23.1 Sri Sankara Charitham by Maha Periyava – About Other Religions 


Jaya Jaya Sankara Hara Hara Sankara – Here is the answer to the quiz posted earlier this week. It is Thirumala Tiruppathi. All of the answers posted in the comments section were correct 🙂

In this chapter Sri Periyava talks about some of the 72 religions that Aacharya condemned and how a few of those were off the mark in many ways when it comes to adherence to Vedic dharma and principles.

Many Jaya Jaya Sankara to our sathsang volunteers, Shri ST Ravi kumar for the translation and Smt. Sowmya Murali for the Thirumala sketch & audio. Rama Rama

இதர மதங்களைப் பற்றி (Part 1)

அவர் நிராகரணம் செய்த மற்ற அபூர்ண மதங்களைப் பற்றியும் கொஞ்சம் சொல்ல வேண்டியதாகிறது.

கர்ம காண்டத்தை மட்டும் எடுத்துக்கொண்ட மீமாம்ஸகர்களைப் பற்றிச் சொன்னேன். லோகத்தை ஈச்வரன் என்பவன் ஸ்ருஷ்டித்ததாக அவர்கள் கருதவில்லை. கர்ம பலன்களையும் அவன்தான் தருகிறான் என்பதையும் ஒப்புக் கொள்ளவில்லை. ஸகுண ஈச்வரன், நிர்குண ப்ரஹ்மம் இரண்டும் அவர்களுக்கு இல்லை. ஈச்வரோபாஸனையுமில்லை; ஆத்ம த்யானமுமில்லை. ஸ்வர்க்கத்தையோ, அல்லது, அவர்களுக்கே என்ன என்றுசொல்லத் தெரியாத ஸ்வர்கத்துக்கு மேலான நித்யானந்த பதமாக இருக்கக்கூடிய மோக்ஷம் என்ற ஏதோ ஒன்றையோ பெறக் கர்மாநுஷ்டானமே போதும்; வேறே பக்தியோ ஞானமோ ஒன்றும் கூடாது என்றார்கள். தாங்கள் மட்டுமே ஸத்யமாக வேத தர்மத்தை அநுஸரிப்பவர்களென்றும், ஞானம் என்று சொல்லிக் கொண்டு கர்மாவை விட்டு ஸந்நியாஸியாகிறவர்கள் வேதத்துக்கு விரோதமாகப் போகிறவர்களென்றும் சொல்லி ஸந்நியாஸியைப் பார்த்தாலே பாபம் என்று நினைக்கும் அளவுக்குப் போனார்கள்.

ஆனாலும் ஆஸ்திக மதங்கள்-அதாவது வேத ஆதாரத்தை நம்பும் வைதிக மதங்கள்-என்று சொல்லப்படும் ஆறு தர்சனங்களில், வேதாந்தத்துக்கு ஸமதையாகத் தங்கள் அபிப்ராயத்துக்கும் அநுஷ்டானத்துக்கும் வேதத்திலேயே நேராக ஆதாரம் காட்டியவர்கள் இந்த மீமாம்ஸகர்கள்தான். அவர்கள் செய்த கர்மாநுஷ்டானங்கள் யாவும் வேதோக்தமானவைதான். வேத மந்த்ரங்களுக்கு விளக்கமாக அர்த்தம் பண்ணியவர்களும் அவர்கள்தான். ந்யாயம், வைசேஷிகம், ஸாங்க்யம், யோகம் ஆகியவை வேத ப்ராமாண்யத்தை ஆக்ஷேபிக்கவில்லை என்பதோடு முடிந்து போயிற்று. தங்களுடைய ஸித்தாந்தத்துக்கோ, ஆசரணைகளுக்கோ அவை நேராக வேதத்தில் அதிகம் ஆதாரம் காட்ட முடிவதில்லை.

இப்படி மீமாம்ஸை வைதிக மதமாகவே இருந்த போதிலும் அபூர்ணமான, மூளியான, வைதிக மதமாக இருந்தது. ஸ்கூலிலிருந்து காலேஜுக்குப் போவதுபோல, முதலில் கர்ம காண்டம், அப்புறம் ஞானகாண்டம் என்று வேதம் வைத்திருப்பதைப் புரிந்துகொள்ளாமல் ஸ்கூலோடேயே முடித்துவிட்டு அதுதான் எல்லா டிகிரிக்கும் மேலே என்று ஸ்தாபிக்கப் பார்த்தார்கள்!

ஸாங்க்ய மதத்தில் ப்ரக்ருதி முதல் பஞ்ச பூதம் ஈறாக இருபத்து நான்கு தத்வம் சொல்லியிருக்கும். ப்ரக்ருதி என்பது ‘ப்ரதானம்’ என்பதாகவும் அதில் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. இதுதான் லோகத்தில் எல்லாவற்றுக்கும், லோகத்திற்குமே மூலமாக இருப்பது. இயற்கைச் சக்தி என்று இந்த நாளில் சொல்வது போன்றது. மனஸ், இந்த்ரியம் எல்லாமும் இந்த ப்ரக்ருதியிடமிருந்துதான். ஸத்வம், ரஜஸ், தமஸ் என்ற தன்னுடைய அங்கங்களான முக்குணங்களை வெவ்வேறு விகிதசாரத்தில் கலந்து நானாவித ப்ரபஞ்சத்தை அது உண்டாக்குகிறது. ஆனால் அது ஜடம்தான். சேதன (உயிருள்ள) வஸ்து எதுவென்றால் அது புருஷன் என்பது. ப்ரக்ருதியில் பட்டுக்கொள்ளாமல் அது தன்னிலேயே அடங்கியிருப்பது. அது காரியம் பண்ணாது. ஆனால் அதன் ஸாந்நித்யத்தாலேயே ப்ரக்ருதி இத்தனை காரியமும் பண்ணுகிறது. ஒரு ஜீவனானவன் இருபத்து நான்கு தத்வத்தையும் ஆராய்ந்து, தள்ளிவிட்டு, மூன்று குணங்களின் ஏற்ற இறக்கங்கள் இல்லாமல் அவற்றை ஆடாமல் ஸமாநிலைப்படுத்தி ப்ரக்ருதியிலிருந்து விடுபட்டு புருஷனாகத் தனித்து இருந்துவிட்டால் அந்தக் கைவல்ய நிலைதான் மோக்ஷம் என்று அந்த மதம் சொல்கிறது.

ஞானகாண்டமான உபநிஷத்தில் சொன்ன நிர்குணமான ஆத்மா மாதிரியே இதில் சொன்ன புருஷனும், மாயை மாதிரி ப்ரக்ருதியும் இருக்கின்றன. ஆனாலும் அந்த ஆத்மாவேதான் பரமாத்மா எனப்படும் ப்ரம்மம் என்றும், அத்தனை ஜீவாத்மாக்களும் இந்த ஒரே ப்ரம்மம் என்றும், அத்தனை ஜீவாத்மாக்களும் இந்த ஒரே ப்ரம்மம் மாயையால் போட்டுக்கொண்ட வேஷங்கள்தான் என்றும் நம்முடைய வேதாந்தத்தில் (உபநிஷத்துக்களில்) சொன்னதற்கு மாறாகப் பல ‘புருஷர்’கள் இருப்பதாக ஸாங்க்யம் சொல்கிறது. ஒரே மாயை அல்லது ப்ரக்ருதிதான் ஸகல ஜீவ-ஜகத்துக்கும் காரணமாயிருக்கும்போது, ஞானமயமாக, சாந்தமயமாக உள்ள ஆத்மா அல்லது புருஷனும் ஒன்றாகத்தானே இருக்கவேண்டும்? பலவாக எப்படி இருக்கமுடியும்?

மீமாம்ஸை மாதிரிதான் ஸாங்க்யத்திலும் ஈச்வரன் கிடையாது. நிர்குணமாக உள்ள ப்ரஹ்மத்தையும் ஜீவ – ஜகத்துக்களையும் இணைப்பது மாயைக்கு ப்ரபுவாக இருக்கப்பட்ட ஸகுண ப்ரஹ்மம் என்னும் ஈச்வரன்தான். நிர்குண பட்ட ஸகுண ப்ரஹ்மம் என்னும் ஈச்வரன்தான். நிர்குண ப்ரம்மமே மாயையோடு கூடி ஸகுண ஈச்வரனாகி ஜீவ-ஜகத் வியாபாரத்தைச் செய்கிறது என்று வேதாந்தம் சொல்வதே பொருத்தமாக இருக்கிறது. ‘புருஷன்’ எதிலும் ஸம்பந்தப்படாமலிருக்கிறது என்று சொல்லிவிட்டு அப்புறம் அதன் ஸந்நிதி விசேஷத்தாலேயே ஜட ப்ரக்ருதி இத்தனையையும் செய்கிறது என்று சொல்வதில் ஸாரமில்லாமலிருக்கிறது.

நிஷ்காம்ய கர்மாவினால் சித்த சுத்தி பெற்று, பலதாதாவான ஈச்வரனை பக்தியுடன் உபாஸித்து சித்தத்தை ஒன்றிலேயே நிறுத்தப் பழகிய பிறகு, ஞான விசாரம் செய்தால்தான் ப்ரக்ருதிக் கட்டிலிருந்து விடுபட முடியுமே தவிர, கர்மாநுஷ்டானமுமில்லை, ஈச்வரனுமில்லை என்று வைத்துவிட்டு, அடைய வேண்டிய ஸத்யத்தைப் பற்றி விசாரம் செய்வதற்கு மாறாகத் தள்ள வேண்டிய இருபத்து நாலு தத்வங்களை ஆராய்வதால் எப்படி விடுதலை கிடைக்கும்?

சேதனமான ப்ரஹ்மத்தையே உபநிஷத்துக்கள் ஜகத் காரணமாகச் சொல்லுகின்றன, ஆனால் ஸாங்க்யமோ அசேதனமான ப்ரதானத்தை (ப்ரக்ருதியை) த்தான் காரணமாகச் சொல்கிறது என்ற மூலமான வித்யாஸத்தைக் கொண்டே ஆசார்யாள் அது வைதிக ஸம்ப்ரதாயமாகாது என்று ஸ்தாபித்திருக்கிறார்.

புருஷன் என்ற தத்வத்துக்கு (ஆத்மாவுக்கு) க் கர்த்ருத்வம் இல்லை, அதாவது அதற்கு எந்தக் காரியமுமில்லை என்று வேதாந்தம் மாதிரியே ஸாங்க்யமும் சொன்னாலும், அதற்கு போக்த்ருத்வம் இருப்பதாகவும், புருஷனின் போகத்துக்காகத்தான் ப்ரக்ருதியானது ஸ்ருஷ்டி என்ற ஒன்றைச் செய்வதே என்றும் சொல்கிறது. இது வேதாந்தத்துக்கும் ஒத்து வரவில்லை; பகுத்தறிவுக்கும் ஒத்துவரவில்லை. ‘போகத்தை அனுபவிப்பது’ என்பதும் ஒரு கார்யம்தானே? கார்யமில்லாத புருஷ தத்வம் இந்தக் கார்யத்தை மட்டும் எப்படிச் செய்ய முடியும்? ஆத்மா — அதாவது புருஷன் — கர்த்தாவுமில்லை, போக்தாவுமில்லை என்பதுதான் அநுபவிகள் யாவரும் ஸமாதி (நிலை)யில் கண்டுள்ள உண்மையாயிருக்க அது கர்த்தா மட்டுந்தான் இல்லை, ஆனால் போக்தாவாகும் என்பது ப்ரத்யக்ஷத்திற்கு விரோதமாகும்.

‘யோகம்’ என்பது சித்தத்தை அடக்கி ஸமாதி நிலையில் விடுபட்டிருப்பதற்கு வழி சொல்கிற மதம். அஷ்டாங்க — அதாவது எட்டு அங்கங்கள் கொண்ட — யோக ஸாதனையை அது சொல்கிறது. அது இன்றளவும் பலரால் அநுஷ்டிக்கப்பட்டுப் பலன் கொடுத்தும் வருகிறது. ஆனாலும் ஈச்வரன் என்ற ஒருவனை அது ஏற்கிறது என்ற ஒரு அம்சம் தவிர மற்றபடி ஸித்தாந்தத்தில் ஸாங்க்ய மத அபிப்ராயங்களையே தான் எடுத்துக் கொண்டிருக்கிறது. அதனால் அதன் குறைபாடுகளில் பல இதிலும் இருக்கின்றன.

ஈச்வரனை அது ஒப்புக் கொள்வதும் அவன்தான் ஜீவ-ஜகத்துக்களின் வியாபாரத்தை நடத்தி கர்ம பலனையும் தருகிறவன் என்ற முறையில் அல்ல. சித்த நிரோதம் (அடக்குதல்) செய்ய விரும்பும் ஸாதகன் சித்தத்தைப் பலவற்றில் சிதற விடாமல் ஏதோ ஒரு உயர்ந்த லக்ஷ்யத்தில் நிறுத்துவதற்குக் கொஞ்சங்கூட அழுக்கும், அழுகையும் இல்லாத ஈச்வரன் என்ற ஐடியல் பிரயோஜனப்படுகிறதென்றே அந்த மதத்தில் அவனை ஒப்புக்கொண்டிருக்கிறது.

ந்யாயம், வைசேஷிகம் என்பவை ஒரே புத்தி ஆராய்ச்சிகள்தான். ந்யாயமென்பது தர்க்க வாதம். ப்ரம்மம் ஒன்று தான் ஸத்யம், மாயையால் அது போட்டுக் கொண்டுள்ள இந்த ஜீவ வேஷத்தை நாம் ஞானத்தினால் கலைத்துவிட்டு அதுவே ஆகிவிட வேண்டுமென்று வேதாந்தம் சொல்கிறதென்றால், இந்த மதங்கள் ஜீவன், ஜகத்து எல்லாமே ஸத்யம்தான், வேஷமில்லை என்றும், ஏக பரமாத்மா என்றில்லாமல் அநேக ஆத்மாக்கள் இருப்பதாகவும் சொல்கின்றன. ந்யாயத்தையே அநுஸரித்துப் போகும் வைசேஷிகம் ஜீவ-ஜட ப்ரபஞ்சத்தில் ஒவ்வொன்றும் வித்யாஸப் பட்டிருப்பதற்குக் காரணமாக அது அதற்கும் என்று உள்ள ‘விசேஷ’ குணங்களை ஆராய்கிறது. ‘விசேஷ’த்தை ஆராய்வதாலேயே ‘வைசேஷிகம்’ என்று பெயர். இந்த ஸித்தாந்தத்தில் ஞானத்தினால் ஜீவபாவமும் ஜகத்தும் அடிபட்டுப் போவதென்பது கிடையாது. ஜீவ-ஜகத்துக்கள் அழிக்கமுடியாத அணுக்களால் ஆனவை என்பது அதன் கொள்கை. அணுக்கள், பரமாணுக்கள் எப்படியெப்படி ஒன்றுகூடி வஸ்துக்களை உண்டாக்குகின்றன என்பதை அது விஸ்தரிக்கும். இருபத்து நான்கு தத்வங்களை ஆராய்வதிலேயே ஜீவன் அவற்றிலிருந்து விடுபட்டு மோக்ஷம் சேர்வானென்று ஸாங்க்யம் சொல்கிறதென்றால், வைசேஷிகத்தில், ஒரு ஜீவன் அதன் அணுக்கொள்கை ‘பதார்த்தங்கள்’ என்கிற ஒருவிதமான விஷயப் பாகுபாடு ஆகியவற்றை ஆராய்வதாலேயே தன்னுடைய சரீரம், அது அநுபவிக்கும் விஷயங்கள் ஆகியன ஜடமான வெறும் அணுக்களின் கூட்டம்தான் என்று பிரித்து வைத்துவிட்டு சைதன்யமான ஆத்மாவைத் தெரிந்துகொண்டு ஸம்ஸார விடுதலை பெறுகிறான் என்கிறது. அங்கே (ஸாங்க்யத்தில்) கண்ட தோஷங்கள் இங்கேயும் பொருந்தும். புத்தி வாதம் நிறையப் பண்ணி வஸ்துக்களைப் பற்றித் தெரிந்து கொள்வதால் எப்படிக் கர்ம நாசமும், மனோநாசமும் உண்டாகும்? இவையில்லாமல் எப்படி ஸம்ஸார விடுதலை?
___________________________________________________________________________________

About Other Religions (Part 1)

It is necessary to briefly talk about the other incomplete religions condemned by our Aacharya.

I mentioned about the Meemamsigas, who had adopted only that part of the Vedas which relates to ceremonial acts and sacrificial rites (karma kanda).  They do not consider that the world was created by someone called Eswara.  They also do not accept that He only gives the fruits or recompense for actions (karma phala).  Both the virtuous Eswara and the Brahman devoid of qualities are not there for them.  No worshipping of the Eswara.  No Self awareness too.  They said that it was enough to be discharging one’s duties, to reach heaven or the status higher to heaven, a permanent blissful state, Moksha, which they themselves did not know how to define. They said no to anything else like Bhakthi or Supreme knowledge.  They claimed that they were the only ones scrupulously following the Vedas and that the people becoming Sannyasis, giving up worldly activities in the name of supreme knowledge, were against the Vedas and went to the extent of calling it evil, even to see them.

Notwithstanding these, among the six faiths, identified as believing in the basis of Vedas, only these Meemamsigas quoted direct proof for their opinions and duties discharged, directly from the Vedas, equally like Vedantha, the complete knowledge.  The acts of practicing one’s duties followed by them, were indeed, according to Vedas. Also, they were the ones who interpreted elaborately the vedic mantras.  Nyayam, Vaiseshigam, Sankhyam, Yogam, etc., ended with only not objecting to the authority of the Vedas. They could not directly cite much proof from the Vedas for their philosophies and practices. Although Meemamsai was a Vedic religion, it was an incomplete and deficient one.  Without understanding the stages prescribed by Vedas like the process of going to school and then to college, they ended up with school and tried to establish that school itself was superior to all degrees (graduation).

Sankhya religion talks of 24 philosophies starting from Prakruthi and ending with Pancha bhoothas (Five elements of nature).  It is mentioned therein that Prakruthi is the most important.  That it is the source for everything in the world and also for the world itself. It attributes the mind, sensory organs, etc., to this (Prakruthi) just as it is referred to as the power of nature, these days. It (Prakruthi) creates various worlds (Prapanchas) by combining the three qualities of Sathva, Rajas and Thamas in different proportions.  However, it is inanimate.  Purusha is the one which is with life.  It is residing within itself, without getting involved with Prakruthi.  It won’t carry out any action.  However, only with its help, Prakruthi does all the work.  According to this religion, if a living being (Jeevan), analyses all the 24 philosophies and discard them and remain equanimeous without being higher or lower in the three qualities and free himself from the Prakruthi and remain separate as a Purusha, that state of eternal happiness is called as Moksha.

The Purusha and Prakruthi mentioned in this, are similar to the quality-less soul and the Maya mentioned in the Upanishads, in the portion of the Vedas dealing with Superior knowledge of the Spirit.  However, contrary to what is said in our Upanishads that the Supreme soul is called the Brahmam and that all living beings are indeed, only Brahmam and that all of them are the same Brahman adorning different disguises on account of Maya, the Sankhya claims that there are several Purushas.  When it is the one Maya or Prakruthi which is the reason for all living universe, should not the soul or Purusha, which is an embodiment of supreme knowledge and peace also be only one?  How can it be several?

Like Meemamsai, in Sankhyam also, there is no (concept of) Eswara.  The binding force between the quality-less Brahmam and the living universe is the virtuous Eswara, the lord (master) of the Maya.  It is the Eswara, the same quality less but virtuous Brahmam.  What is said by Vedanta as, it is the quality less Brahmam combining with the Maya, to become the Eswara, is carrying out the living universe business, is more appropriate.  Having said “Purusha” is not involved in anything, but to say that because of the presence of its special characteristics only, the inanimate Prakruthi is doing all these, does not sound meaningful.

Only when purity of mind is obtained by doing karma without expecting its fruits and the merciful Eswara – giver of rewards (Phala dhatha), is worshipped with fervor, practicing to be single-minded and then do inquiry into the supreme knowledge, one can escape from the clutches of Prakruti but not by saying that there is no need for discharging one’s duties and there is no Eswara. How can liberation be obtained analyzing the discardable 24 philosophies, instead of contemplating on the goal of (ultimate) truth.

Upanishads attribute only the conscious Brahmam as the reason for this universe but Sankhya says it is the non-intelligent Prakruthi as the reason.  This is the main difference based on which, Aacharya has established that it (Sankhya) is not following the traditions of Vedas.

Even though Sankhyam says that there is no action for the Purusha (soul), similar to what is said in Vedantha, it says that it (Purusha) has enjoyment and only for its pleasure, Prakruthi is doing the act of creation. This does not conform to Vedantha as well as rationality.  Is enjoying for pleasure, also not an action? How can the action-less Purusha undertake this action alone?  When that Aathma, i.e., the purusha is neither the doer nor an enjoyer is the truth found by experienced people in the state of bliss or trance (Samadhi), to say that it is only not a doer but an enjoyer, is contrary to reality.

“Yoga” is a religion which prescribes the path for becoming free in the highest stage of meditation (a state of trance), by controlling the mind.  It talks about ‘Ashtanga’, i.e., practice of yoga of eight segments.  It is being followed by many even today and also providing the benefits.  However, except for accepting the one aspect that there is a person, Eswara, it has adopted in its philosophy, all the perspectives of Sankhya.  Therefore, many of the deficiencies of that (Sankhya) are in this (Yoga) also.

Even its acceptance of Eswara is not in the sense that the Eswara, is the one carrying out the business of the living universe and providing the fruits of karma (action).  It has accepted it because, Eswara serves as an impure-free and complaint-free ideal for a practitioner who wishes to exercise mind control, without allowing his mind to disperse and focus on a high objective.

Nyayam and Vyseshigam are entirely researches on mind. Nyayam is arguments of inference. If Vedantha says that Brahmam is the only truth and that this life-act, assumed due to Maya should be removed with superior knowledge, these religions say that living beings, Universe etc., are all real and not disguises and that there exists not one Paramatma, but several Aathmas.  Vyseshigam, which goes in tandem with Nyayam, analyses its own special features, for the reasons for each and every thing being different in this animate and inanimate world.  Since it is analyzing ‘Visesha’ (special) features, it is called Vyseshigam.  In this philosophy, there is no elimination of the sins of life (Jeeva pavam) and the world, by attaining superior knowledge.  Its principle is that the life and world are made of indestructible atoms.  It elaborates, how atoms and micro atoms, join together and create things.  If Sankhya says that a soul gets free and attains moksha (liberation), by analyzing the 24 philosophies, Vyseshigam says that by analyzing the matter of atom principles, a type of classification of matter, one can discern that the body, the things experienced by it are all only a collection of atoms and realise the virtuous Self and get freedom from this life.  The deficiencies observed there (in Sankhya) are also applicable here.  How will the karma and mind get destructed by acquiring knowledge about things by doing lot of intelligent arguments?    How can there be freedom from this life without them?
________________________________________________________________________________
Audio




Categories: Deivathin Kural

Tags: ,

3 replies

  1. Great work!_/\_ _/\_

  2. Very very nice. Fantastic. Sowmya..

  3. Superb !!
    Jaya jaya Sankara!! Hara Hara Sankara!@

What do you think?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: