Sri Periyava Mahimai Newsletter – Feb 17 2009


Jaya Jaya Sankara Hara Hara Sankara – Newsletter from Sri Pradosham Mama Gruham. How many myriad of incidents we have seen that one does not get Guru/Aacharya anugraham when they let their near/dear down or treat them like dirt? How many more incidents will we see like this in future? In this case the brother realized his fault and mended himself back on the right track.

Many Jaya Jaya Sankara to Smt.Savita Raj for the Tamizh typing and Shri. B.Narayanan Mama for the translation.  Rama Rama.

வாயினால் உன்னைப் பரவிடும் அடியேன் படுதுயர் களைவாய் பாசுபதா பரஞ்சுடரே!

ஸ்ரீ ஸ்ரீ ஸ்ரீ மஹாபெரியவாளின் மகிமை (17-2-2009)

                                            ( நன்றி  : கச்சிமூதூர் கருணாமூர்த்தி)

சுகபிரம்மரிஷி அவர்களின் உயர்ந்த யோகநிலையும் தவசீலமும் ஒருங்கே சாட்சாத் ஈஸ்வர அவதாரமான ஸ்ரீஸ்ரீஸ்ரீ மஹாபெரியவாளெனும் மாமுனிவரிடம் காணும் பாக்யம் நமெக்கெல்லாம் கிட்டியுள்ளது. நடமாடும் தெய்வமாக பல பக்தர்களுக்குத் தன் அவதார ரகசியத்தை உணரும் பெரும் பாக்யத்தையும் ஸ்ரீஸ்ரீஸ்ரீ மஹாபெரியவா அருளியுள்ளார்.

அதில் ஸ்ரீமடம்பாலு எனும் மகாபாக்யசாலி சாட்சாத் தெய்வத்திற்குக் கைங்கர்யம் செய்யும் பேரருள் பெற்று நித்தம் அந்த அவதாரத்தின் மேன்மையைக் காட்டும் சம்பவங்களை நேரில்  அனுபவித்தவர். அவர் கூறும் அரிய அனுபவங்களுள் ஒன்று.    மரவக்காடு ராமசுவாமி எனும் அன்பருக்கு நான்கு பெண்கள், இரண்டு ஆண் குழந்தைகள். இளவயதில் எதிலும் அக்கறை காட்டாமல் சுற்றித் திரிந்ததால், மாத வருமானத்துக்கு உத்திரவாதம் இல்லை. வைதீகத்திற்கு பண்டிதர்களுடன் உதவிக்குப் போவதில் கிடைக்கும் மிக சொற்ப வருமானம்தான் குடும்பத்திற்கு ஆதாரம்.

பரம்பரையாக இருக்கும் வீடு, அதனால் வாடகை என்பது பிரச்சனையில்லை. கிராமத்துக்கு வெளியே ஒரு தென்னந்தோப்பும் சொந்தம். அதில் வரும் வருவாய் ஒரு வாய்ச் சாப்பாட்டிற்கு வகை செய்தது.

பெரிய  பெண்ணிற்கு இருபத்திரண்டு வயதாகியிருந்தது.  அடுத்தவளுக்கும் இருபது. இரண்டு பெண்ணிற்கும் ஒரே முகூர்த்தத்தில் கல்யாணம் பண்ணினால் செலவு குறையும் என்பது இவர் எண்ணம். ஆனால் அப்படி இவர் எதிர்ப்பார்த்தது நடக்கத் தாமதமாகும் போலிருந்தது. மூத்தவளுக்கு ஒரு வரன் வந்தது. இதை நிச்சயம் செய்துவிடலாமென்ற துடிப்பில் பணத்திற்கு ஏற்பாடு செய்ய அந்த ஊர்க் கோடி தென்னந்தோப்பை கிரயம் பேசிவிட்டார்.

தம்பி இப்படி செய்தது அவர் அண்ணனுக்கு  பிடிக்கவில்லை. அது பரம்பரைச் சொத்து. அவருக்கும் உரிமை உண்டாம். ஆகவே கோர்ட்டுக்குப் போய்த் தோப்பு விற்பதற்கு ஸ்டே ஆர்டர் வாங்கிவிட்டார்.

ராமசுவாமி அய்யருக்கு அடுத்து என்ன செய்வதென்றுப் புரியவில்லை. ஏற்கனவே பணக்கஷ்டம். இதில் ஏதோ முதல் பெண்ணுக்கு அந்த வரனை முடிக்கலாமென்று சுவாதீனமாக தோப்பை விற்றதில் முதலுக்கே மோசமாக இப்படி அண்ணன் செய்துவிட்டதில் மிகவும் வேதனையுற்றார்.

வேறு ஏது கதி என காக்கும் கடவுளாய் அனுக்ரஹிக்கும் பரமதயாளரான ஸ்ரீஸ்ரீஸ்ரீ மஹாபெரியவாளை நோக்கி ஒடிவந்தார்.

ஸ்ரீபெரியவாளை தரிசித்து நமஸ்கரித்து எழுந்து நின்றவர் தொண்டையை அடைக்கத் தன் நிலைமையைக் கூறி கண்ணீர்  பெருக்கினார். மகா காருண்யரான ஸ்ரீபெரியவா ஐந்து நிமிடங்கள்  ராமசுவாமி அய்யரையைத் தன்அருள்பார்வையை அகற்றாமல் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்.

வேறு ஒன்றும் கூறாமல் பிரசாதம் மட்டும் கொடுத்தனுப்பினார்.

சோகச் சுமையுடன் வந்த பக்தருக்கோ பெருத்த ஏமாற்றம். கவலைப்படாதே என்று ஒரு அடையாளமோ ஒரு குறிப்போ கூடக் காட்டாமல் இப்படி மகாபெரியவா உத்தரவருளிவிட்டாரே என்று பெரும் ஆதங்கத்தோடு வெளியே வந்தார்.

வெளியே வந்ததும் ஸ்ரீபெரியவாளின் கைங்கர்ய பாக்யம் பெற்ற பாலு இவர் கண்ணில் பட்டார். ராமசுவாமி தன் ஆதங்கத்தை ஸ்ரீபாலுவிடம் இப்படி கொட்டினார்.

“பெரியவா மனசு வைச்சா  என்ன வேணும்னாலும் பண்ணாலாம். என் அண்ணாவுக்கு என்ன குறைச்சல்? பெரிய வீடு. எப்போ பார்த்தாலும் வெளியூர்தான். நேரில் பார்க்கவே முடியறதில்லை. அப்பா சிரார்த்தத்துக்குக் கூட என்னைக் கூப்பிடறதில்லை. என்னால் தனியா பண்ணமுடியுமா? நான் கஷ்ட ஜீவனத்தில் பொண்ணுக்குக் கல்யாணம் பண்ணும்போது இப்படி இடைஞ்சலா செஞ்சுட்டாரே” என்று அழாதகுறையாகக் கூறினார்.  இதைக்கேட்ட ஸ்ரீபாலு “இதையெல்லாம் ஸ்ரீ பெரியவாகிட்டே சொல்றதுதானே” என்றார்.

“எல்லாத்தையும் சொன்னேனே, பெரியவா கேட்டுண்டே இருந்தா. விபூதி பிரசாதம் கொடுத்தா. வேற ஒரு அனுக்ரஹமும் பண்ணலே”.

மிகவும் வேதனையோடு ராமசுவாமி அய்யர் சொன்னபோது  பாலுவிற்கும் இப்படி ஸ்ரீ பெரியவா நடந்துக் கொள்ளும் வாய்ப்பில்லையே என்று தோன்றியது. எல்லாருக்கும் ஆறுதலாக தன் கருணையைக் காட்டும் மகான் ராமசுவாமியை மட்டும் ஒதுக்கி விடவா போகிறார்? அதும் ராமசுவாமி போன்ற ஏழ்மை நிலையிலுள்ள பக்தர்களை ஸ்ரீ பெரியவாளின் பரிவும் அன்பும் எப்போதும் கைவிட்டதில்லையே?

“கவலைப்படாதே பெரியவா மேலே பாரத்தைப் போட்டுட்டு மேலே  ஆக வேண்டியதைப் பார்………………அவா எப்படியும் காப்பாத்துவா” என்று ராமசுவாமிக்கு ஆறுதல் கூறி அனுப்பி வைத்தார்.

அடுத்த சில நாட்கள் சென்றன.  ஸ்ரீ மார்க்கபந்து சாஸ்திரிகள் என்ற உபன்யாஸ திலகம் ஸ்ரீ பெரியவாளை தரிசிக்க வந்தார். ஜரிகை போட்ட தூய வேட்டி, பளபளக்கும் அங்கவஸ்திரம், தங்க கவசம்  போட்ட ருத்ராட்ச மாலை, நவரத்தினமாலை, என செல்வச் செழிப்பு அவருடைய அலங்காரத்தில் தெரிந்தது.

எப்போதும் இந்த உபன்யாஸத்திலகத்திற்கு ஸ்ரீபெரியவாளிடம் ஒரு சலுகை இருப்பதுபோல தோன்றும். வெகு நேரம் பல விஷயங்களை ஸ்ரீபெரியவாள் இவரிடம் பேசிக்கொண்டிருப்பார். வரும்போதெல்லாம் மாலை நேரத்தில் இவரை உபன்யாசம் செய்யச்சொல்வார் ஸ்ரீபெரியவா.

ஆனால் இம்முறை தன் மனைவியும் இரு சிஷ்யர்களோடும் தட்டுநிறைய பழங்களோடு வந்து நின்றவரிடம் எதுவும் ஸ்ரீ பெரியவா பேசாமல், யார் யாருடனோ என்னெவெல்லாமோ பேசிக்கொண்டிருந்தது வித்யாசமாக இருந்தது.

இன்றைக்கு என்ன இப்படி? அகில பாரதத்திலும் புகழ் பெற்ற உபன்யாசம் செய்பவர் இப்படிக் காத்துக்கொண்டிருக்கிறாரே? ஸ்ரீபெரியவாளிடம் இதை எடுத்துக் கூறலாமென ஸ்ரீபாலு ‘மார்க்கபந்து சாஸ்திரிகள் வந்திருக்கார்’  என்று சப்தமாக சொன்னார்.

ஸ்ரீபெரியவா லேசாக இவர் பக்கம் பார்வையைத் திருப்புவது போல் தெரிந்தது. இந்த சமயத்திற்க்குக் காத்திருந்ததுப் போல மார்க்கபந்து சாஸ்திரிகள் பழத்தட்டை சமர்ப்பித்து     “ரொம்ப அபூர்வமா ஏழெட்டு நாளுக்கு ஒரு புரோகிராமுமில்லாம ரெஸ்ட்! அதனாலே திருப்பதிக்குப் போயிண்டிருக்கேன். ஸ்ரீநிவாஸனுக்கு திருக்கல்யாணம் பண்ணனும்னு என் பத்தினி ஆசைப்பட்டா. உடனே புறப்பட்டுட்டேன். ஸ்ரீபெரியவா அனுக்ரஹத்தோட ஸ்ரீநிவாஸ கல்யாணம் நடத்தணும்.”

இப்படிக் கூறி நின்றவரை ஸ்ரீபெரியவா ஏறிட்டுப் பார்க்கவில்லை. முகம் கொடுத்தும் பேசவில்லை. தரிசனத்திற்கு வந்திருந்த மிக எளிமையானவர்களொடெல்லாம் உற்சாகமாகப் பேசியவர். மார்க்கபந்துவிடம் மட்டும் அரை மணிநேரமாகியும் பேசவில்லை.

ஸ்ரீபெரியவாளுக்கு நினைவூட்டுவதுபோல “சாஸ்திரிகள் நின்னுண்டிருக்கார்” என்று ஸ்ரீபாலு மீண்டும் எடுத்துரைத்தார்.

“ஆமாம்……ஸ்ரீபெரியவா அனுக்ரஹம் பண்ணனும். ஸ்ரீநிவாஸ திருக்கல்யாணம் செய்ய திருப்பதி போறேன்” மார்க்கபந்து சாஸ்திரிகள் எப்படியாவது ஸ்ரீபெரியவா தனக்கு அனுக்ரஹித்து அனுப்பவேண்டுமே, ஏன் இன்று இப்படி பாராமுகமாக பரமேஸ்வரர் தன்னை சோதிக்கிறார் என்ற தவிப்போடு முறையிட்டார்.

ஸ்ரீ பெரியவா சடாலென்று எழுந்து நின்றார் “முதல்லே பத்மாவதி ‘பரிணயம்’ பண்ணுங்கோ” என்று சொல்லிவிட்டு விடுவிடுவென உள்ளே சென்றுவிட்டார். எல்லோருக்கும்  இந்த செயல் விநோதமாகப் பட்டது.

ஸ்ரீ நிவாஸ கல்யாணம் என்றால், அது பத்மாவதி கல்யாணமும் தானே? திருப்பதியில் நிறைய பேர் கல்யாண உற்சவம் செய்கிறார்களே, நீ திருச்சானூரில் பத்மாவதி கல்யாண உற்சவம் செய் என்கிறாரா?

“பெரியவா இப்படி உத்தரவு போட்டுட்டு போயிட்டாரே” என்று முதலில் மார்க்கபந்து சாஸ்திரிகளுக்குப்  புரியவில்லைதான்.

ஆனால் அந்த ஈஸ்வர கட்டளையின் ரகசியம் உடனே அவர் மனதிலும் அந்த ஈஸ்வர கிருபையே பளிச்சிட வைத்து அர்த்தத்தை புரிய வைத்து விட்டது.

இன்னும் இரண்டுமாதங்கள் ஓடின. முகமெல்லாம் பூரிப்போடு திரும்பவும்  ராமசுவாமி அய்யர் ஸ்ரீபெரியவாளை தரிசிக்க வந்து நின்றார். இப்போது தன் பெண்ணின் கல்யாணப் பத்திரிக்கையை சமர்ப்பிக்கும் சந்தோஷத்தில் வந்திருந்தார்.

“எல்லாம் ஸ்ரீபெரியவாளோட அனுக்ரஹம்தான். கல்யாண செலவு அத்தனையும் என் அண்ணாவே ஏத்துண்டுட்டார். கன்னிகாதானம் பண்ணிக்கொடுக்கிறது மட்டும் தான் உன் பொறுப்பு மீதி எல்லாத்தையும் என்கிட்டே விட்டுடுன்னு அண்ணா சொல்லிட்டார். தென்னந்தோப்பு கேஸை வாபஸ் வாங்கிட்டார். சின்னப்பையனுக்கு உபநயனம் செஞ்சு வைச்சு தன் சிஷ்யனா வைச்சுக்கிறேன்னு சொல்லிட்டார். அண்ணா இப்படி அனுகூலமா மாறுவார்னு நான் கனவுகூட காணலே………  இதெல்லாம் ஸ்ரீபெரியவா அனுக்ரஹம் தான்” என்று ராமசுவாமி தழுதழுக்க சொல்லிமுடித்தார். இதற்கு ஸ்ரீபெரியவா எப்படி அனுக்ரஹம் செய்தாரென்ற ரகசியம் அவருக்கும் தெரிந்திருப்பதாக  தோன்றவில்லை.

ஸ்ரீபெரியவா தன் திருக்கரத்தை உயர்த்தி ஆசிர்வதித்து பிரசாதம் கொடுத்தனுப்பினார்.

ராமசுவாமி வெளியே வந்தபோது, இப்போதும் ஸ்ரீபாலு எதிர்ப்பட்டார். “என்ன ராமசுவாமி கையிலே கல்யாணப் பத்திரிக்கையா? பெண்ணுக்குக் கல்யாணமா? கையிலே காலணா இல்லேன்னு சொன்னீரே” என்றபடி தன்னிடம் காட்டிய பத்திரிக்கையை ஸ்ரீபாலு பார்த்தார்.

“மரவக்காடு ஜகதீஸ்வர சாஸ்திரிகளின் பௌத்திரியும் என் இளய சகோதரன் சிரஞ்சீவி  ராமசுவாமியின் சீமந்த புத்ரி சௌபாக்யவதி பத்மாவதியை” என்ற ஆரம்பித்த பத்திரிக்கையில் “இப்படிக்கு’ என்று மார்க்கபந்து சாஸ்திரிகள் என்று போட்டிருந்தது.

ஸ்ரீபாலுவுக்கு ஆச்சர்யத்தால் நிலை தடுமாறியது.

இரண்டு மாதங்களுக்கு முன் ‘முதல்லே பத்மாவதி பரிணயம் பண்ணுங்கோ’ என்று ஸ்ரீபெரியவா மார்க்கபந்து சாஸ்திரிகளிடம் சொன்னதன் அர்த்தம் இதுதானோ? இவர்தான் ராமசுவாமியின் தமையனார் என்று ஸ்ரீபெரியவாளுக்கு தெரிந்திருக்கலாம்தான், ஆனால் ராமசுவாமியின் பெண்ணின் பெயர் பத்மாவதி என்பது எப்படி தெரிந்திருக்க முடியும்?

ஸ்ரீஸ்ரீஸ்ரீபெரியவாளெனும் அன்பு தெய்வத்திற்கு அனைத்தும் தெரியும் என்பது ஒரு விசேஷமாகாதென்பதோடு, அந்த தெய்வத்திற்கு அனுக்ரஹம் செய்ய மட்டுமே தெரியுமென்பதும் உண்மையல்லவா!

இப்பேற்பட்ட அனுக்ரஹத்தை அள்ளிப் பருகும் ஸ்ரீபெரியாளின் பக்தர்கள் வாழ்வில் சகல நன்மைகளும், சர்வ மங்களங்களும். ஐஸ்வர்யங்களும் எப்போதும் பெருகி நிற்குமென்பது உறுதி..

கருணை தொடர்ந்து பெருகும்.

ஒரு துளி தெய்வாமிருதம்

கஷ்டங்களைச் சொல்லிக் கொள்ளாமல் யாராலும் இருக்க முடியாது. வெளிப்படையாக சொன்னாலே அதில் ஒரு நிம்மதி பிறக்கிறது. கண்ட இடத்தில் சொல்லிக் கொள்ளாமல், கேட்பவர்கள் எப்படி எடுத்து கொள்வார்களோ என்றில்லாமல்  பகவானிடம் கஷ்டத்தைச் சொல்லிக் கொள்ளலாம். அவன் கிருபா சமுத்திரமாயிருந்து , நாம் கேட்காமலேயே கஷ்ட நிவர்த்தி தந்தாலும் சரி, அல்லது நம் பாவத்திற்குத் தண்டித்தே தீருவான் என்றாலும் சரி, அல்லது கஷ்டத்தை மாற்றாமல் அதைத் தாங்கிக்கொள்ளும் பக்குவத்தை தந்தாலும் சரி, அவனிடம் முறையிட்டுக் கொள்வதே ஒரளவு சாந்தி.

ஆனால் நான் ஈஸ்வரபக்தி என்று சொல்வது நம் கஷ்ட நிவர்த்திக்கு பிரார்த்தனை செய்வதையோ, சந்தோஷத்தைத் தரும்போது நன்றியாக பக்தி செய்வதையோ அல்ல. இப்போது கஷ்டம், சந்தோஷம் என்று நான் சொன்ன இரண்டும் மனத்தை ஆட்டுபவைதான். மனம் ஆடாமல் இருப்பதுதான் உண்மையான ஆனந்தம். மற்ற சந்தோஷங்கள் நிரந்தரமல்ல.

ஆகவே, ஸ்வாமியை சதா சர்வகாலமும், தியானம் செய்யச் செய்ய ஞானம், சாந்தம் இரண்டும் நமக்கு நன்றாக சித்திக்கின்றன. இதற்கே ஸ்வாமி வேண்டும், அவரையே நினைத்துக் கொண்டேயிருக்கும் பக்தி வேண்டும்.

 (பாடுவார் பசிதீர்ப்பாய் பரவுவார் பிணிகளைவாய் சுந்தரமூர்த்தி சுவாமிகள் தேவாரம்)

__________________________________________________________________________________

(VAyinAl  unnaipparavidum  adiyEn  paduthuyar  kalaivAy  PAsupathA  ParanjudarE)
 

                     THE  GREATNESS  OF  SRI  SRI  SRI   MAHAPERIAVA. (17—02—2009)

                                   (Thanks  to   KachchimoodhUr  KarunAmoorthy)

We  have  been  fortunate  to  witness  for  ourselves,  the  high    Yogic  status and  the  excellence  of   austerity    present  together  in  the  great  sage   Sri  Sri  Sri  MahaPeriavAl .  Sri  Sri  Sri   MahaPeriava  has  blessed  many  devotees  who  have  been  fortunate  to  realize  the  secret  of  His  AvatAr

SriMatam  Balu  is  one  among  them  who  was  blessed  with  the  duty  of  serving  the  ‘Pratyaksha  Dheyvam’ (God  one  can  see);  he  has  witnessed   almost  daily,   a  lot  of  incidents  which  revealed  the greatness  of  the  ‘AvatAr’.   The  following  is  one  such  rare   experience   narrated  by  him.

A  devotee  by  name  MaravakkAdu  Ramaswami  had  four  daughters  and  two  sons.   As  he  did  not  show  any  interest  in  anything  and  was  wandering  here  and  there,  in  his  young  age,  there  was  no  guaranteed  regular  monthly  income.  The  small  sum  which  he  got  by  helping  pundits  in  their  Vedic  rituals,  was  the  only  support  for  his  family.

The  house  where  he  lived  was  his  inherited  property  and  so,  there  was  no  need   for  payment  of  rent.  He  also  owned  a  coconut  grove  on  the  outskirts  of  the  village  and  the  income  from  that  gave  them  the  daily  meal.

The  eldest  daughter  was  twenty  two   years  and  the  next  one  was  twenty.  ‘If  both  their  marriages  are  celebrated  in  one  ‘Muhoortham’  then  the  expenses  can  be  minimized’  was  his  thought.  But   things  were  getting  delayed  for  this  to  happen.  He  got  a  good  groom  for  the  eldest  daughter,    and  in  his  enthusiasm  to  conduct   the  marriage  at  the  earliest,  he  decided  to  sell  the  coconut  grove  and  settled  a  price  also  with  someone.

But  his  elder  brother  did  not  like  what  he  was  trying  to  do.  As  the  grove  was  a  hereditary  property,  he  also  had  a  share  in  that;  therefore,  he  approached  the  court  and  got  a  stay  order  for  the  sale.

Ramaswami  Iyer  did  not  know  what  to  do  next.  He  was  having  financial  problem  already;  added  to  that,  when  he  was  trying  to  conduct  the  marriage  of  his  daughter,  the  elder  brother  had  prevented  him  from  selling  the  coconut  grove;  he  was  very  very  unhappy.

Unable  to  find  any  other  way,  He  ran  to  Sri  Sri  Sri  MahaPeriavA,  the  epitome  of  compassion.  After  prostrating  in  front  of  Sri  PeriavAl,  he  stood  up  and  explained  his  position,  with  a  choked  voice  and  tears  running  down  his  cheeks.  Sri  PeriavA,  the  epitome  of  compassion  was  looking  at  him  steadily  for  five  minutes.

Without  saying  anything,  He  gave  PrasAdham  to  him  and  sent  him.

The  devotee  who  came  with  a  big  burden  of  sorrow,  was  disappointed.  He  came  out  with  a  distressed  mind  that  MahaPeriava  had  sent  him  off  without  even  giving   him  a  hint  not  to  worry.

When  he  came  out,  he  saw  Balu  who  had  the  good  fortune  of  serving   Sri  Periava.  He  poured  out  his  distress  to  Balu,  “If  Periava  wanted,  He  could  have  done  anything.  My  brother  has  no  wants;  he  has  a  big  house;  and  he  is  always  on  tour;  I  cannot  even  see  him  personally;  he  does  not  call  me  for  our   Father’s  ceremony;  I  cannot  perform  it  by  myself;  when  I  was  trying  to  conduct  my  daughter’s  marriage  in  spite  of  my  difficult  position,  he  has  done  a  thing  like  this!”

After  hearing  all  this  Balu  quipped,  “Why  did  you  not  tell  Periava  all  this?”

“I  told  Him  everything  and  Periava  was  listening  to  it  also;  He  just  gave  me  Sacred  ash  PrasAdham   but  did  not  do  any  ‘Anugraham’.”

When  Ramaswami  Iyer  told  him  all  this  with  a  lot  of  grief,  Balu  also  thought  ‘there  was  no  way  Sri  Periava  would  do  this  way’.  The  MahAn  who  showers  His  compassion  on  everyone,  would  not  leave  out  Ramaswami   like  this.  That  too,  Sri  PeriavA’s  love  and    compassion  had  never  let  down  poor  people  like  Ramaswami.’

“Do  not  worry,  leave  the  problem  with  Periava  and  do  what  is  necessary.  He  will  save  you  somehow”—saying  these  consoling words,  he  sent  him  away.

A  few  days  passed  by.  The  king  of  ‘UpanyAsam’  Sri  Margabandhu  SAstrikal  came    for  Sri  PeriavA’s  darsan.  His  wealth  and  prosperity  showed  in  his  dress  consisting  of   a  pure  white  dhoti,  an ‘angavastram’  with  zari  border,  a  garland  of  gold  coated  RudhrAksham  beads,  a  garland  of  nine  gems  etc.  It  would  seem  that  this  ‘king  of  UpanyAsam’  had  a  special  favour  with  Sri  PeriavA.  Sri  PeriavA   would  be  talking  to  him  at  length  on  various  subjects.  Whenever  he  came,  Sri  PeriavA   would  ask  him  to  do  UpanyAsam  in  the  evenings.

But  it  was  quite  different  this  time  as  Sri  PeriavA  was  talking  to different  persons  on  different  matters,  without  paying  any  attention  to  him  who  had  come  with  his  wife  and  two  of  his  disciples,  and  with  a  plate  full  of  fruits.

Balu  thought,  ‘why  is  it  like  this  today?  The  ‘king  of  UpanyAsam’  famous  all  over  India  is  waiting;  let  me  tell  PeriavA’,  and  said  to  Sri  PeriavA  in  a  loud  tone,  “Margabandhu  Sastrikal  has  come”.

It  looked  as  though  Sri  PeriavA  was  turning  His  eyes  this  side.  Waiting  for  such  a  moment,  Margabandhu  SAstrikal  offered  the  plate  of  fruits  and  said,  “After  a  very  long  time,  I  have  no  programmes  for  about  seven  or  eight  days;  therefore,  I  am  proceeding  to  Thirupathi;  My  wife  wanted  to  perform  ‘SrinivAsa  KalyAnam’.  I  immediately  started;  We  want  to  perform  ‘SrinivAsa  KalyAnam’  with  PeriavA’s  Anugraham.”

Sri  Periava  did  not  look  at  him,  nor  did  He  talk  to  him.  While  He  was  talking  enthusiastically  to  all  the  simple  folks  around  Him,  He  did  not  talk  to  him  for  half  an  hour.

As  if  to  remind  Sri  PeriavA,  Balu  again  told  Him,”SAstrikal  is  standing  here”.

Margabandhu  SAstrikal,  with  an  anxious  thought  ‘PeriavA  should  bless  me  and  send  me  to  Thirupathi.  Why  is  He   testing  me   by  neglecting  me  like  this  today?’,  said  to  Sri  PeriavA,  “Yes.  Sri  PeriavA  should  bless  me;  I  am  proceeding  to  Thirupathi  to  conduct  ‘SrinivAsa  Kalyanam’”.

Sri  PeriavA  suddenly  got  up.  “Perform  PadhmAvathi  Kalyanam  first”—saying  this  He  quickly   went  inside.  For  all  those  who  were  watching  everything,  this  looked  strange.

SrinivAsa  KalyAnam  means  PadhmAvathi  KalyAnam  only !  Is  He  saying  “everybody  performs  SrinivAsa  Kalyanam  in  Thirupathi;  therefore,  you  go  to  ThiruchAnoor  and  perform  PadhmAvathi  Kalyanam”?

Margabandhu   also  did  not  understand  what  this  meant,  thinking  “Why  PeriavA  has  given  an  order  like  this  and  gone  inside?”

But  suddenly,    Divine  Grace  itself  made  him  understand   the  meaning  of   that   Eswaran’s  order!

Another  two  months  passed  by.  Ramaswami  Iyer  came  back  for  Sri  PeriavA’s  Darsan  with  a  booming  face.  He  came  now   to  submit  the  invitation  of  his  daughter’s  marriage.

“Everything  is  PeriavA’s  Anugraham  only.  My  brother  had  undertaken  to  meet  all  the  marriage  expenses.  He  told  me  that  performing  ‘KannikA  DhAnam’  is  the  only  job  of  mine  and  the  rest  may  be  left  to  him.  He  has  withdrawn  the  court  case  on  the  coconut  grove.  He  has  also  told  me  that  he  will  conduct  the  Upanayanam  of  my  younger  son  and  take  him  as  his  disciple.  I  did  not  even   dream  that  my  elder  brother  would  change  like  this.  Everything  is  Sri  PeriavA’s  Anugraham  only.”—said  Ramaswami  Iyer  with  a  choking  voice.  He  did  not  seem  to  know  how  Sri  PeriavA  would  have  performed  this  Anugraham.

Sri  Periava  raised  His  hand,  blessed  him  and  gave  him  PrasAdham.

When    Ramaswami  Iyer  came  out,  he  met  Balu  again.  “Ramaswami!  What  is  in  your  hand?  Is  it  wedding  invitation?  Daughter’s  wedding?  You  have  been  saying  that  you  do  not  have  a  paisa  in  your  hand?”—-Balu,  looked  at  the  wedding  invitation   which  Ramaswami  gave  him.

It  started  like  this “SowbAgyavathi  PadhmAvathi,  the  granddaughter  of  MaravakkAdu  Jagadheeswara  SAstrikal,  and  the  eldest  daughter  of  my  younger  brother  Chiranjeevi  Ramaswami……..”(in  Tamizh)  and  ended  as  “Yours  faithfully,  Margabandhu  SAstrikal.”

Balu  was  surprised  and  shaken !

‘Oh!  This  is  the  meaning  of  what  Sri  PeriavA   told  Margabandhu  SAstrikal  two  months  ago (“First,  perform  the  marriage  of  PadhmAvathi”)?  PeriavA  might  have  known  that  he  is  the  elder  brother  of  Ramaswami.  But  how  could  He  have  known  that  Ramaswami’s  daughter’s  name  is  PadhmAvathi?

There  is  nothing   special  about  the  fact  that   Sri  Sri  Sri  PeriavAl  knows  everything  but  is  it  not  true  that  the  ‘Pratyaksha  Dheyvam’  knows  only  to  bless?

It  is  certain  that   the  devotees  who  enjoy  such  Anugrahams  from  Sri  PeriavA     will  be  blessed  with   prosperity.

COMPASSION  WILL  CONTINUE  TO  FLOW……..
 

A  DROP  OF  DIVINE  NECTAR.

 

No  one  can  keep  their  difficulties  from  expressing  out.  The  mind  becomes  peaceful  once  they  are  expressed  (to  some  one).   Instead  of  expressing  them  everywhere,  and  not  feeling  anxious  how  those  who  hear  them  will  take  it,  we  can  express  them  to   BagavAn.  Whether  He,  who  is  an  ocean  of  kindness,    solves  our  difficulties  without  our  asking  Him,  or  He  punishes  us  for  our  sins,  or  gives  us  the  maturity  to  withstand  those  difficulties  without  removing  them,  placing  our  difficulties  at  His  feet  will  only  give  us   peace.

But  what  I  mean  by  devotion  to  God  is  not  praying  to  Him  to  offset  our  difficulties,  nor  for  thanking  Him  for  granting  us  happiness.  Both  difficulties  and  happiness  are  instruments  which  make  our  mind  unstable.  A  stable,  unwavering  mind  is  the  real  happiness.  Any  other  happiness  is  not  permanent.

Therefore  as  we  keep  on  worshipping  and  meditating  on  SwAmi  always,  we  achieve  both  wisdom  and  peace.  SwAmi  is  required  for  this  only.  Devotion  must  be  such  that  we  should  always  be  thinking  about  Him.

(PAduvAr  pasi  theerppAi  ParvuvAr  pini  kalaivAy)

DhEvAram  by  Sundaramurthy  Swamikal.



 

 



Categories: Devotee Experiences

Tags:

2 replies

  1. Karunaikkadalin thiruvadi charanam.Hara Hara Sankara. Jaya Jaya Sankara, Kamakshi Sankara.

  2. பெரிவா கடைகண் பார்வை பட்டாவே போறுமே…. ஏழேழு ஜன்மத்ல நாம சேஞ்ச பாவமெல்லாம் போயிடும்….. கருணாசாகரா…… ஆபத்பாந்தவா…… பாதபங்கஜம் ஸிரஸா நவாமி.

What do you think?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: