அதுகளை அனுப்பினதுக்கு, பதிலா…. நாமும் ஒண்ணு பண்ணினோம்-ங்கற ஸந்தோஷம்


The incident is a repeat-post here. The picture is new – thanks to Sri Halasya Sundaram for FB share…Veda Rakshanam and gho rakshanam are the most important duties for all of us.

Periyava-left-hand-bless.jpg

பெரியவாளிடம் அந்த ஏழைப் பாட்டிக்கு அப்படியொரு பக்தி. பரம ஏழையான பாட்டி பெரியவாளிடம் அப்படியொரு பக்தி கொண்டவள்.

“இப்போ… எங்க ஜாகை?….”

“பட்டணத்துக்கு [மெட்ராஸ்] வந்துட்டேன். அப்பளாம், வடாம் பண்ணி ஏதோ… வித்து பொழைப்பு நடந்துண்டிருக்கு பெரியவா…

”“பாட்டிக்கு ரெண்டு பொடவை, கம்பிளி போர்வை, மெட்ராஸ் போறதுக்கான பஸ் சார்ஜ் எல்லாம் குடுத்துடு”

பாரிஷதரிடம் உத்தரவிட்டார். எல்லாம் வந்ததும், பாட்டி பக்கம் நகர்த்தினார். பாட்டிக்கு பரம ஸந்தோஷம்!

“பெரியவா….. ஒரு மடிஸஞ்சி கெடைச்சா தேவலாமா இருக்கும்..”

பெரியவாளின் கண்ஜாடையில், மடிஸஞ்சி எங்கிருந்தோ தேடி எடுக்கப்பட்டு, பாட்டிக்கு தரப்பட்டது.

“பெரியவா கையால…. ஒரு ருத்ராக்ஷ மாலை…”

பாரிஷதர் கொண்டுவந்த ருத்ராக்ஷ மாலையை, தன் திருக்கரத்தால் தொட்டு ஆஶிர்வதித்து, அழகான புன்னகையுடன் பாட்டியிடம் தந்தார்.

“அப்பனே! ஜபமாலை தந்த என் ஸத்குருநாதா!..”

பாட்டி அமோஹமான ஆனந்தத்துடன், எல்லாவற்றையும் எடுத்துக் கொண்டாள்.

ஆனாலும், இன்னும் ஏதோ…… ஒன்று பாக்கியிருக்கிறதே!

கொஞ்ச தூரம் சென்றவள், மறுபடியும் பெரியவாளிடம் வந்து நின்றாள்.

இம்முறை கேட்பதற்கில்லை! பெரியவாளுக்கு கொடுப்பதற்காக வந்தாள்…

அவரிடமிருந்து எத்தனைதான் பெற்றுக் கொண்டாலும், ஆஹார நியமத்தின் ஆதர்ஶ புருஷனுக்காக, அன்பின் மிகுதியால், தான்… பண்ணிக்கொண்டு வந்ததை தருவதில் உள்ள ஆனந்தம், பாட்டிக்கு கொஞ்சம் ஜாஸ்தியாகத்தான் இருந்தது.

அப்போதெல்லாம் பெரியவா ஓரளவு அன்னபிக்ஷை ஏற்றுக் கொண்டிருந்த காலம்.

பாட்டிக்கோ, பெரியவாளுக்கு எவ்வளவு பண்ணினாலும் தகும், ஆனால் தனக்கு பணத்தால் எதுவும் பண்ண முடியாவிட்டாலும், அப்பளம், வடாம் பெரியவாளுக்காக மடியாக பண்ணமுடியும் என்பதால், பக்தி ஶ்ரத்தையோடு நிறைய அப்பளாமும், வடாம் சில தினுஸும், குழம்புக் கருவடாமும் பண்ணி எடுத்து வந்தாள்.

அவள் கையில் பெரிய ஸம்படத்தை பார்த்துமே சிரித்துக் கொண்டே கேட்டார்…

“என்ன கொணுந்திருக்க..?”….

“பெரியவா…. என்னமோ ஒரு ஆசை! பெரியவாளுக்குன்னு மடி மடியா… அப்பளாமும், வடாமும், கொஞ்சம் கொழம்பு கருடாமும் எடுத்துண்டு வந்திருக்கேன்… ஏத்துண்டு அனுக்ரஹம் பண்ணணும்…”

கனிவுமயமாக அவளைப் பார்த்தார்….

“நா… ஒன்னோட அப்பளாம் கருடாத்தை அப்டியே ஸ்வீகரிச்சுண்டுட்டேன்! ஸந்தோஷந்தானே?”

“எனக்கு வேற என்ன வேணும்?..பகவானே!.”

பாட்டியின் கண்கள் ஆறாக பெருக்கியது.

“இப்போ…நீ, எனக்காக இன்னோரு கார்யம் பண்ணு….”

பாட்டி குஷியாகிவிட்டாள்!

“லோகம் நன்னா இருக்கணும்-னா… வேதம் இருந்துண்டே இருக்கணும். அப்டி இருக்க பண்றதுக்காகதான் என்னால ஆனதெல்…லாத்தையும் பண்ணிண்டிருக்கேன். கஷ்டப்பட்டு ஆளை சேத்து… அங்கங்க வேத பாடஶாலையெல்லாம் நஸிச்சு போகாம காப்பாத்தி குடுக்கறதுக்கு முயற்சி பண்ணிண்டிருக்கேன்…….. ”

கொஞ்ச நேர மௌனத்துக்குப் பின்….

“……..வேற என்னல்லாமோ படிப்பு இருக்கு.! எந்த படிப்பு படிச்சு எந்த தொழிலுக்கு போனாலும், கை நெறைய்ய ஸம்பளம்-னு இருக்கற இந்த நாள்லயும்… என் வார்த்தையை கேட்டுண்டு செல தாயார் தகப்பனார்கள்…. பசங்களை பாடஶாலைக்கு அனுப்பிண்டிருக்கா! என்னையே நம்பிண்டு… கொழந்தேள, அப்டியே…….ஒப்பு குடுத்திருக்கா!……

…..வரப்போற காலத்லயும், வேதம் போய்டாம, கொஞ்சமாவது ரக்ஷிச்சு கொடுக்க போற அந்த கொழந்தேள்தான் எனக்கு உஸுர் !………

….ஆகைனால, நீ என்ன பண்றேன்னா…..சின்ன காஞ்சீபுரத்ல, மடத்து பாடஶாலை இருக்கு. அங்க, ஸுந்தரம்-ன்னு ஸமையலைப் பாத்துக்கறவன் இருக்கான். எனக்காக நீ பண்ணிண்டு வந்த, இந்த அப்பளம், கருடாத்தை அவன்ட்ட குடுத்து, கொழந்தேளுக்கு வறுத்து போட சொல்லு……. “

“அப்டியே செஞ்சுடறேன் பெரியவா….இப்போவே போறேன்….”

“…..நா… சொன்னேன்னு சொல்லு. பாவம்! அதுகள்… அப்பளாம், கருடாத்தையெல்லாம்…. பாத்தே எத்தனையோ காலமாயிருக்கும்! அதனால ஸந்தோஷமா ஸாப்டு-ங்கள்! அதுவே எனக்கு பரம ஸந்தோஷம்….! நம்மள நம்பிண்டு பெத்தவா….அதுகளை அனுப்பினதுக்கு, பதிலா…. நாமும் ஒண்ணு பண்ணினோம்-ங்கற ஸந்தோஷம்”

பெரியவாளின் திவ்யஶரீரதிற்காக கொண்டு வந்த அப்பளாம், வடாம் எல்லாம், அவரது உயிராக உள்ள வேதம் பயிலும் சிறுவர்களின் உதரத்துக்குள் செல்வதில், பாட்டிக்கும் ரொம்ப ஸந்தோஷம்.

ஸாதாரண லோகாயத அம்மாக்களே, அவர்களது குழந்தைக்கு யாராவது ஏதாவது உஸத்தியாக, பிடித்ததாகச் செய்தால், குழந்தைகளை விட, அம்மாக்கள்தான் அதிக ஸந்தோஷமடைவார்கள்.

இவளோ…..வேதஜனனி இல்லையா? வேதம் படிக்கும் குழந்தைகளை நன்றாக ரக்ஷிப்பதை விட, நம் வேதஜனனியை ஸந்தோஷப்படுத்த, வேறு ஸாதனை ஏதும் தேவையா என்ன?

Thanks to Varagooran Narayanan தாத்தா



Categories: Devotee Experiences

3 replies

  1. Maha Periya ThiruvadigaLe CharaNam! Veda Rakshakar ThiruvadigaLe CharaNam! Hara Hara Shankara, Jaya Jaya Shankara!

  2. English translation

    In exchange of them sending their wards, we can feel happy that we also did something in return

    That Paati had a huge amount of devotion in Periyava. The poor Paati had this great devotion towards Periyava

    “So where are you living now?”
    “I have come to Madras now. I’m earning a few paise by making and selling Appalam, Vadam etc”
    “Give Paati a couple of sarees, Kambli, bedsheet and bus fare for going back to Madras”, ordered Periyava to the Sri Matham staff. Once all these came, Periyava pushed them towards Paati.
    Paati was very happy indeed !
    “Periyava, if I get a Madisanji (Veshti/towel) also, it will be good….”
    Following Periyava’s signal, Madisanji also came.
    “If I can get a Rudrakshai Maalai from Periyava’s hands…..”
    Having touched with His Holy Hands the Rudrakshai Maalai, that one of the staff members brought, Periyava blessed it and gave it to Paati with a divine smile
    “My Lord, you consented to give me a JapaMaalai…!”
    Paati collected all the items happily.
    But it was apparent that she was not fully satisfied. There was something else….
    Having gone away a few steps, she came back and stood in front of Periyava. But this time, it was not for asking anything from Periyava, it was for giving something back to Him !
    In the matter of food items, Paati took great pleasure in giving something back to the Adarsha Purushan. Those were the days during which Periyava used to take rice for His Bhikshai
    Paati was of the opinion that how much ever she gave to Periyava it would be less. Since she could not afford to give money, she had brought Appalam, Vadam and the like for Periyava. She had prepared it with devotion and with ‘Madi’
    Periyava noticed the large vessel in Paati’s hands and asked with a smile, “What have you brought ?”
    “Periyava, I had a small desire. I have prepared Appalam, Vadam with ‘Madi’ for Periyava. Please bless me by accepting them”
    Periayava looked at her with affection
    “I fully accept your Appalam and Vadam. Are you happy now ?”
    “What more do I want, my Lord !”, Paati said teary eyed.
    “Now, you need to do something for Me”
    Paati became very happy !
    “For the well-being of the world, Vedam needs to flourish. I’m doing whatever I can for it. With great difficulty, I’m identifying people and doing whatever I can to prevent Veda Paatashalais from becoming extinct.”
    Periyava observed silence for a while.
    “There are a lot of educational courses out there. It is possible to earn handsome salary by pursuing any one of these educational courses. But in spite of that, just because I said so, a few parents are sending their sons to these Veda Paatashalais. They trust Me completely and have made over their children. These children who are going to protect the Vedas in the future are My very life breath !
    So, this is that you will do. There is a Veda Paatashalai run by the SriMatham in Chinna Kanchipuram. There is a person by name Sundaram who runs the kitchen there. You take these items which you brought for Me over to him and ask him to serve it to the boys there.”

    “I will do exactly as You say Periyava. I will go right away”
    “Tell him that these are My instructions. I pity those kids ! It would be ages since they even saw Appalam and Vadam. So they will happily eat them ! I will be very happy then. The parents trust Me completely. In exchange of them sending their wards, we can feel happy that we also did something in return.

    Paati had brought these items for Periyava’s Holy Body. However, she took great pleasure in taking them instead to the children of the Veda Paatashalai who are the very life breath of Periyava
    Every ordinary parents become very happy when somebody gives something nice to eat to their children – even more happy than the children themselves ! When that is so, what to say of this Paati ! She is Veda Janani Herself ! There could be nothing else which can give more happiness to this Veda Janani !

    • Namaskaram, I think Madisanchi is a kind of a bag (made of wool, I think) to keep vasthram in it so that the clothes remain Madi (very pure). People would keep this Madisanchi wherever they travel. Please correct me if I’m wrong🙏🙏🙏

      Hara Hara Sankara Jaya Jaya Sankara!!!

What do you think?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: