Thanks to Yogita Jaishankar for posting this in FB….
முன்னாள் இந்திய ராணுவத் தலைவர் கரியப்பா மகாபெரியவர்களைத் தரிசிக்கக் கலவைக்கு வந்தார். இருவரும் கன்னட மொழியில் கீதையைப் பற்றிப் பேசிக்கொண்டே வந்தார்கள். கடைசியில் கரியப்பா எழுந்து இரு கைகளையும் கூப்பியபடி சொல்லுகிறார்;
“சுவாமிஜி! நான் பல யுத்தங்களைப் பார்த்திருக்கிறேன். யுத்த பூமியில் இறந்த உடல்கள் பலவற்றையும் கண்டு நடந்திருக்கிறேன். இரவு பகல் என்று பாராமல் தனியாகப் போய் வந்திருக்கிறேன். அப்போதெல்லாம் நான் பயந்த்தே கிடையாது. ஆனால் தங்கள் சந்நதியில் நிற்கும் போது, பயத்தினாலும், மரியாதையினாலும் என்னால் வாய் திறந்து பேச முடியவில்லை!”
இப்படிக் கூறிக் கண்களில் நீர் மல்க, மெய் சிலிர்க்க, கூப்பிய கைவிரல்கள் நடுங்க, நிற்கிறார் கரியப்பா. சுவாமிகள் அவரை அன்புடன் ஆசிர்வதித்து அனுப்பி வைக்கிறார்கள்!
Former Chief of Army Kariyappa came to Kalavai to take MahaPeriyava’s Darshan. Both of them spoke in Kannada about BhagavadGeetha.
Eventually, Kariyappa stood up, brought his hands together in a Namaskar and said “Swamiji, I have seen many battles. On the battlefield, I have walked over dead bodies. Not minding day or night, I have (fearlessly) walked around there. I have never known fear at any time then. But in your Holy Presence, words fail to come out my mouth due to fear and awe”
Having said so, Kariyappa stood there, his eyes watering, his fingers trembling and with goose bumps all over his body. Swamigal blessed him kindly and sent him on his way.
