Sri Periyava Mahimai Newsletter – Aug 28 2009


Jaya Jaya Sankara Hara Hara Sankara – Great incidents!! What an anugraham for Gurjathi lady and Smt. Jayalakshmi Mami…..

Many Jaya Jaya Sankara to Shri B.Narayanan mama for the translation and Smt. Savitha Narayan for the Tamizh typing. Rama Rama

(வாயினால் உன்னைப் பரவிடும் அடியேன் படுதுயர் களைவாய் பாசுபதா பரஞ்சுடரே)

ஸ்ரீ ஸ்ரீ ஸ்ரீ மஹாபெரியவாளின் மகிமை (28-8-2009)

எங்கோ எங்கிருந்தோ பொழியும் அருள்

சுகப்பிரம்மரிஷி போன்ற மேன்மையுடன் திகழ்ந்து, நம்மிடையே பரம காருண்யம் பொழியும் ஸ்ரீஸ்ரீஸ்ரீ மஹா பெரியவாள் எனும் நடமாடும் தெய்வம் சாட்சாத் சர்வேஸ்வரரே என்பது பலரின் அனுபவமான உண்மையாகும். எங்கும் வியாபித்தருளும் பரப்பிரம்மமாய் அந்தக் கருணைத் தெய்வம் சம்பந்தமே இல்லாதவர்களுக்கும் தன் அருளைப் பொழிந்த அற்புத சம்பவங்கள் பலவாகும்.

அது ஒரு குஜாராத்திக்குடும்பம். குஜாரத்திலேயே வாழும் வடகத்தியர்கள். தென்னாடுடைய சிவனான ஸ்ரீஸ்ரீஸ்ரீ மஹாபெரியவாளைப் பற்றி அறியாதவர்கள்.

ஒரு நாள் காலை அந்த குஜாரத்திப் பெண்மணி தன் கணவரிடம் ஒரு குறிப்பிட்ட குஜாராத்தி தினசரி பத்திரிக்கையை உடனே வாங்கி வரும்படி கேட்கிறாள்.

கணவனுக்கோ ஒன்றும் புரியவில்லை. மனைவியோ தினமும் பேப்பர் படிப்பவள் அல்ல. அந்த வீட்டிலும் தினமும் பேப்பர் வாங்கிச் செய்திகளை அறியும் வழக்கமில்லாதிருந்தது. அப்படியிருக்க காலை நேரத்தில் அந்த மாது இப்படி, குறிப்பிட்ட தினசரியைக் கேட்பது புரியாத புதிராக இருக்கவே அதை கணவன் வித்யாசமாக நினைத்தாலும் அத்தனை அக்கறைக் காட்ட நினைக்கவில்லை.

“நீ என்ன தினமும் பேப்பரை படிக்கிறவளாக்கும்? முதல்லே காலையிலே டீ போடு. குடிக்கணும்” என்றார் கணவர் அலட்சிய பாவத்துடன்.

“முதல்லே போய் அந்த பேப்பரை வாங்கிட்டு வாங்க….. அப்புறம்தான் உங்களுக்கு டீ போடுவேன்” தீர்மானமாக மனைவி கூறி நிற்கிறாள்.

மனைவியை புரிந்துக் கொள்ள முடியாதவராய் இவர் கடைக்குச் சென்று அந்த தினசரியை வாங்கித் திரும்புகிறார். வீட்டிற்குள் நுழைந்தவுடன் மனைவி அதை ஆவலோடு பிடுங்காத குறையாக வாங்கி புரட்டிப் பார்க்கிறாள்.

தினசரியின் கடைசிப் பக்கத்தில் ஒரு பக்கம் முழுவதுமாக அந்த விளம்பரம். ராமேஸ்வரத்தில் அக்னி தீர்த்தக் கரையில் ஸ்ரீ பகவத் பாதாளான ஆதி சங்கரருக்கு மண்டபம் எழுப்பி பாதுகை பிரதிஷ்டை செய்து கும்பாபிஷேகம் நடப்பதற்கான முழு பக்க விளம்பரம் அது. அதில் ஸ்ரீஸ்ரீஸ்ரீ மஹா பெரியவா தண்டத்தோடு அருள்காட்சி தரும் முழு நீள திருவுருவப் படம் கண்கொள்ளாக் காட்சியாக அச்சாகி மகிழ்வித்துக் கொண்டிருந்தது.

அதைப் பார்த்ததும் குஜராத்தி அம்மையாருக்கு மெய்சிலிர்ப்பது போலானது.

“இவர்தான்… இவரே தான்” என்று ஸ்ரீ பெரியவாளை தினசரியில் பார்த்த மாது குதூகலத்துடன் திரும்பத் திரும்ப அதிசியப்பட்டவளாய் குரலெழுப்பினாள்.

கணவருக்கு குழப்பம் பன்மடங்கானது.

“நீ என்ன சொல்றே? ஏதோ பேப்பரை வாங்கிட்டு வரச் சொன்னே, வாங்கிட்டு வந்ததும் அதைப் பிரித்து ‘இவர்தான் இவர்தான்” னு கூச்சல் போடறே, உனக்கென்ன ஆச்சு” என்று சற்றே சினம் கொண்டவராகக் கேட்டார்.

“இவர்தான் என் கனவில் வந்த மகான்” என்று மனைவி கூறியபோது ஓகோ ஏதோ கனவு கண்டிருக்கிறாள் போலும் என்று அவருக்கு சற்றே தெளிவாகத் தொடங்கியது.

“சரி! கனவு கண்டயாக்கும்? ஆமாம் இவர்தான் உன் கனவிலே வந்தவர்னு எப்படி சொல்றே” தன் சந்தேகத்தை நிவர்த்தி செய்து கொள்ளும் முனைப்போடு இவர் கேட்டார்.

அப்போதுதான் அந்த அதிசயத்தை குஜராத்தி மாது எடுத்தியம்பினாள்.

“எனக்கு ஒரு சொப்பனம் வந்தது. விடியற்காலையில் நான் வாசலில் கோலம் போட்டுக் கொண்டிருக்கிறேன். அப்போது ஒரு சந்யாசி என் முன் தோன்றுகிறார். அவரை ஒரு சாதாரண சாமியாராய் நான் காணவில்லை. தேஜோமயமாக அவர் ஜொலிப்பதைக் காணும்போது என் உடலெங்கும் சிலிர்க்கிறது. அப்பேற்பட்ட ஜோதி சொரூபரை நம் கிரஹத்திற்குள் வரும்படி அழைக்கத் தோன்றுகிறது. ‘உள்ளே வந்தருளுங்கள்’ என்கிறேன். மகான் உள்ளே வந்து அமர்கிறார். நமஸ்கரித்து எழுகிறேன். “நீ என்னைப் பார்க்க வரலைன்னாலும்  நான் வந்துட்டேன்” எங்கிறார் அவர். எனக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை. “சுவாமி! நீங்க யாருன்னு எனக்குத் தெரியலையே…. நீங்க எங்கே இருக்கீங்கன்னும் தெரியாதே! இதெல்லாம் தெரியாத போது தங்களை நான் எப்படி வந்து தரிசிப்பது…. ஆமாம் நீங்க யாரு?”ன்னு வெளிப்படையாகவே கேட்டு விடுகிறேன். அப்பத்தான் இந்த குஜராத்தி பேப்பரை சொல்லி, அதை வாங்கிப் பாரு தெரியும்”னு சொல்கிறார். அப்போ சொப்பனம் கலைஞ்சு நான் எழுந்து விட்டேன்…. அதனாலேதான் இந்த பேப்பரை காலையில் எழுந்ததும் வாங்கிட்டு வரச் சொன்னேன். இதிலே பிரகாசமா காட்சித் தருகிறாரே இதே மகான்தான் என் கனவிலே வந்துக் காட்சி தந்தவர்… …. இந்த மகானை எங்கிருந்தாலும் நாம போய் தரிசிச்சாகணும்”.

என ஒரு வியத்தகு சொப்பனத்தைப் பற்றி தன் மனைவி விவரித்தபோது, கணவருக்கும் பெரும் அதிசயமாக இது தோன்றியது.

ஏதோ தெய்வ கட்டளைதான் இது என உணர்ந்தார். உடனே மகான் இருக்கும் இடத்தை அறியும் நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டார்.

விளம்பரத்தில் காஞ்சி காமகோடிபீடம் என்று கண்டிருக்க , குஜாத்தியார் காஞ்சிபுரத்திற்கு புறப்பட்டு வருகிறார்கள்.

அங்கே வந்து விசாரித்தபோது ஸ்ரீ பெரியவா, அங்கில்லை என்றும், இளையாதங்குடி எனும் ஊரில் அருளிக் கொண்டிருப்பதாகவும் தெரிகிறது. குஜராத்தி தம்பதியினர் அசரவில்லை. உடனே இளையாத்தங்குடி புறப்பட்டு விடுகிறார்கள்.

அங்கே சென்று தங்களைப் பற்றிக் கூறி, தாங்கள் மகானை தரிசிக்க வந்த நோக்கத்தையும் கூறி நின்றனர்.

மடத்து சிப்பந்திகள் மிகவும் களைத்துக் காணப்படும் இவர்களைப் பார்த்து “வெகு தூரத்திலிருந்து சிரமப்பட்டு வந்திருக்கிறீர்கள். முதலில் ஸ்நானம் செய்து சாப்பிடுங்கள். அப்புறம் மகானை தரிசிக்கலாம்.” என்று பரிவோடு கூற, இவர்களோ அதற்கு மறுத்துவிட்டனர்.

“மகானை தரிசித்த பின்தான் எல்லாம்” என்று அவர்கள் உறுதியாய் சொல்லிவிட, இந்த விபரத்தை உள்ளே சென்று சிப்பந்திகள் ஸ்ரீ பெரியவாளிடம் கூறினார்கள்.

உடனே காருண்ய தெய்வமான ஸ்ரீ பெரியவா வெளியே வர, அந்த பெண்மணி மிகவும் உணர்ச்சிவசப்பட்டு “நீ தான் ஈஸ்வரன், உன்னை விட்டுப் போகமாட்டேன்” என்று உருகி உருகி அழுகிறாள்.

கொஞ்சம் ஆசுவாசப்பட்டபின்னால் எல்லாம்வல்ல, எல்லாமும் அறிந்த தெய்வமாம் ஸ்ரீ பெரியவா,

“யாரு நீ? எங்கேர்ந்து வரே? என்னை எப்படி உனக்குத் தெரியும்?” என்று தனக்கும் தான் ஆட்கொண்ட பக்தைக்கும் இடையே இருந்த தெய்வ ரகசியத்தைச் சுற்றிலும் உள்ளவர்களுக்கு காட்ட விரும்பாததுபோல கேட்டு நாடகமாடுகிறார்.

“மகானை சொப்பனத்திலே தரிசிச்சேன்” என்று அந்த மாது விவரிக்கிறாள். மகானின் சந்திரவதனத்தில் லேசான குறுநகை கீற்று!

“என்னிக்கு சொப்பனம் கண்டே?” என்று ஸ்ரீ பெரியவா கேட்கிறார்.

“ஒரு வாரம் முன்னால்” எங்கிறாள் பக்தை.

“ஒரு வாரம் முன்னாடின்னா….. பத்து நாளுக்கு முன்னாலே அன்னிக்கு பௌர்ணமியா இருக்குமோ?”  என்று தான் பக்தைக்கு வலியப்போய் தரிசனம் கொடுத்ததை ஊர்ஜிதமாக்குவதுபோல் அன்றைய தினம் பௌர்ணமி என்பதை அங்கிருந்தோரெல்லாம் ஆச்சர்யப்படும் வகையில் ஸ்ரீஸ்ரீஸ்ரீ மஹாபெரியவாளெனும் பெருங்கருணை தெய்வம் கேட்டு அனுக்ரஹம் செய்கிறது.

இப்பேற்பட்ட பாக்யம் பெற்ற குஜராத்தி மாதுவிற்கு உடலெங்கும் சிலிர்க்கிறது. தெய்வத்தை சாட்சாத் நேரிலே தரிசித்துவிட்டு பூர்ண ஆனந்தமயத்தோடு, பக்திப் பெருக்கில் மகானை வணங்கி எழும்போது, கண்களில் ஆனந்தப் பெருக்கு!

“இனிமே கவலைப்படாதே! நீ இருக்கிற இடத்திலேயே நான் இருப்பேன்” என்றுக் கனிவாக ஆசிர்வதித்து தன் அபார கருணையைக் காட்டி ஸ்ரீஸ்ரீஸ்ரீ மஹாபெரியவா அந்த குஜராத்தி தம்பதிகளுக்கு உத்தரவு அருளி அனுப்பினார்.

நிகரில்லா பாக்யமல்லவா?


தானாக நடந்தேறும்

இதைப்போல இன்னொரு சொப்பன தரிசன சம்பவத்தை பொள்ளாச்சி ஜெயலட்சுமி அம்மாள் அனுபவித்திருக்கிறார்.

அவர்கள் தஞ்சாவூரில் இருந்த சமயம், ஒரு நாள் விடியற்காலையில் ஜெயலட்சுமி அம்மாள் சொப்பனத்தில் ஸ்ரீ பெரியவா காட்சி அருள்கிறார்.

“எனக்கு பாதாம் பருப்பு வாங்கித் தருகிறாயா?” என்று ஸ்ரீ பெரியவா கனவில் வந்து கேட்கிறார்.

அடுத்த சந்தர்ப்பத்திலேயே ஜெயலட்சுமி அம்மாள் பாதாம் பருப்பு வாங்கிக் கொண்டு காஞ்சிபுரம் அருகே ஓரிக்கையில் அருளிக் கொண்டிருந்த மகானை தரிசிக்கச் சென்றார்.

அப்போது தவசீலர் அன்னபிட்சையை விட்டுவிட்டு வெறும் நெல்பொரியை மாத்திரம் சாப்பிட ஆரம்பித்திருந்த சமயம். இதை எப்படியாவது ஸ்ரீ பெரியவாளிடம் சேர்ப்பித்துவிட வேண்டுமென்ற பக்தை ஆசைப்பட்டாள்.

அங்கிருந்த ஒரு அம்மாள் “உக்ராணம் கோபாலய்யரை கேட்டுப் பாருங்கள்….. இதை அவர் எப்படியாவது பெரியவாளிடம் சேர்த்து விடுவார்” என்று வழி சொல்ல, ஜெயலட்சுமி அம்மாளும் சமையலறைக்குச் சென்றார்.

அங்கே கோபாலய்யர் பெரும் பரபரப்போடு காணப்பட்டார். யாரையும் ஏறெடுத்துப் பார்க்க சிந்தனை இல்லாதவராய் “இப்போது என்னை தொந்திரவு செய்யாதீங்க…….. பெரியவாளுக்கு பிட்சைக்கு நேரமாகிவிட்டது” என்று முகம் பார்த்துக்கூட பேசாமல் எதையோ தேடுவதிலேயே அவர் கவனமாய் இருப்பது இந்த பக்தைக்குத் தெரிந்தது.

“என்ன தேடிக்கொண்டிருக்கீங்க? ஏதாவது வாங்கி வரணுமா?” என்று ஆவலாக பக்தை கேட்டாள்.

“இங்கே எங்கே கிடைக்கும்? எல்லா பாதாம்பருப்பையும் ஒரே ராத்திரியிலே எறும்பு தின்னுடுத்து….தெரிஞ்சா மேனேஜர் கோபித்துக் கொள்வார். காஞ்சிபுரம் போனால்தான் கிடைக்கும்….. அதுக்குள்ளே பெரியவா பிட்சை முடிந்துவிடும்” என்று கவலையும் அலுப்புமாக கூறியபோது ஜெயலட்சுமி அம்மாளுக்கு ஏற்பட்ட மகிழ்ச்சிக்கு எல்லை இல்லை.

ஸ்ரீ பெரியவா சம்பந்தப்பட்ட காரியங்கள் யாவும் அந்த மகானின் அருளால் தானாகவேயல்லவா நடக்கிறது…….. காரியங்களை செய்பவர்கள் கேவலம் கருவிகள்தானே என்று பக்தை அனுபவித்துக் கூறுகிறாள்.

இப்படிப்பட்ட பேரனுக்ரஹ தெய்வத்திடம் நாம் கொண்டுள்ள பக்தியே பெரும்பாக்யமல்லவா? அதுவே நமக்கெல்லாம் சகல நன்மைகளையும் தந்து காத்தருளும் என்பது சத்யமல்லவா..

ஒரு துளி தெய்வாமிருதம்

நாம் ஒரு விவாஹம் செய்கிறோம், உபநயனம் செய்கிறோம். சீமந்தம் செய்கிறோமென்றால் அதற்கு இரண்டு நாள் முந்தியே, வேத பண்டிதரை அழைத்து அதிலே பிரயோகமாகிற மந்திரங்களுக்கு என்ன அர்த்தம், சடங்குகளுக்கு என்ன தாத்பரியம் என்பவைகளை கேட்டுத் தெரிந்துக் கொள்ள வேண்டும். அப்போதுதான் செய்யும்பொது அதில் மனதார ஒரு பிடிப்பு ஏற்படும்.

(பாடுவார் பசிதீர்ப்பாய் பரவுவார் பிணிகளைவாய் சுந்தரமூர்த்தி சுவாமிகள் தேவாரம்)

___________________________________________________________________________________

(VAyinAl  unnaipparavidum  adiyEn  paduthuyar  kalaivAy  PAsupathA  ParanjudarE)

                                GREATNESS  OF  SRI  SRI  SRI  MAHAPERIAVA. (28—08—2009).

COMPASSION  SHOWERED  FROM  SOMEWHERE

It  is  a  truth   experienced  by  many  that  the  ‘walking  God’  Sri  Sri  Sri  MahAPeriavA,   who  shines  with  the  greatness  of  SukaBrahma  Rishi,  and  blesses  all  of  us,  is  SAksAt  SarwEswaran  ony.  There  are  many  amazing    incidents  where    The  omnipresent  Epitome  of  compassion,  had  blessed  even   unknown  persons.

There   lived  a  family  in  Gujarat.  Those  who  live  in  the  North  like  Gujarat,  do  not  know  much  about  Sri  MahAPeriavA.

On  one  morning,  the  Gujarathi  lady  asked  her  husband  to  get  her  a  particular  newspaper  immediately.

The  husband  did  not  understand.  The  wife  was  not  used  to  reading  newspaper  everyday.  The  household  itself  never  used  to  buy  newspapers  and  read.  That  being  the  case,  it  was  a  puzzle  for  the  husband  but  he  did  not  give  much  importance  to  his  wife’s  request.

“Do  you  read  newspaper  daily?  Let  me  first  have  a  cup  of  tea!”—he  replied    ignoring  her  request.

“Please  go  and  get  me  the  newspaper  first;  after  that  only  I  will  prepare  tea!”—–replied   the  wife   decisively.

Unable  to  understand  his  wife,  he  went  to  the  shop  and  got  the  particular  newspaper.  No  sooner  did  he  enter  the  house  than  she  plucked  the  paper  from  his  hand  and  opened  it.

There   was  a  full  page  advertisement  on  the  last  page.  It  was  for  the  ‘KumbAbishEkam’  of  the  ‘Mantap’  for  Sri  AdhiSankarar  with  His  PAdhukAs,  constructed  near  the  ‘Agni  Theertham’  in  Rameswaram,   There  was  an  image  of  Sri  MahAPeriavA  with  His  ‘Dhandam’.

The  Gujarathi  lady  was  thrilled  at  seeing  His  image.

“Yes !  It  is  Him !  Him  only !”—-she  repeatedly  started  shouting  excitedly.

The  husband  got  more  confused.

“What  are  you  saying ?  You  asked  me  to  get  this  newspaper,  and  after  seeing  it,  you  are  shouting  ‘It  is  Him !  It  is  Him  only’!   What  happened  to  you ?”—asked  the  husband,  a  little  irritated.

When  the  wife  replied,  “He  is  the  MahAn  who  came  in  my  dreams”,  he  understood  that  she  must  have  had  some  dream.

“Alright !  You  had  a  dream!  How  do  you  know  that  This  was  the  person  who  appeared  in  your  dreams?”—asked   the  husband  to  clear  his  doubts.

The  Gujarathi  lady  narrated  the  amazing  dream.

“I  had  a  dream.  I  was  doing  a  rangoli  in  the  early  morning  in  front  of  our  house.  A  sage  appeared  before  me  then.  To  me  He  did  not  seem  to  be  an  ordinary  ‘SAmiyAr’.  My  whole  being  was  thrilled  at  seeing   Him  radiating  light.  I  wanted  to  invite  Him  to  come  into  our  home.  I  told  Him ‘Will  you  not  come  inside?’.  MahAn  came  inside  and  sat  down.  I  prostrated  before  Him.  He  said, ‘Although  you  did  not  come  to  see  me,  I  have  come  to  see  you’.  I  did  not  understand  anything.  I  said, ‘SwAmi ! I  do  not  know  who  you  are.  Nor  do  I  know  where  do  you  live.  How  do  I,  then,  come  and  have  your  Dharsan?’  Then  only  He  mentioned  about  this  Gujarathi  newspaper  and  asked  me  to  have  a  look.  The  dream  ended  then  and  I  woke  up.  That  is  why  I  asked  you  to  get  me  this  newspaper.  The  Sage  who  is  giving  Dharsan  here  is  the  same  MahAn  who  came  in  my  dreams.  We  must  go  and  have  His  Dharsan  wherever  He  is.”

The  husband was  also  amazed  on  hearing  this  narration  from  his  wife.  He  felt  that  this  must  be  God’s  behest.  He  started    his  efforts  to  find  out  the  place  where  this  MahAn  would  be.

As  they  found  the  name  ‘Kanchi   Kamakoti  Peetam’  in  the  advertisement,  they  started  for  Kanchipuram.

When  they   reached  Kanchipuram  and  enquired,  they  were  told  that  the  MahAn  was  in  IlaiyAthankudi  then.  They  did  not  give  up  but  proceeded  to  IlaiyAthAnkudi.  They  reached  the  place  and  narrated  their  experience  and   informed  them  of  the  purpose  of  their  visit.

The  attendants  took  pity  on  them  as  they  have  travelled  such  a  long  distance  and  looked  very  tired.  They  told  them  to  first  have  their  bath,  and  eat  some  food,  and  then  they  could  have  His  Dharsan.

But  the  couple  refused  and  insisted  that  they  wanted  to  have  His  Dharsan  first  and  all  else  could  be  later.  The  attendants  went  inside  and  informed  Sri  Periava.

Sri  PeriavA  came  out.  The  lady  saw  Him  and  started  crying,  “You  are  my  God;  I  will  always  be  with  you”.

After  she  became  calm,  the  omniscient  MahAn  Sri  PeriavA  asked  her  who  she  was,  where  was  she  coming  from  and  how  did  she  come  to  know  of  Him.

“I  had  your  Dharsan  in  my  dream.”—-she  continued  to  narrate  the  whole  episode.  There  was  a  smile  on  Sri  PeriavA’s  face.

“When  did  you  have  the  dream?”

“A  week  back”.

“Would  that  be  a  full moon  day?”—He  was  confirming  to  all  those  around,  that  He  went  and  gave Dharsan  to  that  lady  on  that  day.

The  lady  prostrated  before  the  MahAn  with  the  blissful  experience  of  having  had  the  Dharsan  of  God  Himself,  tears  of  joy  swelling  up  in  her  eyes.

“Do  not  worry.  I  will  be  there  wherever  you  are”—-Sri  PeriavA  blessed  the  couple  and  sent  them  off.
What  a   blessing  for  them!


IT  WILL  HAPPEN  BY  ITSELF.

Smt.Jayalakshmi  from  Pollachi  had  a  similar  experience  of  ‘Swapna  Dharsanam’.

They  were  living  in  Thanjavoor  at   that  time.  One  early  morning,  Sri  Periava  appeared  in  Smt.  Jayalakshmi’s  dream.  Sri  PeriavA  was  asking  her, ”Will  you  get  me  BAdhAm   paruppu?”.

Smt.  Jayalakshmi  bought  BAdhAm,  and  took  it  to  Orirukkai  where  Sri  PeriavA  was  camping.  Sri  PeriavA  had   by  then   given  up  eating  rice  and  was  consuming  only  ‘Nel pori’ (puffed  paddy).  The  devotee  wanted  to  ensure  that    it  reached  the  hands  of  PeriavA  somehow.

A  lady  who  was  there  told  her  to  contact  ‘Kitchen  store’  Gopalaiyer  and  give  it  to  him  and  he  would  somehow  see  that  it  reached  Periava.  Smt.Jayalakshmi  went  to  the  store.

But  Gopalaiyer  was  in  great  anxiety.  He  was  not  in  a  mood   to  listen  to  anybody  and  told  her,  “Please  do  not  disturb  me  now.  It  is  already  time  for  PeriavA’s  Bikshai.”—he  said  and  was  searching  for  something  there.

She  asked  him,  “What  are  you  searching  for?  Do  you  want  me  to  get  something?”

“It  will  not  be  available  here.  The  ants  have  eaten  up  all  the  BAdhAm  ‘paruppu’  overnight.  Manager  will  scold  me if  he  comes  to   know  of  it.  It  will  be  available  only  in  Kanchipuram.  By  that  time,  PeriavA’s  Bikshai  will  be  over.”

When  he  said  this  with  frustration,  there  was  no  limit  for  Smt.Jayalakshmi’s  joy!

The  devotee  says, “Everything  connected  with  PeriavA  is  getting  fulfilled  by  themselves.  Those  who  do  the  job  are  mere  instruments.”

Is  not  our  devotion  towards  this  ‘Prathyaksha  Dheyvam’  a  big  boon ? That   It  will  give  us  all  good  things  and  protect  us  is  ‘Satyam’ (absolute  truth)

A  DROP  OF  NECTAR.

When  we  conduct  a  marriage  or  Upanayanam  or  ‘Seemantham’,  we  should  invite  the  Pundit  two  days  before  the  function  and  understand  from  him  the  purported   meanings   of  the  various  ‘MantrAs’  and  the  intentions  of  the  rituals.  Only  then,  we  will  get  a  hold  on  them  while  performing  the  rituals  and  chanting  the  MantrAs.

(PAduvAr  pasi  theerppAi  ParvuvAr  pini  kalaivAy) – DhEvAram  by  Sundaramurthy  Swamigal.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



Categories: Devotee Experiences

Tags:

What do you think?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: