31. Gems from Deivathin Kural-Adwaitham-Both Are The Same!


album1_15

Jaya Jaya Sankara Hara Hara Sankara – Assuming if we all become rich will everything be hunky dory? Why this rat race? Sri Periyava explains. Also, take a moment to reflect on the quotes by Sri Thirumoolar Mahan….no words to describe, isn’t it?

Many Jaya Jaya Sankara to Shri Ranga Subramanian, our sathsang seva volunteer for the translation. Ram Ram

அதுவேதான் இது!

ஒரு கோயிலுக்கு யானை வாகனம் செய்தான் ஒரு மரத்தச்சன். அதைப் பரீட்சிப்பதற்காக இன்னொரு தச்சன் போனான். அவனோடு அவனுடைய குழந்தையும் போயிற்று. மர யானையைப் பார்த்ததும் குழந்தை பயந்தது. மர யானையைப் பரீட்சிப்பதற்காக அதன் அப்பாவான தச்சன் நெருங்கியபோது குழந்தை, “அப்பா! யானை கிட்டப் போகாதே அது முட்டும்” என்று கத்தியது. தச்சன் குழந்தையிடம், “இது மரப் பொம்மைதான்; முட்டாது” என்று சொல்லிச் சமாதானம் செய்து அதையும் யானைக்குப் பக்கத்தில் அழைத்துப் போனான்.

குழந்தைக்கு அந்த வாகனம் அசல் யானையாகவே இருந்தது. அதுமரம் என்கிற ஞானத்தைக் குழந்தையிடமிருந்து மறைத்தது. அது யானையாக்கும் என்கிற நினைப்பு, அதே சமயத்தில், அது தத்ரூபம் யானை மாதிரி இருந்தும் கூடத் தச்சன் பயப்படாததற்குக் காரணம், அதன் யானைத் தன்மை அவனைப் பொறுத்தமட்டில் மறைந்து அது மரம்தான் என்கிற அறிவு இருந்ததேயாகும்.

மரத்தை மறைத்தது மாமத யானை
மரத்தில் மறைந்தது மாமத யானை

என்று இந்த இருவர் நிலையையும் திருமூலர் திருமந்திரத்தில் சொல்லியிருக்கிறார்.

திருமூலர் பெரிய யோகீசுவரர். பெரிய தத்துவங்களை லகுவாகச் சொல்லிவிடுவார் அவர். அவரது திருமந்திரத்தில் தான் மேலே சொன்ன வாக்கு இருக்கிறது. திருமூலர் எதற்கு இந்தக் கதையைச் சொன்னார்? செய்யுளின் அடுத்த இரண்டு அடிகளைப் பார்த்தால் அது புரியும்.

பரத்தை மறைத்தது பார்முதல் பூதம்
பரத்தில் மறைந்தது பார்முதல் பூதம்.

யானை வேறு, மரம் வேறு இல்லை என்பதுபோல் பரமாத்மா வேறு, உலகம் வேறு இல்லை என்று இப்படித் திருஷ்டாந்தம் காட்டி விளக்குகிறார் திருமூலர். பரமாத்மா என்கிற மரத்தினாலேயே ஆனதுதான் இந்தப் பார் முதலிய பிரபஞ்சம் என்கிற பொம்மை. குழந்தைக்குப் பொம்மையில் மரம் தெரியாததுபோல், நமக்கு உலகத்தில் பரம் தெரிவதில்லை. நம் பார்வையில் பார் முதலான பஞ்சபூதங்கள் பரத்தை மறைத்துவிட்டன. ஞானிகளுக்கோ எல்லாம் பிரம்ம மயமாகவே தெரிகிறது. அவர்கள் விஷயத்தில், பார்முதற் பூதங்கள் மரத்தில் மறைந்துபோய் விடுகின்றன.

அது சரி. இந்தக் கதை எல்லாம் என்னத்துக்கு என்று கேட்கலாம். நமக்கு வேண்டியது லோகத்தில் வசதியான வாழ்க்கை; அதற்குத் தேவை பணம், காசுதான். பரத்தைப் பற்றியும் பாரைப் பற்றியும் நமக்கென்ன கவலை என்று கேட்கலாம்.

சரி, எல்லாரும் பணக்காரராகி விடுவதாகவே வைத்துக் கொள்வோம். நிம்மதியாக, சாந்தமாக, நிர்ப்பயமாக இருக்க அது உதவுமா? பணக்காரர்கள் நிறைந்த தேசங்களைப் பாருங்கள். அங்கே எத்தனை சச்சரவு, நிம்மதியின்மை? எல்லோருக்கும் நிறையப் பணம் வந்துவிட்டாலும், ஒவ்வொருவனுக்கும் மற்றவனைவிட அதிகம் இருக்க வேண்டும் என்கிற ஆசையும், அதனால் போட்டியும், சச்சரவும் இருந்து கொண்டேதான் இருக்கும். நமக்கு வேண்டிய சௌகரியம் இருந்தால் மட்டும் போதாது; இன்னொருத்தனைவிட அதிகமாக இருக்க வேண்டும் என்ற போட்டி மனப்பான்மையே மனித சுபாவம். எல்லோருக்கும் எல்லா சௌகரியங்களும் சமமாய்க் கிடைக்கும் என்றால்கூட, அது தனக்கே முதலில் கிடைக்க வேண்டும் என்று ஒவ்வொருத்தரும் போட்டி போடுவார்கள். உதாரணமாக ஒரு சின்ன விஷயம். இந்த மடத்திலேயே பாருங்கள்! நான் அத்தனை பேருக்கும் தீர்த்தம் தந்து விட்டுத்தான் உள்ளே போவேன் என்று எல்லோருக்கும் தெரியும். இருந்தாலும், அமைதியாக, வரிசையாக நமக்குக் கிடைக்கிற போது கிடைக்கட்டும் என்று இருக்க முடிகிறாதா? கிடைத்தால் மட்டும் போதாது, முதலில் கிடைக்க வேண்டும் என்று ஒருவரையொருவர் இடித்துக்கொண்டு, விழுந்து வாரி, சண்டை போட்டுக்கொண்டுதானே வருகிறீர்கள்? இம்மாதிரி போட்டி இருக்கிற வரையில் மனநிறைவு யாருக்கும் உண்டாகாது.பொருளாதார ‘வசதி’ மட்டும் உண்டாவதால் இந்தப் போட்டி குறையாது.

போட்டி போக வேண்டுமானால், போட்டி போட இன்னொரு வஸ்துவே இல்லை என்ற ஞானம் வரவேண்டும். அப்போதுதான் சாந்தியோடு நிறைந்து வாழலாம். ஆகையால் ‘ஞானமெல்லாம் எதற்கு?’ என்காமல், எப்போதும் சாசுவதமாய்ச் செய்யவேண்டிய காரியம் ஆத்ம விசாரம்தான். உலகத் துன்பங்களை விலைக்கு வாங்கிக் கொள்ளாமலிருக்க வேண்டுமானால், ‘இந்த உலகம் என்பது நாம் நினைக்கிறப்படியில்லை; இதுவே சிவ மயமானது; அது வேறு—இது வேறு அல்ல. மரமே யானை; பாரே பரம் என்ற நினைப்பு இருந்துகொண்டே இருக்கவேண்டும். இந்த ஞானம் இல்லாவிட்டால் எத்தனை பொருளாதார முன்னனேற்றம் வந்தாலும் லோகம் இருட்டில் அகப்பட்டுக் கொண்டிருப்பதாகவே அர்த்தம். இருட்டை விரட்டும் ஞானப்பிரகாசத்தை அடைகிற பிரயாசையை நாம் ஒருபோதும் தளரவிடக்கூடாது. சூரியன் போனால்கூடப் பாதகமில்லை. இந்த ஞான ஒளி நம்மை விட்டு ஒருபோதும் போகவிடக்கூடாது.

Both Are The Same

For a temple, a carpenter had just finished making an Elephant Vehicle*.  Another carpenter with his young child came to inspect the workmanship of the finished Elephant Vehicle.  After seeing the huge Elephant vehicle, the child became scared.  When the carpenter (the father of the child), went near the Elephant Vehicle to inspect it, the frightened child shouted,” Father, do not go near the Elephant, it might head-butt you”.  For which the father responded, “Son, the Elephant is made out of wood.  It cannot head-butt me” and the father brought his child also closer to the elephant.  This response along with the action calmed the frightened child.

The child had thought the Elephant Vehicle was a Real Elephant and this masked the wisdom that the Elephant was just made out of wood.  At the same time, for his father, even though the Elephant Vehicle looked like a Real Elephant, the knowledge that it was made out of wood did not frighten him.

So for his son, image of the elephant masks the wood, that is the elephant is perceived and not the wood (மரத்தை மறைத்தது மாமத யானை).  For his father, the elephant has disappeared in the wood, in other words, the wood is perceived and not the elephant (மரத்தில் மறைந்தது மாமத யானை).

Thirumoolar is a great Yogi and  easily explains many complex philosophies. The state of the father and child was described by Thirumoolar in an ancient scripture called Thirumanthiram.  Yogi Thirumoolar has conveyed many important philosophical messages in a simple manner in this ancient scripture.  One such message is conveyed above.  Why does Yogi Thirumoolar tell us the above story?  This can be understood if we understand the next two verses:

The Universe masks the reality of the Self (பரத்தை மறைத்தது பார்முதல் பூதம்)
The Universe disappears in the reality of the Self (பரத்தில் மறைந்தது பார்முதல் பூதம்/ பூதமே.)

As in the earlier verse, we realized that the elephant and wood were same.  Thirumoolar has enlightened us that similarly the Five Elements and Self (Param Aathma) are same.  Self (Paramathma) alias wood is made of this Universe and the Five Elements alias toy (Elephant).  As the child did not perceive the wood in the toy (elephant), we do not perceive the Self in this Universe.  For us, the Universe along with its Five Elements has concealed the Self (Paramathma).  Saints on the other hand sense everything as ‘Brahma Mayam’.  For them, from the Universe to its Five Elements disappears in the wood.

So why do we have to know this story?  All of us in this World desire a comfortable life.  To this end, we need only Money and why should one worry about the Self and the Universe?

Ok. If we hypothesize that everyone becomes rich.  Will it makes us happy, peaceful and fearless? Look at countries that have many rich people, isn’t there trouble, chaos?  Even if everyone has lot of money, one’s desire for excess when compared to another person leads to existence of competition, and troubles.  It does not suffice to have enough money for our comfortable living alone; we need more than the other person and this competitive spirit is inherent to human nature.  So even if everyone gets all the comforts equally, then there is a competition who gets the comfort first.  For example, a small incident in this Sri Matham itself!  I give everyone blessed-water (Theertham) and then retire.  This information is known to everyone.  In spite of knowing this, can we maintain a single, peaceful line believe that when we will receive it (blessed-water) we will accept it?  No, it is not enough for us to receive it; we need to get it first, for which there is a lot of pushing & jostling around.  As long as such competitive spirit exists, no one will be satisfied.  Economic comfort alone will not reduce this competition.

For complete absence of the competitive spirit, the wisdom that there is no substance present for competition should be realized.  Only then we can live peacefully.  Therefore, instead of asking what is this wisdom for?  One has to do Self-Inquiry as part and parcel of life.  If one does not want to buy into the suffering of this universe.  ‘Then we have to realize the Universe is not like what we think’; this has become ‘Sivam’; they are not different (Both are the same).  Similar to the Wood being Elephant; Universe is Self, this thought needs to be present with us permanently.  Without this wisdom, even if there is massive Economic Progress in this World, it (the World) is always trapped in the ‘Dark’.  We should not give up on the quest of this wisdom which can dispel the Darkness.  Even if the Sun disappears it is not unfavorable.  The light from this Wisdom should never be let go.

Note:

* An Elephant Vehicle is used for carrying Bhagawan (namely, Lord Vinayaka, Lord Muruga) on days of festivities around the city.



Categories: Deivathin Kural

Tags:

4 replies

  1. ஸ்ரீ பெரியவா சரணம் Sri Periyava Saranam

  2. Today’s gems are gems of gems.
    Pranams to Mahaswami
    Nandri to you all who are doing this service

  3. Hara Hara Sankara Jaya Jaya Sankara. Philosopy put in simple form so as to understand even ordinary people like me by Sri Maha Periyava.. Periyava Tiruvadi Saranam on this Swathi Natshatram day.Janakiraman Nagapattinam.

  4. Thank you for sharing the valuable treasures

What do you think?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: