24. Sri Sankara Charitham by Maha Periyava – The Principle of God


Jaya Jaya Sankara Hara Hara Sankara – In this chapter Sri Periyava calls out some important differences between Adwaitham (Sanatana Dharma) and religions like Meemamsa, Buddhism & Jainism and their shortcomings.

Many Jaya Jaya Sankara to our sathsang volunteers, Shri ST Ravi kumar for the great translation and Smt. Sowmya Murali for beautifully capturing the essence of what Periyava has said here & the audio. Rama Rama


கடவுட்கொள்கை

வேடிக்கை என்னவென்றால், வைதிக கர்மாநுஷ்டானத்தை மட்டுமே சொன்ன (பூர்வ) மீமாம்ஸையும் ஈச்வரனைச் சொல்லவில்லை; வைதிக கர்மாநுஷ்டானத்தை அடியோடு ஆக்ஷேபித்த பௌத்த-ஜைன மதங்களும் ஈச்வரனைச் சொல்லவில்லை! இதைவிட வேடிக்கை: வைதிக கர்மா என்பது ஒரு பக்கம் இருக்கட்டும், ‘கர்மக்கொள்கை’ என்றும் Karma theory என்றும் ஒன்றைச் சொல்கிறோமல்லவா? ‘ஒவ்வொரு செயலுக்கும் ப்ரதிச் செயல் உண்டு. ஒவ்வொரு வினைக்கும் விளைவு உண்டு. இதிலிருந்து யாரும் தப்பவே முடியாது. நாம் செய்யும் நல்ல கார்யம், கெட்ட கார்யம் ஒவ்வொன்றுக்கும் விளைவு உண்டு. இந்த விளைவுகளை அநுபவித்தேயாகவேண்டும். இதற்காகத்தான் ஒரு ஜீவனுக்கு ஒரு சரீரத்தில் மரணம் ஏற்பட்டாலும்கூட அது மறுபடி இன்னொரு சரீரத்தில் ஜன்மா எடுத்தும் அநுபவிக்க வேண்டி ஏற்பட்டு, இப்படியே ஸம்ஸார சக்ரம் என்பது சுற்றிக்கொண்டே போகிறது’ என்பதுதான் ‘கர்மா தியரி’. இப்படிக் கர்ம பல அநுபோகத்திற்காகப் பல ஜன்மாக்கள் எடுப்பதை கிறிஸ்துவ, இஸ்லாமிய மதங்கள் சொல்வதில்லை. ஆனாலும் தற்போதுள்ள அம்மதங்களில் இந்தக் கொள்கை இல்லாவிட்டாலும், அம் மதங்களின் மூலமான (ஒரிஜினல்) ரூபத்தில் இது இருக்கத்தான் செய்தது, அல்லது அந்த மதங்களுக்கு முந்தி அந்த தேசங்களிலிருந்த ஹீப்ரு மதங்களில் கர்மக் கொள்கை இருக்கவே செய்தது என்று சொல்கிறார்கள். இந்த விஷயம் நமக்கு ஸம்பந்தமில்லாதது. ஆசார்யாள் சரித்ரத்தில் கிறிஸ்துவ, இஸ்லாமிய மத ஸம்பந்தமாக எதுவுமில்லை. ஆனால், கர்மக் கொள்கையைப் பற்றி எதற்குச் சொல்ல வந்தேன் என்றால். ஆசார்யாளோடு நன்றாக ஸம்பந்தப்ட்ட — கண்டன ரூபமான ஸம்பந்தம் பெற்ற — மீமாம்ஸை, பௌத்தம், ஜைனம் மூன்றுமே கர்மா தியரியை ஒப்புக்கொண்டிருக்கின்றன.

மூன்றுமே கர்மா தியரியை ஒப்புக்கொண்டபோதிலும் கர்ம பல தாதாவாக இருக்கும் ஈச்வரனை ஒப்புக் கொள்ளாததுதான் ரொம்ப வேடிக்கை!

கர்மா என்பது அசேதனமான ஜட வஸ்து. அது எப்படி ஒழுங்காக ‘ப்ளான்’ போட்டுக்கொண்டு இதற்கு இன்ன பலன் என்று இத்தனை திட்டவட்டமாகவும், கண்டிப்பாகவும் ஏற்பாடு பண்ணமுடியும்? சைதன்ய சக்திமூலமாக இருக்கப்பட்ட ஒரு ஈச்வரன்தானே, ‘இப்படிப் பண்ணினால் இப்படி விளைவு’ என்று ஏற்படுத்திப் பலன் தரமுடியும்? ஆனாலும் ஒரு பக்கத்தில் மீமாம்ஸகர்களும் ஈச்வரனை மறுத்து, ‘கர்மா தனக்குத்தானே பலன் தந்து கொள்கிறது’ என்றார்கள். இன்னொரு பக்கத்தில் ஒரே அவைதிகமான பௌத்த ஜைனர்களும் கர்ம பலன் எப்படி, எவரால் விளைவிக்கப்படுகிறது என்றே சொல்லாமல், நிரீச்வர வாதம் பண்ணிக்கொண்டே, ஆனாலும் கர்ம பலன்படி ஜன்மாந்தரங்கள் உண்டு என்று அஸ்திவாரமில்லாமலே ஸித்தாந்தக் கட்டிடம் எழுப்பினார்கள்! பௌத்தத்தில் நிர்வாணம் என்ற சூன்ய நிலைதான் மோக்ஷம் என்று சொல்லி, லோக வியாபாரம் முழுக்க என்னவோ ஒரு மாய ஓட்டத்தில் பல ஸமாசாரங்கள் சேர்ந்து நடக்கிற மாதிரி தெரிவதே ஒழிய, ஒரே பொய்தான் என்று சொல்லியிருக்கிறது. இப்படி ஒரே பொய்யாக, ஏதேதோ சேருவதும் பிரிவதும் மாதரி எல்லாம் இருக்கிறபோது, எப்படி இவ்வளவு திட்டமாக ஒவ்வொரு கர்மாவுக்கும் தப்ப முடியாதபடி இன்ன பலன் என்று நிர்ணயித்து நடக்க முடியும்? ‘என்னவோ எல்லாம் மாய ஓட்டம்’ என்று தள்ள முடியாமல், ஒரு மஹா மதியானது ஸங்கல்பித்துத் தானே இப்படியெல்லாம் காரண கார்ய விளைவுகளை ஏற்படுத்துவதாக ஊஹிக்க முடிகிறது? அந்த மஹாமதிதான் ஈஸ்வரன் என்பது.

இங்கே ஒரு விஷயத்தைக் குறிப்பிடவேண்டும். முக்யமான ஸமாசாரம். ஆசார்யாளும், ‘லோக வ்யாபாரமெல்லாம் மாயை; ப்ரஹ்மம்தான் ஸத்யம்’ என்றே சொல்லியிருப்பதை வைத்துக்கொண்டு சில பேர் இதுவும் பௌத்தத்தை அப்படியே ‘காப்பி’ அடித்ததுதான் என்று நினைத்துக்கொண்டு விடுகிறார்கள். இவர்கள் ஒரு முக்யமான பாகுபாட்டைப் புரிந்துகொள்ளவேண்டும். லோகம் மாயை என்று சொல்லும்போது ஆசார்யாள் அது ஏதோ தலை கால் இல்லாமல் பல ஸமாசாரங்கள் சேர்ந்த மாதிரி இருக்கிற ஓட்டம் என்று பௌத்தர்கள் மாதிரிச் சொல்லவே இல்லை. மாயையைத் தன் குணமாகக் கொண்ட ஒரு ஈச்வரன், அல்லது மாயா சக்தி படைத்த ஈச்வரன்தான் இந்த லோகம் என்ற தோற்றத்தை ப்ரஹ்மத்திலிருந்தே தோற்றுவித்து அதை நடத்தியும் வருகிறான், கர்ம பலன்களைத் தருகிறான் என்றே ஆசார்யாள் ஸ்தாபித்திருக்கிறார். இன்னொரு விதமாகச் சொல்வதானால், கார்யம், குணம் எதுவுமில்லாத ப்ரஹ்மத்தை நிர்குண ப்ரஹ்மம் என்று அவர் சொல்லி, அதுவே மாயா சக்தியோடு கூடிக் கார்யமும் குணமும் உள்ள ஈச்வரன் என்ற ஸகுண ப்ரஹ்மமாகி லோக வ்யாபாரத்தைச் செய்கிறது என்று கூறியிருக்கிறார். இதிலிருந்து தப்பி, ஸகுணத்திலிருந்து நிர்குணத்துக்குப் போய், அதோடு அபேதமாக ஐக்யமாகிவிடுவதுதான் அவருடைய அத்வைதத்தின் லக்ஷ்யம். அதற்கு ஸகுண ப்ரஹ்மமான, மாயை ஸஹிதனான ஈச்வரனின் அநுக்ரஹம் வேண்டுமென்றும், அத்வைத ஞான மார்க்கத்தில் போவதற்கு முதல்படியாக ஈச்வர பக்தி செய்ய வேண்டுமென்றும் ஸாதனா மார்க்கம் அமைத்துத் தந்திருக்கிறார்.

இன்னொரு பாகுபாடு: மாயை என்றால் அடியோடு பொய் என்று அர்த்தமில்லை. அடியோடு பொய்யாயிருப்பதை ஆசார்யாள் ‘அத்யந்த அஸத்’ என்று சொல்வார். பூர்ண ஸத்யமாயிருப்பது ப்ரஹ்மம், அதாவது நிர்குண ப்ரஹ்மம். இரண்டுக்கும் நடுவில் இருப்பது, ‘ப்ராதிபாஸிக ஸத்யம்’ என்பது. அதாவது நடைமுறை வ்யவஹாரத்தில் நிஜம் போலவே இருப்பது. ஆனாலும் ஞானம் வந்த நிலையில் நிஜமாக இல்லாமல் மறைந்து போய்விடுவது. மாயா லோகம் என்பது இப்படிப்பட்ட ப்ராதிபாஸிக ஸத்யம் என்ற தாற்காலிக நிஜத்தோற்றம் என்றே ஆசார்யாள் சொல்லியிருக்கிறார். அடியோடு பொய்யான அத்யந்த அஸத் என்று அல்ல. ஜகத் ‘அஸத்யம்’ அல்ல. அது ‘மித்யை’ என்னும் தற்கால ஸத்யம்.

இப்படி ஜகத்திற்கும் ஒருவிதமான (இடைநிலை) மெய்ம்மையைத் தரும்போதுதான், நல்லது கெட்டது என்று இனம் பிரித்து மாயியான ஈச்வரன் பலன் தருவதைச் சொல்லமுடிகிறது. அதனால், நல்லதே செய்துதான் அதன் வழியாக ஈச்வராநுக்ரஹத்தில் சித்த சுத்தி பெற்று நிவ்ருத்தி (ஞான) மார்க்கத்திற்குப் போகமுடியும் என்று சொல்ல முடிகிறது. நல்லது செய்வது என்றால் என்ன? ஒழுக்கமாயிருப்பது, தர்மப்படி நடப்பது. பௌத்தத்தில் ‘சூன்யமாக ஒரு மோக்ஷம் இருக்கிறது, பாக்கி எல்லாமே ஒரே பொய்ம்மாய ஓட்டம்’ என்று சொல்லிவிட்டு, ஆனால், அஹிம்ஸை ஸத்யம் முதலான ஒழுக்கங்களை வலியுறுத்தும்போது ‘எல்லாம் பொய் என்கிறபோது ஹிம்ஸையானாலென்ன, அஹிம்ஸையானா லென்ன? ஸத்யமானாலென்ன, அஸத்யமானாலென்ன? தர்மம் எதற்கு? ஒழுக்கம் எதற்கு?’ என்று எதிர்கேள்வி கேட்டால் பதில் சொல்ல முடியாமலிருக்கிறது. ஆசார்யாள் ஸித்தாந்தத்திலோ, முழுப் பொய்யாயுமில்லாமல், முழு நிஜமாயுமில்லாமல் நடுவிலிருக்கிற மித்யையாக மாயா ஜகத்தைச் சொல்லி, இதை நிர்வஹிக்கும் ஈச்வரன் கர்மாப்படியே பலன் தருவதில் ஒரு ஜீவன் ஒழுங்காக, தர்மமாக ஒழுகினால்தான் அதற்கு சித்த சுத்தி தந்து ஞான மார்க்கத்துக்கு உயர்த்துவான் என்று பதில் சொல்ல முடிகிறது. இந்த தர்ம ஒழுக்கத்துக்கு உதவும் உபயமாகவே மீமாம்ஸை சொல்லும் வைதிக கர்மாநுஷ்டானங்களையும் ஆசார்யாள் ஏற்றுக்கொண்டார்.

ஆசார்யாளுடைய மதத்தின் பெருமையே அதில் மீமாம்ஸையின் கர்மாநுஷ்டானம், பௌத்தத்தின் மாயைக் கொள்கை, ஜைனத்தின் அஹிம்ஸை முதலிய எல்லாவற்றிற்கும் ஒவ்வொரு நிலைகளில் இடம் கொடுத்து அங்கீகரித்திருப்பதுதான்!

மொத்தத்தில் நான் சொல்ல வந்தது, ஈச்வரனைச் சொல்லாத பௌத்தம், சமணம் ஆகிய இரண்டும் கர்மக் கொள்கையை மட்டும் ஒப்புக்கொண்டு, அதன் அங்கமாக தர்ம ஒழுக்கங்களை விதிப்பதானது அஸ்திவாரமில்லாமல் கட்டிடம் எழுப்புகிற மாதிரி இருக்கிறது என்று காட்டத்தான். ‘எல்லாம் பொய் ஓட்டம்’ என்று பௌத்தம் தள்ளுவதுபோலத் தள்ளினாலும் ஸரி, அல்லது, ‘எதைப் பற்றியும் எதுவும் இப்படியென்றோ அப்படியென்றோ வரையறுத்துச் சொல்லமுடியாது’ என்று ஜைனம் நிச்சயமில்லாமல் முடிப்பதுபோல முடித்தாலும் ஸரி, இரண்டிலும் இத்தனை திட்டவட்டமாக ஒவ்வொரு கர்மாவிற்கும் பலனைப் பிணைத்துக்கொடுத்து ஸம்ஸார சக்ரத்தைத் தொடர்ந்து உருட்டிக் கொண்டுபோகும் ஏற்பாட்டிற்குத் தக்க விளக்கம் கிடைக்கவில்லை. மாயாலோகத்தை நடத்துபவனாகவும் கர்ம பல தாதாவாகவும் உள்ள ஈச்வரன்தான் விளக்கமாக அமைவது.

பொதுவாகவே ஜன ஸமுதாயத்திற்கு ஈச்வரன் என்ற ஒருவன் இல்லாத மதம் ஒட்டுவதில்லை.
____________________________________________________________________________

The Principle of God

The funny part is that Meemamsa, which prescribed only the practice of Vedic rituals, did not talk about Eswara.  Jainism and Buddhism, which completely objected to the Vedic rituals, also did not acknowledge Eswara.  More funny is this:  Keeping aside the observance of Vedic rituals, don’t we talk about principles of Karma and theory of Karma?  Every action has a reaction. Every bad action (vinai) has a consequence. Nobody can escape from this.  For every good action or bad action that we do, there is a consequence. That is why Karma theory says that even when death occurs to a Jeeva in one body, the soul has to take birth in another body and has to experience the consequences, and that is how the life cycle (samsara chakra) repeats.  This concept of taking repeated births to fulfil the requirement to go through the consequences of one’s actions, is not spoken by religions like Christianity, Islam etc.  Although this principle is not existent in the present form of these religions, it existed in their original form. Or it is said that this karma concept was there in the Hebrew religions which was prevalent before these religions in those countries.  This is not a matter of concern to us.  There is no mention about anything related to Christianity and Islam in the historical accounts of Aacharya.  However, the reason why I mentioned about the Karma theory is that the religions which had a connection with Aacharya, positively as well as those otherwise, the three religions, Meemamsa, Jainism, and Buddhism had accepted the karma theory. Although these three accepted the karma theory, the funny part is that they did not acknowledge Eswara, the giver of fruits for our actions.

Karma is an inanimate thing.  How can it systematically prepare a plan where it can so decisively determine that this is the effect or result for a particular action? Is it not that only an intelligent Eswara could determine and hand out a particular effect for a particular action?  Still, on the one side, Meemsakas, denying the existence of Eswara, said that the actions themselves determined the effects or results.  On the other side, while continuing to deny the existence of Eswara, the completely non-vedic Buddhists and Jains, built the structure of their philosophy without any foundation when they kept saying that there will be repeated births depending on the karma without giving an explanation as to how the results were obtained and who gave them.  In Buddhism, the state of nothingness (Nirvana), Shoonya, is described as the state of moksha and all that happens in the world is only an impression that is obtained by a series of happenings due to Maya and totally false (non-existent).  If in this entirely false state everything continues to join and disjoin, how can it so systematically determine, without exception, that this is the specific result for a specific karma (action)?  Can’t we guess that everything is not simply an illusion (maya) but there must be a great brain behind which has consciously determined the causes and effects?  That great brain is what is called Eswara.

One thing needs to be mentioned here.  An important matter. When our Aacharya also said all the worldly activities are in fact, maya and that Brahmam alone is true, some people tend to think that it is a complete copy of Buddhism. These people should understand an important difference.  When our Aacharya said that the world is an illusion, he did not at all, say it to mean that it is a continuous run of random activities without a beginning or end, as Buddhists claimed.  Aacharya has established that the Eswara, who has the Maya as a quality or with the help of the maya shakthi (energy), has created this form of the world out of Brahmam and also managing it, meting out the results to various karma (actions).  To put it in another way, He has described the Brahmam as Nirguna Brahmam, when it is devoid of action and qualities, but manages the world, when it becomes the Saguna Brahman, Eswara, combining with the Maya Shakthi (energy).  The very objective of his Adwaitha is to escape from this saguna to Nirguna and indistinctly merge.  To achieve this, he has said that it is essential to get the blessings of this Saguna Brahman, the Eswara conjoined with maya and has set the sadhana approach where bhakthi to that brahman is the first step to proceed on this path of Adwaitha knowledge.

One more difference: When you say Maya, it does not mean totally false or illusion.  If it is completely false, he would term it as Adhyantha Asath (entirely false). Brahmam is the absolute truth, that is the Nirguna Brahmam (quality-less Brahmam).  The thing which is between these two is “Prathibhasika Sathyam”.  That is, which appears to be practically true, but which ceases to be true, on attaining the superior knowledge (Gnana).  Aacharya calls this Maya as the “Prathibhasika Sathyam, the ephemeral reality and not as entirely false.  The world is not absolutely false. It is a temporary truthful state called “Mithyai”.

Only in this in between state of truth and the world, we can say that the Mayi, Eswara is classifying actions as good and bad and accord results for them.  In that way only, it can be said that by doing only good, one can get purity of mind with the blessings of Eswara and proceed on the path of superior knowledge.  What is it to do good?  Being disciplined and conducting righteously.  In Buddhism, which says that there exists a state of nothingness which is called Moksha and all other things are entirely illusory, but prescribes disciplines like Ahimsa, Truthfulness, etc., if a question is asked as when everything is illusory or false, what if it is himsa or ahimsa, truth or falsehood, where is the need for dharma, no proper answer can be given. Only in our Aacharya’s philosophy, it is possible to give an answer quoting the Maya world, an in-between state, which is neither fully true nor fully false, controlled by Eswara, when he hands out the fruits as per actions, it can be said that a soul, if it adheres to the code of discipline and righteousness, would get its mind purified and get elevated by Him to the path of superior knowledge.  Aacharya acknowledged the Vedic practices talked about in Meemamsa also, as a means which facilitated the adherence to righteous principles.

The greatness of Aacharya’s religion lies in the fact that it has accommodated at different levels and also endorsed the practices prescribed by Meemamsa, the concept of Maya of Buddhism and the principle of Ahimsa of Jainism.

All that I wanted to say was that Buddhism and Jainism, which did not acknowledge Eswara but accepting the Karma theory and prescribing dharmic code of conduct as a part of it, is like raising a building, without a foundation.  In both Buddhism, which dismisses everything as a continuous run of false happenings and Jainism, which ends saying that nothing can be certainly determined either way, there is no clear explanation to the link between results and action and the arrangement which causes the cycle of samsara.  Only Eswara is the acceptable explanation as the person administering the Maya lokha (World of Maya) and the giver of results to the karma.

Generally, a religion which does not have Eswara, does not appeal to the people at large.
__________________________________________________________________________________

Audio



Categories: Deivathin Kural

Tags: ,

3 replies

  1. Brilliant and great work by Sri Ravi Kumar & Awesome sketch by Sowmya.!!
    Jaya Jaya Sankara Hara Hara Sankara!!

  2. Wow. Superb Sowmya.

    Fantastic drawing.

    Awesome. Keep it up.

  3. Blessed to go through .
    Ellam SRI MAHA PERIYAVA ANUGRAHAM ,

What do you think?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: