स्वस्मिन्‌ ईश्वरस्योपेक्षामाशङ्क्य तत्परिहारायाह – उपेक्षेति। हे पशुपते! मदवने तव उपेक्षा भवतीति प्रत्येमि। एवं नो चेत्‌, दुराशा– भूयिष्ठां दुष्टेषु विषयेषु आशा इच्छा तया भूयिष्ठां तत्प्रचुरांतदभिव्यञ्जिकामिति भावः। अत एव भवध्यानविमुखां भवतो ध्यानं विजातीयप्रत्ययानन्तरितसजातीयप्रत्ययप्रवाहः तस्मात्‌ विमुखां  तदनभिव्यञ्जिकामिति भावः। विधिलिपिं  ब्रह्मणो लिपिं  रेखारूपां ललाटलिपिं  किमिति न हरसि  न मार्जयसि ? तत्राहम्‌ अशक्त इति यदि ब्रूते भवान्‌। तत्‌ प्रसिद्धम्‌। ननखलु नखेन लवितुं छेतुं योग्यं नखलु तन्नभवतीति ननखलु। तत्त्वं कुत इत्यत्राह – सुवृत्तम्‌ सुतरां वृत्तिमत्‌ ढृढस्थितिमत्‌ वैधात्रं विधातृसम्बन्धि शिरः पञ्चममुत्तमाङ्गं निर्यत्नं यथा भवति तथा त्वया करनखमुखेनैव हस्तनखाग्रेणैव कथं वा लुलितम्‌ केन प्रकारेण छिन्नम्‌ ? सर्वकर्त्तव्यसमर्थत्वात्  मदुपेक्षा परिहरणीयेति भावः। वा शब्दः प्रश‍्ने ॥ १५ ॥

ஹே சிவ! என்னை இரக்ஷிப்பதில் உமக்கு உபேக்ஷை என்ன? இல்லையேல் உம்மை வணக்கவொட்டாமல் செய்யும் என் தலையெழுத்தை அழிக்க தங்களுக்கு ஸாமர்த்யம் இருந்தும் அழிக்காத காரணம் யாது? என்று கேட்கிறார்.

हे पशुपते – ஹே பசுபதே!

उपेक्षा – என்னைக் காப்பாற்றும் விஷயத்தில் உமக்கு வெறுப்பு

नोचेत् – இல்லையேல்

भवद्‍ध्यानविमुखाम् – உம்மையண்டி தியானிக்க வொட்டாமல் தடுத்தும்

दुरशाभूयिष्ठाम् – துர் ஆசையை நிரம்ப அடைந்தும் இருக்கின்ற

विधिलिपिम् – என் தலை எழுத்தை

किं न हरसि? நீர் ஏன் அழித்துவிடவில்லை?

भवान् – நீர்

अशक्‍तो यदि – அத்தலைவிதியை அழிக்கச் சக்தியற்றவராக இருந்தால்

ननखलु – நகத்தால் கிள்ளமுடியாததாயும்

सुवृत्तम् – மிக உறுதியாயுமிருக்கும்

तत् – அந்த

वैधात्रं शिरः – ப்ரம்மாவுடைய ஒரு சிரஸ்

निर्यत्‍नम् – வெகுசாதாரணமாய் யாதொரு முயற்சியின்றி

करनखमुखेनैव​ – கை நகத்தின் நுனியால்

कथं वा – எப்படி

लुलितम् – (உம்மால்) கிள்ளி எறியப்பட்டது?

ஹே சிவபரனே! என்னை இரக்ஷிப்பதற்கு என்ன தாமதம்? என்னைக் கொஞ்சங்கூட கவனிக்காமல் புறக்கணிக்கின்றீர் போலும். உம்மை அடைவதற்குரிய நேர் ஸாதனமாய் விளங்கும் ஸவிகற்ப ஸமாதியில் ஈடுபடவொட்டாத என் தலையெழுத்தை அழிக்காதது ஏன்? உன்னால் ஆகாதெனின், அந்த எழுத்தை எழுதிய அயனின் (ப்ரம்மாவின்) தலையிலொன்றை, முன் தாம் தமது நகநுனியால் கிள்ளியெறிந்தீர் என்னும் மிகப்ப்ரஸித்தமான விஷயம் பொய்யாமோ? ஆகவே தயை புரிந்து, அப்ப்ரம்மா எழுதிவிட்ட என் தலைவிதியை போக்கடித்ருளவேண்டும்.

இங்கு, தன் பழைய பாபங்களினின்றும் தப்பிவிடக்கோரவில்லை. உண்டான தண்டனைகளை ஏற்றனுபவிக்கத் தயாராக உள்ளார். பழைய வாசனைகளால் இதயத்தியிலமரும் தீய சிந்தனைகளையும், ஈசனை நாடாத போக்கையும் மாற்ற வேண்டுகிறார்.

ஹே பசுபதே! உனக்கு என்னை காத்து ரக்ஷிப்பதில்‌ அக்கரை இல்லை என எனக்கு தோன்றுகிறது. அப்படி இல்லையாகில்‌, நான்‌ உன்னை மனதில்‌ நிலை நிறுத்தி த்யானம்‌ செய்ய முடியாமல்‌ என்‌ மனதை அலைக்கழிக்கின்றதும்‌ மிக மிக மட்டமானதும்‌, மனதின்‌ அடித்தளத்தில்‌ அனாதி ஜன்மங்களாக வேரூன்றிப்‌ பதிந்திருக்கின்றதுமான கெட்ட ஆசைகளை நீ ஏன்‌ போக்கடிக்கவில்லை. “அது உன்‌ தலை எழுத்து: அது ப்ரஹ்மாவினால்‌ எழுதப்பட்டது. அதை போக்கடிக்க‌ எனக்கு சக்தி இல்லை” என்று நீ சொல்வதும்‌ சரியல்ல. ஏனென்றால்‌ எந்த ப்ரஹ்மா என்‌ தலையில்‌ எழுதினாரோ அவருடைய தலையை நீ ஒரு ஸமயம்‌ உன்‌ கை விரல்‌ நகத்தின்‌ நுனியால்‌ வெகு சுலபமாக கிள்ளி எடுக்கவில்லையா? அப்படிப்பட்ட உனக்கு என்‌ தலை எழுத்தை அழித்து காப்பதில்‌ எந்த கஷ்டமுமில்லை, ஆகையால்‌ நீ என்னை ரக்ஷித்தே ஆகவேண்டும்‌.

ஏ பரமேச்வரா! என்னை தாங்கள் கொஞ்சங்கூட கவனிக்காமல் இருக்கின்றீர்கள் என்று தோன்றுகிறது. கவனித்திருக்கும் பக்ஷத்தில் தங்களை இடைவிடாமல் தியானம் செய்யாமலும், கெட்டவிஷயங்களில் அதிக ஆசை கொண்டவனாகவும் நான் இருக்கவேமாட்டேன். “உன் தலையில் எழுத்து, நீ அவ்விதம் இருக்கின்றாய், அதற்கு நான் என்ன செய்யலாம் ? ” என்று தாங்கள் கூறினால் அதுவும் ஏற்றுக்கொள்ளக் கூடியதல்ல. அந்த எழுத்தையும் தாங்களே அழித்துவிடலாமே! அது தங்களால் செய்யமுடியாத காரியம் என்றும் சொல்ல முடியாது.  ப்ரஹ்மாவின் ஐந்தாவது தலையை நகத்தால் அனாயாசமாக கிள்ளி எறிந்த தங்களுக்கு பிரம்ஹா எழுதிய என் தலையெழுத்தை அழிப்பது ஒரு பெரிய காரியமா ?  ஆதலால் எல்லாம் வல்ல தாங்கள் என்னை அவசியம் இரக்ஷிதே ஆகவேண்டும்.

पशुपते = हे पशुपति ! चेत्‌ = यदि (आपके द्वारा मेरी ), उपेक्षा = उपेक्षा, नो = नहीं
(की जा रही तो), विधिलिपिम्‌ = ब्रह्मा जी ने (मेरे लिये) जिस भाग्य को लिखा है (जिसमें ),
भवद्ध्यानविमुखाम्‌ = आपके ध्यान से विमुखता (और), दुराशाभूयिष्ठाम्‌ = सदोष विष्यों की
इच्छाएं अत्यधिक है (उसे), किम्‌ = क्यों , न = नहीं , हरसि = मिटा देते ?, यदि = यदि, भवान्‌ =
आप(वैसा करने में ), अशक्तः = असमर्थ है (तो), वैधात्रम्‌ = विधाता ब्रह्मा का, तद्‌ = वह, न नखलु
= नखों से नोचा न जा सकने वाला, सुवृत्तम्‌ = सुषड़, शिरः = सिर निर्यत्नम्‌ = विना प्रयत्न के,
करनखमुखेन = हाथ के नाखून की नोक से, एव = ही, वा = आखिर, कथम्‌ = कैसे, लुलितम्‌
= नोच लिया गया ?

Dr.T.M.P.Mahadevan

O Lord of souls! If Thou art not indifferent (towards my lot), why is it that Thou dost not destroy the decree of Brahma (in regard to me) that makes me turn away from meditating on Thee, and that fills me with evil desires? If Thou art powerless, how then was that head of Brahma, which cannot be plucked with a thumb-nail and which is hard, plucked effortlessly by Thee with the merest tip of Thy thumb-nail?

God cannot throw the blame on the fate and keep quiet. For, is He so powerless that He cannot set it right? What can really stand against the might of God? What can fate do as against the grace of God?

In Hindu mythology, the deity that decrees fate is Brahma, the creator. According to legend, Brahma had originally five heads. But Siva plucked off one of them. There are different versions of the legend. The varaha-purana says t Brahma created Rudra and asked him to protect the world. While doing so, Brahma addressed Rudra as kapali, term of insult. Rudra got angry and plucked off Brahma’s fifth head with his thumbnail. The severed head stuck to Rudra’s hand. The Kurmapurana the owing version: Once Brahma was asked by the sages about the basic source of the universe. In reply, he proudly declared that he himself was the source. Siva, appeared on the scene and disputed Brahma’s claim. But Brahma would not relent. A huge column of light flashed forth, and in it there was Siva. Siva ordered Bhairava cut ne of the heads of Brahma. When this was done, Brahma’s pride was quelled.

Siva who is superior to Brahma can certainly alter the fate of the devotee. What the devotee asks for is not the escape from the consequences of his past deeds. He is quite prepared to take the punishments. What he asks God to remove is the bad vaasana (tendency) that fills the heart with impure desires and turns it away from God.

Swami Tapasyananda

Were it not for Thy indifference, why dost Thou not cancel the writ of my destiny, which is so conducive to evil desires and so unfavourable to Thy constant contemplation? Do not plead incapacity; for, how didst Thou, with but the tips of Thy finger-nails pluck off, without any exertion whatever, the head of that Brahma, which is so firm and hard? (The reference is to certain Pauranika accounts of Siva humbling the pride of Brahma by nipping off one of his five heads for an offence of his. This is to show that even Brahma, who is the determiner of the destinies of all, is under the control of Siva)

उपेक्षा नो चेत्कि न हरसि भवध्यानविमुखां
दुराशा भूयिष्ठां विधिलिपिमशक्‍तो यदि भवान् ।
शिरस्तद्वैधात्रं न नखलु सुवृत्तं पशुपते
कथं वा निर्यत्नं करनखमुखेनैव लुलितम् ॥ १५ ॥

हे पशुपते ! – Hey! Pasupathe!

उपेक्षा – any animosity you might have in the matter of saving me;

नो चेत् – If you didn’t have, then;

दुराशाभूयिष्ठां – filled with undesireables in thoughts, deeds, objectives;

भवध्यानविमुखां – abstaining from your dhyaanam;

विधिलिपिं – What Brahma wrote on my forehead;

किं  – why?

हरसि  – you did not erase?

भवान् – You;

अशक्तो यदि – if you are an asakthan to erase the writings on the foreheads of praaNis;

न नखलु – nor nip them with your nails;

सुवृत्तं – that which is hard;

तत् – that;

वैधात्रं – of Brahma’s

शिरः – (fifth) head;

निर्यत्नं – without much of an effort;

करनखमुखेनैव – with the tips of the nails of your hand;

कथं वा – how was it;

लुलितम् – plucked?

Commentary

Hey! Parameswara! As the most deserving of dheena janas and also a bandhu I have implored on you in manifold ways with all piety and resignations to save me holding out my dheena-bhaavam to you, yet you have not moved one bit to show your Grace but why? You on the other hand who is capable of doing anything at anytime and yet

हरिणापि हरिणापि ब्रह्मणापि सुरैरपि | ललाटलिकिता रेखा परिमार्ष्टु न शक्यते ||

that is, the vidhi, the fate is that whatever Brahma writes on the forehead of praaNis  due to their praarabdha karma and it cannot be erased at no time by Hari or even Hara therefore you are telling me “how can I change your fate?” Is this fair on your part to tell me so to a person who is suffering between the frying pan and the fire in this difficult samsaara? What kind of sadistic pleasure you get in telling me like this?  Only because you have this heartless remote idea that I should not be saved, is it not? Is this because you are angry that I had spent my life-time in vishayaadis without ever doing smaraNa of you? Have you ever thought why I was not doing smaraNam of you?  Hey! SaraNagathavatsala! Is it not Brahma who wrote on my forehead that I should be in greedy pursuit of women and wealth? If he had not written like that wont I be doing sadhaa-kaala smaraNam of you?

Hey! Sarveswara! Why cant you erase those words written by Brahma on my forehead and make my janma fruitful? Why do you disregard me (उपेक्षा)? Who can I surrender to other than you?  In truth, is not a side glance of yours ( कटाक्ष वीक्षणम् ) can obliterate Brahma’s writings?

பிரமனும் மாலும் பிரானே நான் என்னப்
பிரமன் மால் தங்கள் தம் பேதைமை யாலே
பரமன் அனலாய் பரந்துமுன் னிற்க
அரனடி தேடி அரற்றுகின்றாரே

அடிமுடி காண்பார் அயன்மால் இருவர்
படிகண்டிலர் மீண்டும் பார்மிசைக்கூடி
அடிகண்டிலேன் என்றச்சுதன் சொல்ல
முடிகண்டேன் என்றயன் பொய் மொழிந்தானே.

(திருமந்திரம்)
In the days of yore, Brahma and Vishnu fought among themselves as to who the greatest and they came to you O! Parameswara! to adjudicate their dispute. You instantly stood before them as a great column of fire and asked them to find your head or foot. Vishnu took the form of a boar and began to dig the earth to know your foot. In this endeavour he began to get burnt by the heat of your fire and he gave up and came to you and accepted his defeat and declared that you are the greatest wailing all the time that in his stupidity he gave up his divya sareeram to change into the dirty body of a pig. Brahma on the other hand mounted on his vehicle swan and flew in the sky to find your head and he too could not succeed. However he came back and lied to you that he has seen your head. Angry at his lie you plucked one of his five heads (that is why Brahma has only four heads) and instantly punished him. Such is your power against Brahma. Therefore I do not believe that you cannot save me from the writing of my fate by Brahma.

You have in subordination (अधीनम् ) the three powerful Shaktis called Iccha Shakti, Kriya Shakti and Gnaana Shakti yet you cannot and should not have उपेक्षा just towards me alone. This is unfair, very, very unjust.

I will never believe that you who plucked the head of Brahma effortlessly is saying to me that you cannot erase his writings on my forehead. You are purposely disregarding me. This wont make you a venerable person. Hey! KaruNanidhe! You have to completely obliterate all my previous mistakes and save me from this hell.

Arunaachala Siva, Annamalaikku AraharOhara!