Sri Periyava Mahimai Newsletter-Feb 25 2011


Jaya Jaya Sankara Hara Hara Sankara – Another set of incidents showing Sri Periyava is none than Sarveswaran.

Many Jaya Jaya Sankara to out sathsang volunteers Smt. Savita Narayan for the Tamizh typing and Shri. Harish Krishnan for the translation. Rama Rama


(வாயினால் உன்னைப் பரவிடும் அடியேன் படுதுயர் களைவாய் பாசுபதா பரஞ்சுடரே)

ஸ்ரீ ஸ்ரீ ஸ்ரீ மஹாபெரியவாளின் மகிமை (25-2-2011)

சுகப்பிரம்மரிஷி அவர்களின் மேன்மையான அம்சங்களை ஒருங்கே தன்னுள் கொண்டு, எளிமையோடு பரம கருணை வடிவாய் சாட்சாத் சங்கரரே  ஸ்ரீஸ்ரீஸ்ரீ மஹாபெரியவாளெனும் திரு அவதாரத்தில் உலகோர் உய்ய பொழிந்திருக்கும் அனுக்ரஹம் எல்லையற்றதாகும்.

ஒரு எளிய பக்தரின் ஆத்மார்த்தமான அவாவிற்கு பரிபூர்ண  அனுக்ரஹம் பொழியும் தன் பெரும் கருணைக்கு சான்றாக ஓரிக்கையில் பெருங்கோயில் கொண்டுள்ள பெருந்தெய்வம் ஸ்ரீஸ்ரீஸ்ரீ மஹாபெரியவா. சுகப்பிரம்மரிஷி அவர்களின் மேன்மையோடு வரும் காலங்களிலும் அருளாசி பொழிந்தருளப் போகிறார்.

இந்த கண்கண்ட தெய்வத்திடம் தொண்டாற்றும் பெரும்பாக்யம் பெற்ற ஸ்ரீ பாலு அவர்களின் அனுபவங்கள் நம்மை மெய்சிலிர்க்க வைக்கின்றன. ஒருமுறை ஸ்ரீ பாலு, ஸ்ரீஸ்ரீஸ்ரீ மஹா பெரியவாளின் தரிசனத்திற்கு வந்தபோது, அங்கிருந்த மற்ற கைங்கர்யம் செய்யும் அன்பர்களை ஸ்ரீபெரியவா ஒரு உபநயன வைபவத்திற்கு போகும்படி உத்தரவிட்டு அனுப்பி வைத்தார்.

நாடமாடும் தெய்வத்திற்கு இப்படித் தனியாகக் கைங்கர்யம் செய்யும் பாக்யமும் சந்தர்ப்பமும் ஸ்ரீபாலு அவர்களுக்கு அடிக்கடி கிட்டிய பெரும்பேறு எனலாம். அப்போது ஸ்ரீ பெரியவா காஞ்சியில் தேனம்பாக்கத்தில் பக்தர்களுக்கு அருளிக் கொண்டிருந்தார்.

ஸ்ரீ பெரியவா தரிசனத்திற்கு கேரளாவிலிருந்து ஒரு குடும்பம் வந்திருந்தது. அதில் தொண்ணூறு வயதைக் கடந்த  ஒரு மாதுவை இரண்டுபேர் கைத்தாங்கலாக தூக்கிக் கொண்டு வந்தனர். அந்த வயதான பெண்மணி மிகவும் பெருத்த சரீரத்துடன் காணப்பட்டார். ஆனாலும் அவருக்கு கண்கள் இரண்டும் பார்வை மங்கியிருப்பது தெரிந்தது.

தரிசனத்திற்கு வந்திருப்பவர்களுக்கு இதுதான் முதல்முறையாக ஸ்ரீ பெரியவாளிடம் வரும் பாக்யம் என்பது அவர்கள் கூறியதில் தெரியவந்தது.

அந்த மாதுவிற்கு இளம்வயதிலேயே பிரசவத்தின் போது கண்பார்வை போய்விட்டதென்பதாக சொன்னார்கள். பார்க்காத வைத்தியமில்லை. போகாத டாக்டர் இல்லை. வேண்டாத தெய்வமில்லை. காலம் கடந்து இந்த பெண்மணிக்கு வாரிசுகள் பேத்திவரை வளர்ந்தபின்பும் கண்பார்வை எனும் வேண்டுதல் நிறைவேறவில்லை.

இப்படி நெடுங்காலமான தருணத்தில் பேத்திக்காக ஒரு கேரள ஜோஸியரிடம் ஜாதகத்தை எடுத்துச் சென்ற இடத்தில், இதைப்பற்றி இவர்கள் கேட்டுள்ளனர். அதற்குப் பரிகாரமாக எல்லா கோயில்களுக்கும் சென்று வழிபடுமாறும் அப்படி செய்யும்போழுது ஏதோ ஒரு கோயிலில் இதற்கான விடிவுகிடைக்க வாய்ப்புள்ளதென ஒரு ஜோதிடர் ஒரு மெலிதான நம்பிக்கையை ஊட்டியுள்ளார்.

ஆக திரும்பவும் தங்கள் வேண்டுதலுக்காக இவர்கள் கன்னியாகுமரி, ராமேஸ்வரம், மதுரை, திருச்செந்தூர் என கோயில் ஏறி இறங்கத் தொடங்கினர். இதற்கு முன் மாயவரம் வந்தவர்கள் அங்கே மயூரநாதரைத் தரிசித்துவிட்டுப் பக்கத்தில் வைத்தீஸ்வரம் கோயில் வந்தடைந்தனர்.

நோய்தீர்க்கும் ஈஸ்வரராம் வைத்தீஸ்வரர் சன்னதியில் தான் அந்த வழிகாட்டுதல் கிடைக்கும் என்று அவர்கள் எதிர்பார்த்திருக்க நியாயமில்லை. எத்தனை கோயில் சென்றும் பயனில்லையே என்ற ஒரு வருத்தமும், அலுப்பும் அவர்களை ஆட்கொண்டிருந்தன. இருந்தாலும் மனம் தளராமல் வைத்தீஸ்வரரை வழிபட அங்குள்ள புண்ணியத் தீர்த்தத்தில் நீராடிவிட்டு வரும்வழியில் இவர்களைப் பற்றி அறிந்து கொண்ட ஒரு வைதீக பிராமணர் தானே வலியவந்து ஒரு உபாயம் சொன்னார்.

“இத்தனை கோயிலுக்கும் போய்விட்டு வந்தா விசேஷம்தான். இங்கே வைத்தீஸ்வரரைத் தரிசனம் பண்ணிட்டு நேரே காஞ்சிபுரம் போய் நடமாடும் தெய்வமான ஸ்ரீ பெரியவாகிட்டே போய் உங்க குறையை சொல்லுங்கோ. பலன் கிடைக்கும்” என்று அந்த முதியவர் அவர்களுக்கு வழிக்காட்டுவதுபோல் சொல்லியிருக்கிறார்.

இவர்களுக்கு இதைக் கேட்டதும் ஒரு புதுநம்பிக்கை பிறந்துள்ளது.

நேரே காஞ்சிபுரம் வந்தவர்கள் ஸ்ரீ பெரியவாளைத் தரிசித்தால் அந்த மகானின் திருவாக்கினால் பார்வை பெற ஏதாவது ஒரு பரிகாரம் செய்யச் சொல்வார் என்பதான எண்ணத்துடன் வந்திருப்பதாக ஸ்ரீ பெரியவாளிடம் கூறும்படி ஸ்ரீபாலுவை கேட்டுக் கொண்டனர். எல்லாம் ஸ்ரீ பெரியவா கேட்டு நின்றார்.

“அந்த டார்ச் லைட்டை எடுத்து எங்கிட்டே கொடு” என்று ஸ்ரீ பெரியவா ஸ்ரீபாலுவிடம் அருள் கட்டளையிட்டார்.

டார்ச்லைட்டை கையில் தொட்டால் “மடி” க்கு பங்கமாகுமே என்று ஸ்ரீ பாலு தயங்கினார்.

“பரவாயில்லை கொடு” என்று ஸ்ரீபெரியவா அதை வாங்கிக் கொண்டார். அந்த டார்ச்லைட்டினை தன் திருமுகம் நோக்கி அடித்து அந்த சந்திரவதனத்திற்கு இன்னும் ஒளியாக்கி அருளினார்.

“அந்த அம்மாளிடம் தெரியறதாக் கேள்” என்றார் ஸ்ரீபெரியவா. கிணற்றிற்கு அந்தப்புறம் நின்ற அந்த பெரிய அம்மாளிடம் இதைக் கேட்க, அங்கே பளிச்சென ஒரு அதிசயம் ஒளிவிட்டிருந்தது. அதுவரை தான் எங்கே வந்திருக்கிறோம், சுற்றிலும் என்னென்ன காட்சிகள் என்பதெல்லாம் அறியாத ஒருஇருளில் மூழ்கியிருந்த அந்த அம்மையார்,

“ஓ தெரியுதே அந்த சாமியாரை” என்றபோது அந்த குடும்பமே ஸ்தம்பித்து நின்றது. கேரளாபக்கமிருந்து வந்தவராதலால் தவக்கோலமுனிவரை “சாமியார்” என்பதாக அந்த அம்மையார் குறிப்பிட்டாலும் நெடுநாட்களாக இருந்த ஒரு பெரும் குறையை நொடி நேர தரிசனத்திலேயே நிவர்த்தி செய்தவரான ஸ்ரீஸ்ரீஸ்ரீ மஹா பெரியவாளெனும் பெரிய சாமியை இது எப்படி நடந்தது என்ற வியப்பும் ஸ்தம்பிப்புமாக அந்த அம்மையார் நினத்து உருகியதில், அவருடைய கண்களில் ஒளியுடன் ஆனந்தக் கண்ணீரும் நிறைந்து வழியலானது.

குடும்பமே ஆனந்தமுற்றது. கண்டு கொண்டோம். கண்கண்ட தெய்வத்தை என இதுநாள் தேடி அலைந்த அத்தனை தெய்வங்களையும் ஒருசேர ஸ்ரீஸ்ரீஸ்ரீ மஹாபெரியவாளிடம் தரிசித்துவிட்டதாக அவர்களின் மனம் குதூகலித்திருக்க வேண்டும்.

அடைக்கலம் தரும்  அருளாட்சி

ஸ்ரீஸ்ரீஸ்ரீ மஹாபெரியவா காருண்ய தெய்வமல்லவா? இதனால்தானோ என்னவோ அடைக்கலம் தேடி ஸ்ரீமகானிடம் வருபவர்கள் ஏராளம். தன் துன்பங்களை உணரக் கூடிய பக்தர்களையின்றி அதில் தான் யார் என்பதை அறிந்து கொள்ளும் புத்திசுவாதீனமற்றவர்களும் அடங்கும். புத்தி பேதலித்து பித்தர்களாக இப்படி அவ்வப்போது ஸ்ரீமடத்திற்கு வருவதும் இரண்டு மூன்று நாட்கள் தங்குவதும் நடப்பதுண்டு. ஆனால் இந்தப் பித்தனோ வந்து பத்து பதினைந்து நாட்கள் கடந்துவிட்டன. யாருக்கும் எந்தக் கெடுதலும் செய்யவில்லை. என்றாலும் தன் தலையில் மண்ணைவாரி இறைத்துக் கொள்வதும் எதையாவது சொல்லிக் கொடுத்தால் அதை அப்படியே சொல்வதுமாக அந்த பித்தன் அங்கிருந்தவர்களுக்கு கொஞ்சம் இடைஞ்சலாக சேஷ்டைகள் செய்துக் கொண்டிருந்தான்.

இந்த பித்தனை விரட்டி விடலாமென்று ஸ்ரீபெரியவாளிடம் முறையிட்டனர். சாப்பிட்டாலும் அளவுக்கு மீறி அதிகமாக சாப்பிடும் இவன் அங்கே பிரச்சனையாகத்தான் தெரிந்தான்.

ஆனால் ஸ்ரீபெரியவாளோ, இருந்துட்டு போகட்டுமே அவன் யாரையும் தொந்திரவு பண்றதில்லயே, என்று தன் கருணையை வெளிப்படுத்தி அவனை வெளியேற்ற வேண்டாமென்றுவிட்டார்.

நாட்கள் நகர்ந்தன. ஒரு குடும்பத்தார் மிக வருத்தத்தோடு ஸ்ரீபெரியவா தரிசனத்திற்கு வந்தனர்.

அவர்கள் வீட்டில் பூஜை செய்ய வைத்திருந்த விலை மதிப்பற்ற ஸ்ரீசக்ரம், மகாமேரு போன்றவைகள் காணவில்லை. யாரோ திருடிச் சென்றுவிட்டனர். மிகவும் சிரத்தையாக பூஜை செய்து வந்ததால் திருடு போனபின் அவர்களால் சாப்பிடக்கூட முடியவில்லை. தினமும் பூஜை செய்யாமல் அதைநினைத்து வேதனைப் பட்டுக் கொண்டிருந்தனர். ஸ்ரீஸ்ரீஸ்ரீ மஹாபெரியவாளிடம் வந்து தங்கள் மனச்சுமையை இறக்கலாம் என்று எண்ணி தரிசித்து நின்றனர்.

இவர்களின் குறைகளை ஸ்ரீமகான் கேட்டுக் கொண்டார். இழந்த பொருள்கள் கிடைக்கும், கிடைக்காது என்பது போலெல்லாம் ஆசிர்வதிக்கவில்லை.

“அவனைக் கூப்பிடு” என்று அங்கே தங்கியிருந்த பித்தரைக் கூப்பிட்டு வரச் சொன்னார்.

“இவரை உங்க கூடக் கூட்டிட்டு போங்க…. திண்ணையிலேயே இருக்கட்டும். வேளாவேளைக்கு ஆகாரம் கேட்டா கொடுங்க” என்று உத்தரவிட்டார். பிரச்னையோடு தீர்வு காணவந்தவர்களுக்கு மேலும் ஒரு தொந்தரவாக ஒரு பித்தரை அழைத்துச் சென்று பராமரிக்கும் சிரமத்தையும் ஸ்ரீஸ்ரீஸ்ரீ மஹாபெரியவா கொடுப்பது போல  அங்கிருந்தோருக்கு தோன்றியது.

ஆனால் ஸ்ரீ பெரியவாளின் அருள்கட்டளைக்கு ஆயிரம் அர்த்தங்களிருக்கும் என்று அந்த குடும்பத்தினர் நம்பினர். இவரை அழைத்துக் கொண்டு புறப்பட்டனர்.

சொன்னதைச் சொல்லும் கிளிப்பிள்ளையாக இந்த பித்தர் இவர்கள் வீட்டு திண்ணையில் உட்கார்ந்து ஏதோ ஒரு சேஷ்டையோடு  ஒரு பகவன்நாமாவை சொல்லியபடி உட்கார்ந்து விட்டான். பசிக்கு ஆகாரம் கிடைக்க ஏதோ தன்கிட்ட தலையாய பணியைப்போல இவர் வீட்டின் முன் அமர்ந்து எதையோ ஜபித்துக் கொண்டிருப்பதுபோல தன் பித்தத்தால் செய்துக் கொண்டிருக்க, அக்கம்பக்கத்து ஆசாமிகளுக்கும் வீட்டில் வேலை செய்யும் பணியாளர்களுக்கும் ஒரு அச்சம் எழலாயிற்று.

எங்கோ காஞ்சிபுரம் சென்ற இந்த குடும்பத்தினர் ஒரு மந்திரவாதியை அங்கிருந்து அழைத்துக் கொண்டுவந்து இப்படித் திண்ணையில் உட்கார வைத்திருக்கின்றனர். அந்த மந்திரவாதியும் இடைவிடாமல் ஏதோ ஒரு மந்திரத்தை சொல்லி இவர்கள் வீட்டில் திருடியவர்களைக் கண்டுபிடிக்கப் போகிறார் என்றெல்லாம் கற்பனை பரவலாயிற்று.

இந்த ‘மந்திரவாதி’ ஏற்படுத்திய பீதியோ என்னவோ தெரியவில்லை, ஓரிரு நாட்களிலேயே திருடுபோன மிக விலை உயர்ந்த பூஜை சாமாங்கள் அத்தனையும் இவர்கள் வீட்டுத் தோட்டத்தில் யாரோ திரும்ப கொண்டுவந்து போட்டிருந்த அதிசயம் நடந்தது. இவைகளை தவிர இதற்கு முன்பும் எதுஎது திருடப்பட்டனவோ அவை அத்தனையும் தோட்டத்தில் பூஜை சாமான்களோடு கூட விழுந்து கிடந்தன.

ஸ்ரீஸ்ரீஸ்ரீ மஹா பெரியவாளிடம் நம்பிக்கை  வைத்த குடும்பத்தினரை அந்த தெய்வம் கைவிடவில்லை. அதற்கும் மேலாக ஒரு புத்திசுவாதீனமில்லாதவரையும் ஆட்கொண்டு அந்த பித்தராலும் நன்மையுண்டு என காட்டுவதற்கென்றே இப்படி ஒரு திருநாடகம் ஆடிய ஸ்ரீஸ்ரீஸ்ரீ மஹா பெரியவாளை அவர்கள் மனம் நன்றியுடன் நினைத்து ஆனந்தித்தது.

இதே போன்ற இன்னும் ஒரு சம்பவத்தையும் ஸ்ரீபாலு அவர்கள் அனுபவித்ததாகக் கூறினார். ஸ்ரீஸ்ரீஸ்ரீ மஹாபெரியவா வேதாரண்யம் நோக்கி சென்று கொண்டிருந்த சமயம் இதே போல ஒரு புத்திசுவாதீனமில்லாதவர் தொடர்ந்து கூடவே வந்துக் கொண்டிருந்தார்.  யாருக்கும் எந்தவிதமான தொந்திரவும் கொடுக்காதவராய் இருந்தார். ஆனாலும் அவரை எல்லோரும் துரத்தி அனுப்பவே எத்தனித்தனர். “அவர்பாட்டுக்கு வரட்டும். விரட்ட வேண்டாம்” என்று ஸ்ரீபெரியவா காருண்யம் வழக்கம்போல் தடுத்தது.

வேதாரண்ய கோடிக்கரையில் அன்று ஒரு விசேஷ ஸ்நானம். ஸ்ரீமஹாபெரியவா சமுத்தரக்கரையில் தன் திருப்பாதங்களைப் பதித்தபோது கூடவேவந்த பல பாட்டிமார்களும் ஆவலோடு பின் தொடர்ந்து ஸ்நானம் செய்ய இறங்கிவிட்டனர். எல்லா பாட்டிகளுக்கும் தள்ளாட்டம். ஒட்டு மொத்தமாக ஒரு அலை எழும்பி வந்ததில் சிலரை அப்படியே கடலுக்குள் இழுத்துச் சென்றுக் கொண்டிருந்தது.

அங்கு ஸ்ரீ பெரியவாளை சுற்றிலும் இருந்த பக்தர்கள் என்ன செய்வதென்று அறியாமல் மலைத்து நிற்க, கூடவே வந்த அந்த பித்தர் சடாலென்று சமுத்திரத்தில் இறங்கி ஒவ்வொரு பாட்டியாக இழுத்து கரை சேர்த்துக் காப்பாற்றிக் கொண்டிருந்தார். கொஞ்சம் திடகாத்திரமாக இருந்த அந்த ஆசாமியால் ஸ்ரீ பெரியவா அருளால் அந்த பாட்டிகளை மீட்க முடிந்துள்ளது.

“அவனை விரட்டணும்னு சொன்னேளே, சங்கராச்சார்யார் கூட சமுத்திரத்தில் ஸ்நானம் செய்யப்போன பாட்டிகள் உயிருக்கு ஆபத்துன்னு பேப்பர்காரன் போடமுடியாத மாதிரி இவன் காப்பாத்திருக்கான் பாருங்கோ” என்று எல்லா இயக்கங்களுக்கும் காரணமான பரமேஸ்வரரான ஸ்ரீபெரியவா கேட்டபோது அங்கிருந்தோர் வியந்தனர்.

இப்படி பாரபட்சமன்றி அனைவருக்கும் அடைக்கலம் தரும் ஸ்ரீஸ்ரீஸ்ரீ மஹாபெரியவாளின் பாதகமலங்களைப் பற்றிக்கொண்டால் எல்லா இடையூறுகளையும் அவர்தம் கருணையால் அகற்றி,  காப்பாற்றி சகல ஐஸ்வர்யங்களையும், சர்வமங்களங்களையும் நல்கும் என்பது உறுதி .

ஓரு துளி தெய்வாம்ருதம்

நீ எப்படி விட்டாயோ அப்படியே ஆகட்டும்” என்று சரணாகதி செய்வதுதான் பக்தி.

—  கருணை தொடர்ந்து பெருகும்.

(பாடுவார் பசிதீர்ப்பாய் பரவுவார் பிணிகளைவாய் சுந்தரமூர்த்தி சுவாமிகள் தேவாரம்)

__________________________________________________________________________________

Shri Shri Shri Mahaperiyavaal Mahimai (25-02-2011)

“Kan Kanda Deivam”

Shri Mahaperiyava, due to His kindness, to bless all the people, like a Sugabrahma Rishi Saint, took avatar as Shri Shri Shri Mahaperiyava, walked this earth and blessed us.

We are very fortunate to hear the experiences of Shree Balu, who had the great opportunity to serve Periyava very often. Once, when Shree Balu went for Periyava’s darshan, Periyava had already sent everyone who were serving Him that day, to attend an Upanayanam.

Shree Balu had multiple opportunities like this to serve Periyava all by himself. Periyava was staying at Thenambakkam during that time.

A Kerala family had come for Periyava’s darshan on that particular day. Two people were carrying an old women. She must be more than 90 years old with a heavy-set body. It also appeared that she had vision problems and was unable to see things around her clearly.

After talking to them, it was known that they had come for Periyava’s darshan for the first time.

The woman had lost her eyesight when she was pregnant. Even after consulting multiple doctors, praying at various temples, her eyesight was not cured. Now, even after the birth of her grandchildren, her prayers for eyesight has not been answered.

When they had visited an astrologer in Kerala, for her granddaughter, they had also enquired about a cure for her eyesight. The astrologer had suggested to visit some temples and they will find an answer in one of the temples.

So the family started their temple visits again. After visiting Kanyakumari, Rameswaram, Madurai and Thiruchendur, they had darshan of Mayuranathar at Mayavaram and finally reached Vaitheeswaran Koil.

They did not know that it will be at Vaitheeswaran Koil that their prayers will be answered. They were tired after visiting all the other temples. But still with hopes alive, they bathed at the temple and were preparing for the darshan, when a Vaideehar came and suggested them an idea. He said. “It is good that you had visited so many temples. After getting the blessings from Vaitheeswaran, please go and have darshan of Periyava at Kanchipuram and tell your problems to Him”. On hearing this, the hopes of the family grew.

After having darshan of Periyava, they requested Shree Balu to inform Periyava about their visits to the temple and their wish to get eyesight back.

Periyava was hearing all this and asked Shree Balu to get a torchlight. Shree Balu was hesitating since it might not be “Madi” for Periyava to touch the torch light. But Periyava said its ok and asked to get it.

Periyava lighted His face with the torch and asked the women if she could see anything. Periyava was standing on one side of the well and the women was on the other side. All the time, she was standing there without knowing what was happening around her. After Periyava asked if she can see anything, she answered, “Yes. I can see the Samiyar”. She had mentioned it that way, since she hailed from Kerala. All the family members were surprised to know that she had got her vision back. Her eyes were not only filled with light, but also with happy tears.

The entire family felt that Periyava is the “Kan Kanda Deivam”. By having darshan of Periyava, they felt that they had the darshan of all the Gods and temples they have visited until now all at one place.

Periyava was an epitome of kindness. That was the reason there were so many devotees who surrender themselves to Periyava. Periyava’s devotees also included those with a delirious state of mind (Pithan). They not only came to Srimatam for Periyava’s darshan, but also stayed there for two or three days. But it was almost 10 days since this Pithan had come. He had not troubled anyone. He usually threw sand on his own head and also repeated whatever any devotee said.

Those who were doing Kainkaryams to Periyava requested Him to drive the Pithan away. They felt that he was also eating a lot of food. But Periyava said that he is not disturbing anyone and so asked them not to drive him away from Srimatam.

Days rolled by. One day a family came for Periyava’s darshan. They were very sad.

They have been doing pooja to the Srichakram and Mahameru at their home. But recently they were stolen from their home. Now they were unable to do their Pooja and were saddened by that loss. They had come to tell about this incident to Periyava.

Periyava heard their story and instead of telling them that the Srichakram and Mahameru will be found, asked for the Pithan to be called.

Periyava told the family, “Take him with you. He will stay in the thinnai (the front portion of the house). Whenever he asks for food, please provide it to him”. The other devotees around felt that Periyava instead of solving their problem was giving them one more.

But the family members said yes and believed that there should be some meaning to what Periyava had asked them to do.

The Pithan stayed at their house and was either repeating what someone said or kept meditating God’s name. He ate the food that was provided. The neighbors and the people working at that house started to fear. They assumed that the family had been to Kanchipuram and had brought a magician with them.  By chanting God’s name all the time, they thought that he will be able to find the thief.

Due to this belief, in just 2 days, somebody came and left all the stolen items in their garden. All the other items that were stolen before also were found along with it.

The trust the family had on Periyava did not go waste. Periyava also made everyone realize that the Pithan also had a major role to play.

Shree Balu also talks about another similar incident. When Periyava was travelling to Vedaranyam, a Pithan also joined them. Everyone was trying to avoid him and also trying to drive him out of the group. Periyava asked them not to drive him away.

On reaching the shore at Vedaranyam, Periyava stepped on to the sea for His snanam. All the old ladies, who had accompanied Periyava, started to enter the sea for their holy snanam. A big wave came and immediately started pulling them inside the sea. All the others, who had come did not know what to do. On seeing this, the Pithan immediately entered the sea and rescued all of them.

“Everyone wanted to drive him away. But he has made sure that tomorrow’s newspaper does not have a headline that the ladies who had accompanied Shankaracharya on his yatra are in danger”.

It is very important to surrender ourselves to Periyava. He is the epitome of kindness and He does not differentiate or discriminate anyone.

A drop of God’s Nectar:

“However You wish, let it happen that way”. This way of surrender is called as bhakti.

Grace will continues to grow.

(Appease the hunger of those who sing, Cure the disease of those who spread your name – Sundaramurthy Swamigal Devaram)

_________________________________________________________________________________



Categories: Devotee Experiences

Tags:

3 replies

  1. sri sri sri maha periyava paatha kamalam saranam…saranam… saranam…
    maha periyava kan kanda dheivam…nambinor keduvathillai…really …..now ia am 52 yrs old…
    if we think mahaperiyava with nhope…the next moment swami will appear at any form…to us…
    maha periyava paatha kamalam saranam…saranam…saranam…
    i

  2. May Periyava’s grace falls on everybody. Hara Hara Shankara

  3. ஸ்ரீஸ்ரீஸ்ரீ மஹாபெரியவா துணை.. பரமகாருண்யமூர்த்தியாம் மஹாபெரியவாளே துணை.

What do you think?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: