நுழைந்தான்..!

அவனைக் கண்டதும், அவளுக்கு என்ன பேசுவதென்றே புரியாமல், ஆனந்தத்தில் ஏதேதோ உளறினாள்.

“எப்டி இருந்தேள்? எங்க இருந்தேள்?…. ஏன் ஒங்க head-quarters-ல கூட அப்டி சொன்னா?….”

“நீ கேள்விப்பட்டதெல்லாம் நெஜந்தான். கிட்டத்தட்ட ஸாவோட விளிம்புக்கே போய்ட்டேன்.! குண்டு பாய்ஞ்ச வலியில, மயக்கமாய்ட்டேன்..!

சலனமே இல்லாம, ஸன்னமான மூச்சுகூட இல்லாம இருந்த என்னை, செத்த பொணம்-னு நெனச்சிண்டு எதிரிகள்…. எங்கியோ இழுத்துண்டு போய் அநாதரவா போட்டுட்டு போய்ட்டா…! யாரோ சில மலைவாஸிகள் என்னை எடுத்துண்டு போயி ஸொஸ்தமாக்கினா..! அவா புண்யத்ல, எனக்கு புனர்ஜன்மா கெடச்சுது. அங்கேர்ந்து எந்தவிதமாவும் யாரையும் contact பண்ணக்கூட முடியல….! நன்னா நடக்க முடிஞ்சதும், ஒடனே கெளம்பிட்டேன். ஒன்னோட ப்ரார்த்தனை வீண் போகல..!”

ப்ரார்த்தனையா! !

மலைவாஸியான பரமேஶ்வரனுடைய பரமக்ருபையன்றோ!

“பெரியவா…. தெய்வம்னா….! எனக்கு குங்குமத்தை அள்ளி குடுத்தாரே!…”

அழுது கொண்டே, ஶ்ரீமடத்தில் நடந்ததைச் சொன்னாள்.

அவ்வளவுதான்! இருவரும் விழுந்தடித்துக்கொண்டு காஞ்சியில் பீடத்தில் அமர்ந்து அன்பைச் சுரந்து கொண்டிருக்கும், பரப்ரஹ்மத்தின் திருவடிகளில் வந்து விழுந்தார்கள்.

“என்ன?….. ஆத்துக்காரர் வந்துட்டாரா?…ஒனக்கு இனிமே எந்த கொறையும் இருக்காது…”

திருவாய் மலர்ந்தது காலனை எட்டி உதைத்த காலடி தெய்வம்!

__________________________________________________________________________________
Keep the Kumkumam

This scintillating incident happened many years ago when “Upanyasa Chakravarthi” Sengalipuram Sri. Anatharama Deekshithar was present in Sri Matam.

It was a Friday and Suvacini Poojai was being arranged in Sri Matam. Maha Periyavaa was sitting there and lot of married woman had gathered from various towns. It was a wonderful sight.

Among them was one lady, who looked different. She would be 40-45 years old and was looking like a widow without any Kumkum on her forehead or flowers in her hair. People around her doubted if she forgot to apply Kumkum. When a Suvacini nearby gave her Kumkum, the lady moved away as if she saw something which she was not supposed to see.

Will Maha Periyavaa’s compassionate grace let her escape? Maha Periyavaa called her.

When the lady hesitantly stood before Periyavaa all she could do was cry.

“Don’t cry! When Suvacini poojai is going on, you are standing without Kumkum in your forehead! This is the place of God. See how many Suvacini’s have come today – Doesn’t it look auspicious? Will it look good if you alone keep crying in such a situation? Keep the Kumkum in your forehead”

These kind words from Periyavaa (who is kinder than a Mother) made her more emotional and cry heartily.

“No Periyavaa – I cannot keep Kumkum”

Maha Periyavaa didn’t answer at all.

“My husband worked in Military. 6 months before a letter came from Delhi and it was addressed to me. In that latter it was written that he died in a battle. I didn’t believe it Periyavaa. I prayed to all Gods and called his Delhi office. They spoke to people in the border and confirmed that he had died. The News also came in paper 2-3 times. I was not sure what to do. We then did all thebereavement rituals as well. Today my main intention of coming to Sri Matam is to enquire how to perform the karma’s for him after his untimely death. Had I known that Suvacini Poojai is going on, then I would have never come here today” –  The lonely lady wept out loud in front of Maha Periyavaa having said what was in her mind.

The Parabrahmam was silent.

“His soul must attain Shanthi. This is what I pray for. You have to show me the way Periyavaa. Even if you ask me to leave now and come back another day, I am ready to do it”.

Periyavaa didn’t reply and closed His eyes for sometime.

Maha Periyavaa was glowing like a Kalasamharamurthi. He put his Hands inside the wooden box in front of Him and took a handful of kumkumam. With a beautiful smile He gave it to the lady.

The lady was clueless. Her hands didn’t extend forward to get the Kumkumam.

“Get it! If Periyavaa is giving you Kumkumam with His own hands, then it is a big blessing for you! You are surely a Sumangali (married woman with husband alive)” said those who were around her. She then took the Kumkumam with shaking hands.

“Apply it in your forehead. The worry in your mind in unnecessary! Your husband is very much alive and will come to you soon”! The death news which was confirmed for the past 6 months by everyone right from the Government to Newspapers was pushed away in a second as a “lie” by God himself!

The lady was overjoyed and applied the Kumkum as a big circle on her forehead. Other Suvacini’s who were around gave her lots of betel leaves, betel nuts turmeric, flowers and Thirumangalyam. In a second, it became a happy place again. That day she was also considered as a Suvacini and she sat for the pooja as well.

Will Maha Periyavaa’s words fail? No way!  One week passed – Her husband, who was considered dead, and for whom the bereavement rituals were also performed, entered their house on an early morning! He looked thin, worn out and tired.

As soon as the lady saw her husband she didn’t know what to speak and she started blabbering in joy. “How were you? Where were you? Why did even your head quarters confirm that you were dead?”

“Whatever you heard is the truth. I almost glimpsed death. I was hit by a bullet and in that pain I lost my consciousness. Since I lay there without any movement or a faint of breath, enemies thought that I was dead and they dragged me to some place and left my body there. But the mountain tribe who lived there took me and nursed me. Due to them I got another life. I was not able to contact anyone from there. As soon as my health improved and when I was able to walk, I started from there immediately. Your prayers didn’t go in vain. They saved me”

What Prayers? It was the utter grace of the Parameshwaran who stays in the Mountains! “Periyavaa… He is God! He gave me Kumkumam with his own hands” cried the lady and informed her husband about the happenings in Sri Matam.

That’s it! Both of them rushed to Kanchi and fell in the feet of the ParaBrahmam, who is the epitome of love!

“Has your husband returned? You will not have any shortcomings from now on” blessed the Kaaladi Lord who kicked the Kaalan (Yaman)



Categories: Devotee Experiences

Tags:

10 replies

  1. Mahaperiyava saranam! What a great incident, thank you for sharing.

  2. Mrs S has a son ,an engineer ,working in Assam and Periava is ever kind and blesses this family
    The boy visits his mother as often as required and takes care of his mother very well
    By the way,the lady is in an old age home where a former powerful CEC is also staying.
    Why worry when Periava”s benovalence is being showered on this family.
    Thanks for your real concern and am glad that people like you are still there to feel for such hapless victims of war (though it is becoming rare nowadays)

  3. It is only HIS [MAHAPERIAVA] anugraham and blessings that I am alive to read a real message of this order
    at the age of 80.

  4. This is not a reply to anyone but only an addition to what I have already written above(posting of Dec 5th 2017)AN12 episode
    The missing Navigator’s name is Somasundaram.
    His wife Smt Vijaya was asked by Periava to apply kumkum.(she was told that her husband was alive)
    We approached the then Army chief and other top brass for info and help in the matter
    repatriated prisoners from pak jails vouched for someone like Sri Somu being incarcerated there and was a mental and physical wreck
    The lady is now in an old age home
    Nobody can add anything to our Walking god to make Him look great nor can anyone deify Him as He is God and an Avatara Purusha born to reestablish Bhakthi among the masses and alleviate the sufferings of the people which He has done in abundant measure
    He Was a “Thrikkla Ghani’ and we are all fortunate to have seen Him,received His blessings
    In abundance and trying to follow His teachings to the limited extent possible.
    Jaya jaya Sankara hara hara hara Sankara

    • Sri Panchapakesan-ji: we are most grateful for the details on the remarkable incident that occurred in the 1960s. It is indeed unfathomable and a testimony of Mahaperiyava’s extraordinary powers. This incident made me thankful to the Divine powers for two things , for bringing great relief to a suffering wife and for the life of a soldier who fought to protect Bharat Desham and endured tremendous hardship as a prisoner of war. Thank you for the clarification.

      I am curious though as to the welfare of the elderly widow now. You mentioned that she is now in an Old age home, and that kind of broke my heart. Is she now totally alone in this world? I would deeply appreciate this clarification.

  5. I suppose, it would lend greater credibility to readers, especially when everyone of the current generation of devotees who have had face to face darshan and encounters with Mahaperiyava (a siddha purushar) and his tremendous irrefutable powers are no more, for such incidents to be reported with the exact name, address, and date of the devotee who has allegedly witnessed or experiences or witnessed the tremendous powers of Mahaperiyava for posterity. Otherwise, it does seem like some myths or exotic stories doing the rounds – just like the countless Shirdi Sai Baba miracles doing the rounds on the internet.

    For a true bhakt, these stories shouldn’t matter, since bhakti is deep-rooted, personal and not based on other’s experiences of miracles. For the skeptic, understandably, it will seem like pure imagination and fantasy, like the Catholic church’s ‘miracles’ and ‘healing,’ concocted by the church to lure people back to catholic faith. Clear and concise documentation of the incidence,wherever possible, is very important, If they are not verifiable, there is no need for such stories to be related or posted in the first place. It may end up doing more damage than any good.

  6. Similar incident.
    AN12 with 90+officers and jawans vanished from the ATC in 1965 in J & k area
    Somu ,Navigator of the ill fated flight was one of the missing officer
    Mrs Somu came to the Matham and had darsan of Acharyal and here she was asked to apply kumkum and join the Pooja.
    Jaya jaya Sankara

  7. Mahesh, Aravind and Prabha,
    Immensely thank you’ll for bringing this to our plate. This was new to me..

    • For those who know the traditions of Sri Matam and Sri Mahaperiyava, this “episode” is full of gaps and of doubtful credibility
      Sri Mahaperiyava was strictly against even giving darshan to non-sumangalis if they continued to be in normal attire and did not ….. their head etc.
      Similarly many times, he insisted on menfolk having shikai only to do certain pujas etc

      Also this is in mid 1960s when Sri Mahaperiyava’s such discipline codes were at their strictest level.

      Also it is just inconceivable that in the mid 1960s, a lady whose husband was “not alive” could attend any function or visit temple within 6 months of the reported death.
      All the more a visit to Sri Matam and even more on a day of Suvasini Puja

      Just smells of rich imagination all over like many such other “episodes”
      Really wonder why we need such narratives to know the greatness of our Avatara Purusha!!

What do you think?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: