Shri Raman by Maha Periyava – Gems from Deivathin Kural


4 R

Jaya Jaya Shankara Hara Hara Shankara – Sri Rama Navami is celebrated on 15th April. Wishing you all a very Happy Sri Rama Navami. Let’s unearth a few gems from Deivathin Kural about Bhagawan Sri Ramachandramoorthy. In this chapter Sri Periyava shows us an easy way to destroy all our bad thoughts. In the next day or two I will post what Sri Periyava wants us to do on this day. Thanks to Smt. Manasa Lalitha, our sathsang seva member for the translation. Ram Ram Ram Ram.

ஸ்ரீ ராமன்

‘ராமன்’ என்றாலே ஆனந்தமாக இருப்பவன் என்று அர்த்தம்; மற்றவர்களுக்கு ஆனந்தத்தைத் தருகிறவன் என்று அர்த்தம். எத்தனை விதமான துக்கங்கள் வந்தாலும் அதனால் மனம் சலனம் அடையாமல், ஆனந்தமாக தர்மத்தையே அநுசரித்துக்கொண்டு ஒருத்தன் இருந்தான் என்றால், அது ஸ்ரீ ராமன்தான். வெளிப்பார்வைக்கு அவன் துக்கப்பட்டதாகத் தெரிந்தாலும், உள்ளுக்குள்ளேயே ஆனந்தமாகவே இருந்தான்.

சுக துக்கங்களில் சலனமடையாமல், தான் ஆனந்தமாக இருந்துகொண்டு, மற்றவர்களுக்கும் ஆனந்தத்தை ஊட்டுவது தான் யோகம். அப்படியிருப்பவனே யோகி. இவ்வாறு மனசு அலையாமல் கட்டிப்போடுவதற்குச் சாமானிய மனிதர்களுக்கான வழி வேத சாஸ்திரங்களில் சொல்லியிருக்கிற தர்மங்களை ஒழுக்கத்தோடு, கட்டுப்பாட்டோடு பின்பற்றி வாழ்வது தான். சொந்த விருப்பு வெறுப்புக்கு இலக்காகாமல் வேதம் விதிக்கிற தர்மப்படி வாழ ஆரம்பித்துவிட்டால், தானாகவே மனஸின் சஞ்சலம் குறைந்து, அது தெளிய ஆரம்பிக்கும். இந்தத் தெளிவால் மனசு எப்போதும் ஆனந்தமாக, லேசாக இருக்கும். இந்த சித்த சுத்தி மோக்ஷத்திலேயே கொண்டு சேர்த்துவிடும்.

ஜனங்களுக்கெல்லாம் ஒரு பெரிய உதாரணமாக வேத தர்மங்களை அப்படியே அநுசரித்து ஆனந்தமாக வாழ்ந்து காட்டுவதற்காக ஸ்ரீமந் நாராயணனே ராமனாக வந்தார். ராம வாக்கியத்தை எங்கே பார்த்தாலும், ‘இது என் அபிப்பிராயம்’ என்று சொல்லவே மாட்டார். ‘ரிஷிகள் இப்படிச் சொல்கிறார்கள்; சாஸ்திரம் இப்படிச் சொல்கிறது’ என்றே அடக்கமாகச் சொல்வார். சகல வேதங்களின் பயனாக அறியப்படவேண்டிய பரமபுருஷன் எவனோ, அவனே அந்த வேத தர்மத்துக்கு முழுக்க முழுக்க கட்டுப்பட்டு, அப்படிக் கட்டுப்பட்டு இருப்பதிலேயே ஆனந்தம் இருக்கிறது என்று காட்டிக்கொண்டு, ராமனாக வேஷம் போட்டுக் கொண்டு வாழ்ந்தான்.

“ராவணன் ஸீதையைத் தூக்கிக்கொண்டு போனபோது, ஒரே மைல் தூரத்திலிருந்த ராமனுக்கு ஸீதை போட்ட கூச்சல் காதில் விழவில்லையாம். அப்படிப்பட்டவனை இப்போது பக்தர்கள் கூப்பிட்டால் என்ன பிரயோஜனம்?” என்று கேலி செய்து கேட்டவர்கள், எழுதியவர்கள் இருக்கிறார்கள். இவர்கள் ராமனாக இந்த லோகத்தில் வாழ்ந்தபோது மனுஷ்ய வேஷத்தில் இருந்தான்; மநுஷ்யர்களைப் போலவே வாழ்ந்தான் என்பதை மறந்து பேசுகிறார்கள்.

ஒரு நாடகம் நடக்கிறது. ராமாயண நாடகம்தான். அதில் லவ குசர்களை வால்மீகி ராமனிடம் அழைத்து வருகிறார். ராஜபார்ட் ராமஸ்வாமி அய்யங்கார் ராமராக வேஷம் போட்டுக் கொண்டிருக்கிறார். அவருடைய சொந்தப் பிள்ளைகளே நாடகத்தில் லவ குசர்களாக நடிக்கிறார்கள். நாடக ராமன் வால்மீகியைப் பார்த்து ‘இந்தக் குழந்தைகள் யார்?’ என்று கேட்கிறார். ராமஸ்வாமி அய்யங்காருக்குத் தம்முடைய பிள்ளைகளையே அடையாளம் தெரியவில்லை என்று நாடகம் பார்க்கிறவர்கள் கேலி செய்யலாமா? நாடக வால்மீகி, ‘இவர்கள் ராஜபார்ட் ராமஸ்வாமி அய்யங்காரின் பிள்ளைகள்; நீங்கள் தானே அந்த ராமஸ்வாமி அய்யங்கார்!’ என்று பதில் சொன்னால் எத்தனை ரஸாபாஸமாக இருக்கும்? வாஸ்தவத்தில் இருப்பதை, வாஸ்தவத்தில் தெரிந்ததை, நாடகத்தில் இல்லாததாக, தெரியாததாகத்தான் நடிக்க வேண்டும். ஸ்ரீ ராமன் பூலோகத்தில் வாழ்ந்தபோது, இப்படித்தான் மநுஷ்ய வேஷம் போட்டுக் கொண்டு தம் வாஸ்தவமான சக்தியையும் ஞானத்தையும் மறைத்துக் கொண்டு வாழ்ந்தார்.

வேதப் பொருளான பரமாத்மா தசரதனின் குழந்தையாக வேஷம் போட்டுக்கொண்டவுடன், வேதமும் வால்மீகியின் குழந்தையாக, ராமாயணமாக வந்துவிட்டது. அந்த ராமாயணம் முழுக்க எங்கே பார்த்தாலும் தர்மத்தைத்தான் சொல்லியிருக்கிறது. ஊருக்குப் போகிற குழந்தைக்குத் தாயார் பட்சணம் செய்து தருகிற வழக்கப்படி கௌசல்யா தேவி காட்டுக்குப் போகிற ராமனுக்குப் பதினாலு வருஷங்களும் கெட்டுப்போகாத பட்சணமாக இந்தத் தர்மத்தைதான் கட்டிக் கொடுத்தாள். ‘ராகவா, நீ எந்த தர்மத்தை த்ருதியோடு, அதாவது தைரியத்தோடு, நியமத்தோடு அநுசரிக்கிறாயோ, அந்தத் தர்மம் உன்னை ரக்ஷிக்கும்’ என ஆசீர்வாத பட்சணம் கொடுத்தாள்.

நியமம், அதாவது தனது என்ற வெறுப்பு விருப்பு இல்லாமல் சாஸ்திரத்துக்குக் கட்டுப்படுவது முக்கியம். அதே போல் தைரியம் முக்கியம். ஒருத்தர் பரிகாசம் பண்ணுகிறார் என்று தர்மத்தை விடக்கூடாது. ராமனை சாக்ஷாத் லக்ஷ்மணனே பரிகசித்தான். ‘அண்ணா! நீ தர்மம், தர்மம் என்று எதையோ கட்டிக் கொண்டு அழுவதால்தான் இத்தனை கஷ்டங்களும் வந்திருக்கின்றன. அதை விட்டுத் தள்ளு. தசரதன் மேல் யுத்தம் செய்து ராஜ்யத்தை உனக்கு நான் ஸ்வீகரித்துத் தர ஆனுமதி தா’ என்று அன்பு மிகுதியால் சொன்னான். ஆனால் ராமன், யார் எது சொன்னாலும் பொருட்படுத்தாமல் தர்மத்தையே காத்தான். கடைசியில் அது அவனைக் காத்தது. தர்மம் தலை காத்தது. ராவணனுக்குப் பத்து தலை இருந்தும் அதர்மத்தால் கடைசியில் அத்தனை தலைகளும் உருண்டு விழுந்தன. ஸ்ரீராமன் இன்றும், ‘ராமோ விக்ரஹவான் தர்ம:’ என்றபடி தர்மத்தில் தலைசிறந்து தர்ம ஸ்வரூபமாக அநுக்கிரகம் செய்து வருகிறான்.

சாக்ஷாத் ஸ்ரீ ராமனை லட்சியமாகக் கொண்டு “ராம ராம” என்று மனஸாரச் சொல்லிக்கொண்டே இருக்கிறவர்களுக்குச் சித்த மலங்கள் எல்லாம் விலகும். தர்மத்தை விட்டு எந்நாளும் விலகாமல் அவர்கள் ஆனந்தமாக வாழ்வார்கள்.

 

SHRI RAMAN

The word ‘Raman’ means a person who is happy all the time. It also denotes a person who strives to keep others around him happy and contented. Sri Rama was a person who always willingly, positively, and happily practiced the ways of Dharma in spite of confronting so many hurdles in life. He was never frustrated by the troubles he faced in life. He was always happy in his inner self, though he looked sad outwardly at times, as we know.

The practice of not getting overwhelmed or discouraged by the good deeds as well as troubles in life is called ‘Yogam’. The person who practices the same is known as ‘Yogi’. The ways of attaining yogam for a common man is to practice the Dharma as preached by our Sasthras with utmost discipline and adherence. When a person starts living as per the Dharma Sasthras, without getting submissive to personal wishes, the mind obtains utmost clarity. The clarified mind will always stay light and happy and the cleansed mind leads to ‘Moksha’.

Sriman Narayanan came down in the form of Sri Rama  setting an apt example to the common man to live happily by practicing Dharma. Sri Rama in all his speeches, never used to comment as ‘this is my opinion’ and maintained everywhere as ‘this is as said by the Rishis and Dharma Sasthras’, thus maintaining extreme humility. Sriman Narayanan is the one who is to be known and attained by way of all Vedham and Dharmam. He himself took the form of Sri Rama to show us the path of attaining mukthi by completely adhering the ways of Vedham and Dharmam.

There are people who comment sarcastically that “Sri Rama was not able to hear Sri Seetha’s distress voice from a distance of a mile when she was abducted by Ravana and how will he hear to the voices of his bhakthas?”. They utter these words without being aware of the fact that Sri Rama lived in this world as Rama – in the form of a human only.

He also describes about a Play:

“There is a play being staged and it is Ramayana. Rajapart Ramaswami Iyyengar is playing the role of Sri Rama in the play and his real life children are playing the roles of Lava and Kucha.

In the play, Sage Valmiki accompanies Lava and Kucha to meet Sri Rama. Sri Rama questions Valmiki as to – who the children are?

Would not it be quite farcical and bad if the actor in Valmiki questions the actor in Sri Rama on the stage, that the latter did not know his own children? And just think of the situation on stage if the former would comment like ‘these are the children of Rajapart Ramaswami Iyyengar and you are the Rajapart Ramaswami Iyyengar’.

Hence, it is good to understand that Sri Rama lived on this earth as a normal human being only, without showcasing any of his superior powers.”

The Vedic deity – The Paramathma, Sriman Narayana took the form of the child of Sri Dhasaratha and the Vedas themselves took the form of child of Sri Valmiki – Sri Ramayanam. Ramayana in complete talks only about Dharma. Sri Kausalya Devi, mother of Sri Rama, taught, packed and sent Dharma along with Sri Rama during his vanavasa, just like a normal mother would pack sweets for her child during the child’s vacations. She also blessed him saying that, “Raghava, the Dharma that you adhere to with bhakthi, devotion, boldness and discipline will protect you, forever.”

Niyamam (Observing rules) is quite important for a person to adhere to the Dharma Sasthras without paying any importance to personal wishes. Similarly, it is also important to stay bold and one should not leave Dharmam just for the reason that anyone else criticizes the practice of Dharma.

Sri Rama was himself criticized by Sri Lakshmana for practicing Dharma. He said that Sri Rama had to face so many hurdles only because he was strictly adhering Dharma. Lakshmana, also on account of love and devotion to his brother, sought the latter’s permission to start war against their father, Sri Dhasaratha, to regain the Rajyam and give it back to Sri Rama.

But Sri Rama, never listened to anyone’s words against Dharma and practiced and protected Dharma always, in any situations. Dharma in turn, protected him always. Though Ravana had ten heads, it all came down since he never practiced Dharma in his life.

Nevertheless, Sri Rama lives till date as the swaroopam of Dharma, Dharmaswaroopam, “Raamo Vigrahavan Dharmaha”.

One who always thinks about Sri Rama and keeps meditating as ‘Rama Rama’, will live happily in the path of Dharma forever destroying all their evil thoughts.



Categories: Deivathin Kural

Tags: ,

2 replies

  1. Excellent translation
    Thanks

  2. Reblogged this on Sage of Kanchi and commented:

    Jaya Jaya Sankara Hara Hara Sankara – Very Happy Sri Rama Navami to all! Rama Rama

What do you think?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: