“Drishaa Dhraagheeyasyaa Daradalithaneelothpalaruchaa
Daveeyaamsam Deenam Snapaya Krupayaa Maamapi Shivey!
Aneynaayam Dhanyo Bhavathi Na Cha They Haaniriyathaa
Vaney Vaa Harmye Vaa Samakaranipaatho Himakaraha!”
The glory of the Goddess’s gracious glance and the impartiality of Mother Ambikā are beautifully revealed in this śloka.
“Mother! May Your sidelong glance, which surpasses the beauty of the blue lotus and extends all the way to Your ears, fall not only upon Your devotees but also upon ordinary people who neither worship You with folded hands nor even think of You.”
Āchāryāḷ prays for such boundless grace. What extraordinary compassion must one possess to offer a prayer of this kind!
The Āchāryāḷ considers himself unworthy and, feeling afraid to approach the Goddess, stands far away from Her. In the first śloka (Śloka 1), he described himself as akr̥ta-puṇya—one who has not performed meritorious deeds.
Nevertheless, there is no rule that only those who have accumulated merit are eligible to receive the Goddess’s gracious glance. Even those who have not performed meritorious deeds need only approach the Goddess with purity of heart and sincerely seek Her grace.
The Goddess is endowed with immeasurable compassion. In the Lalitā Sahasranāma, She is described as “Avyāja-karuṇā-mūrtiḥ”—the very embodiment of unconditional, causeless compassion.
The rays of the Moon fall equally upon a forest and a palace, without making any distinction between them. In the same way, the Āchāryāḷ humbly beseeches the Goddess:
“Mother, without considering the merits or sins accumulated by me, please cast Your gracious glance upon me.”
This humble supplication for the Goddess’s compassionate gaze can also be found in the Ānanda Lahari (Śloka 10) and the Kalyāṇa Vṛṣṭi Stava (Ślokas 8 and 10).
BENEFICIAL RESULTS:Wealth, fame, progeny and prosperity.
Literal Results:All round success and general prosperity and well-being.
सौन्दर्यलहरी-57
57. தேவியின் கடாக்ஷ மஹிமை
दृशा द्राघीयस्या दरदलितनीलोत्पलरुचा
दवीयांसं दीनं स्नपय कृपया मामपि शिवे ।
अनेनायं धन्यो भवति न च ते हानिरियता
वने वा हर्म्ये वा समकरनिपातो हिमकरः ॥ ५७॥
த்³ருʼஶா த்³ராகீ⁴யஸ்யா த³ரத³லிதநீலோத்பலருசா
த³வீயாம்ʼஸம்ʼ தீ³னம்ʼ ஸ்னபய க்ருʼபயா மாமபி ஶிவே .
அனேனாயம்ʼ த⁴ன்யோ ப⁴வதி ந ச தே ஹாநிரியதா
வனே வா ஹர்ம்யே வா ஸமகரனிபாதோ ஹிமகர꞉ .. 57..
हे शिवे – ஹே ஸர்வ மங்களபிரதையாகிய தாயே!
द्राघीयस्या – மிகவும் நீண்டதாயும்
दरदलितनीलोत्पलरुचा – சிறிது மலர்ந்த நீலோத்பல புஷ்பத்தின் சோபையுடன் கூடியதாயும் உள்ள
दृशा – கடாக்ஷத்தால்
दवीयांसं – வெகு தூரத்தில் தகுதியற்றவனாய் இருக்கிறவனாயும்
दीनं – தரித்திரனாயுமுள்ள
मामपि – என்னையும்
कृपया – கருணையால்
स्नपय – ஸ்நாநம் செய்து வை.
अनेन – இதனால் (இந்த உமது கடாக்ஷ காந்தி அபிஷேகத்தால்)
अयं – இந்த மனிதன் (நான்)
धन्यो भवति – க்ருதார்த்தனாக ஆகிறான் (ஆவேன்)
इयता – இப்படி அல்பனாகிய என்மீதுல் கடாக்ஷம் செய்வதினால்
ते – உனக்கு (எத்தகைய)
हानिः – குறைவு(ம்)
न च – கிடையாது
हिमकरः – சந்திரன்
वने वा – காட்டிலோ
हर्म्ये वा – அரண்மனையிலோ
समकनिपातः – தன் கிரணங்கள் ஒரேமாதிரி விழும்படி செய்கிறான்.
தேவியின் கடாக்ஷ மஹிமையும், அம்பிகையின் சமநோக்கும் இந்த ச்லோகத்தில் காணப்படுகின்றன.
அம்மா! நீலோத்பல மலரைத் தோற்கடிப்பதாகவும் காதுவரை நீண்டதாகவுமுள்ள உன் கடைக்கண் பார்வை உன் பக்தர்களுக்கு மட்டுமல்லாது உன்னைக் கையெடுத்துத் தொழாமலும் உன்னையே நினைக்காமலும் இருக்கும்படியான பாமர மக்களுக்கும் கிடைக்கவேண்டும் என்று பிரார்த்திக்கிறார் ஆச்சார்யாள். என்ன கருணை இருந்தால் இம்மாதிரி பிரார்த்திக்கத்தோன்றும்! தன்னிடம் ஒரு யோக்கியதையும் இல்லை என்று தெரிந்து தேவியின் ஸமீபத்தில் போவதற்கு பயந்து வெகு தூரத்திலேயே நிற்கிறார். முதல் ச்லோகத்தில் (ச்லோகம்-1) தான் ‘அக்ருதபுண்யன்’ (ஸுக்ருதம் செய்யாதவன்) என்று சொன்னார். ஆனாலும் தேவியின் கடாக்ஷத்திற்கு புண்யம் செய்தவர்கள்தான் பாத்திரர்கள் என்ற நியமம் கிடையாது. புண்ணியம் சிய்யாதவர்களும்கூட அந்தக்கரண சுத்தியுடன் தேவியை யாசித்தால் போதும். அபார கருணைவாய்ந்தவள் தேவி. அவள் “அவ்யாஜகருணாமூர்த்தி:” என்று லலிதா ஸஹஸ்ரநாமத்தில் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. சந்திரனுடைய கிரணம் வித்தியாஸம் பாராட்டாமல் காட்டிலும் மாளிகைகளிக்கும் ஒரே மாதிரி விழுகிறது. அதுபோல் என்னிடமுள்ள புண்ய பாவத்தை கவனிக்காமல் நீ கடாக்ஷிக்க வேண்டும் என்று அத்யந்த விநயத்துடன் தேவியின் கடாக்ஷ வீக்ஷணத்தை யாசிப்பதில் ‘ஆனந்தலஹரி’ யிலும் (ச்லோகம் 10), ‘கல்யாணவ்ருஷ்டி ஸ்தவத்திலும்’ (ச்லோகம் 8, 10) பார்க்கலாம்.
பலன்கள் (BENEFICIAL RESULTS): செல்வம், புகழ், சந்தான பாக்கியம் மற்றும் செழிப்பு.
நேரடிப் பலன்கள் (LITERAL RESULTS): எல்லா வகையிலும் வெற்றி, பொதுவான செழிப்பு, நல்வாழ்வு மற்றும் சுபிட்சம்.
