118. Gems from Deivathin Kural-Common Dharmas-Do we have the right to express anger?



Jaya Jaya Sankara Hara Hara Sankara – Why do we get angry? Can we get angry if someone makes mistakes? What if someone utters bad words about us? If we are perfect can we show our anger on others who make mistakes? Sri Periyava answers. Rama Rama

Many Jaya Jaya Sankara to our sathsang seva volunteer who wish to remain anonymous for the translation.


கோபம் கொள்ளத் தகுதி ஏது?

நமக்கு அநேக சந்தர்ப்பங்களில் கோபம் வருகிறது. முக்கியமாக இரண்டு விதங்களில் கோபம் வருகிறது. ஒருவன் ஒரு தப்புக் காரியம் செய்தால், அவனிடம் கோபம் ஏற்படுகிறது. அல்லது ஒருவன் நம்மைத் தூஷித்தால் அவனிடம் கோபம் வருகிறது. யோசித்துப் பார்த்தால் எவரிடமும் இந்த இரண்டு விதங்களிலும் கோபப்படுவதற்கு நமக்கு யோக்கியதை இல்லை என்று தெரியும்.

ஒருவன் தப்புப் பண்ணுகிறான் என்றால் கோபம் கொள்கிறோமே, அப்படியானால் நாம் தப்புப் பண்ணாதவர்களா? ஒருவனை பாபி என்று துவேஷிக்கும்போது, நாம் அந்தப் பாபத்தைப் பண்ணாதவன்தானா என்று நினைத்துப் பார்க்க வேண்டும். காரியத்தில் பண்ணாவிட்டாலும் மனஸால் பண்ணியிருப்போம். நாம் அநேக தப்புகளை, பாபங்களைப் பண்ணிக் கொண்டேதான் இருக்கிறோம். நம்மைவிடப் தப்பும் பாபமும் பண்ணுகிறவர்களும் இருக்கலாம். நம் மனசு ஏதோ ஓர் அளவுக்குப் பக்குவம் அடைந்திருப்பதால் நாம் இந்த அளவு பாபத்தோடு நிற்கிறோம். அவனுடைய மனசுக்கு இந்தப் பக்குவம்கூட வராததால் இன்னும் பெரிய பாபம் பண்ணுகிறான். நாம் செய்கிற தவறுகளை திருத்திக் கொள்வதற்கு எத்தனை பாடுபட வேண்டியிருக்கிறது? நம்மையும்விட மோசமான நிலைக்கு இறங்கிப் பாபங்களைச் செய்யப் பழகிவிட்ட இன்னொருத்தனின் மனசுக்கும் அதிலிருந்து மீளுவது சிரமமான காரியம்தான். அப்படிப்பட்டவனோடு நாம் சேர்ந்திருக்க வேண்டும் என்பதில்லை. அஸத் ஸங்கத்தைவிட்டு ஸத் ஸங்கத்தில் சேர்வதுதான் ஆத்மாபிவிருத்திக்கு முதல் படி என்று சகல சாஸ்திரங்களும் சொல்கின்றன. ஆனால் பாபிகளை நாம் வெறுப்பதிலும் அவர்களைக் கோபிப்பதிலும் பயனில்லை. அவர்களுடைய மனசும் நல்ல வழியில் திரும்ப வேண்டும் என்று பிரார்த்திப்பதொன்றே நாம் செய்ய வேண்டியது. ஈசுவராநுக்கிரகத்தில் நம்மில் யாருக்காவது அநுக்கிரக சக்தி கிடைத்திருந்தால், அதை இந்தப் பாவிகள் கடைத்தேறுவதற்கே உபயோகிக்க வேண்டும்.

நம் கோபம் எதிராளியை மாற்றாது. அவனுக்கும் நம்மிடம் கோபத்தை வளர்ப்பதுதான் அதன் பலன். இரண்டு பக்கங்களிலும் துவேஷம் வளர்ந்துகொண்டே போகும். ஒருத்தன் தன் தப்பைத் தானே உணர்ந்து திருந்தச் செய்யாமல், நம் கோபத்துக்குப் பயந்து சரியாக செய்வதில் நமக்குப் பெருமையில்லை. இது நிலைத்தும் நிற்காது. அன்பினாலேயே பிறரை மாற்றுவதுதான் நமக்குப் பெருமை. அதுதான் நிலைத்து நிற்கும்.

ஒருத்தன் பாபம் செய்ய அவனுடைய மனசு, சந்தர்ப்பம் இரண்டும் காரணமாகின்றன. நாம் பல பாபங்களைச் செய்ய முடியாமல் சந்தர்ப்பமே நம்மைக் கட்டிப் போட்டிருக்கலாம். எனவே, ஒரு பாபியைப் பார்க்கும்போது, ‘அம்பிகே! இந்தப் பாபத்தை நானும்கூடச் செய்திருக்கலாம். ஆனால் அதற்குச் சந்தர்ப்பம் தராமல் நீ கிருபை செய்தாய். அந்தக் கிருபையை இவனுக்குச் செய்யம்மா’ என்று பிரார்த்திக்க வேண்டும்.

இரண்டாவதாக, நம்மை ஒருத்தர் துவேஷிக்கிறார் என்று கோபம் கொள்ள வேண்டியதில்லை. நாம் எத்தனை தூஷணைக்குத்தக்கவர் என்பது நம் உள்மனசுக்குத் தெரியும். ஒருகால் நம்மை தூஷிக்கிறவர் நாம் செய்யாத தவற்றுக்காக நம்மைத் திட்டிக் கொண்டிருக்கலாம். ஆனால் நாம் செய்த தவறுகள் அதைவிடப் பெரியவை என்றும் நம் அந்தரங்கத்துக்குத் தெரியும். நம் தவறுகளைக் கழுவிக்கொள்வதற்காக ஒவ்வொரு நாளும் அம்பாளிடம் பச்சாபத்துடன் அழ வேண்டிய நிலையில்தான் இருக்கிறோம். இந்த நிலையில் உள்ள நாம், பிறரைத் தப்புத் கண்டுபிடித்து கோபிக்க நியாயம் ஏது?

‘நாம் தப்பே செய்யவில்லை என்றால், அப்போது பிறரைக் கோபிக்கலாமா?’ என்றால் இப்படித் தப்பே பண்ணாத நிலையில் நாம் அன்பு மயமாகிவிடுவோம். அப்போது நமக்குப் பாவியிடமும் கருணை தவிர, எந்தப் பாவனையும் இராது. கோபமே உண்டாகாது. நாம் தப்புச் செய்தவர்கள் என்றாலோ, நமக்குப் பிறரைக் கோபிக்க யோக்கியதை இல்லை. தப்பே பண்ணாத நிலையிலே எல்லாம் அம்பாளின் லீலைதான் என்று தெரிகிறது. லீலையில் யாரை பூஜிப்பது, யாரைத் தூஷிப்பது? எப்படிப் பார்த்தாலும் கோபம் கூடாதுதான்.

மநுஷ்யனைப் பாபத்தில் அழுத்துகிற இரண்டு பெரும் சக்திகள் காமமும் குரோதமும் என்றார் ஸ்ரீ கிருஷ்ண பரமாத்மா. அதாவது நம் கோபத்தினால் நமக்கேதான் தீங்கு செய்து கொள்கிறோம். பெரும்பாலும் நம்முடைய கோபத்தை எதிராளி பொருட்படுத்துவதே கிடையாது. ஆத்திரப்படுவதால் நாமே நம் சரீரம், மனசு இரண்டையும் கெடுத்துக் கொள்வதோடு சரி. அன்பாக இருப்பதுதான் மனிதன் ஸ்வபாவமான தர்மம். அதுதான் ஆனந்தமும். அன்பு நமக்கும் ஆனந்தம், எதிராளிக்கும் ஆனந்தம். அன்பே சிவம் என்பார்கள். நாம் எல்லோரும் அன்பே சிவமாக அமர்ந்திருக்கப் பிரயாசைப்பட வேண்டும்.
___________________________________________________________________________ 

Do we have the right to express anger?

Often, under various situations, we tend to get angry. It happens in two ways. We may be angry with someone who does something wrong. Or, we may be angry with someone who utters derogatory words about us. If we ponder a bit, we will realize that we have no right to get angry with anyone, for any reason whatsoever.

We tend to get angry with someone who does a wrong deed. Does that mean we do not make any mistakes at all? When we hate someone saying he is a sinner, we should reflect on whether we have (at any time) committed the same sin. Even if we have not sinned by action, we could have sinned by our wrong thoughts. We have been doing many wrong deeds. There may be people who may be doing more wrong deeds as compared to us. We have committed fewer mistakes since our mind has attained a certain steadiness. The other person’s mind has still not attained that state. Hence, he continues to make mistakes. We struggle to set right the mistakes made by us. For a person who has much lesser control over his mind, it is even more difficult to set right his mistakes. It is not necessary that we should be associated with him. The Sastras recommend that a person should leave the company of people who are not good and associate himself only with superior people. This is the first step in the path of self progress.

There is no use in getting angry with sinners or hating them. We should pray that their mind orients itself in the path of the right. If, by God’s grace, any of us has been blessed with the capacity to sanctify others, it should be used to redeem these sinners.

Getting angry with others will, in no way, change them (for the better). It could induce anger in them, towards us. This will result in escalating hatred on both sides. If a person attempts to change himself just because we are angry with him, it does not add credit to us in any way. This will not be a permanent change either.  He has to realize his mistakes and improve himself.  Bringing about a change in a person by affectionate means is what adds to one’s credit. That alone will be the permanent change.

(Firstly) External circumstances and (vagaries of) the human mind prompt a person to commit sins. Our circumstances could have been such that we were prevented from committing these sins. Therefore, when we see a sinner, we should pray to the divine: “Mother! Even I could have committed this sin! You blessed me by not giving me a chance to do it. Please extend your blessings to this person too”.

Secondly, there is no need to be angry with someone because he hates us. Our inner mind is aware that we too are highly susceptible to hatred (due to the misdeeds committed by us). The person who hates us could be doing so for a mistake not committed by us at all. But our conscience knows that we have committed worse mistakes. We are in a situation where we need to beg for forgiveness from the Goddess everyday. Under these circumstances, is it correct to point out mistakes of others and show anger on them?

‘Can we express anger at others if we are completely flawless?’ could be a question posed. If we were absolutely flawless, we would be filled with love. In that state, we will have only compassion for the sinners and no other emotion. There will be no anger at all.

If we make mistakes, we have no right to be angry with others. If we are absolutely faultless, we become aware that all the processes in the universe are an act of the Divine Goddess. In this act, who is suitable for worship and who is fit to be hated?

Sri Krishna says that Kama and Krodha are two immense forces that push men into committing sins. Our anger harms us alone. The other person is not affected by it in any way. Anger harms our body and mind. The inherent nature of an individual is to be affectionate. That is what brings joy. Love and affection makes us and the others happy. It is said: “Anbe Sivam”. “God is Love’. We should all strive to establish ourselves in the path of Anbe Sivam.



Categories: Deivathin Kural

Tags:

4 replies

  1. மனதை சட்டென தொடும் உபதேசம்

  2. THESE GOLDEN WORDS ARE GEMS FROM “DEIVATHTHIN KURAL”BY MAHAPERIVA TO BE FOLLOWED BY PEOPLE TO LEAD A PERFECT LIFE.IN THESE DAYS OF INCREASING SINS EVERYONE HAS TO FOLLOW THESE TO GET PEACEFUL LIFE.MAHAPERIVA TIRUVADIGALE CHARANAM.

  3. JAYA jAYA SANKARA HARA HARA SANKARA. JANAKIRAMAN. NAGAPATTINAM,

  4. Periyava, Periyava

What do you think?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: