145. Maha Periyava on Vinayagar (Gems from Deivathin Kural)


Jaya Jaya Sankara Hara Hara Sankara – Starting today, we will see about the various Devathas and Avatara Purshas that Sri Periyava has talked at length from Deivathin Kural Vo1 1. When Adiyen read these chapters for the first time, it helped me realized much better about the importance of all these forms of Bhagawan and Avatara Purushas than before. Hope you all find the same. In this chapter, Sri Periyava talks about the glory of Vinayaka and his significance, especially in Tamizhnadu. As Sri Periyava says, Vinakaya is nothing but Pravana Swaroopam.

Many Jaya Jaya Sankara to our seva volunteer Smt. Hema Sukumaran for the translation. Rama Rama

விநாயகர்

தமிழ் நாட்டின் தனிப்பட்ட சிறப்பு எங்கு பார்த்தாலும் பிள்ளையார் கோயில்கள் இருப்பதேயாகும். “கோயில்” என்று பெயர் வைத்து விமானமும் கூரையும் போட்டுக் கட்டிடம் எழுப்ப வேண்டும் என்பதுகூட இல்லாமல், அரச மரத்தடிகளிலேகூட வானம் பார்க்க அமர்ந்திருக்கும் ஸ்வாமி நமது பிள்ளையார். தெருவுக்குத் தெரு ஒரு பிள்ளையார் கோயில், நதிக் கரைகளிலெல்லாம் பிள்ளையார், மரத்தடிகளில் பிள்ளையார் என்றிப்படி இந்தத் தமிழ் தேசம் முழுவதும் அவர் வேறெந்த ஸ்வாமிக்கும் இல்லாத அளவுக்கு இடம் கொண்டு அருள் பாலித்து வருகிறார். அவரைப் “பிள்ளையார்” என்றே அன்போடு கூறுவது நம் தமிழ்நாட்டுக்கே உரிய வழக்கம். சர்வலோக மாதா பிதாக்களாகிய பார்வதி பரமேசுவரர்களின் ஜேஷ்ட புத்திரர் அவர். “பிள்ளை” என்றால் அவரைத்தான் முதலில் சொல்ல வேண்டும். வெறுமே “பிள்ளை” என்று சொல்லக்கூடாது என்பதால் மரியாதையாகப் “பிள்ளையார்” என்று சொல்வது தமிழ்நாட்டுச் சிறப்பு.

“குமாரன்” என்றால் “பிள்ளை” என்றே அர்த்தம். பாரததேசம் முழுவதிலும் குமாரன், குமாரஸ்வாமி என்றால் பார்வதி பரமேசுவரர்களின் இளைய பிள்ளையாகிய சுப்பிரமணியரையே குறிப்பிடும். தமிழிலும் “குமரக் கடவுள்” என்கிறோம். ஆனால், அவரைக் “குமரனார்” என்பதில்லை; “குமரன்” என்றுதான் சொல்வார்கள். மூத்த பிள்ளைக்கே மரியாதை தோன்றப் பிள்ளையார் என்று பெயர் தந்திருக்கிறோம்.

முதல் பிள்ளை இவர்; குழந்தை ஸ்வாமி. ஆனாலும் இவரே எல்லாவற்றுக்கும் ஆதியில் இருந்தவர். பிரணவம்தான் எல்லாவற்றுக்கும் முதல். பிரணவத்திலிருந்துதான் சகல பிரபஞ்சமும் ஜீவராசிகளும் தோன்றின. அந்தப் பிரணவத்தின் ஸ்வரூபமே பிள்ளையார். அவரது ஆனைமுகம், வளைந்த தும்பிக்கை இவற்றைச் சேர்த்துப் பார்த்தால் பிரணவத்தின் வடிவமாகவே தோன்றும்.

குழந்தையாக இருந்துகொண்டே ஆதிமுதலின் தோற்றமாக இருக்கிற பிள்ளையார் குழந்தைபோல் தோன்றினாலும், பக்தர்களை ஒரேயடியாகக் கைதூக்கி உயர்த்தி விடுவதிலும் முதல்வராக இருக்கிறார். ஒளவைப் பாட்டி ஒருத்தியின் உதாரணமே போதும். ஒளவையார் பெரிய கணபதி உபாஸகி. பிரணவ ஸ்வரூபியான விநாயகரைப் புருவமத்தியில் தியானித்துக் கொண்டு, ஒளவையார் யோக சாஸ்திரம் முழுவதையும் அடக்கியதான “விநாயகர் அகவலை”ப் பாடியிருக்கிறாள். அதைப் பாராயணம் செய்தால் பரமஞானம் உண்டாகும். இந்த ஒளவையாரைப் பற்றி ஒரு கதை உண்டு. சுந்தரமூர்த்தி ஸ்வாமிகளும் சேரமான் பெருமாள் நாயனாரும் கைலாசத்துக்குப் புறப்பட்டார்கள். அவர்கள் ஒளவையாரையும் உடன் அழைத்துப் போக எண்ணினார்கள். அப்போது ஒளவை விக்நேசுவரருக்குப் பூஜை பண்ணிக் கொண்டிருந்தாள். சீக்கிரம் பூஜையை முடித்துத் தங்களுடன் கைலாசத்துக்கு வருமாறு சுந்தரமூர்த்தியும் சேரமானும் அவளை அவசரப்படுத்தி அழைத்தார்கள். அவளோ, “நீங்கள் போகிறபடி போங்கள். உங்களுக்காக நான் என் பூஜையை வேகப்படுத்த மாட்டேன். விநாயக பூஜையே எனக்குக் கைலாசம்” என்று சொல்லி விட்டாள். அவர்கள் அப்படியே கிளம்பி விட்டார்கள். ஒளவை சாங்கோபாங்கமாகப் பூஜை செய்து முடித்தாள். முடிவில் பிள்ளையார் பிரசன்னமாகி அவளை அப்படியே தம் துதிக்கையால் தூக்கி ஒரே வீச்சில் கைலாசத்தில் கொண்டு சேர்த்துவிட்டார்! அவளுக்குப் பிற்பாடுதான் சுந்தரமூர்த்தியும் சேரமான் பெருமாளும் கைலாசத்தை அடைந்தார்கள். அங்கே சேரமான் பெருமாள் திருக்கைலாய ஞான உலாவைப் பாடினார். இதை அருணகிரிநாதர் திருப்புகழில்,

ஆதரம் பயில் ஆரூரர் தோழமை

சேர்தல் கொண்டவரோடே முனாளினில்

ஆடல் வெம்பரி மீதேறி மா கயிலையிலேகி

ஆதி அந்த உலா ஆசு பாடிய

சேரர்….

என்பதில் சொல்லாமல் சொல்கிறார். “அப்படிப்பட்ட சேரர் ஆண்ட கொங்கு தேசத்தில் உள்ள பழனியில் இருக்கிற பெருமாளே” என்று பழனியாண்டவனைப் பாடுகிறார். சுந்தரரும், சேரமான் பெருமாள் நாயனாரும் கைலாசம் சேர்ந்ததற்கு இப்படி குமாரஸ்வாமியின் சம்பந்தத்தை உண்டாக்குகிறார். மூத்த குமாரரான பிள்ளையாருக்கோ ஏற்கெனவே அந்த சம்பவத்தில் சம்பந்தம் இருக்கிறது. அந்த இரண்டு பேருக்கும் முன்னதாக, ஒரு சொடக்குப் போடுகிற நாழிகைக்குள் அவர் ஒளவைப் பாட்டியைக் கைலாசத்தில் சேர்த்துவிட்டார். பெரிய அநுக்கிரகத்தை அநாயாசமாகச் செய்கிற ஸ்வாமி விக்நேசுவரர்.
___________________________________________________________________________________

Vinayagar

The speciality of Tamizh Nadu is that we find temples of Pillayar everywhere. There is no need even to build a structure or roof as He is found in the open under the peepul trees.  In Tamizh Nadu Pillayar graces us by his presence much more than any other God by being found in every street, in river banks and beneath the trees.  He is fondly addressed as “Pillayar” only in Tamizh Nadu. He is the eldest son of the Parvathy and Parameshwara, the universal parents.  So the term ‘son’ should be primarily used to refer to Ganapathy. The Tamizh word ‘Pillay’ which means son when addressed with respect becomes Pillayar. This is a specialty of Tamizh Nadu.

Kumaran also means son. In entire India, the name Kumar or Kumaraswamy refers to Subramanya, the younger son of Parvathy and Parameshwara.  In Tamil also we say Kumarakkadavul. But we do not address him as Kumaranar by adding the suffix ‘yar’ which denotes respect, but just say Kumaran. We have named only the eldest son respectfully as Pillayar.

He is the eldest son and a child God. But his existence was always there even before all other creations. Pranava is the source of the universe and all the beings. Pranava is personified as Pillayar. If we behold his elephant face with folded trunk we can see the form of Pranava.

Pillayar, the Supreme First, though has an appearance of a child is foremost in lifting up the devotees to the greatest level. We have the example of Avaiyaar. She was an ardent devotee of Ganapathi. She meditated upon him by focusing between the two brows, which resulted in her rendering the composition ‘Vinayagar Agaval’ which contains the entire essence of Yoga Sastra. By chanting this we can attain supreme knowledge.

There is also a story about Avaiyaar. Sundaramoorthy Swamigal and Cheraman Perumal started for Kailasam. They thought of taking along Avaiyaar as well. At that time Avaiyaar was offering her worship to Vigneshwara. So Sundarmoorthy and Cheraman asked her to speed up and finish the pooja fast. She said, “I cannot do the Puja in a hurry. You can go ahead. Vinayaka puja is my Kailasam.” They left. Avaiyaar did the puja in the proper pace. Once the puja got over, Pillayar appeared before her and lifted her with his trunk and in a single sweep placed her straight in Kailasa. Sundaramoorthy, and Cheraman reached there later where Cheraman composed and sung ‘Thiru Kailaya Ula” song.

Arunagirinathar mentions this in his ‘Tirupugazh’:

Aadaram payil aaroorar thozhamai
Serdhal kodavarode munaalinil
Aadal vembari meederi maa Kayilaiyilegi
Aadiandha ulaa aasu paadiya
Cherar…..

Arunagiri Nathar while singing in praise of Pazhani Aandavar subtly states that the deity is in the region of Kongu which was ruled once by the Cherar who had gone to Kailasa in his white horse along with his friend Sundaramoorthy and sang spontaneously the hymn ‘Aadi Andha Ula’.

Thus he brings about Kumaraswamy’s link to the ascent of Sundarar and Cheraman Perumal to Kailasam. As such the elder son Pillayar is already connected. He made Avaiyaar reach Kailasam in a jiffy.  God Vigneshwara bestows very easily the greatest blessings.



Categories: Deivathin Kural

Tags:

2 replies

What do you think?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: