அவனண்டே உடனே கொடு

அந்த சமயத்தில் மகான் அவரை அழைத்து “இந்த பிரசாதத்தை கொண்டு போய் சுந்துவிடம் கொடு” என்பது போன்ற நினைவு அவர் மனதில் ஓடியது.

திடீரென்று விழித்துப் பார்த்த அவர், தன் அருகில் யாரும் இல்லாததைக் கண்டு வியந்தார் . தனக்கு மகான் இட்ட உத்தரவு பிரமையா, மகான் இட்ட கட்டளையா என்று தடுமாறிக் கொண்டு இருந்தபோது மகான் அழைப்பதாக மடத்து ஊழியர் ராஜகோபாலை அழைத்தார்.

மகான் முன் பவ்யமாக அவர் நின்றபோது, மகான் அவரிடம் பிரசாதத்தை கொடுத்து, ” இதைக் கொண்டு போய் அவனண்டே உடனே கொடு” என்று மட்டும் சொன்னார். பொறிதட்டியது போல் ராஜகொபலுக்கு உடனே அந்த சுந்து யார்” என்று புரிந்துவிட்டது வேறு யார்? அவருடைய பெரியப்பாவும் மகானின் தீவிர பக்தருமான் சுந்தரேசந்தான்.

அவன் யார்? என்று சொல்லாமல், பிரசாதத்தைக் கொண்டு போய் கொடு என்றால் தியானத்தில் இருந்தபோது மகான் சொன்னதும் உண்மையான கட்டளைதான்.

தன் மனதில் தோன்றியதற்கும் இப்போது மகான் கட்டளை இடுவதற்கும் சம்பந்தம் இருப்பதாகத் தோன்றியது

ராஜகோபாலும் “யாரண்டை” என்ற கேள்வியை எழுப்பிக் கொன்று நிற்கவில்லை

பிரசாதத்தை எடுத்துக் கொண்டு போய், நங்கநல்லூரில் இருந்த தன் பெரியப்பாவிடம் சமர்ப்பித்தார் ராஜகோபால்

“நான் பார்க்கவரலேன்னு நீயே எனக்கு பிரசாதத்தை அனுப்பினியா மகானே? என்று கண்களில் நீர் வழியா கேட்டபின் அந்த முடியாத நிலையிலும் பிரசாதத்தை உட்கொண்டார், உடல் நிலை மோசமாகத்தான் இருந்தது .

இருந்தாலும் மகானின் பிரசாதத்தை உட்கொண்ட பிறகு மேலும் சில தினங்கள் அவர் உயிரோடு இருந்து பிறகு இறைவனடி சேர்ந்தார்.

மகான் தன் பக்தர்களை எப்படியெல்லாம் ஆட்கொண்டார் என்பதற்கு இது இன்னொரு உதாரணம்.